II SA/Ke 757/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 3 października 2018 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 3 października 2018 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Starosty Kieleckiego z dnia 30 lipca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania W.M. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, w zakresie wszystkich posiadanych kategorii prawa jazdy. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach W.M. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, w której wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie ostatecznej decyzji może wywołać po jego stronie szkodę, albowiem wykonuje on pracę kierowcy samochodu specjalistycznego, pracując w lesie. Podniósł, że utrata uprawnień spowoduje ograniczenie możliwości wykonywania pracy, co może doprowadzić finalnie do wypowiedzenia stosunku pracy wobec nieprzydatności dla pracodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę przesłanki, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w ramach oceny wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji rozważeniu podlega to, czy we wniosku uprawdopodobniono, że jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym skontrolowaniem w aspekcie zgodności z prawem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków (tak: postanowienie NSA z dnia 11 października 2017r., sygn. akt II OZ 1057/17, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Jednakże Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszej motywacji, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia, nie zwalnia to jednak strony z wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne (tak: postanowienie NSA z 20 stycznia 2016r., sygn. akt I OZ 1866/15 i tam powołane: postanowienie NSA z dnia z dnia 31 maja 2010 r., sygn. II OZ 443/10, postanowienie NSA z 20 października 2015 r., I OZ 1290/15); dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzą po jego stronie ww. ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać po jego stronie szkodę, albowiem wykonuje on pracę kierowcy samochodu specjalistycznego, pracując w lesie, a utrata uprawnień spowoduje ograniczenie możliwości wykonywania pracy i może to finalnie doprowadzić do wypowiedzenia stosunku pracy. Niemniej wyjaśnić należy, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (tak: postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nałożony na skarżącego w zaskarżonej decyzji obowiązek polega na poddaniu się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje zatem bezpośrednio, jak wywodzi skarżący, utratą uprawnień do kierowania pojazdami, a jedynie powoduje konieczność poddania się egzaminowi państwowemu celem kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji. Decyzja w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie powoduje automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości, co do rzeczywistej znajomości przepisów ruchu drogowego przez kierowcę, który je wielokrotnie naruszył w obiektywnie krótkim czasie (tak np.: postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 13 września 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 461/16; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1238/16; dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych przyczyn niebezpieczeństwo utraty prawa jazdy w niniejszej sprawie nie mogło uzasadniać udzielenia wnioskodawcy ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie przywołane okoliczności sprawy, Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został przez skarżącego dostatecznie uzasadniony, a charakter zaskarżonego aktu nie wskazuje, aby mógł on wywołać negatywne dla skarżącego skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.