II SA/Ke 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. A.K. wniósł – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, kwestionując brak stosowania się przez pracowników organu I instancji do wymogów prawa, tworzenie pism po czasie, lekceważenie rzeczywistości, wyrządzenie szkody stronie postępowania w przedmiocie przyznania pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych – H.L. i jej rodzinie (skarżącemu, który jest jej wnukiem). W odpowiedzi na skargę Kolegium wskazało, że pismem z dnia 29 listopada 2011r. A.K. wystąpił ze skargą na działanie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w sprawie przyznania pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych na podstawie decyzji tego organu z dnia [...] Pismem z dnia 13 stycznia 2012r. Kolegium poinformowało skarżącego, że organem właściwym do rozpatrzenia skarg na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie jest Prezydent Miasta K. Z tego też względu skarga A.K. została przekazana Prezydentowi Miasta K. – przy piśmie z dnia 13 stycznia 2012r. Mając na uwadze treść pisma z dnia 29 listopada 2011r. Kolegium stwierdziło, że stanowi ono skargę w rozumieniu art. 227 k.p.a., a zatem nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, w związku z czym podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Z treści złożonej w niniejszej sprawie skargi, w powiązaniu z uzasadnieniem skargi z dnia 29 grudnia 2011r. (k. 18 akt administracyjnych) wynika, że A. K. kwestionuje w istocie zachowanie i działania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach przy załatwianiu sprawy związanej z przyznaniem jego babci – H. L. pomocy społecznej w formie usług opiekuńczych świadczonych przez opiekunkę domową w związku z wydaniem w tym przedmiocie przez Zastępcę Kierownika Rejonu Opiekuńczego "A" Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w K. decyzji z dnia [...]. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga A.K. została złożona w trybie tzw. skargi powszechnej określonej w art. 227 k.p.a. Przedmiotem takiej skargi, zgodnie z powołanym przepisem, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. skarga o opisanym powyżej charakterze podlega rozpatrzeniu w wyniku wydania zawiadomienia skarżącego o sposobie jej załatwienia. Rację ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazując, że skarga A.K. art. 227 k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak wynika bowiem z utrwalonego orzecznictwa sądowego na akty i czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2010r., sygn. akt: I OW 30/10, LEX nr 643335), a w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (por. postanowienie NSA z dnia 14 października 2010r., sygn. akt: II OSK 2019/10, LEX nr 743368). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.