II SA/Ke 92/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. R., J. S., S. C., W. R., J. K., J. M., A. C., G. B., Z. L., T. K. oraz W. P. na działalność Wójta Gminy p o s t a n a w i a : odrzucić skargi J. R., J. S., S. C., W. R., J. K., J. M., A. C., G. B., Z. L., T. K. oraz W. P. J. R., J. S., S. C., W. R., J. K., J. M., A. C., G. B., Z. L., T. K. oraz W. P. skierowali do Wojewody skargę na działalność Wójta Gminy w przedmiocie wyrażenia zgody na budowę ogrodzenia nieruchomości stanowiącej własność Z. M. - od strony drogi gminnej. W dniu 13 listopada 2008r. Wojewoda przekazał w/w skargę Radzie Gminy - według właściwości. Uchwałą z dnia [...] nr [...] Rada Gminy uznała w/w skargę za bezzasadną (§ 1), zobowiązując Przewodniczącego Rady do zawiadomienia skarżących o sposobie załatwienia skargi poprzez doręczenie odpisu niniejszej uchwały (§ 2). Powody podjętego rozstrzygnięcia przedstawiono w uzasadnieniu uchwały. W dniu 22 stycznia 2009r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na działalność Wójta Gminy wnieśli J. R., J. S., S. C., W. R., J. K., J. M., A. C., G. B., Z. L., T. K. oraz W. P., domagając się "uznania naruszenie prawa" przez Wójta Gminy. Zdaniem skarżących Wójt Gminy bez zgody Rady Gminy zadysponował samowolnie własnością Gminy poprzez wyrażenia zgody na zajęcie pasa drogi gminnej pod ogrodzenie działki stanowiącej własność prywatną Z. M. Ponadto niedopuszczalne było zawieranie jakiejkolwiek ugody w niniejszej sprawie w sytuacji gdy nie była ustalona ostatecznie granica drogi gminnej. Tym samym Wójt Gminy dopuścił się naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a oraz art. 50 ustawy o samorządzie gminnym, ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, w szczególności rozdziału VI, dotyczącego rozgraniczania nieruchomości oraz przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Ze względu na powyższe strony nie zgadzają się z ustaleniami zawartymi w w/w uchwale Rady Gminy. Skarżący stwierdzili, że Wójt Gminy dopuścił się naruszenia prawa, a Rada Gminy usankcjonowała to naruszenie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie, wskazując iż w/w uchwała była przedmiotem postępowania nadzorczego prowadzonego przez Wojewodę, który nie stwierdził jej nieważności. Wskazano mianowicie, iż zawarcie ugody w sprawie przebiegu ogrodzenia jest czynnością nieprzekraczającą zakresu zarządzania mieniem i dlatego nie była wymagana w tym przypadku zgoda Rady Gminy - stosownie do art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Do wykonania tej czynności doszło w wyniku wniosku Z. M. o ustalenie warunków zabudowy poprzez określenie usytuowania ogrodzenia trwałego nieruchomości oznaczonej nr ewid. 159 od dróg gminnych 233 i 232 w K. Ponadto na wniosek J. R. budowa przedmiotowego ogrodzenia objęta została kontrolą Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, po dokonaniu której organ ten stwierdził, iż inwestycja jest prowadzona legalnie na podstawie uprzednio dokonanego zgłoszenia w Starostwie Powiatowym. Zarządzeniem z dnia 5 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi na działalność Wójta Gminy poprzez: - określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, - wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na w/w wezwanie do tut. Sądu wpłynęło pismo J. R. z dnia 14 marca 2009r., z którego wynika, iż kwestią budząca zasadniczy sprzeciw skarżących jest działalność Wójta Gminy w zakresie zawarcia w/w ugody, a w konsekwencji sposób załatwienia przez Radę Gminy, złożonej w tym przedmiocie skargi. Ubocznie wskazać trzeba, iż skarżący wnieśli także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach odrębną skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy. W sprawie tej, o sygn. akt: 92/09 postanowieniem z dnia 31 marca 2009r. tut. Sąd odrzucił skargę - z uwagi na brak poprzedzenia skargi wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 nr 142, poz. 1591 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Z treści złożonej w niniejszej sprawie skargi wynika, iż osoby które ją wniosły kwestionują w istocie sposób załatwienia przez Radę Gminy w złożonej przez nie skargi na działalność Wójta Gminy przedmiocie wyrażenia zgody na budowę ogrodzenia trwałego na działce o nr ewid. 159 od dróg gminnych 233 i 232 w K. Odpowiadając na interwencję skarżących Rada Gminy w podjęła uchwałę z dnia [...] nr [...], w której uznała w/w skargę za bezzasadną, zobowiązując Przewodniczącego Rady Gminy do zawiadomienia skarżących o sposobie załatwienia skargi poprzez doręczenie odpisu niniejszej uchwały. W uzasadnieniu cyt. aktu wskazano, iż zarzuty postawione w skardze zostały zbadane przez Komisję Rewizyjną Rady Gminy, która przeprowadziła oględziny miejsca usytuowania ogrodzenia, zapoznała się ze skargą, ugodą z dnia 8.07.2008r., zgłoszeniem Z. M. o zamiarze budowy ogrodzenia, wyjaśnieniami pełnomocnika Z. M., wyjaśnieniami skarżących oraz z pismem Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia 30.09.2008r. Ustalono, że organem właściwym do wydawania pozwoleń na budowę i do zgłaszania zamiaru budowy jest Starosta, nie zaś Wójt Gminy. Wskazano również, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jednoznacznie stwierdził, iż budowa przedmiotowego ogrodzenia jest prowadzona legalnie na podstawie uprzednio dokonanego zgłoszenia w Starostwie Powiatowym. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wniesiona uprzednio do Wojewody skarga na działalność Wójta Gminy, w wyniku której podjętą w/w uchwałę, została złożona w trybie tzw. skargi powszechnej określonej w art. 227 k.p.a. Przedmiotem takiej skargi, zgodnie z powołanym przepisem, może być bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Z tego też względu skardze został nadany odpowiedni bieg. Jak wynika bowiem z generalnej zasady wyrażonej w art. 229 pkt 3 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta jest rada gminy. Z kolei stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. skarga o opisanym powyżej charakterze podlega rozpatrzeniu w wyniku wydania zawiadomienia skarżącego o sposobie jej załatwienia. Z treści § 2 cyt. uchwały oraz z odpowiedzi na skargę wynika, iż Przewodniczący Rady Gminy w zawiadomił pisemnie skarżących o sposobie załatwienia ich skargi - w dniu 2 grudnia 2008r. - poprzez doręczenie im odpisu wydanej uchwały. Dlatego też, zdaniem Sądu, przedmiotowe pisma stanowią akty, o jakich mowa w art. 237 § 3 k.p.a., wydanym w tzw. uproszczonym postępowaniu administracyjnym. W tym miejscu podnieść należy, iż zawiadomienia, o którym mowa w art. 237 § 3 k.p.a. nie można uznać za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Zawiadomienie nie dotyczy bowiem przyznania ani stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, ponieważ funkcją skargi powszechnej jest wyrażenie niezadowolenia osoby i zasygnalizowanie problemów związanych z działaniem administracji w celu uzyskania odpowiedzi, względnie w celu rozważenia podjęcia przez właściwe organy stosownych działań w celu usunięcia niezadowolenia podmiotu skarżącego. Taką tezę zawiera postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2002r., sygn. akt II SA/Wr 1849/02 i pogląd ten Sąd orzekający podziela w całości. Jednocześnie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi ma charakter czynności materialno - technicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97,), od której nie służy ani środek odwoławczy, ani skarga do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż kwestionowane w niniejszej sprawie czynności organu gminy nie mieszczą się w katalogu aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcch orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.