II SA/Ke 469/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 5 maja 2015 r. (data nadania przesyłki na poczcie) M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, doręczoną stronie w dniu 17 marca 2015 r. Do skargi załączony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że przebywała w szpitalu i z powodu choroby zapomniała o doręczonej decyzji. Wskazała, że ma już 70 lat. Do wniosku dołączyła kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 6 marca 2015 r., potwierdzającej hospitalizację w okresie od 27 lutego do 6 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07). W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wskazała na żadne okoliczności zaistniałe po dacie doręczenia decyzji, tj. po 17 marca 2015 r, które uprawdopodabniałyby brak winy w uchybieniu terminu. W szpitalu skarżąca przebywała w okresie od 27 lutego do 6 marca 2015 r. Z Karty informacyjnej leczenia szpitalnego nie wynika też aby strona chorowała na chorobę powodującą zaniki pamięci. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2011 r. sygn. I OZ 242/11). W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącej niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.