II SA/Ke 447/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i złożenia pełnomocnictwa procesowego w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania i zwrotu prawa jazdy postanawia: odmówić przywrócenia terminu. A. G. reprezentowany przez r. pr. L. P. wywiódł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania i zwrotu prawa jazdy. Strona nie uiściła wpisu sądowego od skargi, jak również nie złożyła pełnomocnictwa procesowego (ani jego uwierzytelnionej kopii) do działania r. pr. L. P. w imieniu skarżącego. W związku z powyższym, na mocy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 25 lipca 2017 r., wezwano r. pr. L. P. do usunięcia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto przesłano r. pr. L. P. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia w tym przedmiocie. Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do złożenia pełnomocnictwa oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona r. pr. L. P. w dniu 4 sierpnia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnego i fiskalnego skargi upłynął w dniu 11 sierpnia 2017 r. Wpis sądowy od skargi uiszczony został w dniu 14 sierpnia 2017 r. W dniu 18 sierpnia 2017 r. adw. M. S. złożył wniosek o zakreślenie terminu 14-dniowego na uiszczenie opłaty sądowej, albowiem jego mocodawca przebywa zagranicą i nie ma możliwości uiścić opłaty w terminie. Nadto wniósł o przywrócenie terminu na zrealizowanie obowiązku nałożonego przez Sąd, albowiem do dnia 12 sierpnia przebywał na urlopie wypoczynkowym, a ze względu na bardzo złe warunki atmosferyczne dopiero w dniu 14 sierpnia 2017 r. miał możliwość zapoznania się z dokumentacją w sprawie. Do pisma załączono dokument pełnomocnictwa udzielonego adw. M. S. przez A. G. oraz dokument pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego r. pr. L. P. przez adw. M. S. do reprezentowania go w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i do złożenia pełnomocnictwa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 §1, 2 i 4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na wstępie zauważyć należy, iż rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu spełnia wymagania określone art. 87 §1, 2 i 4 ustawy p.p.s.a. W myśl powołanych przepisów prawa wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Nadto zauważyć należy, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2017r., sygn. akt II GZ 599/17, Lex 2336165). Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu i złożenia pełnomocnictwa procesowego, strona uzasadnia tym, iż w terminie zakreślonym do uzupełnienia powyższych braków skargi pełnomocnik skarżącego przebywał na urlopie wypoczynkowym tj. do dnia 12 sierpnia 2017 r., a z uwagi na złe warunki atmosferyczne dopiero w dniu 14 sierpnia 2017 r. miał możliwość zapoznania się z dokumentacją. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Nadto, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (wyrok Sądu Najwyższego z 21 lutego 2002 r,, sygn. akt I PKN 903/00, LEX nr 458944, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1084/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając obiektywny miernik staranności w działaniu do sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego nie dochował wymaganej od niego staranności i dbałości o interesy procesowe swojego mocodawcy. Pełnomocnik miał obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Powinien zadbać o zabezpieczenie jego interesów procesowych w okresie przebywania na urlopie wypoczynkowym. Przyczyna, z powodu której w niniejszej sprawie strona (pełnomocnik strony) uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnego i fiskalnego skargi nie miał charakteru nagłego i nieoczekiwanego. Urlop wypoczynkowy pełnomocnika skarżącego nie usprawiedliwia braku winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnicy profesjonalni, podejmujący się reprezentowania stron przed organami oraz sądami, powinni tak zorganizować pracę swojej kancelarii, zwłaszcza planując urlop wypoczynkowy, aby swoim postępowaniem nie narażać klientów na negatywne konsekwencje niewykonania czynności procesowych w terminie. Brak możliwości uiszczenia wpisu z uwagi na pobyt skarżącego zagranicą nie jest również okolicznością usprawiedliwiającą brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący winien wspólnie ze swoim pełnomocnikiem ustalić szczegóły współpracy w zakresie zleconych spraw i konieczności podejmowania w ich toku czynności faktycznych i procesowych. Relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych. Ponadto celem terminowego uiszczenia wpisu sądowego od skargi możliwe jest wyręczenie się przez skarżącego (lub jego pełnomocnika) przy uiszczeniu opłaty sądowej inną osobą. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że fachowy pełnomocnik już w momencie złożenia skargi winien liczyć się z koniecznością podejmowania korespondencji w danej sprawie, koniecznością uiszczenia wpisu od skargi w określonej przepisami prawa wysokości, a także powinien dysponować pełnomocnictwem. Nadto w niniejszej sprawie wiedzę o powyższych brakach skargi złożonej do Sądu wiedzę uzyskał także pełnomocnik substytucyjny poprzez odbiór przesyłki sądowej w dniu 4 sierpnia 2017 r., który także jest pełnomocnikiem fachowym. Współpraca pomiędzy pełnomocnikiem i jego substytutem w zakresie prowadzenia spraw klienta powinna zostać tak ułożona, aby dokonywać czynności procesowych w terminie. Końcowo zauważyć należy, iż przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zakreślania przez Sąd terminu na uiszczenie opłaty sądowej. Jest to bowiem termin ustawowy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 §1 ustawy p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.