II SA/Ke 702/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na uchwałę Rady Miejskiej w Osieku z dnia 16 września 2010r. Nr XL/269/10 w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Osiek postanawia: odrzucić skargę. Rada Miejska w Osieku uchwałą Nr XL/269/10 z dnia 16 września 2010r., wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. uznała za bezzasadną skargę M.F. na działalność Burmistrza Miasta i Gminy Osiek w przedmiocie przewlekłego załatwiania spraw dotyczących zalewania działek stanowiących własność skarżącego. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały Rada Miejska wyjaśniła, że wielokrotnie rozpatrywała skargi M. F. dotyczące zalewania należących do niego działek, Komisja Rewizyjna dokonała oględzin przedmiotowych działek, o czym skarżący by poinformowany, wszystkie skargi M. F. zostały uchwałami Rady Miejskiej w Osieku uznane za bezzasadne. W dniu 1 października 2010r. M. F. złożył w Urzędzie Miasta i Gminy w Osieku pismo skierowane do Przewodniczącego Rady Miejskiej w Osieku potraktowane przez organ jako skarga do sądu administracyjnego na uchwałę z dnia 16 września 2010r. W piśmie tym, przekazanym przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w trybie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, M. F. podtrzymał zarzuty przewlekłego załatwiania przez Burmistrza Miasta i Gminy Osiek spraw dotyczących zalewania przedmiotowych działek. W odpowiedzi na wezwanie do wyjaśnienia czy ww. pismo jest skargą na uchwałę Rady Miejskiej w Osieku z dnia 16 września 2010r., czy wezwaniem Rady Miejskiej w Osieku do usunięcia naruszenia prawa, M. F. złożył w dniu 15 listopada 2010r. (data nadania przesyłki na poczcie) pismo, w którym podtrzymał zarzuty zawarte w piśmie z dnia 1 października 2010r. i zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o wyznaczenie terminów wykonania konkretnych prac zapobiegających zalewaniu działek stanowiących jego własność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga z uwagi na jej niedopuszczalność podlega odrzuceniu. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. określającego właściwość organów do rozpatrywania skarg w zależności od rodzaju spraw lub charakteru zadań wykonywanych przez organ, którego działalność jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 223 § 1 k.p.a. organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 k.p.a. w ramach swojej właściwości. Przedmiotem skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty lub czynności wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 pkt 1 – 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Odnośnie dopuszczalności drogi sądowej w przedmiocie skarg na uchwały organów samorządu terytorialnego w orzecznictwie ukształtował się pogląd, że czynności – niezależnie od formy – podejmowane przez te organy w trybie przepisów działu VIII (art. 221-256) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zatytułowanego "Skargi i wnioski", nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Uchwały, będące formą załatwienia skargi lub wniosku rozpatrywanego w trybie art. 229 kpa, w tym również związanej z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, nie są tożsame z uchwałami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5-6 p.p.s.a., w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym wyznaczającym zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. W doktrynie prawa administracyjnego prezentowany jest pogląd, że wprawdzie z brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) można wnosić, iż skarga do sądu administracyjnego przysługuje na każdą uchwałę rady gminy, podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, ale to nie oznacza dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego również na te działania rady, które choć wyrażone w formie uchwały, nie mogą być skarżone do sądu, ponieważ w istocie zawiadamiają o załatwieniu sprawy, nie dając podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ich niezgodność z prawem (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 834). Również w orzecznictwie niedopuszczalność złożenia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy podjętą w trybie postępowania skargowego, o którym mowa w przepisach Działu VIII k.p.a., nie budzi zastrzeżeń (por. postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2001r., sygn. akt II SA/Wr 1704/00 oraz wyrok NSA z dnia 14 września 2004r., sygn. akt OSK 642/04). Na gruncie przedstawionych wyżej rozważań uchwała Rady Miejskiej w Osieku podjęta w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami Działu VIII k.p.a., informująca o określonym sposobie załatwienia sprawy, nie może stanowić przedmiotu skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.