II SA/Ke 486/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.) Sędzia WSA Beata Ziomek Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2025 r. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki kontenerowej stacji transformatorowej oddala skargę. Decyzją z 2.07.2025 r. [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwany dalej "ŚWINB") utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W. (zwanego dalej "PINB") z 5.03.2024 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W wyniku pisma Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w K. W. (zwanej dalej "Wspólnotą") pracownicy PINB przeprowadzili 24.04.2023 r. kontrolę lokalizacji i realizacji zadania związanego z budowaną przez [...]. (zwaną dalej "Spółką") kontenerową stacją transformatorową na działce nr ewid. [...] w O. przy ul. [...], ustalając jej dane znamionowe wymiary i usytuowanie – w odległości ok. 225-227 cm od ściany budynku mieszkalnego wielorodzinnego, czterokondygnacyjnego oraz 178 cm od ściany budynku biurowego. Ściana budynku mieszkalnego posiada otwory okienne i drzwiowe balkonów, których płyta balkonowa na parterze jest oddalona od budowanego kontenera ok. 83-89 cm. Wysokość kontenera wynosi ok. 250 cm i przewyższa poziom podłogi mieszkania i balkonu parteru. Budynek mieszkalny usytuowany jest na działce nr ewid. [...], a przebudowywany budynek biurowy na działce nr [...]. Granica pomiędzy działkami [...] i [...] przebiega po licu ściany budynku mieszkalnego z otworami okiennymi i drzwiowymi balkonów, została utworzona przez geodetę w czasie podziału terenu zakładowego pod sprzedaż mieszkań zakładowych, tak że balkony tego budynku znajdują się nad terenem działki nr [...]. Do akt sprawy załączono zgłoszenie Spółki (data wpływu - 11.07.2022 r.), dotyczące budowy przyłącza elektroenergetycznego w celu przyłączenia odbiorcy energii elektrycznej w miejscowości O.. W piśmie z 28.04.2023 r. Spółka wniosła o umorzenie prowadzonego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ww. robót budowlanych, załączając akt notarialny z 16.08.2022 – oświadczenie T. T. o ustanowieniu służebności przesyłu na ww. nieruchomości położonej w O. utworzonej z działki nr [...] o powierzchni 0,0459 ha na rzecz Spółki. Podczas oględzin 9.05.2023 r. Prezes Zarządu Wspólnoty wyraził obawy, że stacja kontenerowa, wykonana w bezpośredniej bliskości z otworami okiennymi i balkonami ww. budynku mieszkalnego, będzie miała bardzo niekorzystny wpływ na jego mieszkańców, wskazując na zagrożenie pożarowe oraz oddziaływanie elektromagnetyczne. W sprawie zamiaru budowy Wspólnota nie została ujęta jako strona postępowania, nie dokonano żadnych uzgodnień w sprawie lokalizacji. Natomiast stacja transformatorowa mogła być usytuowana w dalszej odległości od jej budynku, ponieważ teren umożliwia taką lokalizację. Z kolei przedstawiciel Spółki oświadczył, że stacja transformatorowa została wykonana zgodnie z projektem zagospodarowania terenu i zgłoszeniem robót, a S. K. nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia, na wybudowaną stację wydawane były uprzednio warunki przyłączenia. T. T. oświadczył, że stacja budowana jest w celu zasilania jego hali produkcyjnej i przebudowywanego budynku administracyjnego, sprawdzano różne możliwości usytuowania stacji transformatorowej, decydując się na obecne miejsce, uznając to za najlepsze technicznie rozwiązanie. Uczestniczący w oględzinach projektant oświadczył, że stacja została zlokalizowana na działce podmiotu przyłączonego zgodnie z aneksem do warunków przyłączenia. Właściciel nieruchomości wskazał miejsce usytuowania stacji, a miejsce to zostało ocenione przez projektanta pod względem oddziaływania na sąsiednią nieruchomość. Oddziaływanie zgodnie z obowiązującymi przepisami wskazane szczegółowo w kierowanej do PINB korespondencji wynosi 0,5 m na każdą stronę stacji. Sąsiedni budynek usytuowany na działce sąsiadującej znajduje się w odległości 2,27 m od stacji, a więc w sposób istotny poza obszarem oddziaływania. W związku z tym, że nieruchomość Wspólnoty znajduje się poza strefą oddziaływania, Wspólnota ta nie została poinformowana o toczącym się postępowaniu. Odnośnie promieniowania to zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30.10.2009r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych nie występuje szkodliwe promieniowanie. Projektant dodał, że zaprojektowana stacja transformatorowa posiada wymaganą odporność ogniową dla tego rodzaju urządzeń, co jest potwierdzone deklaracją zgodności producenta, którą przedłożył do protokołu. Odnośnie hałasu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14.06.2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zabudowane urządzenia energetyczne nie generują ponadnormatywnych poziomów hałas. Projektant oświadczył, że nie ma takiego wymogu, aby stacja usytuowana była w odległości 4 m od budynku. Postanowieniem z 22.05.2023 r. PINB, działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. - Prawo budowlane, zwanej dalej "ustawą", wstrzymał budowę ww. kontenerowej stacji transformatorowej, której inwestorem jest Spółka na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022 r., prowadzoną z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy i nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, ekspertyzy prawno-technicznej budowanej kontenerowej stacji transformatorowej i jej usytuowania na działce nr ewid. [...] oraz oddziaływania na istniejący budynek mieszkalny wielorodzinny na działce nr ewid. [...] Wspólnoty wraz z siecią kablową SN 15kV na działce nr ewid. [...]. Decyzją z 25.07.2023 r. PINB nakazał inwestorowi rozbiórkę ww. kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową – którą następnie ŚWINB uchylił decyzją z 7.11.2023 r., a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji – z uwagi na nieprawidłowo określony krąg stron postępowania. Przy piśmie z 13.12.2023 r. Spółka nadesłała opinię projektanta z 12.12.2023 r., dotyczącą odległości kontenerowej stacji transformatorowej w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych usytuowania tej stacji na działce nr [...] w stosunku do budynku nr 34A na działce nr [...], przedstawiającą własną interpretację stanowiska PINB zawartego w decyzji z 7.11.2023 r. oraz § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: "rozporządzenie"). W rezultacie wskazano, że odległość przedmiotowej kontenerowej stacji transformatorowej od budynku mieszkalnego przy ul. [...] jest zgodna z wymogami rozporządzenia. Załączono również ocenę wykonaną przez Instytut Techniki Budowlanej dotycząca ścian i dachów kontenerowej stacji transformatorowej w zakresie odporności ogniowej, zgodnie z którą dla typu stacji wymagana klasa odporności ogniowej dla ścian i dachu to REI 120. Przedstawiono także opinię opracowaną przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w zakresie spełnienia warunków ochrony przeciwpożarowej dla stacji transformatorowych w obudowie betonowej typoszeregu MRw-b, MRw-bS, Minibox, WST. W opinii tej w punkcie 7.2 A określono odległości usytuowania stacji transformatorowych w obudowie betonowej o określonych gęstościach obciążenia ogniowego od sąsiadujących z nimi budynkami mieszkalnymi do 4 kondygnacji. Podczas kontroli 14.12.2023 r. pracownicy PINB ustalili, że wykonano roboty budowlane ziemne i ułożono przewód kablowy energetyczny przy fundamencie budynku biurowego w przebudowie oraz wykonano montaż typowej szafy energetycznej przy ścianie kontenera stacji transformatorowej. W dniu kontroli wykonano 5 typowych szafek na osprzęt dla przyłącza energetycznego od kontenera stacji do przebudowywanego budynku biurowego oraz skrzyni energetycznej przy ścianie przebudowywanego budynku biurowego wraz z ułożonym kablem energetycznym umiejscowionym w gruncie i zasypanym w wykopie. W dniu 21.12.2023 r. w PINB spisano notatkę z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, która dotyczyła możliwości sporządzenia ekspertyzy w zakresie ochrony przeciwpożarowej w możliwie krótkim terminie i jaki byłby jej zakres. Po usłyszanej przez rzeczoznawcę informacji, że ta ekspertyza miałaby dotyczyć kontenerowej stacji transformatorowej w O. rozmówca poinformował, że była opracowana już ekspertyza dla [...] z początkiem lipca 2023 r., która była niekorzystna dla Spółki. Pismem z 8.01.2024 r. PINB poinformował Spółkę, że przekazana "opinia w sprawie" z 12.12.2021 r. Zakładu Budowlano-Instalacyjnego [...] S. S. została sporządzona we własnej sprawie i nie stanowi ekspertyzy prawno-technicznej w sprawie przedmiotowej stacji na działce nr [...], a załączone do niej dokumenty dotyczą innych spraw. Tym samym, Spółka nie wykonała nałożonego postanowieniem z 25.07.2023 r. obowiązku przedłożenia ekspertyzy. Ponadto uprzednio sporządzona ekspertyza zlecona przez zobowiązanego i opracowana przez uprawnionego rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych była niekorzystna dla inwestora. Pismem z 9.01.2024r. Spółka wyjaśniła, że roboty budowlane realizowane zgodnie z aneksem nr [...] o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej z 29.12.2021 r. dotyczyły przyłączenia hali produkcyjnej i zostały zakończone 4.05.2023r. – co potwierdza protokół z odbioru końcowego. Dalej wskazano, że do obowiązków ustawowych Spółki należy m.in. przyłączanie do sieci elektroenergetycznej nowych odbiorców. Wykonywane prace, wskazane w otrzymanym piśmie, dotyczą odrębnej umowy z 5.07.2023 r. o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej obiektu: budynku mieszkalnego wielolokalowego. Przedmiot umowy wykonano zgodnie z wydanymi warunkami przyłączenia z 27.04.2023 r. tj. przed postanowieniem o wstrzymaniu budowy z 22.05.2023 r. Mając na uwadze powyższe decyzją z 5.03.2024 r. PINB, działając na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy, nakazał Spółce rozbiórkę ww. kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową SN 15 kV, budowaną na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022 r. z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy. W odwołaniu od ww. decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PINB lub uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania I instancji w całości lub uchylenie decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, tj. że brak jest podstaw do nakazania rozbiórki kontenerowej stacji transformatorowej oraz sieci kablowej. Jednocześnie podniesiono zarzuty naruszenia art. 6, art. 8, art. 10 § 1 art. 28, art. 29 i art. 107 § 1 pkt 3, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 84 § 1 K.p.a., art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. a i pkt 3 oraz art. 29 ust. 1 pkt 23 lit a, art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z § 271 ust. 1 rozporządzenia. Pismem z 4.06.2024r. ŚWINB, stosownie do art. 136 K.p.a., zwrócił się do PINB o uzupełnienie wyszczególnionych dowodów i materiałów niezbędnych do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy – co zostało wykonane przy piśmie z 17.07.2024 r., przy czym do ww. zgłoszenia załączone zostały warunki przyłączenia nr [...], gdzie w pkt 5 zawarto wskazanie, aby "wybudować stację transformatorową napowietrzną". Decyzją z 20.09.2024 r. ŚWINB utrzymał w mocy ww. decyzję PINB z 5.03.2024r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Prawomocnym wyrokiem z 22.01.2025 r. o sygn. akt II SA/Ke 624/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki na ww. decyzję z 20.09.2024 r., uchylił zaskarżoną decyzję. Uzasadniając podjęte orzeczenie wskazano, że ŚWINB – pomimo uprzedniego wydania decyzji kasacyjnej – oraz przeprowadzonego w sposób prawidłowy ponownego postępowania organu I instancji, nie ustrzegł się od błędu, nie zawiadamiając T. T. ani o niemożności załatwienia sprawy w ustawowym terminie skierowanymi do pozostałych stron pismami z 30.04.2024 r. i 16.08.2024 r., ani o wezwaniu PINB do uzupełnienia postępowania dowodowego w trybie art. 136 K.p.a., jak również – przede wszystkim – o wydaniu ostatecznej decyzji z 20.09.2024 r., co do której brak zwrotnego poświadczenia odbioru przez tę stronę, niewymienioną zresztą w wykazie na ostatniej stronie tego rozstrzygnięcia. ŚWINB, utrzymując w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie – opisaną na wstępie decyzją z 2.07.2025 r. – wskazał że sporna kontenerowa stacja transformatorowa stanowi element linii elektroenergetycznej i stosownie do art. 3 pkt 3a ustawy jest obiektem liniowym, stanowiącym zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy element budowli, a nie samodzielny budynek. Jest to zatem urządzenie budowlane związane z linią elektroenergetyczną jako obiektem liniowym (budowlą) i zapewniające możliwość użytkowania tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem (art. 3 pkt 9 ustawy). W załączeniu do złożonego zgłoszenia dotyczącego tej inwestycji przedstawiono warunki przyłączenia – co do wymogów wybudowania stacji transformatorowej napowietrznej na działce podmiotu przyłączanego i powiązania jej linią kablową z sieci SN 15 kV K. W. – Pławowice. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, dokonane zgłoszenie –dotyczące wybudowania stacji transformatorowej wnętrzowej na działce podmiotu przyłączanego – nie jest zgodne z załączonymi warunkami przyłączenia. Ponadto, ŚWINB zauważył, że na projekcie zagospodarowania działki, będącym załącznikiem do zgłoszenia, nie określono odległości kontenerowej stacji transformatorowej od budynków usytuowanych w jej pobliżu. Jak jednak ustalił organ I instancji kontenerowa stacja transformatorowa usytuowana została w odległości 2,27 od ściany z otworami okiennymi i balkonowymi czterokondygnacyjnego budynku wielorodzinnego na działce nr ewid. [...] i w odległości 1,75 m od ściany z otworami okiennymi dwukondygnacyjnego przebudowywanego budynku biurowego znajdującego się na działce nr ewid. [...]. W piśmie [...] S.A. we W. z 25.06.2024 r. wskazano, że wykonana transformatorowa stacja kontenerowa w obudowie betonowej typu mrw-blpp 20/630-3 spełnia wymagania wnętrzowej stacji transformatorowej. Stacja ta, zdaniem organu II instancji, powinna spełniać wymogi § 182 rozporządzenia – co do wymogu zachowania odległości poziomej i pionowej od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi – co najmniej 2,8 m. W konsekwencji ŚWINB stwierdził, że sytuowanie kontenerowej stacji transformatorowej w odległości 0,85 m od płyty balkonowej budynku wielorodzinnego będącej miejscem przeznaczonym na stały pobyt ludzi, jak i w odległości 2,25 - 2,27 cm od ściany pomieszczeń tego budynku mieszkalnego przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie jest zgodne z przepisami. Tym samym, zasadnie organ I instancji wydał na podstawie art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy decyzję nakazującą rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową – gdyż nie ma innego sposobu doprowadzenia tej wybudowanej niezgodnie z przepisami kontenerowej stacji transformatorowej do zgodności z przepisami. Organ odwoławczy zakwestionował ponadto wiarygodność przedstawionej przez Spółkę ekspertyzy – wykonanej przez podmiot ewidentnie powiązany z inwestorem, niebędący bezstronny. W kolejnej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, skierowanej na decyzję ŚWINB z 2.07.2025 r., Spółka podniosła zarzuty naruszenia: A. przepisów art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 29 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 pkt 23 lit. a ustawy oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., a także przepisów § 271 ust. 1 w związku z § 209 ust. 3 rozporządzenia poprzez nakazanie Spółce rozbiórki ww. kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową, w sytuacji gdy: a) ich wybudowanie nastąpiło na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia, od którego nie wniesiono sprzeciwu i którego skutki nie zostały wyeliminowane przy zastosowaniu trybu wznowienia postępowania ani trybu stwierdzenia nieważności, b) zastrzeżenia organów nadzoru budowlanego nie dotyczą elementów innych niż będące przedmiotem badania Starosty na skutek dokonanego zgłoszenia; B. przepisu § 182 pkt 1 i 2 rozporządzenia poprzez zastosowanie tej regulacji względem kontenerowej stacji transformatorowej 15/0,4 kV typu MRW-b1 pp 20/630-3, w sytuacji gdy nie stanowi ona pomieszczenia w budynku o innym przeznaczeniu ani nie znajduje się w budynku o innym przeznaczeniu; C. przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 i art. 80 K.p.a.: a) oraz art. 136 § 1 i art. 15 K.p.a. – gdyż znaczna część dokumentacji została złożona dopiero na etapie postępowania odwoławczego i załączona do pisma skarżącej z 25.06.2024 r. – zatem nie była przedmiotem oceny organu I instancji; b) poprzez dokonanie wadliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na apriorycznym odrzuceniu przedstawionej opinii z 12.12.2023 r.; c) poprzez niewyjaśnienie kwestii tego, czy T. P. sporządził ekspertyzę w sprawie spornej infrastruktury – pomimo jednoznacznych twierdzeń Spółki, że nie zlecała ona tej osobie sporządzenia takiego opracowania (pismo Spółki z 25.06.2024r.); d) oraz art. 84 § 1 K.p.a. – poprzez zaniechanie dopuszczenia i prowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu budownictwa, w sytuacji gdy kwalifikacja prac objętych zgłoszeniem i wymogi przeciwpożarowe, jakie powinna spełniać powstała infrastruktura, były i są sporne; e) brak wydłużenia terminu do złożenia przez Spółkę ekspertyzy – pomimo złożenia stosownego wniosku (co omówiono szerzej w piśmie Spółki z 25.06.2024 r.). Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o: - uchylenie decyzji organów obu instancji w całości, - zasądzenie od organu na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego, - dopuszczenie i przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu w postaci oświadczenia z 22.10.2024 r., podpisanego przez Dyrektora [...] w Oddziale S.-K. celem wykazania pozbawienia dostawy energii elektrycznej 7 lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym wielolokalowym zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości O. w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, braku możliwości utrzymania właściwej zdolności dostawy energii elektrycznej w ilości wynikającej z zawartych umów kompleksowych bez istniejącej stacji transformatorowej 15/0,4kV. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. W piśmie z 17.11.2025 r. Wspólnota poparła wszystkie tezy zawarte w odpowiedzi na skargę, podzielając zasadność decyzji dotyczącej rozbiórki kontenerowej stacji transformatorowej. Jednocześnie zakwestionowano twierdzenia Spółki co do tego, jakoby rozebranie spornej stacji pozbawiło dostawy energii elektrycznej lokatorów przyłączonego budynku mieszkalnego – gdyż budynek ten jest zasilany z wykorzystaniem kabla napowietrznego, przedstawiając w tym zakresie szczegółowe fotografie. Na rozprawie sądowej 3.12.2025 r. pełnomocnik organu i pełnomocnik ww. Wspólnoty wnieśli o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia była decyzja ŚWINB, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 5.03.2024 r. nakazującą Spółce rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową, budowanej na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022 r. z naruszeniem art. 29 ust. 1, pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane. W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że zaskarżona obecnie decyzja organu odwoławczego została wydana wskutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach prawomocnym wyrokiem z 22.01.2025 r. o sygn. akt II SA/Ke 624/24 (w rezultacie skargi Spółki) wydanej poprzednio decyzji ŚWINB z 20.09.2024 r. Tym ostatnim rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. decyzję PINB z 5.03.2024 r. W konsekwencji, zagadnieniem o zasadniczym znaczeniu dla rozpoznania niniejszej sprawy jest kwestia związania Sądu przytoczonym wyżej wyrokiem. Stosownie bowiem do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z tego też względu orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania, w jakim zostało wydane, obejmując zarazem przyszłe (ewentualne) postępowanie administracyjne w sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.03.1999 r. o sygn. akt IV SA 527/97). Jest to szczególnie istotne przy orzeczeniach kasatoryjnych, gdzie w uzasadnieniu wyroku sądu administracyjnego zawarte są wskazania co do dalszego postępowania organów administracji publicznej, jak również ocena prawna ich dotychczasowych działań. Ze względu na powyższe, zarówno organy obu instancji, orzekające w niniejszej sprawie, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach związani są powołanym wyrokiem z 22.01.2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 624/24, w którego uzasadnieniu, we wskazaniach co do dalszego postępowania wskazano ŚWINB konieczność zawiadomienia strony (Toma Thomasa), do której budynków ma prowadzić zasilanie ze spornej stacji, o uzupełnionym – w trybie art. 136 K.p.a. – materiale dowodowym, możliwości zapoznania się i wypowiedzenia w tym zakresie oraz doręczenia wydanej decyzji (wraz z wymaganym pouczeniem). Strona ta bez własnej winy nie brała bowiem, udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.). Analizując przebieg ponownie prowadzonego przez organ II instancji postępowania odwoławczego stwierdzić trzeba, że zalecenia tut. Sądu zostały wykonane w całości – stosownie do wymogów art. 153 p.p.s.a. Mianowicie, w aktach administracyjnych sprawy, dokumentujących postępowanie administracyjne po wydaniu ww. wyroku, znajduje się pismo z 30.04.2025 r. (K-II-15), którym ŚWINB zawiadomił strony postępowania – w tym T. T. – że: - w związku z ww. wyrokiem z 22.01.2025 r. o sygn. akt II SA/Ke 625/24 toczy się postępowanie odwoławcze od decyzji PINB z 5.03.2024 r., - stosownie do przepisu art. 73 § 1 w związku z art. 140 K.p.a. informuje, że strony postępowania mogą zapoznać się z aktami sprawy uzupełnionymi w trybie art. 136 K.p.a. oraz składać ewentualne wnioski i wypowiedzi co do zebranych dowodów w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia w siedzibie ŚWINB; - po upływie powyższego terminu rozstrzygnięcie zostanie wydane w oparciu o posiadane dowody; - odwołanie Spółki od decyzji PINB z 5.03.2024 r. nie może zostać rozpatrzone w terminie jednomiesięcznym przewidzianym w przepisie art. 35 § 3 K.p.a., z uwagi na możliwość złożenia przez osobę niebiorącą do tej pory udziału w postępowaniu odwoławczym ewentualnych wniosków i wypowiedzi po zapoznaniu się z aktami sprawy uzupełnionymi w rybie art. 136 K.p.a.; - przewidywany termin załatwienia sprawy: do dnia 30.05.2025r., kierując do T. T. zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję z 2.07.2025 r. Usunięcie dotychczasowych nieprawidłowości w prowadzonym postępowaniu odwoławczym umożliwiło Sądowi przejście do merytorycznej kontroli wydanych w sprawie decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki kontenerowej stacji transformatorowej, zbudowanej przez PGE Dystrybucja S.A. na podstawie zgłoszenia z 11.07.2022 r. na działkach nr ewid. [...] i [...] w O. przy ul. [...] z naruszeniem art. 29 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418), zwanej dalej "ustawą". Nie sposób zarazem uwzględnić zarzutów skarżącej co do naruszenia przez ŚWINB – uzasadnionego w niniejszej sprawie użycia – art. 136 § 1 K.p.a., jako że w niniejszej sprawie nie można mówić o zniweczeniu zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, określonej w art. 15 K.p.a. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że wbrew zarzutom skargi organy obu instancji zabezpieczyły realizację przepisów K.p.a., ustanawiających dlań obowiązki podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny (art. 7 K.p.a.) oraz wymóg zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.). Uwzględniono przy tym zasadę prawdy materialnej (art. 80 K.p.a.), a uzasadnienie zakwestionowanej decyzji spełnia wymogi z art. 107 § 3 K.p.a. Zarzuty obszernej skargi Spółki – dotyczące naruszenia szeregu przepisów postępowania administracyjnego i administracyjnego prawa materialnego, w tym zwłaszcza ww. ustawy oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1225 t.j.) – zmierzały do wykazania niezasadności nałożonego obowiązku rozbiórki. Mianowicie, Spółka zwracała zasadniczo uwagę na okoliczność, że – jej zdaniem – zakwestionowana budowa była prowadzona na podstawie skutecznie dokonanego zgłoszenia, a usytuowanie przedmiotowej stacji transformatorowej, bezspornie ustalone przez PINB (w odległości 0,85 m od płyty balkonowej budynku wielorodzinnego, jak i w odległości 2,25 - 2,27 cm od ściany pomieszczeń tego obiektu) jest zgodne z przepisami szczegółowymi, co ma potwierdzać przedstawiona przez stronę skarżącą ekspertyza sporządzona na jej zlecenie. Z tak sformułowaną argumentacją nie sposób się zgodzić – co w sposób należyty zostało przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z którą tut. Sąd zgadza się w całości. Mianowicie, jak trafnie zauważył ŚWINB, sporna kontenerowa stacja transformatorowa, powiązana z istniejącą siecią elektroenergetyczną oraz nowymi liniami kablowymi służącymi do przyłączenia nowych odbiorców energii elektrycznej stanowi element linii elektroenergetycznej, która jest obiektem liniowym, stanowiącym element budowli, a nie samodzielny budynek. Stosownie bowiem z art. 3 pkt 3 ustawy przez budowlę należy to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak obiekty liniowe. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna [...]. W rezultacie należy podzielić ustalenia organu o tym, że sporna kontenerowa stacja transformatorowa jest urządzeniem budowlanym związanym z linią elektroenergetyczną jako obiektem liniowym (budowlą) i zapewniającym możliwość użytkowania tego obiektu, zgodnie z jego przeznaczeniem. Przesądza o tym treść art. 3 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne [...]. W tym kontekście sporna inwestycja podlegała obowiązkowi zgłoszenia – na podstawie art. 29 ust. 1, który stanowi, że nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa: - sieci elektroenergetycznych obejmujących napięcie znamionowe nie wyższe niż 15 kV, (pkt 2 lit. a), - przyłączy elektroenergetycznych (pkt 23 lit. a). Jakkolwiek – co do zasady – skarżąca Spółka wywiązała się z tego obowiązku, to w tym zakresie organy stwierdziły istotne nieścisłości. Mianowicie, w załączeniu do złożonego zgłoszenia inwestor przedstawił warunki przyłączenia nr [...] dla podmiotu IV grupy przyłączeniowej do sieci dystrybucyjnej o napięciu znamionowym 0,4 kV dla obiektu przyłączanego - hala produkcyjna na działce nr ewid. [...] (k. 34 dokumentacji projektowej) – w którym ustanowiono następujące wymogi: - "5.1 Wybudować stację transformatorową napowietrzną na działce podmiotu przyłączanego, powiązać ją linią kablową z sieci SN 15 kV K. W. P.". W tym kontekście nie mógł odnieść skutku zarzut skargi co do tego, że sporna inwestycja powstała w oparciu o skutecznie dokonane zgłoszenie, od którego nie wniesiono sprzeciwu. Przedmiotowe zgłoszenie dotyczyło bowiem "stacji transformatorowej napowietrznej" – w sytuacji, gdy ostatecznie wybudowano stację transformatorową wnętrzową na działce podmiotu przyłączanego (okoliczność niesporna) – co przesądza o niezgodności spornej inwestycji z ww. warunkami przyłączenia, załączonym do zgłoszenia. Z tego też względu brak podstaw by, jak chce skarżąca Spółka, wyeliminować skutki tego zgłoszenia przy zastosowaniu trybu wznowienia postępowania bądź trybu stwierdzenia nieważności. Omawiając dalej złożone zgłoszenie – na które konsekwentnie powołuje się skarżąca – należy zwrócić uwagę (jak trafnie wskazał ŚWINB) – że na projekcie zagospodarowania działki, będącym załącznikiem do zgłoszenia, nie określono odległości stacji transformatorowej od budynków usytuowanych w jej pobliżu. Jest to o tyle istotne, że z niekwestionowanych ustaleń pracowników PINB wynika, że kontenerowa stacja transformatorowa usytuowana została w odległości 2,27 od ściany z otworami okiennymi i balkonowymi czterokondygnacyjnego budynku wielorodzinnego na działce nr ewid. [...] i w odległości 1,75 m od ściany z otworami okiennymi dwukondygnacyjnego przebudowywanego budynku biurowego znajdującego się na działce nr ewid. [...]. W tym przedmiocie organ odwoławczy prawidłowo odwołał się do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, które stanowi w: - § 182, że "pomieszczenie stacji transformatorowej może być sytuowane w budynkach o innym przeznaczeniu, jeżeli są spełnione warunki określone w § 96 oraz: 1. zostanie zachowana odległość pozioma i pionowa od pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt łudzi co najmniej 2,8 m; 2. ściany i stropy będą stanowiły oddzielenia przeciwpożarowe oraz będą miały zabezpieczenia przed przedostawaniem się cieczy i gazów." Zestawiając treść cyt. przepisu z faktycznym umiejscowieniem spornej stacji transformatorowej (w odległości 0,85 m od płyty balkonowej budynku wielorodzinnego będącej miejscem przeznaczonym na stały pobyt ludzi, jak i w odległości 2,25 - 2,27 cm od ściany pomieszczeń tego budynku mieszkalnego przeznaczonych na stały pobyt ludzi) należy podzielić stanowisko organów obu instancji o niezgodności spornej inwestycji z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r., uwzględniając przy tym, że wykonana transformatorowa stacja kontenerowa w obudowie betonowej typu mrw-blpp 20/630-3 spełnia wymagania wnętrzowej stacji transformatorowej. Odnosząc się do powoływanej przez Spółkę ekspertyzy, dotyczącej kontenerowej stacji transformatorowej w odniesieniu do przepisów przeciwpożarowych, w tym przyjęcia, że odległość między stacją a budynkiem mieszkalnym może być równa zero, należy stwierdzić, że jest to opinia prywatna opracowana na zlecenie strony i jako taka nie ma przymiotu opinii biegłego. W rezultacie takie opracowanie należy traktować jedynie jako stanowisko strony, która dla jego uwiarygodnienia odwołuje się do autorytetu eksperta czy specjalisty z danej dziedziny. Taki dowód nie może mieć charakteru przesądzającego zaistnienie decydujących w niniejszej sprawie okoliczności prawnych tj. stosowania – bądź nie – ww. wymogów odległościowych, zwłaszcza że – jak trafnie zauważył ŚWINB – opinia ta została sporządzona przez osobę ewidentnie powiązaną z inwestorem – która występowała zarówno jako projektant, jak i wykonawca inwestycji będącej przedmiotem postępowania. Taki podmiot, jako zainteresowany wynikiem sprawy, nie spełnia wymogu bezstronności, a zatem nie sposób tak sporządzonej opinii uznać za wiarygodną. W tej mierze Sąd podziela w całości stanowisko przedstawione we własnym wyroku z 6.09.2017 r. o sygn. akt II SA/Ke 123/17, w którym zaakcentowano że jakkolwiek osoba sporządzająca ocenę techniczną nie jest biegłym powołanym w trybie art. 84 § 1 K.p.a., a tym samym nie podlega wyłączeniu na zasadach przewidzianych w art. 24 K.p.a., to jednak ocena techniczna sporządzona przez taką osobę, w sytuacji jej ewidentnych powiązań z jedną ze stron postępowania, jak i wprost wyrażanych uprzednio zapatrywań w przedmiocie, którego bezpośrednio dotyczy sporządzona ocena, winna podlegać tym bardziej rygorystycznej ocenie. Organ winien w tym kontekście mieć w sposób szczególny na uwadze zasadę wyrażoną w art. 8 K.p.a., tj. zasadę zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. Ponadto, w powołanym orzeczeniu trafnie zwrócono uwagę, ze organy nadzoru budowlanego zatrudniają pracowników posiadających ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa, którzy mogą samodzielnie określać, jakie czynności należy przedsięwziąć w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu umożliwiającego jego bezpieczne użytkowanie. W rezultacie brak podstaw by stwierdzić, jak chce tego Spółka, naruszenie art. 84 § 1 K.p.a. Powracając jeszcze do treści dokonanego przez inwestora zgłoszenia zaakcentować trzeba, że załączone warunki przyłączenia dotyczą obiektu przyłączanego - hali produkcyjnej na działce nr ewid. [...]. Tym samym, nie mogło odnieść skutku powoływanie się przez skarżącą na oświadczenie Dyrektora [...] w Oddziale S.-K. z 22.10.2024 r. – na okoliczność wykazania pozbawienia dostawy energii elektrycznej do 7 lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym wielolokalowym zlokalizowanym na działce nr [...] w miejscowości O. w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Stanowisko to poddała w wątpliwość w piśmie z 17.11.2025 r. Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] w Kazimierzy, argumentując że ten ostatni budynek jest zasilany z wykorzystaniem kabla napowietrznego i przedstawiając w tym zakresie szczegółowe fotografie – której to argumentacji pełnomocnik skarżącej Spółki nie zakwestionował. Tym samym, zasadnie organ I instancji wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy decyzję nakazującą rozbiórkę kontenerowej stacji transformatorowej wraz z siecią kablową, argumentując że nie ma innego sposobu doprowadzenia tej wybudowanej niezgodnie z przepisami kontenerowej stacji transformatorowej do zgodności z przepisami. Mianowicie, zgodnie z tą regulacją "przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie m.in. do przypadku określonego w przepisie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy, to znaczy do przypadku wykonywania robót budowlanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 29 ust. 1 i 3 ustawy – z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie – co zostało już wyjaśnione powyżej w odniesieniu do odmiennego zakresu dokonanego zgłoszenia i przedmiotowego przedsięwzięcia, ostatecznie zrealizowanego z przekroczeniem odległości, o jakich mowa w § 182 ww. rozporządzenia. Mając na uwadze, że w toku ponownie prowadzonego postępowania odwoławczego, zgodnie z wytycznymi WSA, wyeliminowano dotychczasowe nieprawidłowości o charakterze proceduralnoprawnym, a następnie w sposób niewadliwy dokonano subsumpcji prawidłowo ustalonego stanu faktycznego do przewidzianych w przepisach przesłanek wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy, brak jest podstaw by przyjąć, że proces decyzyjny stosowania tych regulacji przebiegł nieprawidłowo i zarazem, aby wieńcząca go zaskarżona decyzja była wadliwa. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.