II SA/Ke 542/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2018r. przy udziale Wiesławy Klimontowicz - Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kielce – Zachód w Kielcach delegowanej do Prokuratury Okręgowej w Kielcach sprawy ze skargi J. K.-S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji administracyjnej oddala skargę. Decyzją z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania R. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...], odmawiającej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...], z uwagi na brak przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa – uchylił w całości zaskarżoną decyzję i w to miejsce na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 kpa stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...] W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor podał, że organ I instancji przeprowadził [...] oględziny w budynku przy ul. [...] w K. stwierdzając, że w korytarzu mieszkania nr 1 strop drewniany jest zniszczony, jak również zniszczona jest ściana zewnętrzna drewniana. Widoczna konstrukcja ściany uległa zniszczeniu - belki konstrukcyjne są spróchniałe, widoczne są prześwity, ściana jest popękana. Podsufitka na stropie odpadła - odpadł tynk wraz z trzciną i widoczne są deski stropu. Strop w korytarzu został podstemplowany. W protokole zapisano ustalenie, że strop grozi bezpośrednim zawaleniem i również ściana zewnętrzna korytarza grozi bezpośrednim zawaleniem. W części stropu korytarza, gdzie brak jest podparcia, widoczne jest ugięcie stropu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] nakazał J. K.-S., jako zarządcy budynku usługowo mieszkalnego przy ul. [...] w K.: wyłączyć z użytkowania w terminie natychmiastowym lokal mieszkalny nr 1, zabezpieczyć w terminie natychmiastowym lokal mieszkalny nr 1 przed dostępem osób niepowołanych oraz umieścić przed wejściem do lokalu zawiadomienie ostrzegające o stanie zagrożenia bezpieczeństwa dla ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania, wykonać w terminie natychmiastowym niezbędne doraźne zabezpieczenia stropu i ściany zewnętrznej korytarza mieszkania nr 1 poprzez ich podstemplowanie, roboty zabezpieczające należy prowadzić pod nadzorem rzeczoznawcy budowlanego, który określi rodzaj i zakres prac zabezpieczających. W wyniku złożonego odwołania organ odwoławczy decyzją z [...], utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 20 marca 2014 r. II SA/Ke 1056/13 oddalił skargę na tę decyzję, a NSA oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku. R. K. złożył 8 września 2014 r. wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji z [...]. Do wniosku załączona została opinia techniczna autorstwa [...]. We wnioskach opinii zapisano, że stan techniczny istniejącego stropu drewnianego nad korytarzem w budynku jest dobry i nadaje się on do wykonania sufitu z płyt gipsowo - kartonowych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...], ze względu na brak przesłanek. Decyzją z [...] organ II instancji uchylił tę decyzję i w to miejsce stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 13 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Ke 296/15 uchylił wyłącznie decyzję z [...] Sąd zakwestionował celowość opinii autorstwa [...] do zastosowania w niniejszej sprawie. W toku ponownego postępowaniu odwoławczego organ wydał decyzję z [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z [...] WSA w Kielcach wyrokiem z 11 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Ke 1133/15 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora z [...] Sąd wskazał na konieczność przeprowadzenia oględzin i ewentualnego wykorzystania art. 81c Prawa budowlanego. W ponownym postępowaniu organ II instancji przeprowadził 4 lipca 2016 r. oględziny w korytarzu mieszkania nr 1 w spornym budynku. Oględziny wykazały, że stan ściany zewnętrznej i stropu korytarza w mieszkaniu nr 1 różni się zasadniczo od stanu istniejącego [...] czyli w dniu pierwszych oględzin. Przy piśmie z 3 listopada 2016 r. J. K.-S. przedłożył ocenę techniczną autorstwa W.S.W opracowaniu tym autor na podstawie własnych oględzin i odkrywek stwierdził całkowite, stuprocentowe zużycie tych drewnianych elementów ściany zewnętrznej, które stały się dostępne do badania w odkrywkach i rozszerzył ten wniosek na pozostałą część ściany. Ponadto uznał, że obecnie stan techniczny stropu drewnianego i ściany drewnianej określa się jako zły i istnieje bezpośrednie zagrożenie zniszczenia poszczególnych elementów konstrukcji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] utrzymał w mocy decyzję z [...]. Następnie WSA w Kielcach wyrokiem z 6 września 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 123/17 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora z [...]. Sąd wskazał, że opierając się na ekspertyzie dostarczonej przez osobę do tego zobowiązaną w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, organ winien dokonać jej wnikliwej oceny z punktu widzenia przydatności merytorycznej, rzetelności i korelacji z innymi zgromadzonymi dowodami w sprawie, natomiast autor oceny jest osobą od lal blisko współpracującą ze zleceniodawcą. Przy czym o ile osoba sporządzająca ocenę techniczną na podstawie art. 81c ust. 2 nie jest biegłym powołanym w trybie art. 84 § 1 kpa, a tym samym nie podlega wyłączeniu na zasadach przewidzianych w art. 24 kpa, to jednak ocena techniczna sporządzona przez taką osobę, w sytuacji jej ewidentnych powiązań z jedną ze stron postępowania, jak i wprost wyrażanych uprzednio zapatrywań w przedmiocie, którego bezpośrednio dotyczy sporządzona ocena, winna podlegać tym bardziej rygorystycznej ocenie. Sąd zauważył, że według ustaleń postępowania stan ściany zewnętrznej i stropu korytarza w mieszkaniu nr 1 różni się zasadniczo od stanu istniejącego [...], w wyniku wykonanych robót. Należało zatem w sposób jednoznaczny ustalić czy i w jaki sposób ta zmiana i wykonane prace wpływają na stan zagrożenia zawaleniem, to jest czy zagrożenie takie w dalszym ciągu istnieje czy nie, a tym samym czy aktualne są obowiązki nałożone decyzją z [...] Sąd skrytykował wnioski zawarte w ocenie technicznej W.S. wskazując brak dostępu autora do wszystkich elementów konstrukcji i sprzeczność niektórych wniosków ze stwierdzeniami z oględzin. Ponadto Sąd podniósł, że prowadząc ponownie postępowanie po wydaniu przez WSA wyroku z 11 lutego 2016 r. organ pominął kwestię oceny wpływu na wynik niniejszego postępowania wyników postępowania legalizacyjnego w sprawie wykonanego dachu, co stanowiło jedną z wytycznych zawartych jeszcze w wyroku z 13 maja 2015 r. Aktualnie zaś organ w ramach własnej analizy zupełnie tę kwestię pominął, stwierdzając jedynie w ramach opisu stanu faktycznego sprawy, że na pewnym etapie postępowania przeprowadził dowód z akt organu I instancji dotyczących robót budowlanych związanych z dachem nad korytarzem mieszkania nr 1, gdzie znajdowało się 28 zdjęć i ocena techniczna robót remontowych wykonanych na dachu oficyny. Tym samym organ naruszył także art. 153 p.p.s.a. W ponownym postępowaniu organ II instancji przeprowadził 2 marca 2018 r. oględziny w korytarzu mieszkania nr 1, które potwierdziły ustalenie z poprzednich oględzin, że stan ściany zewnętrznej i stropu korytarza w mieszkaniu nr 1 różni się od stanu istniejącego [...], na podstawie których wydano decyzję z [...]. Ściana od strony wnętrza korytarza obłożona była płytami gipsowo - kartonowymi, ale w tych płytach wykonane były odkrywki po prawej i po lewej stronie okna, oraz nie obłożona płytami była powierzchnia ściany nad oknem. Odkrywki potwierdziły, że po [...] wykonane zostały roboty budowlane polegające na wstawieniu w środek ściany nowych, dodatkowych słupów drewnianych, powiązanych konstrukcyjnie z belką nadprożową. W części nie pokrytej płytami gipsowo kartonowymi nad oknem widoczny był fragment nowej belki nadprożowej. Od strony zewnętrznej po prawej stronie okna ściana pokryta była nowym tynkiem na całej powierzchni. Po lewej stronie okna i pod oknem ściana pokryta była starym tynkiem na supremie i widoczne były takie same odkrywki w tynku i supremie jak w czasie oględzin 4 lipca 2016 r. Strop drewniany nad korytarzem w czasie oględzin był całkowicie pozbawiony tynku oraz części desek podbitki, co umożliwiło obejrzenie belek stropowych. Stwierdzono, że belki stropowe nie wykazują ugięć. Pomiędzy belkami widoczna była folia osłaniająca wełnę mineralną ułożoną na stropie. J. K.-S. złożył w trakcie postępowania zastrzeżenia do opinii technicznej J.W. (załączonej do skargi w sprawie II SA/Ke 123/17) wskazując, że w opinii nie poinformowano, iż roboty wykonane wewnątrz korytarza realizowane były bez nadzoru osoby uprawnionej i bez pozwoleń. Stwierdził, że stan techniczny i stan zachowania konstrukcji drewnianej może być określony na podstawie odkrywek i badań specjalistycznych, przy pełnym dostępie z zewnątrz i wewnątrz konstrukcji, poddając badaniu wytrzymałość drewna i wpływ korozji biologicznej. Na zdjęciach z opinii widać elementy zniszczonej konstrukcji, które należy wymienić w tym okno do wymiany. W omawianej opinii powołane zostały obliczenia statyczne sprawdzające z opinii [...]. Autor pisma także dodał, że w opiniach nie podano informacji, że budynek wpisany jest do rejestru zabytków i wszelkie prace powinny być prowadzone w celu zachowania wartości kulturowych związanych z tym budynkiem. Dalej organ odwoławczy zauważył, że decyzja z [...] wydana została na podstawie zgromadzonego przez organ I instancji w postępowaniu materiału dowodowego. Materiał dowodowy świadczył o istnieniu bezpośredniego zagrożenia zawalenia się stropu i ściany zewnętrznej w korytarzu stanowiącym dojście do mieszkania nr 1. Protokół oględzin z [...] zawierał zapis: "Nad korytarzem wykonano nową konstrukcję dachu wraz z pokryciem blachą". Świadczy to o zakończeniu na dzień oględzin robót związanych z dachem nad korytarzem mieszkania nr 1. W treści oceny technicznej robót remontowych wykonanych na dachu oficyny autorstwa W.S., dotyczących wykonania nowego dachu nad korytarzem mieszkania nr 1 zawarta jest informacja, że nowy dach posiada konstrukcję samonośną. Fakt ten potwierdzają zapisy protokołu oględzin z 12 czerwca 2014 r. W protokole zapisano informację o oparciu belki nadprożowej w gnieździe wykutym w ścianie, oraz zapisano, że po stronie południowej belka nadprożowa oparta została na murowanej ścianie maszynowni dźwigu. Oznacza to, że drewniana ściana korytarza w całości stała się ścianą osłonową - oprócz ciężaru własnego nie przenosi ona żadnych obciążeń pionowych, to znaczy obciążeń od ciężaru dachu nad korytarzem, czy obciążenia od belek stropu nad korytarzem. Według informacji ustnych podawanych przez pracownicę organu I instancji, a także innych uczestników postępowania, podczas oględzin [...], ściana korytarza pod stosunkowo niewielkim naporem ręki, odchylała się górą o nawet kilkanaście centymetrów od pierwotnego położenia, co było jednym z powodów stwierdzonego wówczas istnienia groźby natychmiastowego zawalenia się tej ściany. Świadczy to o fakcie, że po wykonaniu nowego dachu, nie było wykonane do [...] zespolenie górnej części ściany korytarza z nową belką nadprożową i oczywiście oznaczało to możliwość zawalenia się ściany w ówczesnym stanie faktycznym. Organ II instancji zaznaczył, że ze zdjęć do protokołu oględzin z 20 sierpnia 2014 r. dotyczących robót budowlanych wykonywanych wewnątrz korytarza mieszkania nr 1 wynikało, że podczas tych robót stary słup drewniany tworzący konstrukcję ściany, usytuowany bezpośrednio przy oknie, po jego prawej stronie, (patrząc od wewnątrz pomieszczenia) został zastąpiony nowym słupem, składającym się z dwóch części zespolonych łącznikami metalowymi, a ponadto przy położonym dalej starym słupie drewnianym, ustawiony został nowy słup, także składający się z dwóch części. Ze zdjęć wynikało, że wykonane zostało połączenie łącznikiem metalowym górnych części słupów z poziomym elementem drewnianym. Podczas ostatnich oględzin 2 marca 2018 r. ustalono, że nawet pod bardzo silnym naporem ręki nie występują znaczące odkształcenia ściany. Ponadto rzeczoznawca budowlany J.W. w swojej opinii stwierdził, iż pod względem konstrukcyjnym ściana spełnia swoje wymagania, jej konstrukcja nie zagraża bezpieczeństwu użytkowników lokalu nr 1. Uwzględniając zatem fakt, że wprowadzone zostały do ściany korytarza nowe elementy nośne, ściana została związana z pozostałą konstrukcją budynku, jak również, że ściana obecnie nie wykazuje odkształceń, a pełni rolę wyłącznie ściany osłonowej, przy czym umiejscowienie ściany pomiędzy otaczającymi budynkami wyklucza działanie na tą ścianę silnego parcia wiatru, to oznacza to, że przedmiotowa ściana w chwili obecnej nie grozi zawaleniem. Odnośnie stropu drewnianego nad korytarzem, organ II instancji zauważył, że ze zdjęć do protokołu oględzin z 20 sierpnia 2014 r., jak również ze zdjęć do protokołu oględzin z [...] wynika, że strop nad korytarzem był w czasie wykonywania robót na dachu podparty, ale w linii równoległej do ściany, tuż przy ścianie. Nie było wykonane podparcie w środku rozpiętości belek stropowych. Podparcie takie oznacza, że belki stropowe przy obciążeniu zadanym od góry, pracowały jako elementy zginane. Podczas oględzin 12 czerwca 2014 r. J. K.-S. dostarczył organowi I instancji zdjęcia w ilości 28 sztuk, które obrazują wykonywanie robót rozbiórkowych starego dachu i początek wykonywania nowego dachu. Zdjęcia pokazują, że podczas robót związanych z dachem, na starych belkach stropowych od góry ułożone były na części długości belek deski tworzące pomost roboczy, na którym pracowali ludzie, a ponadto układane były materiały budowlane i narzędzia. Ponadto robotnicy obciążeni narzędziami poruszali się także po starych deskach stropowych przybitych pod belkami i to w środku rozpiętości stropu, gdzie nie było żadnego podparcia. Ze zdjęć tych wynika, że podczas wykonywania robót stare belki stropowe poddawane były od góry dużym obciążeniom. Osoby kierujące wówczas robotami, organizując w ten sposób roboty nie miały żadnych wątpliwości, co do wytrzymałości tych starych belek i innych elementów starego stropu. Nie mogło być zatem zastrzeżeń, co do stopnia korozji biologicznej materiału, z którego wykonane są belki. W.S. pełnił wówczas rolę kierownika budowy. Zdaniem organu odwoławczego taki stan rzeczy powoduje, że nie można zgodzić się z oceną W.S., że stan techniczny stropu drewnianego i ściany drewnianej określa się jako zły i istnieje bezpośrednie zagrożenie zniszczenia poszczególnych elementów konstrukcji, z powodu całkowitego stuprocentowego zużycia elementów drewnianych. Podczas ostatnich oględzin 2 marca 2018 r. ustalono, że belki stropowe nie wykazują ugięć, a strop nie jest obciążony zmiennymi obciążeniami użytkowymi. Ponadto rzeczoznawca budowlany J.W. w swojej opinii stwierdził, że strop nad korytarzem lokalu nr 1 spełnia wymogi konstrukcyjne co do nośności konstrukcji i nie zagraża bezpieczeństwu użytkownika. Inspektor Wojewódzki podkreślił, że z materiału dowodowego wynika, że doszło w spornym obiekcie do takiej zmiany stanu faktycznego, że obecnie nie tylko nie istnieje groźba zawalenia się stropu lub ściany korytarza mieszkania nr 1, ale też w świetle dokonanych ustaleń i oceny rzeczoznawcy budowlanego J.W. stan korytarza mieszkania nr 1 jest odpowiedni. Zatem w wyniku zmian, dalszy zakaz użytkowania lokalu stał się bezprzedmiotowy i zbędne jest w obecnej sytuacji wykonywanie doraźnych zabezpieczeń stropu i ściany zewnętrznej korytarza. Zniknęła więc jedyna przesłanka, stanowiąca podstawę do wydania decyzji z [...] i tym samym decyzja ta stała się bezprzedmiotowa. Organ wskazał, że niniejsza decyzja wydawana jest na wniosek strony, zatem w oczywisty sposób jest ona zgodna z interesem tej strony, a skoro spełnione są przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z [...], to decyzja organu I instancji odmawiająca wygaśnięcia tej decyzji jest niezasadna. Decyzja organu I instancji zostać musi zatem zreformowana poprzez jej uchylenie i zastąpienie jej orzeczeniem o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji z [...] W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję J. K.-S. wniósł o jej uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi stwierdził jedynie, że "ze względu na obszerny materiał dowodowy uzasadnienie prześle odrębnym pismem", którego jednak nie nadesłał. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując takiej kontroli Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania ani prawa materialnego w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na to, że w tej samej sprawie, przy nie zmienionym w istotny sposób stanie faktycznym i prawnym decyzje wydawana przez organ nadzoru budowlanego II instancji, tj. ŚWINB w Kielcach, już trzykrotnie były uchylane prawomocnymi wyrokami WSA w Kielcach z dnia 13 maja 2015 r., II SA/Ke 296/15, z 11 lutego 2016 r., II SA/Ke 1133/15 i z 6 września 2017 r., II SA/Ke 123/17, organ wydający kontrolowaną obecnie decyzję, a także Sąd rozpatrujący skargę na ponowne działanie tego organu, były związane w tej sprawie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w przywołanych wyrokach (art. 153 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależało więc od oceny, czy wskazania Sądu zawarte w uchylającym wyroku z dnia 13 maja 2015 r. zostały przez organ II instancji wykonane, a także czy wyrażona w tamtym wyroku ocena prawna została uwzględniona. Analiza zaskarżonej decyzji, a także działań podjętych przez organ II instancji po uprawomocnieniu się ostatniego z przytoczonych wyroków WSA w Kielcach wskazuje na to, że tak się stało. Przed uzasadnieniem takiej oceny trzeba przypomnieć, że przedmiotem skargi była decyzja reformatoryjna wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Rozstrzygnięcie zawarte w tej decyzji było natomiast oparte na treści art. 162 § 1 pkt 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji jest więc uzależniona od spełnienia dwóch przesłanek; bezprzedmiotowości wydanej wcześniej decyzji ostatecznej oraz stwierdzenia, że – alternatywnie - wygaśnięcie takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo że leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Stwierdzenie bezprzedmiotowości decyzji administracyjnej zależne jest od tego, czy któryś z elementów materialnego stosunku prawnego uregulowanego decyzją administracyjną przestał istnieć, względnie czy w istotny sposób zmienił się układ stosunków społecznych, w którym została wydana decyzja. W okolicznościach sprawy należy dostrzec, że stosunek materialno prawny, który był przedmiotem regulacji w decyzji PINB z dnia [...] utrzymanej w mocy decyzją WINB z dnia [...]., oparty był na treści art. 68 Prawa budowlanego. Według tego przepisu w razie stwierdzenia potrzeby opróżnienia w całości lub w części budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, bezpośrednio grożącego zawaleniem, właściwy organ jest obowiązany: 1) nakazać, w drodze decyzji, na podstawie protokołu oględzin, właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego opróżnienie bądź wyłączenie w określonym terminie całości lub części budynku z użytkowania; 2) przesłać decyzję, o której mowa w pkt 1, obowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych na podstawie odrębnych przepisów; 3) zarządzić: a) umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz o zakazie jego użytkowania, b) wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, z określeniem, technicznie uzasadnionych, terminów ich wykonania. Uwzględniając przytoczoną treść tego przepisu trzeba stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, przy uwzględnieniu przytoczonych wcześniej uwag dotyczących wiążącego charakteru zapadłych w sprawie prawomocnych wyroków WSA w Kielcach zależało od oceny, czy przewidziane w tym przepisie przesłanki wydania decyzji nakazującej wyłączenie z użytkowania opisanego w tej decyzji lokalu mieszkalnego – istotnie straciły aktualność czyniąc wydaną decyzję bezprzedmiotową. Uzasadniając taką właśnie ocenę sprawy, WINB w obecnie zaskarżonej decyzji z [...], odnośnie drewnianej ściany korytarza, (która według decyzji z [...], znak. [...] bezpośrednio groziła zawaleniem) stwierdził, że na podstawie: protokołu oględzin z [...], z 12 czerwca 2014 r. oraz oceny technicznej autorstwa W.S. dotyczącej robót remontowych wykonanych na dachu oficyny ustalił, że "Nad korytarzem wykonano nową konstrukcję dachu wraz z pokryciem blachą", nowy dach nad korytarzem mieszkania nr 1 posiada konstrukcję samonośną, a belka nadprożowa oparta została z jednej strony w gnieździe wykutym w ścianie, a z drugiej na murowanej ścianie maszynowni dźwigu. Oznacza to, że drewniana ściana korytarza w całości stała się ścianą osłonową, gdyż oprócz własnego ciężaru nie przenosi żadnych obciążeń pionowych, to znaczy obciążeń od ciężaru dachu nad korytarzem, czy obciążenia od belek stropu nad korytarzem. Ponadto na podstawie zdjęć dołączonych do protokołu oględzin z 20 sierpnia 2014 r. dotyczących robót budowlanych wykonanych przez R. S. wewnątrz korytarza mieszkania nr 1, organ stwierdził, że podczas tych robót stary drewniany słup tworzący konstrukcję ściany, został zastąpiony nowym słupem składającym się z dwóch części zespolonych łącznikami metalowymi, a ponadto przy położonym dalej starym słupie drewnianym ustawiony został nowy słup, także składający się z dwóch części. Górne części tych słupów zostały przy tym połączone łącznikiem metalowym z poziomym elementem drewnianym. Organ zauważył też, że rzeczoznawca budowlany J.W. w swej opinii z 31 stycznia 2017 r. dotyczącej stanu technicznego ściany zewnętrznej i stropu nad korytarzem w przedmiotowym budynku, a więc tych elementów, których bezpośrednie zagrożenie zawaleniem stwierdzono w decyzji z [...], stwierdził, że pod względem konstrukcyjnym ściana spełnia swoje wymagania, a jej konstrukcja nie zagraża bezpieczeństwu użytkowników lokalu nr 1. Uwzględniając takie ustalenia organ uznał, że opisana ściana w chwili obecnej nie grozi zawaleniem. Odnośnie natomiast stropu drewnianego nad korytarzem, który również według decyzji z [...], znak. [...] bezpośrednio groził zawaleniem, WINB stwierdził w oparciu o protokół oględzin z 20 sierpnia 2014 r., zdjęcia do protokołu oględzin z [...] oraz zdjęcia dołączone w czasie oględzin z 12 czerwca 2014 r. przez J. K.-S. obrazujące wykonanie robót rozbiórkowych starego dachu i początek wykonywania nowego dachu, że podczas wykonywania tych robót na starych belkach stropowych od góry ułożone były na części długości belek deski tworzące pomost roboczy, na którym pracowali ludzie, układane były narzędzia i materiały budowlane. Ponadto robotnicy poruszali się także po starych deskach stropowych przybitych pod belkami i to w środku rozpiętości stropu, gdzie nie było żadnego podparcia (gdyż strop podparty był w czasie wykonywania robót na dachu tylko w linii równoległej do ściany i tuż przy ścianie). Powyższe oznacza, że osoba kierująca wówczas budową, którą był W.S., nie miała żadnych wątpliwości co do wytrzymałości starych belek stropowych i innych elementów starego stropu. Taki stan rzeczy powoduje, że nie można przyjąć za wiarygodne wniosków zawartych w ocenie tego samego W.S. co do tego, że stan techniczny stropy drewnianego określa się jako zły i istnieje bezpośrednie zagrożenie zniszczenie poszczególnych elementów konstrukcji z powodu całkowitego, stuprocentowego zużycia elementów drewnianych. Podczas ostatnich oględzin natomiast organ II instancji stwierdził, że belki stropowe nie wykazują ugięcia, a strop nie jest obciążony zmiennymi obciążeniami użytkowymi. Również rzeczoznawca budowlany J.W. w swej opinii z 31 stycznia 2017 r. pozytywnie ocenił ten strop stwierdzając, że spełnia wymogi konstrukcyjne co do nośności konstrukcji i nie zagraża bezpieczeństwu użytkowników. W oparciu o takie dowody i ustalenia organ II instancji doszedł do wniosku, że w przedmiotowym obiekcie doszło do takiej zmiany stanu faktycznego, że obecnie nie tylko nie istnieje groźba zawalenia się stropu lub ściany korytarza mieszkania nr 1, ale też w świetle dokonanych ustaleń i oceny rzeczoznawcy budowlanego J.W. stan korytarza mieszkania nr 1 jest odpowiedni. W związku z tym dalszy zakaz użytkowania tego lokalu stał się bezprzedmiotowy i zbędne jest wykonywanie doraźnych zabezpieczeń stropu i ściany zewnętrznej korytarza co sprawia, że bezprzedmiotowa stała się również decyzja PINB z [...] Przedstawiona ocena zasługuje na pełną akceptację. Należy zauważyć, że bezprzedmiotowość decyzji PINB z [...], jako przesłanka stwierdzenia wygaśnięcia tamtej decyzji w trybie art. 162 § 1 pkt 1 kpa została wykazana w toku postępowania przed organem II instancji i nie została skutecznie podważona ani w toku postępowania, ani w skardze. Organ wykazał bowiem w oparciu o fachową i opartą na przekonujących argumentach opinię techniczną rzeczoznawcy budowlanego J.W. , że stwierdzone w 2013 r. bezpośrednie zagrożenie zawaleniem przedmiotowego obiektu, a ściślej dwóch jego elementów, tj. ściany zewnętrznej i stropu nad korytarzem – obecnie nie istnieje. Należy zwrócić uwagę na to, że wskazana w art. 68 przesłanka zagrożenia zawaleniem, ma charakter kwalifikowany przez użycie określenia "bezpośrednie", co oznacza groźbę realną mogącą się ziścić w każdej chwili (por. wyroki NSA: z 15 stycznia 1999 r., II SA/Ka 789/97 i z 1 października 2002 r., II SA/Łd 2390/98). O braku istnienia takiej przesłanki po wykonaniu stwierdzonych przez organ i biegłego przeróbek świadczy choćby to, że po upływie 5 lat od daty wydania tamtej decyzji, do ziszczenia się tamtego zagrożenia nie doszło. Należy zauważyć, że ocena techniczna z dnia 27 października 2016 r. sporządzona przez W. S. i złożona w toku postępowania przez J. K. –S., została poddana gruntownej ocenie przez WSA w Kielcach w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z 6 września 2017 r., którą to ocenę podziela Sąd w składzie rozpoznającym sprawę obecnie. Należy w szczególności podzielić pogląd, że z racji ujawnionych w sprawie powiązań pomiędzy J. K.-S., będącym jedną ze stron istniejącego w sprawie konfliktu, a autorem tej oceny technicznej Wiesławem Szejną, jego opinia winna być poddana szczególnie rygorystycznej ocenie. Takiej też oceny dokonał organ II instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i z ujawnionego faktu pełnienia przez W.S. obowiązków kierownika budowy w czasie robót związanych z dachem i zaakceptowania przez niego poruszania się w czasie tych robót przez robotników obciążonych narzędziami i materiałami budowlanymi po starych deskach stropowych przybitych pod belkami i to w środku rozpiętości stropu, gdzie nie było żadnego podparcia – wyciągnął zasadny wniosek, że ocena techniczna W.S. nie zasługuje na akceptację. WSA w Kielcach we wspomnianym uzasadnieniu zasadnie też zwrócił uwagę, że ocena techniczna W.S.: nie zawiera analizy wpływu poszczególnych robót na stan ściany i stropu, odwołuje się do zdarzenia z dnia [...], choć w 2016 roku chodziło o ocenę stanu bezpieczeństwa przedmiotowych elementów już po wykonaniu robót przeprowadzonych przez R. K.. Ponadto W.S. dokonując odkrywki ścian we własnym zakresie, nie miał dostępu do wnętrza lokalu, gdyż nie był on udostępniany przez R. K.. Należy również stwierdzić, że wskazania zawarte w wyrokach WSA w Kielcach zapadłych w niniejszej sprawie zostały wykonane. Organ II instancji bowiem, w oparciu o ponownie przeprowadzone oględziny, opinię rzeczoznawcy budowlanego J.W., a także dokumentację zgromadzoną w toku niniejszego postępowania i postępowania legalizacyjnego dotyczącego tego samego lokalu (w tym w szczególności w oparciu o zdjęcia sporządzane w czasie przeprowadzanych w tych sprawach kontroli i oględzin), dokonał jednoznacznych i pełnych ustaleń co do rodzaju i zakresu robót wykonanych przy przedmiotowym lokalu po [...] i w efekcie ustalił, że aktualny stan stropu i ściany objętych decyzją z [...] nie tylko nie grozi ich bezpośrednim zawaleniem, ale wręcz jest odpowiedni. W związku z takimi pełnymi i wystarczającymi dla rozstrzygnięcia ustaleniami, organ II instancji zasadnie uznał, że nie było w sprawie podstaw do zastosowania dyspozycji art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do skargi J. K.-S. należy zauważyć, że mimo zapowiedzi sformułowanej w jej uzasadnieniu, J. K.-S. nie przedstawił jakiegokolwiek uzasadnienia skargi, ani też nowych zarzutów wobec zaskarżonej decyzji. W związku z tym można się jedynie odnieść do ustnie przedstawionych argumentów sformułowanych przez skarżącego w dniu 28 marca 2018 r. w siedzibie WINB, które zostały utrwalone w formie notatki służbowej. Ponieważ przedmiotem sprawy była ocena, czy istnieje bezpośrednie zagrożenie zawaleniem się stropu nad korytarzem mieszkania nr 1 oraz ściany zewnętrznej tego korytarza w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. [...] w K., podniesiona przez skarżącego okoliczność braku stosownych pozwoleń i nadzoru uprawnionej osoby przy robotach wykonanych przez R. K., a także nieuwzględnienie przy tych robotach, że objęty nimi budynek jest wpisany do rejestru zabytków – nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Ma rację skarżący o ile twierdzi, że stan techniczny i stan zachowania konstrukcji drewnianych może być określony na podstawie szczegółowych odkrywek przy pełnym dostępie z zewnątrz i wewnątrz konstrukcji oraz na podstawie badań specjalistycznych. Jeśli jednak chodzi o ocenę, czy dany budynek przeznaczony na pobyt ludzi rzeczywiście bezpośrednio grozi zawaleniem w rozumieniu art. 68 ust. 1 Prawa budowlanego, nie jest ani możliwe, ani konieczne dokonywanie tak szczegółowych ustaleń. Wystarczające jest bowiem na ogół potwierdzenie stanu technicznego budynku w obiektywnym materiale dowodowym (według ustawy), tj. oględzinach i sporządzonym z tej czynności protokole zawierającym opis zastanej sytuacji oraz stosowne wnioski (por. Artur Kosicki (w: Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III. Opublikowano: WKP 2018). W ostatnio wymienionym przepisie chodzi bowiem o realną groźbę zawalenia budynku przeznaczonego na pobyt ludzi, co ma ścisły związek z koniecznością opróżnienia w całości lub w części takiego budynku albo też wyłączenia go z użytkowania. W okolicznościach niniejszej sprawy zarówno ostatnie oględziny przeprowadzone przez pracowników organu nadzoru budowlanego II instancji posiadających ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa, jak i złożona do akt sprawy przekonująca opinia rzeczoznawcy budowlanego J.W. dowodzą, że realna groźba zawalenia się przedmiotowego budynku już dawno nie zachodzi, co jest następstwem robót budowlanych opisanych szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uwzględniając powyższe rozważania Sąd uznał skargę za bezzasadną i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. ją oddalił.