II SA/Ke 342/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 września 2008r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Ke 342/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania J. B., działając na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie pozwolenia na budowę ulicy [...] w S., odcinek od km 0+737,00 do ulicy [...]: budowa jezdni, chodników i zjazdów na posesje, budowa oświetlenia ulicy, okablowanie i słupy oświetleniowe, na działkach o Nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w S. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w dniu 14 stycznia 2008r. do organu I instancji wpłynął wniosek Gminy o pozwolenie na budowę ulicy [...] w S., odcinek od Km 0+737,00 do ul. [...], tj. budowę jezdni, chodników i zjazdów na posesje, budowę oświetlenia ulicy, okablowania i słupów oświetleniowych, na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w S. Do wniosku inwestor załączył m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane obejmujące w/w działki, podpisane przez Burmistrza oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego. Organ II instancji podał, że w dniu 11 lutego 2008r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo strony postępowania – J. B., w którym wniosła sprzeciw odnośnie planowanej inwestycji. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta ustosunkował się do zarzutów w piśmie z dnia 21 lutego 2008 r. Po przeprowadzeniu w dniu 11 marca 2008 r. rozprawy administracyjnej z udziałem stron postępowania mającej na celu wyjaśnienie spornych kwestii podnoszonych przez skarżącą, Starosta decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem. Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyła J. B., zarzucając naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 77 oraz art. 97 § 1 pkt 4 kpa i podtrzymując stanowisko przedstawione w piśmie skierowanym do Starosty z dnia 11 lutego 2008 r. wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżąca zarzuciła, że: - ulica [...] jest drogą lokalną, nie zaś drogą gminną; - projektowany pas chodnika jak również jezdnia narusza prawne linie granic nieruchomości stanowiącej jej własność; - Burmistrz Miasta powinien sprostować błędy geodezyjne na terenie objętym wnioskiem inwestora; - Burmistrz Miasta, Rada Miasta oraz Starosta powinni z urzędu sprostować w dokumentach i operatach geodezyjnych sporne linie granic jej działki Nr [...] ([...]) o powierzchni 0,1314 ha. Skarżąca zażądała również wytyczenia w terenie przebiegu trasy projektowanej drogi, a także podniosła, że w związku ze sprawami toczącymi się przed sądami administracyjnymi organ wydający zaskarżoną decyzję powinien zawiesić postępowanie administracyjne do czasu orzeczenia i uprawomocnienia się wyroków. Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewoda decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytaczając treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wskazał, że dla terenu objętego inwestycją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w S., zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta z dnia [...] Nr [...]. Teren objęty wnioskiem inwestora z dnia 14 stycznia 2008r. oznaczony jest w w/w planie symbolem 01 KL ulica [...] z możliwością lokalizacji urządzeń infrastruktury i uzbrojenia terenu pod warunkiem nienaruszania wymagań określonych w odrębnych przepisach dotyczących dróg publicznych, a także uzyskania zgody zarządcy drogi, z określonymi ustaleniami realizacyjnymi. Analizując projekt budowlany niniejszej inwestycji pod kątem zgodności z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, organ odwoławczy stwierdził, że: 1. Planowana inwestycja obejmuje, zgodnie z opisem do projektu zagospodarowania przedmiotowej inwestycji, budowę nawierzchni jezdni, chodników i zjazdów na posesje w granicach pasa drogowego oraz budowę oświetlenia ulicznego w granicach pasa drogowego; Według projektu zagospodarowania przedmiotowej inwestycji - szerokość pasa drogowego 10,0m - w bezpośrednim sąsiedztwie z działką Nr [...] zwężenie pasa drogowego do szerokości nie mniejszej niż 8,30 – bez chodnika z lewej strony; Szerokość jezdni 6,0m, obustronne chodniki po 2,0m; Projektowane oświetlenie ulicy - na masztach rozmieszczonych co 30-33m, zasilane linią kablową; 5. Inwestor uzyskał; - od Burmistrza Miasta decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] dla inwestycji polegającej na budowie ulicy [...] w S. na odcinku od Km 0+737 do ul. [...] wraz z wykonaniem oświetlenia; - warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej o napięciu 230/400 V oraz uzgodnienie projektu budowlanego dobudowy oświetlenia wzdłuż ulicy [...] wraz z szafą oświetleniową od Zakładu Energetycznego, Rejon Energetyczny T.; - decyzję Zarządu Dróg Powiatowych w S. z dnia [...] zezwalającą na umieszczenie w pasie drogowym ulicy [...] w S. projektowanego kabla oświetlenia ulicy [...]; - od Zarządu Dróg Powiatowych w S. - uzgodnienie włączenia projektowanej ulicy [...] w S. do ulicy M.; - pozytywne uzgodnienie projektu zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji od zarządcy drogi, tj. Urzędu Miasta w S. - Wydział Nadzoru Komunalnego; - pozytywne uzgodnienie Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w S. z dnia [...]. Organ II instancji wskazał, że w wyniku dokonanej analizy stwierdzono, że przedłożony projekt budowlany planowanej inwestycji pozostaje zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w S. oraz wymaganiami ochrony środowiska, zawartymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...] - stosownie do wymogu przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Dokonując analizy zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, tj. z Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, Wojewoda wyjaśnił, że: - zaprojektowana ulica [...] (zaliczona do dróg gminnych -uchwałą Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie zaliczenia istniejących i projektowanych pasów drogowych do kategorii dróg gminnych) jest drogą klasy L - lokalną, jednojezdniową o dwóch pasach ruchu o szerokości 3,0m każdy z pasów, z dwustronnymi chodnikami o szerokości 2,0m każdy; - w myśl przepisów art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych inwestycja obejmuje zarówno budowę drogi jak również zjazdów w granicach pasa drogowego; - projektowana jezdnia posiada przekrój poprzeczny daszkowy o spadku 2%, umożliwiający sprawny spływ wody, co pozostaje w zgodności z przepisami § 17 ww. rozporządzenia z dnia 2 marca 1999r.; - projektowana droga wyposażona zostanie w urządzenia odwadniające oraz odprowadzające wodę objęte odrębnym pozwoleniem na budowę; - Zgodnie z przepisami § 109 ww. rozporządzenia droga zostanie wyposażona w urządzenia oświetleniowe. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy podkreślił, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany pozostaje w zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "[...]" w S. oraz wymaganiami ochrony środowiska, stosownie do wymogu przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Pozostaje on również zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, stosownie do wymogu przepisu art. 35 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a także jest kompletny, posiada niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, stosownie do wymogu przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Organ II instancji stwierdził, że skoro w trakcie postępowania administracyjnego zostały zgromadzone wszelkie dokumenty niezbędne do zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania pozwolenia na budowę, organ, w myśl przepisu art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów wskazanych w odwołaniu Wojewoda wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w postępowaniu prowadzonym z wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na budowę, nie jest uprawniony do kwestionowania przebiegu granic działek oraz prawidłowości mapy zasadniczej, przyjętej do Zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w dniu 9 grudnia 2005r., na kopii której został opracowany projekt zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Ponadto mapa ta zawiera klauzulę, iż dokonano aktualizacji jej treści, przy czym mapa ta jest zgodna z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Organ odwoławczy podkreślił, że nie posiada uprawnień do egzekwowania od organów samorządowych sprostowań dotyczących ewidencji granic nieruchomości należącej do J. B. Ponadto Wojewoda wskazał, że rozpatrzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi SKO od wyroku WSA w Krakowie w przedmiocie opinii o zgodności projektu podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz rozpatrzenie przez WSA w Kielcach skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków, nie stanowią zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie w myśl przepisów art. 97 kpa. Odnosząc się do żądania J. B. dotyczącego geodezyjnego wyznaczenia przebiegu trasy projektowanej drogi organ odwoławczy podkreślił, że geodezyjne wyznaczenie obiektów w terenie służy przestrzennemu usytuowaniu tego obiektu zgodnie z projektem budowlanym i ma ono na celu w szczególności zachowanie przewidzianego w projekcie położenia wyznaczanego obiektu względem obiektów istniejących i wznoszonych oraz względem granic nieruchomości. Geodezyjne wytyczenie obiektu jest dokonywane w ramach prac przygotowawczych danej budowy, po tym jak decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna. Organ odwoławczy wskazał, że pozostałe zarzuty podniesione przez skarżącą w odwołaniu były przedmiotem rozprawy, która odbyła się w dniu 11 marca 2008 r. oraz korespondencji prowadzonej przez organ I instancji z inwestorem. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. B. wnosząc o uchylenie decyzji organu I jak i II instancji. Skarżąca podniosła, że organy obu instancji w sposób stronniczy rozpatrują sprawę i wydają decyzje, zaś argumenty i dowody przedstawione przez nią w toku postępowania administracyjnego zostały pominięte. J. B. zarzuciła, że dowody zebrane przez organ I i II instancji, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne są fałszywe, a decyzja została wydana w wyniku przestępstwa. Wynikać ma to z kolei z faktu, że droga o nr ewid. [...] nie jest własnością Gminy, lecz jej prywatną własnością. Skarżąca stwierdziła, że "dziwi ją" twierdzenie Wojewody, iż nie posiada on uprawnień do egzekwowania od organów samorządowych sprostowań dotyczących fałszowania przez uprawnionych geodetów na zlecenie Burmistrza Miasta ewidencji w zakresie granic nieruchomości należącej do niej działki o nr ewid. [...] ([...]) na mapach zasadniczych i sytuacyjno –wysokościowych, gdyż Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej podlega pod Starostę, a nadzór nad tym organem pełni Wojewoda. Skarżąca podkreśliła, że Gmina nie przejęła prawnie terenu działki oznaczonej nr [...] określonej jako ulica [...], a droga ta stanowi jej własność i nie wyraża zgody na przekazanie Gminie terenu działki o szerokości 6,0 m na długości planowanej inwestycji. Autorka skargi wyjaśniła, że w czasie scalenia gruntów zakończonego decyzją PWRN z dnia [...], z nieruchomości należącej do jej rodziców o powierzchni 0,5620 ha położonej przy ulicy [...] w S. objętej Księgą Wieczystą 2651 i 2652, zagarnięto bezprawnie przez geodetów Urzędu Miasta część nieruchomości o powierzchni 0,1680 ha, a na pozostałą część nieruchomości o powierzchni 0,3940 ha została założona Księga Wieczysta 12092, zaś działce nadany został numer ewidencyjny 526. Ponadto J. B. zarzuciła, że decyzja podziałowa działki nr ewid. [..] o powierzchni 0,3940 ha na trzy nowopowstałe działki o numerach [...], [...] i [...], określona decyzją Nr [...] Urzędu Miejskiego w sprawie podziału nieruchomości z dnia [...] roku oraz mapa sytuacyjna wykonana do wskazanego podziału działki położonej przy ul. [...], są niezgodne z aktami notarialnymi: z dnia 13 lipca 1976 r. o Nr rep. 1877/76 - KW 13346, Nr rep. 1881/76 - KW 13345, Nr rep. 1885/76 - KW 12092 i powierzchnią działek. Różnica między aktami notarialnymi a decyzją Nr [...] Urzędu Miejskiego polega na zmniejszeniu szerokości działek (0,3940 ha - 0,3241 = 0,0699 ha) o nr ewid. [...], [...] i [...]. Skarżąca zażądała, aby Burmistrz Miasta i Rada Miasta dokonali z urzędu "synchronizacji" numeracji działek o nr ewid. [...] i nr [...] położonej po drugiej stronie drogi wraz z ich powierzchniami. Przeprowadzona synchronizacja w przekonaniu autorki pozwoli ujawnić, skąd się wzięła działka o nr ewid. [...] i droga nr ewid. [...], a także zostanie uregulowany stan prawny w/w działek. Podkreśliła także, że organ nie wziął pod uwagę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt. I OSK 403/07 z dnia 29 stycznia 2008 r. dotyczącego wstępnego podziału nieruchomości [...], [...] oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 49/08 z dnia 20 marca 2008 r. w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków, które wydane zostały na korzyść J. B. Skarżąca zażądała, aby Burmistrz Miasta i Rada Miasta oraz Starosta dokonali z urzędu sprostowania w dokumentach i w operatach geodezyjnych spornych prawnych linii granic jej działki oznaczonej nr [...] ([...]), domagała się także "przywrócenia" numeru ewidencyjnego [...] zgodnie posiadanym aktem notarialnym oraz "przywrócenia" księgi wieczystej nr [...] "zamkniętej przez urzędników Urzędu Miejskiego". Wniosła o wytyczenie w terenie przebiegu trasy projektowanej budowy ulicy [...] wraz z jej infrastrukturą techniczną oraz uporządkowanie prawnych linii granic działki o nr ewid. [...] oraz [...],[...] i [...] po dokonanych podziałach. Autorka skargi podtrzymała zarzuty i żądania zawarte w pismach kierowanych do Starosty z dnia [...] i z dnia [...] oraz zawarte w odwołaniu z dnia 12 kwietnia 2008 r. od decyzji Starosty z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Podstawę orzekania w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U.06.156.1118 ze zm.), zwanej dalej ustawą, dotyczące zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę tj. art. 32 i nast. Wszystkie przewidziane w nich warunki, niezbędne dla uzyskania przez inwestora decyzji zatwierdzającej przedłożony przez niego projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, zostały w niniejszym przypadku spełnione. Bezspornym jest, że wnioskiem objęta została inwestycja polegająca na budowie ulicy [...] w S. (na odcinku od Km 0+737,00 do ulicy [...]), tj. jezdni, chodników, zjazdów na posesje oraz budowa oświetlenia tej ulicy wraz z okablowaniem i słupami oświetleniowymi, na działkach oznaczonych numerami: [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Zgodnie z wymogami art. 33 ust.2 pkt 2 ustawy inwestor – Gmina, reprezentowana przez Burmistrza, dołączyła do wniosku oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania powyższymi działkami na cele budowlane, którym jest prawo własności – co do działek [...], [...], [...], i [...] oraz zgoda właściciela co do działki [...]. Stosownie do treści art. 3 pkt 11 ustawy przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy nie dają żadnych podstaw, aby prawdziwość złożonego przez inwestora oświadczenia kwestionować. W szczególności, potwierdzają je zapisy w rejestrze gruntów, z których wynika, że Gmina jest właścicielem działek Nr [...], [...], [...], [...] i [...] ujawnionym w założonych dla nich księgach wieczystych. Działka nr [...] pozostaje we władaniu Skarbu Państwa, w zarządzie Zarządu Dróg Powiatowych i zgoda tych podmiotów (biorących zresztą udział w postępowaniu) na realizację wnioskowanego przedsięwzięcia nie jest kwestionowana. Złożony przez inwestora projekt budowlany zawiera wszystkie elementy określone w art. 34 ust.3 ustawy, ponadto sporządzony został i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu dołączone zostały aktualne na datę jego opracowania zaświadczenia, o jakich mowa w art. 12 ust.7 ustawy, wydane przez właściwe izby samorządu zawodowego. Projekt zawiera wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia i pozwolenia, wymagane przepisami szczególnymi. Przed złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę, Gmina uzyskała decyzję -wydaną przez Burmistrza Miasta z dnia [...] znak: [...] - o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o jakiej mowa w art. 46 ust. 1 i 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.06.129.902 j.t. ze zm.). Projekt budowlany uwzględnia wszystkie warunki określone w tej decyzji, a wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w terminie określonym art. 46 ust.4b ustawy Prawo ochrony środowiska, tj. przed upływem 4 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna (wedle brzmienia tego przepisu na datę orzekania przez organy obu instancji). Ze znajdującego się w aktach wypisu z uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego osiedla "[...]" w S. wynika, że przedmiotowa inwestycja położona jest na terenie oznaczonym 01 KL – ul. [...], dla którego przyjęto następujące ustalenia realizacyjne: charakterystyka funkcji – lokalna, szerokość pasa ruchu – 3m, przekrój poprzeczny (liczba pasów ruchu), szerokość jezdni – 2 x 3m, szerokość chodników – 2 x 2m, uwagi – modernizacja (poszerzenie). Złożony przez inwestora projekt budowlany wszystkie powyższe warunki uwzględnia. Jak widać zatem z powyższego, inwestor spełnił wszelkie wymagania, o których mowa w art. 35 ust.1 ustawy, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. Organy obu instancji dokonały kontroli złożonych przez inwestora dokumentów stosownie do treści zacytowanego wyżej przepisu i po stwierdzeniu, że spełnione zostały wszystkie określone tam wymogi -nie mogły odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust.4 ustawy). Z tych względów zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W złożonej przez J. B. skardze nie ma argumentów, które kwestionowałyby spełnienie przez inwestora warunków, o jakich mowa w art. 32 i nast. ustawy. Podniesione przez nią zarzuty sprowadzają się natomiast do kilku kwestii: 1. Tytuł prawny Gminy do terenu, na którym ma być realizowana inwestycja. J. B. twierdzi, że "nie ma prawnych dokumentów" na to, ażeby Gmina przejęła działkę nr [...] określoną jako ulica [...] i że jest ona jej "prawną własnością". Na potwierdzenie słuszności tego argumentu skarżąca powołuje się na błędy, jakie w jej ocenie zostały popełnione w czasie scalenia przeprowadzonego w latach 70-tych ubiegłego wieku, w czasie którego "zagarnięto bezprawnie przez geodetów Urzędu Miasta część nieruchomości o powierzchni 0,1680 ha" należącej do jej nieżyjących rodziców S. i M. B. Poza gołosłownymi argumentami kwestionującymi prawidłowość dokonanego scalenia, skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, które w jakikolwiek sposób podważyłyby aktualny tytuł prawny Gminy do działek objętych wnioskiem. J. B. nie zaprzecza, że nieruchomość ta ma urządzone księgi wieczyste, a z treści skargi wynika, że kwestionuje sposób, w jaki doszło do uzyskania tego tytułu przez inwestora. Jej zarzuty sprowadzają się zatem do przedstawienia istniejącego pomiędzy stronami sporu własnościowego, do rozstrzygnięcia którego nie są właściwe ani organy architektoniczno-budowlane przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę ani też Wojewódzki Sąd Administracyjny kontrolujący w sprawie niniejszej legalność zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 4 ustawy, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Inwestor wykazał takie prawo składając oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, którego prawdziwości nie ma podstaw kwestionować – o czym była już mowa na wstępie. Nie odbierając skarżącej prawa do podważania sposobu, w jaki doszło do nabycia przez Gminę tytułu prawnego do nieruchomości objętej wnioskiem, podkreślić jednak należy, że realizacja tego typu roszczeń nie może się odbywać w ramach postępowania o uzyskanie pozwolenia na budowę. Dlatego argumenty podnoszone w skardze nie mają wpływu na ocenę zgodności zaskarżonej decyzji z prawem. 2. Granice działki nr [...] będącej własnością J. B. W skardze zawarto wniosek o "sprostowanie w dokumentach i operatach geodezyjnych spornych prawnych linii granic" tej działki. Właściwym do rozstrzygnięcia takiego żądania jest Burmistrz Miasta zgodnie z art. 30 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U.05.240.2027 ze zm.) i tam skarżąca winna je kierować. W sprawie niniejszej organ udzielający pozwolenia na budowę kieruje się liniami granicznymi działek ujawnionymi w ewidencji gruntów. Zgodnie z dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy, a zwłaszcza złożonym przez inwestora projektem, planowana inwestycja nie wkracza w żaden sposób w teren będący własnością skarżącej. W celu wyjaśnienia zgłoszonych w tym zakresie zarzutów organ I-szej instancji przeprowadził dnia 11 marca 2008r. na gruncie rozprawę administracyjną z udziałem geodety, w trakcie której obecna była także J. B. Skarżąca kwestionowała wprawdzie wynikający z ewidencji gruntów przebieg linii granicznej swojej działki, jednak jak wynika z protokołu rozprawy "nie okazała własnych znaków granicznych twierdząc, że zostały one usunięte". Zarówno w toku postępowania jak i w skardze J. B. nie wskazała żadnych dowodów, które mogłyby potwierdzać prawdziwość jej zarzutów, dlatego nie mogą one mieć wpływu na zgodność zaskarżonej decyzji z prawem. 3. Numery ewidencyjne działek i prawidłowość ich podziału. Jak wynika z treści skargi, pozostałej po scaleniu części nieruchomości należącej do rodziców J. B., nadany został nr [...], przy czym zdaniem skarżącej decyzja podziałowa tej działki na trzy nowopowstałe o numerach [...], [...] i [...] "jest niezgodna z aktami notarialnymi", co ma polegać na zmniejszeniu ich powierzchni. W związku z powyższym skarżąca złożyła wniosek o "synchronizację numeracji nieruchomości działki o nr ewid. [...] i działki o nr ewid. [...] położonej po drugiej stronie drogi", a także o "przywrócenie numeru ewidencyjnego jej działki" na nr [...] zgodnie z posiadanym aktem notarialnym i "przywrócenie Księgi Wieczystej Nr [...] zamkniętej przez urzędników Urzędu Miejskiego". Wszelkie sprawy związane prowadzeniem ewidencji gruntów skarżąca winna zgłaszać do właściwego organu, tj. starosty, który stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne jest organem prowadzącym ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów. Prawidłowości dokonanych w ewidencji zmian nie można skutecznie kwestionować w niniejszym postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Podobnie jest w przypadku dokonanego podziału działki ewidencyjnej. Przypomnieć przy tym należy, że nieruchomość należąca niegdyś – jak twierdzi J. B. – do jej rodziców, podzielona została na mniejsze działki ewidencyjne, a ich obecni właściciele, biorący udział w tym postępowaniu, nie zgłaszali żadnych roszczeń ani nieprawidłowości na które powołuje się skarga. Jeśli chodzi o żądanie dotyczące "przywrócenie Księgi Wieczystej Nr 13346", to wyjaśnić należy, że księgi wieczyste są zakładane i prowadzone przez właściwe sądy rejonowe i wyłącznie one – a nie "urzędnicy Urzędu Miejskiego "- są władne do ich zamykania. Dlatego organy architektoniczno-budowlane nie były kompetentne do rozstrzygnięcia tego typu wniosku. 4. Wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Krakowie z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie II SA/Kr 1919/03 i w Kielcach z dnia 20 marca 2008r. w sprawie II SA/Ke 49/08. W pierwszym z wymienionych wyżej wyroków Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie organu I-szej instancji wydane w przedmiocie opinii o zgodności projektu podziału nieruchomości (działki nr [...] i [...]) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga kasacyjna wniesiona od tego wyroku przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze oddalona została przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie I OSK 403/07. Drugi wyrok uchylił zaskarżoną przez J. B. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I-szej instancji w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków. Jak wynika z uzasadnienia tego wyroku, obie uchylone decyzje dotyczyły wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta S., polegającej na zmianie użytków gruntowych na działce nr [...], należącej do skarżącej. Jak widać z powyższego, opisane wyroki sądów administracyjnych zapadły w zupełnie innych sprawach, nie związanych ze sprawą dotyczącą udzielenia pozwolenia na budowę. Dlatego rozstrzygnięcia tam zawarte nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Jeśli chodzi o zawarte w skardze żądanie "wytyczenia w terenie przebiegu trasy projektowanej budowy", jak wyjaśnił już w uzasadnieniu decyzji odwoławczej organ II-giej instancji, wszystkie obiekty budowlane wymagające pozwolenia na budowę podlegają geodezyjnemu wyznaczeniu w terenie, a po ich wybudowaniu – geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej, obejmującej położenie ich na gruncie (art. 43 ust.1 ustawy). Dotyczy to także budowy drogi, która stosownie do art. 3 pkt1b w zw. z pkt 3 Prawa budowlanego jest obiektem budowlanym. Wytyczenie geodezyjne obiektu w terenie jest jednym z rodzajów wymienionych przez ustawodawcę prac przygotowawczych, które rozpoczynają budowę (art. 41 ust.1 i ust.2 pkt1). Nie należy ono zatem do czynności, które poprzedzają uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Co do znajdującego się w odwołaniu twierdzenia, że droga oznaczona nr działki [...] (ulica [...]) jest "drogą lokalną, a nie gminną" – które, jak wynika ze skargi J. B. nadal podtrzymuje – wyjaśnić należy, że Rada Miasta uchwałą nr [...] z dnia [...] zaliczyła te ulicę do kategorii dróg gminnych. Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego nr 72 z 2001r., poz. 771, a jej kserokopia znajduje się w aktach administracyjnych. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.