II SA/Ke 671/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Magdalena Niźnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Ke 671/17 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla A. i G. T. pozwolenia na budowę obejmującego: rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym K., w jednostce ewidencyjnej S., przy granicy z działką nr [...] wraz z rozbudową instalacji wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania i elektrycznej w tym budynku. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji wskazał, co następuje. W dniu 30 stycznia 2017 r. do Starostwa Powiatowego w Końskich wpłynął wniosek A. i G. T. o wydanie pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wraz z rozbudową instalacji wodno-kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania i elektrycznej, znajdującego się na działce nr [...] położonej w obrębie geodezyjnym K., w jednostce ewidencyjnej S.. Do wniosku inwestorzy dołączyli: oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania działką nr [...] położoną w miejscowości K., gmina S. na cele budowlane; ostateczną decyzję Burmistrza S. z dnia 20 marca 2015 r. znak: [...] ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla wyżej opisanej inwestycji oraz projekt budowlany zawierający projekt zagospodarowania działki, projekt architektoniczno-budowlany i inwentaryzację wraz z oceną stanu technicznego istniejącego budynku. Starosta K. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, w tym właściciela sąsiedniej działki nr [...] - D. R., która nie wyraziła zgody na usytuowanie kotłowni w granicy z jej działką, z uwagi na komin i wydobywające się z niego zanieczyszczenia oraz wskazała, że kotłownia zaprojektowana została na części jej działki nr [...] oraz że wody opadowe z dachu budynku na działce nr [...] , po zakończeniu inwestycji, będą odprowadzane na jej działkę. Organ I instancji wydał ww. decyzję z dnia 15 marca 2017 r., podnosząc w jej uzasadnieniu, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji został szczegółowo sprawdzony, zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Od powyższej decyzji Starosty Koneckiego odwołała się D. R.. Organ odwoławczy ustalił, że - zgodnie z oświadczeniem A. T. - przedmiotowy budynek mieszkalny został zrealizowany w latach pięćdziesiątych, przez przodków inwestorów. Inwestorzy nie posiadają dokumentów związanych z realizacją tego budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował Wojewodę [...], że nie prowadził żadnego postępowania w sprawie budynku na działce nr [...] w miejscowości K., gmina S.. Z projektu budowlanego, w tym z projektu zagospodarowania terenu przedmiotowej inwestycji - sporządzonego na kopii mapy sytuacyjno-wysokościowej, opisanej jako mapa do celów projektowych, w skali 1:500, wykonanej przez geodetę uprawnionego, stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzonego przez Starostę K. -wynika, że działka inwestorów nr [...] graniczy: od wschodu - z drogą nr 253 urządzoną na działce nr [...] , z której istnieje zjazd na przedmiotową działkę; od południa - z działką nr [...] , która jest własnością odwołującej się D. R. od zachodu granica oddalona jest znacznie od zabudowań na działce Inwestorów, a od północy - z działką nr [...]. Szerokość działki inwestorów jest mniejsza niż 16 m. Na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny, parterowy, z poddaszem nieużytkowym, usytuowany w odległości około 17 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi nr 253 i w granicy z działką nr [...] . Zaprojektowane roboty budowlane polegają na parterowej rozbudowie budynku w kierunku zachodnim, wzdłuż granicy z działką nr [...] , o jedno pomieszczenie, to jest pomieszczenie kotłowni, z oddzielnym wejściem od strony północnej. Projektowana rozbudowa sąsiaduje z niezabudowaną częścią działki nr [...] . Ponadto zaprojektowano nadbudowę istniejącego parteru wraz z wymianą dachu oraz przebudowę mającą na celu połączenie schodami parteru z powstałym poddaszem użytkowym, a także wykonanie otworu wypełnionego luksferami ognioodpornymi w ścianie południowej w części istniejącego parteru. Po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji budynek mieszkalny będzie usytuowany: ścianą wschodnią - elewacja frontowa, z otworami okiennymi i drzwiowym, w niezmienionej odległości od krawędzi jezdni drogi nr 253, z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy ustalonej w decyzji Burmistrza S. z dnia 20 marca 2015 r. znak: [...]; ścianą południową - z otworem wypełnionym luksferami ognioodpornymi w granicy z działką nr [...] , stanowiącą własność D. R.; ścianą zachodnią - z otworami okiennymi w znacznej odległości od granicy działki inwestorów; ścianą północną - z otworami okiennymi w odległości 4,25 m od granicy z działką nr [...], wejście do pomieszczenia kotłowni usytuowane jest w odległości ponad 10 m od granicy z tą działką. Wysokość budynku w kalenicy wynosi 7,50 m. Przedmiotowy budynek mieszkalny usytuowany będzie w całości na działce nr [...] . Obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji wkracza na teren sąsiedniej działki nr [...] . Odległość przedmiotowego budynku od budynku znajdującego się na działce nr [...] wynosi 4,00 - 4,50 m. Budynek na działce nr [...] usytuowany jest w kierunku południowym w odniesieniu do budynku inwestorów. Budynki są nieznacznie przesunięte względem siebie w linii wschód-zachód. Organ II instancji wyjaśnił także, że wzajemne usytuowanie budynków jak wyżej i usytuowanie tych budynków w odniesieniu do stron świata powoduje, że budynek na działce nr [...] nie będzie uniemożliwiać naturalnego oświetlenia oraz nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, znajdujących się w istniejącym budynku mieszkalnym na działce nr [...] oraz nie będzie ograniczać pod tymi względami możliwości zabudowy działek sąsiednich. Zaprojektowano odprowadzenie wód opadowych na teren działki inwestorów. Przewidziano zaimpregnowanie atestowanymi środkami ognioochronnymi wszystkich elementów konstrukcyjnych budynku w celu uzyskania efektu niezapalności. Następnie organ odwoławczy, powołując się na art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, podał, że dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa inwestycja, brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem warunki zabudowy zagospodarowania terenu, w szczególności warunki i wymagania dotyczące ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, linię zabudowy, a także wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, określono dla przedmiotowej inwestycji w drodze decyzji Burmistrza Stąporkowa o warunkach zabudowy z dnia 20 marca 2015 r. Organ odwoławczy podzielił więc stanowisko organu I instancji, że projekt budowlany przedmiotowego budynku mieszkalnego nie narusza warunków wyżej wskazanej decyzji Burmistrza S. W związku z wymogiem dotyczącym sprawdzenia zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z wymogami ochrony środowiska organ odwoławczy ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 71) i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Wypełniając dyspozycję przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ sprawdził zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Organ odwoławczy wyjaśnił, wskazując na § 12 tego rozporządzenia, że działka inwestorów jest działką wąską w rozumieniu przepisu jak wyżej, ponieważ jej szerokość jest mniejsza niż 16 m. Powyższe upoważnia inwestorów do skorzystania z przepisu § 12 ust. 3 pkt 1 i 3 rozporządzenia i usytuowania projektowanej rozbudowy i nadbudowy o jedną kondygnację w granicy z sąsiednią działką. Przedmiotowa inwestycja, jak ustalił organ odwoławczy, nie spowoduje zacieniania i braku nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, znajdujących się w budynkach na sąsiednich działkach, zaprojektowano odprowadzenie wody z dachu budynku na działkę inwestorów, wskazano wjazd na działkę. W budynku zaprojektowano wentylację grawitacyjną. Przedmiotowy obiekt zaprojektowano w zgodności z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego budynków. Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, że przedmiotowy projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest kompletny, składa się z projektu zagospodarowania terenu i z projektu architektoniczno-budowlanego, zawiera także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został sporządzony przez projektantów posiadających wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymujących się aktualnym, na dzień wykonywania projektu, zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci dołączyli do przedmiotowego projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu tego projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Zatem brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Dodatkowo Wojewoda S. wyjaśnił, że przepis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodność zatwierdzonego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami w zakresie określonym przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego została wykazana, a inwestor wywiązał się z obowiązku określonego w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Skoro w analizowanej sprawie nie zostały naruszone obowiązujące przepisy prawa, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę planowanej inwestycji. Organ II instancji dodatkowo podniósł, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie wykonanej przez geodetę uprawnionego i przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego prowadzonego przez Starostę K. z adnotacją, że mapa może służyć do celów projektowych. Wobec powyższego organy administracji architektoniczno-budowlanej, działające na podstawie ustawy - Prawo budowlane, nie mają podstaw prawnych do kwestionowania treści mapy, w tym w zakresie usytuowania granicy między działkami nr [...] i [...] . Obowiązujące przepisy nie regulują zasad sytuowania kotłowni obsługujących budynki jednorodzinne, ani też sytuowania kominów i wysokości kominów ze względu na możliwość zadymienia sąsiedniej działki lub uszkodzenia drzew. Zatem jako bezzasadne ocenił organ odwoławczy twierdzenie, że przedmiotowa kotłownia oraz komin swoim usytuowaniem naruszają obowiązujące przepisy. Natomiast budynek spełnia wymogi przepisów techniczno-budowlanych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności w zakresie usytuowania rozbudowy i nadbudowy. Realizacja przedmiotowej inwestycji nie spowoduje niedoboru naturalnego oświetlenia lub nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, ani zalewania wodami opadowymi sąsiednich działek. Ponadto, w odpowiedzi na zarzuty odwołania organ II instancji podniósł, że zgodnie z przepisem art. 85 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny, ale w przedmiotowej sprawie został zgromadzony materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i wydania decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję wywiodła D. R., która zaskarżyła ją w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 80 w zw. z art. 85 k.p.a., poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, polegających na nieprzeprowadzeniu oględzin działki nr [...] , a w konsekwencji wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy; - art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 85 k.p.a., poprzez uznanie, że obie instancje zgromadziły materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i uznanie przeprowadzenia oględzin działki nr [...] za zbędne, podczas gdy w niniejszej sprawie był to dowód kluczowy dla ustalenia okoliczności usytuowania drzew znajdujących się na sąsiedniej działce nr [...] , odległości usytuowania projektowanego komina od nieruchomości sąsiedniej oraz wysokości projektowanego komina względem kalenicy dachu tej nieruchomości, a w konsekwencji skutkujące naruszeniem wymogów dotyczących ochrony interesów osób trzecich; - art. 8 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewykazanie w uzasadnieniu dlaczego organ przyjął, że okoliczności sprawy zostały udowodnione, a przeprowadzenie oględzin działki nr [...] nie było zasadne oraz poprzez nieodniesienie się do zarzutów skarżącej w zakresie uciążliwości takiego usytuowania kotłowni przy jednoczesnym wskazaniu przez skarżącą możliwości innego jej położenia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wadliwe utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Starosty Koneckiego z dnia 15 marca 2017 r. w sytuacji, gdy prawidłowe było uzupełnienie materiału dowodowego w trybie art. 136 k.p.a. poprzez przeprowadzenie oględzin działki nr [...] , a tym samym uzyskanie informacji w zakresie dokładnego położenia i wpływu planowanego usytuowania kominów kotłowni na budynek mieszkalny skarżącej. Nadto strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), poprzez błędną interpretację pojęć dotyczących rozbudowy i nadbudowy domu, a w konsekwencji uznanie, że zawarte w projekcie budowlanym rozwiązania są zgodne z obowiązującymi przepisami, jak również wymaganiami dotyczącymi ochrony interesów osób trzecich, nie powodując ich naruszenia, podczas gdy odległości usytuowania projektowanego komina od nieruchomości sąsiedniej oraz wysokości projektowanego komina względem kalenicy dachu skarżącej w sposób oczywisty naruszają jej prawa poprzez stałe zadymienie i zanieczyszczenie powietrza bezpośrednio przy budynku mieszkalnym na posesji skarżącej. W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o rozważenie uchylenia decyzji organu I instancji. Uzasadniając podniesione zarzuty, strona powołała się na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych i podniosła, że zasady ogólne postępowania administracyjnego stanowią integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury, przy czym art. 7 k.p.a. jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący organy do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza w sytuacji, gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a., to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a następnie zgodnie z art. 80 k.p.a. ocena na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepisy te zostały przez organ naruszone. Strona wyjaśniła, na czym polega rządząca postępowaniem administracyjnym zasada oficjalności i stwierdziła, że organy obu instancji nie dokonały analizy i porównania stanu prawnego oraz faktycznego sprawy w sposób określony w art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a., skutkiem czego decyzja została wydana przedwcześnie, gdyż zgromadzone dokumenty w sprawie nie dawały podstaw do formułowania materialnoprawnej oceny. Autorka skargi zwróciła uwagę na to, jakie obowiązki spoczywają na organie administracji publicznej zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a., podpierając swoje stanowisko poglądem wyrażonym w wyroku NSA z dnia 26 maja 1981 r., SA 810/81. Organ rozpatrując niniejszą sprawę naruszył, w opinii skarżącej, również art. 8 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewykazanie w uzasadnieniu, dlaczego organ przyjął, że okoliczności sprawy zostały udowodnione, a przeprowadzenie oględzin działki nr [...] nie było zasadne oraz poprzez nieodniesienie się do zarzutów skarżącej w zakresie uciążliwości takiego usytuowania kotłowni przy jednoczesnym wskazaniu przez skarżącą możliwości innego jej położenia, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Strona wyjaśniła, co powinna zawierać decyzja zgodnie z art. 107 k.p.a., wskazując na wyrok NSA z dnia 15 sierpnia 1987 r., IV SA 385/87, a w niniejszej sprawie organ uchybił powyższym obowiązkom. Skarżąca zaznaczyła w piśmie kierowanym do organu, że istnieje możliwość innego usytuowania przedmiotowej kotłowni, które nie będzie godziło w jej prawa i naruszało jej interesu, organ jednak w ogóle nie uwzględnił tej okoliczności. Ponadto, rozpatrując niniejsza sprawę, organ naruszył również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wadliwe utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji Starosty Koneckiego z dnia 15 marca 2017 r. w sytuacji, gdy prawidłowe było uzupełnienie materiału dowodowego w trybie art. 136 k.p.a. poprzez przeprowadzenie oględzin działki nr [...] , a tym samym uzyskanie informacji w zakresie dokładnego położenia i wpływu planowanego usytuowania kominów kotłowni na budynek mieszkalny skarżącej. Skarżąca sygnalizowała organowi konieczność dokonania oględzin celem potwierdzenia zasadności podnoszonych przez nią zarzutów, jednak organ uznał, że materiał dowodowy jest wystarczający do wydania decyzji w niniejszej sprawie, co doprowadziło do wydania decyzji na podstawie tego materiału, który nie odzwierciedla w pełni okoliczności podnoszonych przez skarżącą. Organ nie przeprowadził jednak dowodu z oględzin działki nr [...] . Skarżąca wnosiła zastrzeżenia na piśmie, co do projektu budowlanego i co do usytuowania kotłowni oraz komina. W załączeniu przedstawiła fotografie granicy pomiędzy działkami skarżącej, a działką wnioskodawczyni - w miejscu w którym ma powstać kotłownia rośnie drzewo owocowe - które ma ponad 20 lat. Zaznaczyła w odwołaniu, że nie zostanie dochowana minimalna odległość pomiędzy jej domem, a projektowanym kominem wnioskodawców w zakresie rozbudowy, a także wysokość komina będzie niższa niż kalenica dachu wnioskodawczyni. Organ jednak nie uwzględnił powyższych zastrzeżeń. Strona zaznaczyła, że zlokalizowany budynek nie jest przy granicy działki, a jest w granicy działki. Skarżąca jako osoba bliska - rodzina uczestników - nie oponowała przeciwko nadbudowie domu oraz okoliczności nabycia przez zasiedzenie z mocy prawa części nieruchomości uczestniczki A. T., zajętej pod budynkiem. Skarżąca był skłonna wyrazić zgodę na nadbudowę budynku mieszkalnego, ale nie wyraziła zgody na jego rozbudowę w granicy. Ponadto skarżąca została zmuszona do podpisania dokumentów dla inż. E. Ś. w zakresie granicy należącej do niej nieruchomości z nieruchomością inwestorów, o czym poinformowała Starostwo Powiatowe w Końskich pismem z dnia 26 lipca 2016r. D. R. nie ma świadomości, jakie to były dokumenty, nie otrzymała wcześniej żadnych zawiadomień co do zmiany przebiegu granicy oraz nie otrzymała od geodety żadnej mapy. Dokonana została zmiana przebiegu granicy z uwagi na fakt, że poprzednie postępowanie administracyjne zakończyło się odmową wydania decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i nadbudowę. Strona podniosła także, że w projekcie przyjęto nieprawidłowy system odwodnienia, ponieważ woda opadowa będzie spływać w miejscu granicy działek, bowiem zgodnie z projektem budowlanym tak mają być usytuowane rynny, zaś działka skarżącej jest położona niżej od działki uczestniczki, co zagraża naruszeniem stosunków wodnych – immisji. Organ rozpatrujący niniejszą sprawę nie uwzględnił również zarzutów skarżącej w zakresie istnienia prawnej możliwości nadbudowy budynku w przypadku budynku, który jest usytuowany w granicy działki przy jednoczesnym braku tej możliwości w zakresie rozbudowy tegoż budynku. Kotłownia uczestników A. i G. T. powstaje w granicy z działką sąsiednią, a prawo zabrania rozbudowy takich budynków. Kotłownia winna być usytuowana od strony podwórka uczestników, wówczas rozbudowa byłaby prowadzona w odległości dalszej niż 3 metry od granicy działki, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Organ nie przeanalizował, jak zaznaczyła strona, czy przedmiotowy budynek został wzniesiony zgodnie z pozwoleniem na budowę i projektem oraz dopuścił się naruszenia § 12 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez błędną interpretację pojęć dotyczących rozbudowy i nadbudowy domu, a w konsekwencji uznanie, że zawarte w projekcie budowlanym rozwiązania są zgodne z obowiązującymi przepisami, jak również wymaganiami dotyczącymi ochrony interesów osób trzecich i nie powodują naruszenia interesu osób trzecich, podczas gdy odległości usytuowania projektowanej kotłowni wraz z kominem od nieruchomości sąsiedniej oraz wysokości projektowanego komina względem kalenicy dachu skarżącej w sposób oczywisty naruszają prawa skarżącej poprzez stałe zadymienie i zanieczyszczenie powietrza bezpośrednio przy budynku mieszkalnym na posesji skarżącej. Przepisy § 12 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia dopuszczają rozbudowę domu już istniejącego i usytuowanego w odległości mniejszej niż 3 lub 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary. Oznacza to, że rozbudować można tylko część budynku oddaloną od granicy o przynajmniej 3 m. Część położona bliżej nie może zmienić gabarytów. W dalszej części tego samego przepisu dopuszczono bowiem nadbudowę budynku usytuowanego w odległości mniejszej niż 3 lub 4 m od granicy, o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych ani drzwiowych. Zatem w przypadku nadbudowy - część budynku położona w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy może jednak zmienić swoje gabaryty, co przy rozbudowie nie jest możliwe. Wymagane odległości budynków od granicy działki zostały wskazane w cyt. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z brzmieniem którego budynek należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 4 m - budynek zwrócony ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę granicy, 3 m - budynek zwrócony ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych w stronę granicy albo - jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - 1,5 m lub bezpośrednio przy granicy. W zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się natomiast na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m usytuowanie budynku ścianą bez otworów bezpośrednio przy granicy lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m, a także sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej oraz rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż odpowiednio 3 m lub 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Strona zaznaczyła nadto, że usytuowanie budynku w odległości od 1,5 m do 3 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy powoduje, że sąsiednia działka będzie w obszarze oddziaływania obiektu, a między wylotem przewodu spalinowego i dymowego, a najbliższym skrajem korony drzew należy zapewnić zachowanie odległości co najmniej 6 m. Organ nie uwzględni! powyższego, wydając zaskarżoną decyzję, a złożone zarzuty przez skarżącą nie zostały w ogóle zbadane. W treści decyzji organ w ogóle nie odniósł się do tychże zarzutów. Strona zaznaczyła również, że problematyka zagrożenia pożarowego dotyczy zasadniczo odległości od innych budynków (lub budynków mających powstać), a nie odległości od granic działek budowlanych, a także o tym, że budowa w zbliżeniu do granic sąsiednich nieruchomości i zabudowy, poza względami bezpieczeństwa przeciwpożarowego, należy zasadniczo do materii prawa sąsiedzkiego (cywilnego), prawo publiczne może zaś w tę materię wkraczać o tyle, o ile nie jest to związane z wkroczeniem w kwestie dotyczące prawa własności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ dodatkowo podniósł, że rozbudowany budynek nie będzie stanowił przeszkody dla prawidłowego działania ciągów kominowych budynku sąsiedniego. Przepisy nie regulują zasad wycinki drzew owocowych. Można je zatem usuwać bez zezwoleń, bez względu na wymiaru obwodu pnia oraz wiek drzewa. Według fotografii granicy między nieruchomościami oraz wizualizacji nieruchomości w pobliżu projektowanego komina brak jest wysokich drzew. Nadto organ wyjaśnił, że do roku 1990 terminu przechowywania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej dokumentacji dotyczącej pozwoleń na budowę wynosił 5 lat, natomiast do dnia 1 stycznia 1999 r. obowiązek przechowywania całej dokumentacji budowlanej przez okres istnienia obiektu spoczywał na właścicielu lub zarządcy obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wyznaczonym wskazanymi przepisami prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga D. R. nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podnieść należy, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ architektoniczno-budowlany, stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r., poz. 1332 ze zm.), ma obowiązek sprawdzenia m.in. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Do tych przepisów zalicza się rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm., w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji, zwanego dalej "rozporządzeniem"). Stosownie do § 12 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia, sytuowanie budynku, w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do § 12 ust. 3 rozporządzenia, w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: - sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m (pkt 1), - rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych (pkt 3). Analiza powyższych zapisów rozporządzenia prowadzi do stwierdzenia, że w zabudowie jednorodzinnej, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m można sytuować nowy budynek w granicy działki. Natomiast warunkiem rozbudowy już istniejącego na takiej działce budynku, usytuowanego w granicy działki, jest to, aby na skutek rozbudowy nie doszło do zmiany jego wymiarów w pasie przygranicznym o szerokości 3 m. Za nieuzasadniony uznać należy zatem pogląd skarżącej, aby § 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wykluczał stosowanie § 12 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia do działek o szerokości mniejszej niż 16 m. Takie bowiem wyłączenie nie wynika wprost z regulacji zawartej w tym przepisie prawa, ani do takiej wykładni nie mogą prowadzić względy celowościowe. Przeciwnie, gdyby uznać, iż pkt 3 nie znajduje zastosowania do przewidzianych w nim inwestycji na działkach o szerokości mniejszej niż 16 m, mogłoby to prowadzić do możliwości nadbudowy budynków usytuowanych na takich działkach tuż przy granicy o dowolną ilość kondygnacji. Punkt 3 unormowania zawartego w § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia dotyczy wszystkich wymienionych w nim rodzajów inwestycji, prowadzonych zarówno na działkach szerokich jak i na działkach o szerokości mniejszej niż 16 m, przy czym planowana rozbudowa powinna znajdować się co najmniej w takiej samej odległości od granicy działki, jak zabudowa już istniejąca (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 października 2017 r., II SA/Rz 899/17, lex nr 2408799, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 czerwca 2011 r., II SA/Ke 296/11, lex nr 821551). Nie było w sprawie przez strony kwestionowane, że działka należąca do A. T. ma szerokość mniejszą niż 16 m. W takim przypadku rozbudowa budynku w granicy z działką sąsiednią jest zgodna z powołanymi przepisami rozporządzenia, skoro ściana znajdująca się bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną będzie ścianą pełną (planowane wypełnienie z pustaków szklanych nie przekroczy 10% powierzchni ściany), a nadto w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane dotychczasowe wymiary tego budynku, natomiast planowana nadbudowa nie przekroczy więcej jak jednej kondygnacji a przy tym, jak wyjaśniono, ściana przy granicy z działką skarżącej jest ścianą spełniającą wymagania ochrony przeciwpożarowej. Zważywszy na ustalenia organów architektoniczno-budowlanych, że projektowana rozbudowa, nadbudowa i przebudowa w ramach budynku mieszkalnego na działce nr [...] spełnia wymogi odnośnie ochrony przeciwpożarowej, co nie było przez skarżącą kwestionowane, w szczególności te określone w § 271- § 273 rozporządzenia, to, w kontekście powyższych rozważań, zasadnie organy te uznały, dokonując oceny dokumentacji złożonej przez inwestora stosownie do art. 35 ustawy – Prawo budowlane, że projektowana rozbudowa, nadbudowa i przebudowa przedmiotowego budynku w Koziej Woli odpowiada wymaganiom określonym w § 12 ust. 2 i 3 rozporządzenia. Należy również podzielić argumentację organów orzekających w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z którą przepisy obowiązującego prawa nie regulują w sposób szczegółowy odległości sytuowania projektowanego komina od nieruchomości sąsiedniej oraz wysokości takiego komina względem kalenicy dachu budynku posadowionego na nieruchomości sąsiedniej. Taką odległość w istocie determinują wszystkie te regulacje, które dotyczą sytuowania budynków w przypadku ich budowy (rozbudowy, nadbudowy, przebudowy) względem granicy z nieruchomością sąsiednią, a przez to znajdującymi się na niej budynkami, urządzeniami i infrastrukturą, skoro na budynkach tych umieszczane są kominy. Przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawierają regulacje w zakresie wymogów dotyczących przewodów kominowych (§ 140 i nast. rozporządzenia), w tym spalinowych i dymowych (§ 266 rozporządzenia). Przewody (kanały) kominowe w budynku: wentylacyjne, spalinowe i dymowe, prowadzone w ścianach budynku, w obudowach, trwale połączonych z konstrukcją lub stanowiące konstrukcje samodzielne, powinny mieć wymiary przekroju, sposób prowadzenia i wysokość, stwarzające potrzebny ciąg, zapewniający wymaganą przepustowość, oraz spełniające wymagania określone w Polskich Normach dotyczących wymagań technicznych dla przewodów kominowych oraz projektowania kominów (§ 140 ust. 1 rozporządzenia). Przewody kominowe powinny być szczelne i spełniać warunki określone w § 266 (§ 140 ust. 2 rozporządzenia). Przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu (§ 142 ust. 1 rozporządzenia), przy czym wymaganie ust. 1 uznaje się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Normą dla kominów murowanych (§ 142 ust. 2 rozporządzenia). Organy w niniejszej sprawie oceniły, że projektowany komin spełnia wymogi techniczne określone w Polskiej Normie nr PN-89/B-10425 ("Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze."), a Sąd prawidłowość tej oceny zweryfikował. Zgodnie bowiem z ww. normą, wyloty przewodów dymowych należy wykonywać według następujących zasad, tj. przy dachach stromych o kącie nachylenia połaci dachowych powyżej 12 stopni i pokryciu niepalnym, niezapalnym i trudno zapalnym, wyloty przewodów powinny znajdować się co najmniej o 0,30 m wyżej od powierzchni dachu oraz w odległości mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni co najmniej 1,0 m (3.3.2.1.). Analiza projektu budowlanego przedłożonego przez inwestorów w kontekście tych regulacji pozwala na zaakceptowanie ustaleń organów architektoniczno-budowlanych dokonanych w sprawie o zgodności – kwestionowanej przez skarżącą – wysokości projektowanego komina. Powołane wyżej przepisy wprowadzają zatem wymogi w zakresie kominów (ich budowy, przekroju, wysokości) w ramach danego budynku, aby zapewnić właściwy ciąg i zapobiec odwróceniem ciągu, a także odległości pomiędzy kominami, ale w ramach budynku, na którym jest lub będzie umieszczonych więcej niż jednej komin. Chodzi o zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom takiego budynku, niemniej jednak powołane przepisy rozporządzenia nie chronią interesów właścicieli nieruchomości sąsiednich (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 września 2012 r., II SA/Gd 160/12, lex nr 1253689). Z tych powodów obawy skarżącej o to, że z uwagi na wysokość usytuowania komina na projektowanej kotłowni będzie dochodzić do stałego zadymiania i zanieczyszczania powietrza bezpośrednio przy jej budynku mieszkalnym, nie mogły prowadzić do uwzględnienia skargi. Ochrony przed immisjami wywołanymi wykonywaniem prawa własności nieruchomości można i należy przede wszystkim dochodzić przed sądem powszechnym. W związku z powyższym jako chybione należało ocenić wszystkie te zarzuty naruszenia prawa procesowego sformułowane w skardze, które zasadzają się na nieprzeprowadzeniu przez organy orzekające w postępowaniu administracyjnym oględzin działki nr [...] . Zadaniem organu administracji architektoniczno-budowlanej jest ocena, w zakresie wskazanym w art. 35 ustawy – Prawo budowlane, zgodności projektu budowlanego z prawem. Organ administracji musi zatem znać obowiązujące w tym zakresie prawo i odpowiednio je zastosować do ustalonych okoliczności faktycznych. W sytuacji dokonania oceny projektu budowlanego jako zgodnego z prawem, organy nie są zobligowane do przeprowadzenia takich oględzin, jeżeli - w świetle przedłożonych przez inwestora dokumentów i innych zgromadzonych w toku postępowania - nie stwierdzają takiej konieczności. Tym samym organy nie dopuściły się w tym zakresie naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 i art. 85 k.p.a. Odnośnie okoliczności sytuowania planowanej inwestycji względem drzew znajdujących się na nieruchomości skarżącej, należy wskazać, że rozporządzenia w § 266 ust. 4, stanowi, że między wylotem przewodu spalinowego i dymowego a najbliższym skrajem korony drzew dorosłych należy zapewnić zachowanie odległości co najmniej 6 m, z zastrzeżeniem § 271 ust. 8. Natomiast stosownie do § 5 i 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie przy sporządzaniu mapy do celów projektowych (Dz. U. z 1995 r. nr 25 poz. 133), geodeta uwzględnia usytuowanie zieleni wysokiej na obszarze otaczającym teren inwestycji w pasie co najmniej 30 m, a także usytuowanie innych obiektów i szczegółów wskazanych przez projektanta zgodnie z celem wykonywanej pracy. Zatem w sytuacji, gdy przedłożona wraz z projektem budowlanym przez inwestorów mapa do celów projektowych sporządzona przez uprawnionego geodetę nie wskazuje na obecność na nieruchomości sąsiedniej w pobliżu istniejącego budynku i projektowanej rozbudowy jakichkolwiek drzew, to nie sposób skutecznie zarzucić organom, że dopuściły się naruszenia przepisów prawa, skoro wiarygodność tego dowodu, posiadającego walor dokumentu urzędowego, nie została podważona. Opracowanie geodezyjne wykonane dla celów projektowych na potrzeby przedmiotowej inwestycji zostało złożone we właściwym ośrodku geodezyjno-kartograficznym, przyjęte i zarejestrowane przez ten ośrodek. Organy nie poczyniły wyczerpujących rozważań w powyższym zakresie, skoro nie wynika z uzasadnienia decyzji, aby rozważyły dyspozycję § 266 ust. 4 rozporządzenia, niemniej jednak wskazane uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy, skoro - w zakresie przewidzianym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego - trafnie oceniły zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z prawem, w szczególności w zakresie usytuowania kotłowni i komina. Rację mają również organy, że z przedłożonego projektu budowlanego wynika, iż wody opadowe z dachu budynku po jego planowanej rozbudowie i nadbudowie odprowadzane będą na działkę inwestorów. Prawidłowość wykonanych prac w tym zakresie, podobnie jak wszystkich planowanych robót związanych z projektowaną inwestycją, zostanie zweryfikowana w toku postępowania o pozwolenie na użytkowanie budynku, a kwestia immisji związanych z naruszeniem stosunków wodnych, na które wskazuje skarżąca, jak już wyżej podniesiono, nie mogła być przedmiotem rozważań w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jak również nie może być przedmiotem oceny w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa skutkującego koniecznością wyeliminowania kwestionowanych decyzji z obrotu prawnego także w zakresie ustaleń faktycznych dotyczących legalności wzniesienia istniejącego budynku na działce inwestorów nr [...] , skoro takimi dokumentami nie mogli okazać się inwestorzy z uwagi na wybudowanie budynku przez ich poprzedników prawnych, a nadto, jak wyjaśnił organ odwolawczy, przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 1990 r. nie zobowiązywały organów udzielających pozwoleń na budowę do przechowywania tych dokumentów dłużej niż 5 lat, a budynek ten został zrealizowany w latach pięćdziesiątych. Dodatkowo organ w toku postępowania administracyjnego ustalił, że nie było prowadzone postępowanie dotyczące samowoli budowlanej na działce nr [...] . Nie uszło uwadze Sądu również to, że inwestorzy przedłożyli do akt sprawy kopię zgłoszenia z dnia 12 grudnia 1954 r. dokonanego przez M. G. w przedmiocie rozbudowy budynku w miejscowości K. złożonego do Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Koziej Woli (załącznik do pisma inwestorów z dnia 7 lipca 2017 r.), które przekonuje o prawidłowości twierdzenia w zakresie legalności wzniesienia przedmiotowego budynku. Z podanych wyżej powodów nie zasługiwały na uwzględnienie wskazywane przez D. R. w skardze zarzuty dotyczące projektowanej budowy na działce nr [...] , a to art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., skoro organy dysponowały wszystkimi niezbędnymi do wydania pozwolenia na budowę dokumentami, w oparciu o które oceniły przedłożony projekt budowlany jako zgodny z prawem, a zarzuty sformułowane w skardze były podnoszone przez stronę już w toku postępowania administracyjnego, więc także w uzasadnieniu kwestionowanych decyzji, w szczególności zaskarżonej decyzji, organy odniosły się do twierdzeń skarżącej. Argumenty dotyczące przebiegu granicy pomiędzy działką inwestorów i działką skarżącej nie mogły stanowić przedmiotu rozważań organów, gdyż przebieg tych granic wiążąco określa mapa do celów projektowych załączona do dokumentacji projektowej. Mając na względzie treść art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, należy końcowo również wyjaśnić, że organy architektoniczno-budowlane nie posiadają kompetencji do ingerowania w przedstawiony projekt budowlany w taki sposób, aby obligować inwestora do przedłożenia innego wariantu usytuowania planowanej inwestycji. Taki zakres kompetencji organów jednocześnie koreluje z regulacjami dotyczącymi ochrony prawa własności. Również sama skarżąca w uzasadnieniu skargi podnosi, że prawo publiczne może wkraczać w materię prawa sąsiedzkiego o tyle, o ile nie jest to związane z wkroczeniem w kwestie dotyczące prawa własności. Stąd oczywiście nie mogły prowadzić do uwzględnienia skargi jej argumenty w zakresie możliwości innego usytuowania projektowanej kotłowni na działce inwestorów, w tym w lokalizacji proponowanej przez skarżącą. Reasumując, dokonując kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez te organy przepisów prawa procesowego w sposób, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy. Należy zgodzić się z organami, że ich kompetencję przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zakreśla art. 35 ustawy – Prawo budowlane, który w ustępie 4 wskazuje, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z powyższych przyczyn, skarga podlegała oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.