II SA/Ke 324/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym skargi I. M. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Starosty postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] Rada Powiatu uznała za bezzasadną skargę I. M. z dnia 22 grudnia 2014r., uzupełnioną pismami z dnia 14 i 15 stycznia 2015r., na działanie Starosty. W podstawie prawnej powołano art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013r. poz. 595 ze zm.) oraz art. 229 pkt 4 K.p.a. Skargę na ww. uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach I. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Z treści zaskarżonej uchwały Rady Powiatu Starachowickiego wynika, że została ona wydana w trybie przepisów działu VIII K.p.a., czyli trybie skargowym (art. 229 pkt 4 K.p.a.) i dotyczyła skargi I. M. na działalność Starosty. Z uzasadnienia tego aktu wynika, że w złożonej skardze I. M. formułuje następujące zarzuty i pytania: 1. ,,Dlaczego Staroście zeszło aż 6 lat na wydanie decyzji o wypłaceniu odszkodowania... ". 2. Dlaczego Starosta nie stosuje się do przepisów prawa prowadząc sprawę moich rodziców..." oraz "Dlaczego sprawa moich rodziców prowadzona jest przewlekle i nieudolnie?". 3. "Dlaczego w prowadzonym postępowaniu od 2006r., aż do chwili obecnej Starosta ukrywa fakt, iż nie została zamknięta księga wieczysta, aby ujawnić prawa Skarbu Państwa do 16m² w działce [...], w związku z Zarządzeniem 6/75?". 5. "Dlaczego pani kierownik mataczy i nie zezwala na ujawnienie prawdy?". 6. Starosta do chwili obecnej nie wykonał uchwały Rady Powiatu z dnia [...]. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą obywatelską, której przedmiotem mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 K.p.a., nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. Skarga, o której mowa w art. 227 K.p.a., nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie P.p.s.a., stanowiąc zarazem odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki. Przedmiotowa skarga nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną, polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. przykładowo wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., III SA 1636/97, wyrok NSA z dnia 12 października 2011r., II OSK 2021/11 dostępny w internetowej bazie orzeczniczej NSA). W tym miejscu wskazać trzeba, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte – tak jak zaskarżony w niniejszej sprawie akt – w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA: z dnia 12 kwietnia 2001r. o sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426; z dnia 16 maja 2012r. o sygn. akt I OSK 1026/12, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.