II SA/Ke 879/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia z dnia [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] orzekającą o wymeldowaniu I.W. z pobytu stałego z lokalu przy [...]. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła [...], domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania tego rozstrzygnięcia – na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a. Uzasadniając wniosek strona wskazała jedynie, że "ma on na celu ochronę strony przed niekorzystnymi skutkami, jakie z pewnością wywołałoby wykonanie zaskarżonej decyzji". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje wykonanie decyzji (bądź postanowienia) powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystą-pienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy bowiem orzeczenie Sądu. Natomiast brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Wyjaśnić zarazem trzeba, że samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi oświadczeniami lub dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest z konkretnych powodów zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jednakże w przypadku braku takich dokumentów, bądź oświadczeń sąd administracyjny nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, aby wzywać stronę do ich przedłożenia (zob. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013r. o sygn. akt I FZ 404/13, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Jakkolwiek w złożonym w niniejszej sprawie wniosku wskazano ogólnie na konieczność "ochrony strony przed niekorzystnymi skutkami, jakie z pewnością wywołałoby wykonanie zaskarżonej decyzji", to skarżąca nie sprecyzowała na czym takie niekorzystne skutki miałyby polegać. Tym samym [...] nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać dla niej skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.