II SA/Ke 413/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 czerwca 2014r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...], znak [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania M.K. od decyzji Prezydenta Miasta z [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. P-S. pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o poddasze użytkowe oraz taras wraz z instalacją elektryczną przy ul. [...] w [...], na dz. nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...]", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Wojewoda podał, że wniosek inwestora wraz z wymaganymi dokumentami złożony został do organu I instancji w dniu 9 grudnia 2011 r., a zatem w okresie ważności decyzji Prezydenta Miasta o ustaleniu warunków zabudowy. Organ I instancji określił obszar oddziaływania obiektu, jako teren obejmujący działki nr: [...] obręb [...]. O przebiegu toczącego się postępowania były powiadamiane, ustalone przez organ I instancji, strony postępowania. W dniu [...] wydana została decyzja Prezydenta Miasta o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę, która została uchylona w dniu 6 kwietnia 2012 r. decyzją Wojewody. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organu I instancji wydał w dniu [...] opisaną na wstępie decyzję. Rozpatrując odwołanie M.K. od tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, która poprzez określenie inwestycji jako nadbudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ustalała wysokość nadbudowy - do poziomu kalenicy - do 9 m (tj. do 225,00 m npm), wysokość okapu - do 7 m. Kąty nachylenia połaci dachowych określono od 30° - 40 ° lub w nawiązaniu do budynku nr 10, tj. 15° (od strony wschodniej - frontowej) i 30° (od strony zachodniej). Warunki te zostały spełnione. Projekt budowlany zawiera opinię o możliwości nadbudowy i przebudowy budynku, wraz z orzeczeniem dotyczącym stanu technicznego konstrukcji i elementów budynku. Załączono również informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Wojewody argument, że skarżący "(...) nie został poinformowany o fakcie uzyskania przez A. P.-S. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z dnia 23.07.2012 r." nie znajduje potwierdzenia, gdyż zaskarżona decyzja została skarżącemu (po dwukrotnym awizowaniu przez pocztę) doręczona w dniu 16 sierpnia 2012 r. Bezzasadny jest także zarzut nie uwzględnienia przez organ I instancji uwag wniesionych przez skarżącego pismem z 1 sierpnia 2012 r. Pismo to wpłynęło do organu I instancji po zakończeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji. Dalej organ odwoławczy wskazał, że zarzuty odwołania odnoszące się do przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] "(...) granica sąsiada jest przesunięta o 20 cm w moją działkę na całej długości", nie stanowią przedmiotu niniejszej sprawy. Przedmiotem inwestycji nie jest budowa budynku na działce nr [...] lecz nadbudowa już istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], stanowiącego własność inwestora. W aktach sprawy znajdują się rysunki (k.105 a - d) z oznaczonym przebiegiem granicy świadczącym o tym, że istniejący budynek objęty nadbudową, jak i istniejąca przy granicy ściana tego budynku znajduje się na terenie działki nr 163. Ponadto projektowana ściana szczytowa (do nadbudowy nad istniejącą ścianą przy granicy działki), zaprojektowana została jako ściana REI 60 z cegły pełnej spełniającej warunki ochrony przeciwpożarowej. Odnosząc się do zarzutu podnoszonego w piśmie z 22.02.2013r., że inwestor rozpoczął inwestycję objętą ww. projektem budowlanym, Wojewoda wskazał, iż pismem z 12 grudnia 2012 r. wystąpił do PINB o udzielenie zgodnie z posiadanymi kompetencjami informacji czy zostały rozpoczęte roboty budowlane objęte zakresem ww. zamierzenia budowlanego. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego przeprowadził kontrolę na terenie nieruchomości przy ul. [...] i pismem z dnia 25 stycznia 2013r. powiadomił że "(...) nie stwierdzono rozpoczęcia robót budowlanych objętych zakresem ww. zamierzenia budowlanego". Jednocześnie ww. pismem udzielił wyjaśnienia, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] wykonane zostały roboty remontowe na podstawie skutecznego ich zgłoszenia z dnia 28 czerwca 2012r. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M.K. podnosząc, że inwestor nie posiada właściwej inwentaryzacji obiektu. Zdaniem skarżącego, przedstawione przez inwestora dane w dokumentacji technicznej nie są prawdziwe, brak w nich uzasadnienia na dodatkowe obciążenia murów parteru i fundamentów, co utrudnia w znacznym stopniu możliwość prawidłowego ustosunkowania się do wprowadzenia projektowanych zmian. Skarżący podkreślił również, że ocieplona styropianem ściana budynku inwestora w granicy połączona z budynkiem nr 10 na wysokości I piętra nie jest ścianą nośną jednolitej grubości 30 cm (w tej ścianie inwestor prawdopodobnie wykonał odwierty, na podstawie których stwierdził, że posiada ścianę nośną, co - w ocenie skarżącego - jest niezgodne z rzeczywistością). Autor skargi zaznaczył, że w dniu 16.05.2013r. dokonano ponownego sprawdzenia ściany na piętrze budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] bezpośrednio przylegającej do budynku inwestora, z którego wynika, że ściana przynależna do tego budynku posiada grubość 52 cm (jest to ściana nośna), czego inwestor nie wykazał w projekcie technicznym. Skarżący wskazał, że projekt techniczny dotyczący budynku nr 8 przyjmuje, że jego ściany od zewnątrz i wewnątrz są wykonane z cegły o grubości 25 cm, natomiast na podstawie dokonanej przez skarżącego inwentaryzacji ściany zewnętrznej na wysokości I piętra wynika, że ściana od strony budynku nr 10 rozpoczyna się od cegły, a następnie przechodzi w ścianę wykonaną z pustaków żużlowych. Nadbudowa budynku sąsiedniego będzie, zatem wykonywana na przynależnej do niego ścianie nośnej. Dodatkowo skarżący nadmienił, że skarga z dnia 18.02.2013r. - złożona do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego na nieprawidłowe działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki w sprawie prowadzonej pod sygnaturą znak: [...] - odniosła ten skutek, że potwierdzono nieprawidłowości w czynnościach kontrolnych Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie sądowej w dniu 12 czerwca 2014r. Sąd, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., dopuścił dowód z przedłożonej przez skarżącego opinii sporządzonej w dniu 15.10.2013r. przez dr inż. S. K., a dotyczącej technicznych warunków realizacji nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] na działce nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Wojewody Małopolskiego, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: " Nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o poddasze użytkowe oraz taras wraz z instalacją elektryczną przy ul. [...] w [...], na dz. nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...]". Spór pomiędzy stronami dotyczył technicznej możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji z uwagi na podnoszony przez skarżącego zarzut braku w budynku inwestora osobnej ściany nośnej niezależnej od konstrukcji budynku nr 10 oraz brak właściwej inwentaryzacji technicznej budynku inwestora. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. nr 243, poz.1623 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa", projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei stosownie do art. 32 ust. 4 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś z wnioskiem w tej sprawie wystąpił w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami). W świetle art. 35 ust. 1 ustawy w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art.20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowywania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7. W razie spełnienia powyższych wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 ustawy właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 ustawy). Przepis art. 35 ust. 4 ustawy nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od których zależało by wydanie tego pozwolenia. Badając – w kontekście powyższych uregulowań – zgodność z prawem zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, iż kwestionowane rozstrzygnięcie prawa nie narusza. W rozpoznawanej sprawie zachodzą bowiem przesłanki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego o poddasze użytkowe oraz taras wraz z instalacją elektryczną przy ul. [...] w [...], na dz. nr [...] obręb [...] jednostka ewidencyjna [...]". Uwzględniając treść art. 35 ust. 4 ustawy rozważenia wymagało, czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1. Analiza akt sprawy daje podstawę do stwierdzenia, że ustalenia organów w tym zakresie są prawidłowe i zasługują na akceptację. Prawidłowo organy wskazały, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Zasadnie również organy uznały, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o ustaleniu warunków zabudowy wydanej w dniu [...] (k.23-31 akt administracyjnych), która dla zamierzenia inwestycyjnego ustalała wysokość nadbudowy - do poziomu kalenicy - do 9 m (tj. do 225,00 m npm), wysokość okapu - do 7 m. Kąty nachylenia połaci dachowych określono od 30° - 40 ° lub w nawiązaniu do budynku nr 10, tj. 15° (od strony wschodniej - frontowej) i 30° (od strony zachodniej). Podzielić także należy stanowisko organów, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane opinie i uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt ten został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujących się aktualnym, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego (k.8-14 projektu budowlanego). Projektanci dołączyli także do przedmiotowego projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (k.4-7 projektu budowlanego). W tym miejscu odnośnie do obowiązku dokonania sprawdzenia wynikającego z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy, wymaga podkreślenia, że w wyniku zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 27 marca 2003r. ( Dz. U. Nr 80, poz.718), która weszła w życie 11 lipca 2003r. do ustawy Prawo budowlane wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowalny "projektanta" oraz "osoby sprawdzającej". Uprawnienia kontrolne organu architektoniczno - budowlanego, prowadzącego postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę zostały ograniczone do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska. Sprawdzenie zgodności z przepisami w tym techniczno-budowlanymi zostało ograniczone tylko do projektu zagospodarowania działki. Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 34 ustawy, projekt budowlany składa się z projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego, który dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 7.10.2010r., sygn. II OSK 1517/09). Wymogi dotyczące projektu architektoniczno - budowlanego zostały określone w § 11 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie z uwagi treść § 14 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012r. – Dz. U. z 2012r., poz. 462 ze zm.). Analiza przepisów tego rozporządzenia prowadzi do wniosku, że organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno - budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wzmocnieniem tego stanowiska jest także treść art. 35 ust. 1 ustawy. Z kolei zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 i 4 ustawy obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu budowlanego, a następnie sprawdzenie tego projektu pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowane do projektowania bez ograniczeń, w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W rozpoznawanej sprawie takie oświadczenia zostały złożone do projektu budowlanego (k.4 -7 projektu budowlanego). Reasumując, organ wydający pozwolenie na budowę nie posiada uprawnień do dokonania oceny wartości technicznej rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym, bowiem za to odpowiadają projektant i osoba sporządzająca projekt. W konsekwencji powyższych rozważań należy stwierdzić, że w sprawie niniejszej organ architektoniczno - budowlany poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie miał obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było jednak dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutów dotyczących braku możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji z uwagi na - podnoszony przez skarżącego - brak w budynku inwestora osobnej ściany nośnej niezależnej od konstrukcji budynku nr 10 oraz brak właściwej inwentaryzacji technicznej budynku inwestora należy podkreślić, że bezpieczeństwa konstrukcji dotyczy § 204 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z § 204 ust. 5 wynika, że wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Z kolei zgodnie z § 206 ust. 1 w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5 budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływanie wywołane wzniesieniem nowego budynku. Natomiast zgodnie z treścią § 206 ust. 2 tego rozporządzenia rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem pozwolenia na budowę nie jest wzniesienie nowego budynku, o którym mowa w § 204 ust. 5 w zw. z § 206 ust. 1 tego rozporządzenia. Przedmiotem pozwolenia na budowę i projektu budowlanego jest bowiem nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej miarodajne pozostaje orzeczenie techniczne dot. stanu technicznego oraz możliwości nadbudowy budynku mieszkalnego sporządzone przez inż. J. S., posiadającego uprawnienia w zakresie m.in. projektowania w specjalności konstrukcyjno - budowlanej (k.11-12 i k.43-45 projektu budowlanego). W orzeczeniu tym stwierdzono, że nadbudowa jest możliwa bez wzmocnienia istniejących fundamentów (fundamenty nie wymagają podbicia) oraz, że projektowana nadbudowa nie zagraża obecnie istniejącej konstrukcji budynku objętego nadbudową oraz budynku sąsiedniego i nie będzie negatywnie wpływać na budynek sąsiedni, przylegający do nadbudowywanego. Istniejący strop nad I piętrem spełnia warunki SGN i SGU po adaptacji na strop użytkowy z uwagi na planowaną nadbudowę oraz konstrukcję więźby dachowej. Istniejące fundamenty oraz grunt pod fundamentami przenoszą dodatkowe obciążenia wynikające z projektowanej nadbudowy. W analizie stanu technicznego budynku sąsiedniego inż. J. S. zawarł stwierdzenie, że "budynek nr 10 również jest w dobrym stanie technicznym, a prace remontowe oraz nadbudowa budynku nr 8 nie wpłyną negatywnie na jego strukturę nośną (...)". We wnioskach końcowych zawarto stwierdzenie, że: "Nadbudowa jest możliwa bez konieczności wzmacniania istniejących elementów konstrukcyjnych budynku". Projekt budowlany został uzupełniony o informację, że pomiędzy budynkami istnieje podwójna ściana nośna stanowiąca odpowiednie zabezpieczenie przeciwpożarowe, zaś w planowanej nadbudowie zaprojektowano również ścianę o parametrach przeciwpożarowych (k. 66-65 i k. 105-106). Należy również podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się pismo inwestora, w którym poinformował o utrudnianiu dostępu do budynku nr 10 przez stronę skarżącą - celem wykonania analizy stanu technicznego tego budynku. Z kolei przy piśmie z dnia 11 lipca 2012r. (k.107) inwestor dołączył dokumentację obrazującą przebieg granicy pomiędzy działkami podkreślając, że budynek inwestora jak i istniejąca przy granicy ściana tego budynku znajduje się na terenie działki nr 163. Dodatkowo inwestor nadmienił, że został wykonany odwiert kontrolny w ścianie nośnej na ostatniej kondygnacji budynku nr 8, z którego wynika, że ściana ta ma grubość 30 cm, a za nią znajduje się druga ściana przynależna do budynku skarżącego. W toku postępowania administracyjnego skarżący poza kwestionowaniem ustaleń organu w powyższym zakresie nie przedłożył żadnego dowodu (w szczególności konkurencyjnej opinii, sporządzonej przez uprawniony podmiot), który pozwalałby na zakwestionowanie ustaleń organów obu instancji. Organy architektoniczno - budowlane nie są natomiast władne kwestionować orzeczenia technicznego wykonanego przez osobę legitymującą się stosownymi uprawnieniami, wyłącznie z tej przyczyny, że strona skarżąca ustaleń i wniosków zawartych w tym orzeczeniu nie akceptuje. Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa nie wynika, że organ administracji publicznej prowadząc postępowanie w sprawie ma zastępować stronę w poszukiwaniu dowodów dla uzasadnienia jej stanowiska, przeczącego zgromadzonemu materiałowi dowodowemu. Obowiązkiem organu jest natomiast wykazanie, że orzeczenie wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu ( por. wyroki NSA z dnia 7 sierpnia 2013r.,sygn.akt II OSK 1754/13 oraz z dnia 8 listopada 2013r.,sygn. akt II OSK 1291/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ubocznie można jedynie wskazać, że o ile istnieją ku temu podstawy faktyczne - ekspertyza techniczna stanu konstrukcji i elementów budynku może być wykonana także po wydaniu pozwolenia na budowę – przed rozpoczęciem inwestycji lub w jej trakcie ( por. wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2011r., sygn. akt II OSK 1935/10, LEX nr 1152103). W ocenie Sądu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej poczynionych przez organy obu instancji nie podważa złożona przez skarżącego na rozprawie sądowej w dniu 12 czerwca 2014r. opinia sporządzona w dniu 15.10.2013r. (a więc po wydaniu zaskarżonej decyzji) przez dr inż. S. K., dotycząca technicznych warunków realizacji nadbudowy istniejącego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] na działce nr [...] obręb [...], jednostka ewidencyjna [...]. Jak wynika bowiem z wniosków końcowych tej opinii cyt.: "Skomplikowana i w świetle udostępnionych dokumentów niejednoznaczna historia kolejnych przekształceń budowlanych na posesjach przy ul. [...] i [...] w [...] uniemożliwia sformułowanie jednoznacznych wniosków dotyczących prawidłowości zatwierdzonego projektu rozbudowy budynku przy ul. [...]". Reasumując, w ocenie Sądu, wobec spełnienia wymagań, określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy - jak wynika z art. 35 ust. 4 tej ustawy - organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.