II SA/Ke 750/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016r. sprawy ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata K. K. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym VAT w kwocie 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną decyzją z [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i T.M. pozwolenia na: budowę budynku mieszkalno-usługowego z wewnętrzną instalacją wodno-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, elektryczną na działce nr [...] w miejscowości Ł., gm. Ł. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji ustalił, że w dniu 2 grudnia 2015 r. do organu I instancji wpłynął wniosek A. i T. M. o wydanie pozwolenia na budowę wskazanej wyżej inwestycji. Do wniosku dołączone zostały oświadczenie inwestorów o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością oznaczoną numerem [...] w msc. Ł. oraz projekt budowlany. Po uzupełnieniu tego projektu na żądanie organu, Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił wnioskowanego pozwolenia na budowę. Na skutek odwołania A. i A. P. Wojewoda decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdyż uznał, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ta kasacyjna decyzja organu II instancji została zaskarżona do WSA w Kielcach przez A. i A. P. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta decyzją z dnia [...] zatwierdził ponownie uzupełniony projekt budowlany i udzielił wnioskowanego pozwolenia na budowę. Rozpatrując kolejne odwołanie A. i A. P. Wojewoda przytoczył treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego określający zakres sprawdzenia przez organ wniosku o pozwolenie na budowę i dołączonych do niego dokumentów przed wydaniem decyzji. Następnie stwierdził, że przedmiotowa decyzja nie jest zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, przez co nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Stwierdził też, że dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym inwestor uzyskał decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, która to decyzja został utrzymana w mocy decyzją SKO z [...]. W związku z tym organ oceniał zgodność projektowanej inwestycji z wymogami określonymi we wspomnianych warunkach zabudowy i stwierdził, że wymogi te spełnia. W szczególności wskazał, że dotyczy to: - rodzaju inwestycji, tj. zabudowy mieszkalno - usługowej - w projekcie warunek spełniony; - obowiązującej linie zabudowy dla ścian budynku – którą określono w granicy z pasem drogowym ul. K.; - wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu w liniach rozgraniczających teren inwestycji do 0,95 - w projekcie warunek spełniony i wynosi 0,296; - stosunku szerokości elewacji frontowej do szerokości działki. Zabudowa zwarta pierzejową z możliwością budowy, co jest jednoznaczne z dopuszczeniem realizacji wnioskowanej inwestycji w granicy z działką Nr [...] - w projekcie warunek spełniony; - wysokości krawędzi okapu projektowanego budynku, która nie mogła przekroczyć 9,0m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku - w projekcie warunek spełniony i wynosi 4,18; - geometrii dachu - dach dwuspadowy (ten sam kąt nachylenia obu połaci) o kącie nachylenia od 20° do 45° - w projekcie warunek spełniony, gdyż zaprojektowano dach dwuspadowy o kącie nachylenia 40°. Oceniając zgodność projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, Wojewoda stwierdził, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje działki Nr [...], Nr [...] i Nr [...] oraz Nr [...] (ul. K. - droga powiatowa) - w związku z jej charakterem, usytuowaniem, wymiarami i specyfiką. Projektowany budynek mieszkalno-usługowy usytuowany na działce nr [...] ma mieć trzy kondygnacje, projektowaną ścianę zachodnią spełniającą wymagania dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego - bez otworów okiennych i drzwiowych, 1,50 m od granicy z działką Nr [...], projektowaną ścianę wschodnią spełniającą wymagania dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego, bez otworów okiennych i drzwiowych, bezpośrednio przy granicy z działką Nr [...]; projektowaną ścianą południową bezpośrednio przy granicy z pasem drogowym ulicy K. - działka Nr [...], a wszystkie te zamierzenia pozostają w zgodności z przepisami § 12 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych, który dopuszcza sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli wynika to z decyzji o warunkach zabudowy. W okolicznościach sprawy ma to właśnie miejsce zdaniem organu II instancji, bo jest zgodne z pkt 3 ust. 3 ww. decyzji o warunkach zabudowy z dnia 4 listopada 2011 r. oraz z § 235 i § 272 ust. 3 powyższego rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. dotyczącymi usytuowania budynku, z uwzględnieniem bezpieczeństwa pożarowego. Biorąc pod uwagę projektowany zakres inwestycji w stosunku do stron świata i istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich oraz uwzględniając położenie głównej kalenicy dachu projektowanego budynku, organ II instancji nie uznał za konieczne sporządzenia analizy dostępu światła i słońca do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach sąsiednich, z uwagi na oczywisty brak naruszenia prawa w tym zakresie. Organ zauważył też, że stosownie do wymogów § 29 rozporządzenia ws. warunków technicznych odprowadzenie wód opadowych zaprojektowano powierzchniowo na własną działkę oraz za zgodą zarządcy drogi na pas zieleni ulicy K. (działka nr [...]). Zgodnie natomiast z § 142 ust. 1 w/w rozporządzenia, projekt zawiera też analizę ciągów kominowych budynku usytuowanego na działce nr [...], z której wynika, że wymagania przepisów są spełnione. Wojewoda stwierdził również, że projekt budowlany spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. 2012. poz. 462 ze zm.), odnośnie wszystkich niezbędnych elementów projektu, części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki oraz zawartych w projekcie architektoniczno-budowlanym opisu technicznego wraz z oceną techniczną i częścią rysunkową. Ponadto projekt zagospodarowania działki nr [...] sporządzono na kopii mapy sytuacyjnej, opisanej jako mapa dla celów projektowych w skali 1:500, wykonanej przez geodetę uprawnionego, stanowiącej dokument opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co pozostaje w zgodności z wymogiem art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Projekt budowlany jest przy tym kompletny, posiada niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, stosownie do wymogu art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. W związku z takimi ustaleniami organ II instancji stwierdził, że w myśl przepisu art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić Inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że o możliwości realizacji przedmiotowej inwestycji na działce Nr [...] przesądziła decyzja Wójta Gminy Ł. o warunkach zabudowy z dnia [...], z której wynika prawo Inwestorów do zakresu przedmiotowej inwestycji tj. do realizacji budynku o ww. gabarytach oraz możliwość lokalizacji planowanej budowy budynku bezpośrednio przy granicy działki Nr [...]. Decyzja ta przy tym, zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2016, poz. 778), wiąże organ administracji architektoniczno – budowlanej. Wspomniana decyzja o warunkach zabudowy jest przy tym ostateczna, mimo wniesienia przez A. i A. P. skargi do WSA w Kielcach. W skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] A. i A. P. zarzucili jej niezasadność i niezgodność z prawem własności zasiedzianej działki nr [...] położonej w Ł. należącej do skarżących. Zdaniem skarżących działka nr [...] powinna dostać pozwolenie na budowę w odległości około 4 metrów od istniejącej zabudowy na działce nr [...], gdyż zabudowa ta to dom skarżących, który posiada okno dwukwaterowe otwierane na zewnątrz. Okno to jest koniecznym dobrem zasiedzianym od momentu budowy domu, oświetla przedpokój oraz klatkę schodową. Drewniany dom, który istniał wcześniej na działce nr [...] był usytuowany w granicy i w odległości 1 metra od domu murowanego na działce nr [...]. Skarżący wyrazili też zdziwienie, jak można bez ugody sąsiedzkiej wydawać decyzję. Skarżący zarzucili też, że wszystkie wydawane w sprawie decyzje są niezasadne, wydane na zasadzie bezprawia i bez faktów dowodowych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Prawomocnym postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 12 lipca 2016 r., odrzucona została skarga A. i A. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] uchylającą decyzję Starosty z dnia [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i T.M. pozwolenia na: budowę i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U.2016.1066 ze zmianami), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2016.718 ze zm.), dalej p.p.s.a. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Decyzja Wojewody nie narusza bowiem ani prawa materialnego obowiązującego w dacie jej wydania, ani też przepisów postępowania w takim zakresie, iż mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy stwierdzić, że w związku z wynikającym z art. 134 p.p.s.a. zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, Sąd dokonał w niniejszej sprawie kontroli zaskarżonej decyzji również w zakresie wykraczającym poza zarzuty skargi, które dotyczyły wąskiego wycinka zagadnień rozstrzyganych w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, bądź w ogóle nie mogły być przedmiotem badania w takim postępowaniu. Przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję zatwierdzającą projekt budowlany budynku mieszkalno-usługowego i udzielająca pozwolenia na jego budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem takiej decyzji właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca sprecyzował, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 2 do 4 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza ponadto: 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponadto podkreślić należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W orzecznictwie wskazuje się, iż użyty zwrot "organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę" oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe oznacza, że warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Inwestor spełnił również warunek, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sprawdzenie, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, należy oceniać przez pryzmat zasady wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej, która to zasada została wprowadzona w wyniku zmiany art. 35 Prawa budowlanego przez art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 i wyrok NSA z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. II OSK 3002/13). Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności (ust. 2). Projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (ust. 4). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych przepisów art. 5 ust. 1-2b Prawa budowlanego stanowi wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego). Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które dopuściły się występków lub wykroczeń, określonych ustawą Prawo budowlane podlegają ponadto odpowiedzialności zawodowej w budownictwie (art. 95 Prawa budowlanego). W świetle powyższego, w odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie w/w oświadczenia zostały złożone na kartach 1 do 8 projektu budowlanego. Pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą zatem projektanci. W konsekwencji, organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie miał obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania. Obowiązkiem organu było natomiast dokonanie oceny zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, co w sprawie niniejszej organy obu instancji uczyniły. W ocenie Sądu zakres sprawdzenia był wystarczający do wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie organ architektoniczno-budowlany prawidłowo ocenił zgodność projektowanej inwestycji z wymogami ostatecznej decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Należy zauważyć, że tamta decyzja zyskała również walor prawomocności, ponieważ prawomocnym wyrokiem WSA w Kielcach z dnia 6 czerwca 2012 r. w sprawie II SA/Ke 256/12 skarga A. P. i A. P. na decyzję SKO z [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Ł. z dnia [...], została oddalona. Wspomniana ocena dotyczyła rodzaju inwestycji, obowiązującej linii zabudowy dla ścian projektowanego budynku, szerokości elewacji frontowej dostosowanej do szerokości działki, wysokości krawędzi okapu projektowanego budynku i geometrii dachu. W nawiązaniu do zarzutów skargi, które sprowadzają się do twierdzenia, że w związku z brakiem ugody międzysąsiedzkiej inwestorzy mogli otrzymać pozwolenie na budowę z zachowaniem odległości około 4 metrów od istniejącej zabudowy na działce nr [...] należącej do skarżących, należy wyjaśnić, że możliwość usytuowania projektowanego budynku bez zachowania wspomnianej odległości, ale w granicy z działką skarżących numer [...], a więc bezpośrednio przy ich budynku, została przesądzona w decyzji Wójta Gminy Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Dopuszczenie w tamtej decyzji zabudowy zwartej, pierzejowej, z możliwością budowy bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią oraz określenie dopuszczalnej szerokości elewacji frontowej budynku aż do szerokości działki spowodowało, że organ architektoniczno-budowlany nie mógł odmówić takiemu właśnie usytuowaniu projektowanego budynku. Z wskazanym uprawnieniem inwestora do usytuowania projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy z działką skarżących, a więc równocześnie bezpośrednio przy ścianie ich budynku mieszkalnego, skorelowane są przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422), dalej rozporządzenie ws. warunków technicznych. Przepis ten dopuszcza bowiem sytuowanie budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy w odległości 1,5 m od tej granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy. Wskazane przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujących, w związku z czym brak ugody sąsiedzkiej dotyczącej usytuowania projektowanego budynku bezpośrednio w granicy, nie ma w obecnym stanie prawnym żadnego znaczenia dla usytuowania projektowanego budynku względem granicy z sąsiednią nieruchomością. To nie od zgody sąsiadów bowiem zależy możliwość takiego usytuowania budynku względem granicy, ale od decyzji o warunkach zabudowy oraz od przepisów prawa budowlanego. Podnoszona przez skarżących okoliczność dotycząca istniejącego w zachodniej ścianie ich budynku okna dwukwaterowego otwieranego na zewnątrz, które – według ich twierdzeń -"jest koniecznym dobrem zasiedzianym od momentu budowy domu", również nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy. Wspomniane okno objęte jest bowiem decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...], nakazującą jego demontaż i zamurowanie pozostałego otworu. W świetle prawa budowlanego więc, okno to nie może być przeszkodą dla usytuowania projektowanego budynku inwestorów bezpośrednio przy ścianie budynku skarżących. Nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zawarte w uzasadnieniu skargi wywody dotyczące domniemanego zasiedzenia przez skarżących działki nr [...], czy też dwukwaterowego okna istniejącego w zachodniej ścianie ich budynku, co należy odczytywać jako dotyczące zasiedzenia służebności. Stwierdzanie zasiedzenia należy do kompetencji sądów powszechnych, które wydają w tym zakresie postanowienia. Skarżący nie tylko nie przestawili postanowienia sądowego potwierdzającego nabycie przez nich jakichkolwiek praw rzeczowych dotyczących działki nr [...] położonej w Ł., ale nawet nie twierdzili, aby takie stwierdzenie zasiedzenia uzyskali. Ponadto należy zauważyć, że granica pomiędzy działkami stron została ustalona wyrokiem Sądu Rejonowego we Włoszczowie z dnia 19 grudnia 2003 r., w sprawie I C 60/03, nie była kwestionowana przez skarżących i była respektowana w kontrolowanym postępowaniu. Odnosząc się w dalszym ciągu do wymogów, jakie powinien spełniać zatwierdzony projekt budowlany należy zauważyć, że przedmiotowy projekt jest kompletny, posiada niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Zawiera w szczególności analizę ciągów kominowych budynku usytuowanego na działce nr [...] w celu sprawdzenia, czy przewody kominowe projektowanego budynku będą spełniać wymogi określone w § 142 rozporządzenia ws. warunków technicznych. Analiza ta wskazuje, że tak będzie, ponieważ kominy na budynkach sąsiednich znajdują się w odległości większej niż 3 metry, co jest zgodne z Polską Normą PN-89/B-10425, do której odnosi się § 142 ust. 2 rozporządzenia ws. warunków technicznych. Również kwestia odprowadzenia wód opadowych z projektowanego budynku została wyjaśniona w toku postępowania administracyjnego. Stosownie bowiem do wymogów przewidzianych w § 28 i 29 rozporządzenia ws. warunków technicznych, odprowadzenie wód opadowych zaprojektowano w projekcie zagospodarowania powierzchniowo na własną działkę oraz za zgodą zarządcy drogi wyrażoną w piśmie z 14 stycznia 2013 r. znak: [...] na pas zieleni ulicy K. (działka nr [...]). Sąd akceptuje również ustalenie organów, że nie było w sprawie konieczne sporządzenia analizy dostępu światła i słońca do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach sąsiednich, z uwagi na oczywisty brak naruszenia prawa w tym zakresie. W świetle powyższego, wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Z tego powodu, a także dlatego, że podniesione w skardze zarzuty nie były zasadne oraz brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.