II SA/Ke 472/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. G. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania postanawia: odrzucić skargę. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo z dnia [...] znak: [...], w którym Komendant Wojewódzki Policji nie znalazł podstaw do wypłacenia stronie równoważnika pieniężnego za remont mieszkania, o który J. G. ubiegał się za lata 2006, 2007, 2008, 2009. Jednocześnie skarżący wskazał, iż w 2005r., przed odejściem na emeryturę z Policji, otrzymał w/w świadczenie na podstawie decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia 4 lutego 2005r. J. G. zarzucił Komendantowi Wojewódzkiemu Policji naruszenie zasady niedziałania prawa wstecz oraz § 12 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkaniowego (M.P. nr 76, poz. 78) w zw. z art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. nr 30, poz. 179). W skardze powołano się na wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2008r. w sprawie I OSK 953/07. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Jako podstawę do odrzucenia wskazano na uchybienie przez J. G. 14 – dniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. Mianowicie, strona powzięła wiadomość o nieprzyznaniu jej uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu po otrzymaniu pisma z dnia 10 lutego 2006r. z Komendy Miejskiej Policji, będącego – zdaniem organu – czynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa J. G. złożył dopiero pismem z dnia 18 czerwca 2009r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)(1)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe podnieść trzeba, iż dla oceny dopuszczalności skargi J. G. zasadnicze znaczenie ma stwierdzenie, czy akt (bądź czynność) będący przedmiotem zaskarżenia mieści się w katalogu określającym zakres kognicji sądu administracyjnego, zwłaszcza, iż organ administracji publicznej twierdzi, że w sprawie żądania skarżącego brak jest podstaw do wydania decyzji administracyjnej. Wyjaśnienie przedmiotowej kwestii wymaga analizy treści żądania strony skarżącej. Jak wynika z treści skargi J. G. domaga się wypłacenia mu równoważnika pieniężnego za lata 2006, 2007, 2008, 2009 – na podstawie decyzji Komendanta Miejskiego Policji z dnia 4 lutego 2005r. Rozstrzygnięciem tym orzeczono o przyznaniu stronie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (k. 1 akt administracyjnych). Z treści powołanej decyzji wynika, że wypłata równoważnika następować będzie corocznie, a jego wysokość ustalona zostanie każdorazowo na podstawie obowiązujących stawek. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, iż niniejsza sprawa dotyczy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont mieszkania, nie zaś przyznania prawa do tego świadczenia. Mając na względzie powyższe oraz opierając się na utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym stwierdzić należy, że wypłata równoważnika za remont lokalu mieszkalnego przysługującego w oparciu o przepisy regulujące status prawny policJ.tów ma charakter czynności faktycznej i nie jest związana z wydaniem żadnego aktu z zakresu administracji publicznej, który mógłby być przedmiotem kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny (por. postanowienia: WSA w Gdańsku z dnia 15 maja 2009r., sygn. akt:III SA/Gd 229/09 oraz z dnia 25 czerwca 2009r., sygn. akt III SA/Gd 228/09, WSA w Lublinie z dnia 4 sierpnia 2009r., sygn. akt: III SA/Lu 374/09). Tym samym zakwestionowane przez J. G. pismo z dnia 13 lipca 2009r., informujące o braku podstaw do dokonania czynności faktycznej – wypłaty równoważnika pieniężnego – nie może być traktowane jako decyzja administracyjna. Brak także podstaw do zakwalifikowania zaskarżonego pisma – w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. – jako innego niż decyzja lub postanowienie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W powołanym przepisie kontrola sądowoadministracyjna obejmuje czynności (bądź akty) podejmowane przez organy administracji publicznej w sprawach, w których ustalanie pewnych kwestii związanych ze statusem prawnym jednostki odbywa się nie w drodze aktów władczych, lecz w drodze innego rodzaju czynności (tzw. materialno-technicznych). W tym miejscu podnieść należy, iż czynność wypłaty świadczenia z tytułu równoważnika pieniężnego za remont lokalu nie ma takiego charakteru. Stanowi bowiem jedynie faktyczną realizację uprawnienia do tego świadczenia, przyznanego wydaną uprzednio decyzją administracyjną. Z tego też względu wypłata przedmiotowego świadczenia nie może być traktowana jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Mając na uwadze, iż przedmiotem skargi jest pismo, które ze względu na swój charakter nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.