II SA/Ke 679/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności postanawia: przywrócić M. J. termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta – Dyrektora Ośrodka Pomocy Rodzinie o przyznaniu M. J. zasiłku celowego. Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej w dniu 1 czerwca 2015r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 lipca 2015 r. M. J. w dniu 2 lipca 2015 r. złożyła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku skarżąca stwierdziła, że niezachowanie terminu do złożenia skargi wynikało ze złego stanu zdrowia ,który w ostatnim czasie uległ pogorszeniu. Do wniosku dołączyła zaświadczenie lekarskie z dnia 11 czerwca 2015r. wystawione przez specjalistę psychiatrę stwierdzające rozpoznanie zaburzeń depresyjno-lękowych oraz wskazujące przepisane leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast art. 87 § 4 p.p.s.a. stanowi, że równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kwestię oceny braku winy ustawodawca pozostawił do uznania sądu. Daje to sądowi możliwość wzięcia pod uwagę wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, które uzna za istotne, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 354/08 ). Ocena staranności działania strony nie może być oderwana od jej indywidualnych cech osobowych. Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 221/12). W rozpatrywanej sprawie wnioskodawczyni podała, że powodem uchybienia przez nią terminu do wniesienia skargi był zły stan zdrowia, który w ostatnim czasie uległ pogorszeniu i leczenie psychiatryczne. W świetle powołanych wyżej przepisów zauważyć należy, że choroba o charakterze przewlekłym może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Z uwagi na charakter schorzenia wydaje się wysoce prawdopodobnym, że w niektórych momentach skarżąca mogła mieć trudności z właściwą percepcją otaczającej ją rzeczywistości i racjonalnym działaniem. Mogło to również mieć wpływ na terminowe złożenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wnioskodawczyni w sposób przekonujący wykazała brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Własne twierdzenia poparła stosowną dokumentacją medyczną. Zaburzenia depresyjno-lekowe i leczenie psychiatryczne były obiektywnymi przeszkodami uniemożliwiającymi zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi. Przedłożona przez skarżącą opinia lekarska jest wystarczająca dla uznania, iż w okresie przewidzianym na złożenie skargi, mogła występować przeszkoda nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiła skarżącej złożenie skargi w terminie. Po ustąpieniu tych przeszkód M. J. niezwłocznie złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócił M. J. termin do wniesienia skargi.