II SA/Ke 322/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2018 r. przy udziale Wiesławy Klimontowicz Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kielce – Zachód w Kielcach delegowanej do Prokuratury Okręgowej w Kielcach sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] w przedmiocie ustalenia stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca, znajdujących się na terenie gminy postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 31 maja 2017r. Rada Miasta Sandomierza, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 8, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 446), art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010r. o publicznym transporcie zbiorowym (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 1867), podjęła uchwałę Nr XLII/542/2017 w sprawie ustalenia stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca, znajdujących się na terenie Gminy Miejskiej Sandomierz. W dniu 7 kwietnia 2018r. [...], skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą uchwałę, poprzedzając uprzednio skargę wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z dnia 28 lutego 2018r. – na które organ odpowiedział pismem z dnia 20 marca 2018r. Skarżąca wniosła o stwierdzenia nieważności tej uchwały w całości oraz zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że ustalenie jednolitej stawki opłaty za korzystanie przez operatora z przystanków komunikacyjnych nie jest wyrazem dyskryminacji kogokolwiek, a wręcz przeciwnie: w oparciu o niewątpliwie obiektywne kryteria jakimi jest specyfika rynku lokalnego i ilość zatrzymań na przystankach miejskich czyni zadość zasadzie zawartej w art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym. Pismem procesowym z dnia 14 czerwca 2018r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, podnosząc, że 12 czerwca 2018r. przedmiotowa uchwała była przedmiotem rozpoznania Sądu na skutek skargi P. C. Na rozprawie sądowej w dniu 14 czerwca 2018 r.: - Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. akt II SA/Ke 181/18, z której wynika, że nieprawomocnym wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. C. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 31 maja 2017r. nr XLII/542/2017 w przedmiocie ustalenia stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca, znajdujących się na terenie gminy, stwierdził nieważność § 1 pkt 1 zaskarżonej uchwały (pkt I), umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w pozostałej części (pkt II) oraz zasądził od Gminy Sandomierz na rzecz [...] kwotę 267 (dwieście sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III); - pełnomocnik [...] oświadczył, że w związku z wyrokiem zapadłym w ww. sprawie cofa skargę w zakresie dotyczącym stwierdzenia nieważności § 1 pkt 1 zaskarżonej uchwały; - Prokurator Prokuratury Rejonowej Kielce-Zachód w Kielcach delegowana do Prokuratury Okręgowej w Kielcach – która zgłosiła swój udział w postępowaniu na podstawie art. 8 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. – wniosła o rozważenie możliwości zawieszenia postępowania do czasu uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 181/18; - pełnomocnik skarżącej pozostawił wniosek Prokuratora do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że orzecznictwo sądowe opowiada się za szerokim rozumieniem tego pojęcia, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosowanej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (p. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione względami celowościowymi, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008r., sygn. akt I FZ 221/08; wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08). W ocenie Sądu taki związek zachodzi pomiędzy postępowaniem prowadzonym w niniejszej sprawie ze skargi [...], a postępowaniem w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 181/18 ze skargi [...] – w której nieprawomocnym wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach: I. stwierdził nieważność § 1 pkt 1 (zaskarżonej również w sprawie niniejszej) uchwały Rady Miasta Sandomierza z dnia 31 maja 2017r. nr XLII/542/2017 w przedmiocie ustalenia stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźników z przystanków komunikacyjnych usytuowanych w pasie dróg publicznych i dworca, znajdujących się na terenie gminy; II. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w pozostałej części. W celu zachowania jednolitości poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych – dotyczących oceny legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie, jak również w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 181/18 tej samej uchwały – zasadne jest powstrzymanie się od formułowania ocen przesądzających w niniejszej sprawie do czasu uprawomocnienia się wyroku wydanego w tej ostatniej sprawie. Należy podnieść, że moc wiążąca wyroku, określona w art. 170 p.p.s.a. oznacza, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być już ona ponownie badana. Istota bowiem mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby, muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Skutkiem zasady mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, że w postępowaniu późniejszym ta kwestia nie może być już w ogóle badana (por. wyrok NSA z dnia 6 marca 2008r., sygn. akt II OSK 152/07 – LEX 4687/22). W ocenie Sądu, kwestia czy i w jakim zakresie (integralności, kompletności) obowiązywać będzie w obrocie prawnym poddana kontroli Sądu w sprawie niniejszej zaskarżona uchwała, zależy od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 181/18. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.