II SA/Ke 594/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: M. G. "O." na uchwałę Rady Miejskiej w Opatowie z dnia 24 stycznia 2014 r. nr XLVII/378/2014 w przedmiocie określenia przystanków komunikacyjnych oraz warunków i zasad korzystania z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Opatów postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia 24 stycznia 2014 r. nr XLVII/378/2014 Rada Miejska w Opatowie określiła przystanki komunikacyjne oraz warunki i zasady korzystania z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Opatów. W dniu 12 marca 2014 r. I. S. reprezentująca M. G. wezwała Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, do którego doszło na skutek przyjęcia ww. uchwały. Rada Miejska w Opatowie nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. W dniu 17 czerwca 2014 r. M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. uchwałę. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy Opatów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 102a u.s.g., w sprawach dotyczących skarg wnoszonych w tym trybie, nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Ponieważ jednak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g. mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, nie ma podstaw do wyłączenia stosowania art. 53 § 2 p.p.s.a w przypadku wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Wyłączenie w art. 102a u.s.g. dotyczy jedynie wyłączenia stosowania art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2013 r., sygn. II FSK 2140/12). W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu gminy w dniu 12 marca 2014 r. Z uwagi na nieudzielanie odpowiedzi na powyższe wezwanie, 60-dniowy termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę upływał z dniem 12 maja 2014 r. Tymczasem skarga M. G. wniesiona została dopiero w dniu 17 czerwca 2014 r., tj. po terminie do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.