II SA/Ke 962/13

WyrokWSA w Kielcach2013-12-04

Skład orzekający: Jacek Kuza, Renata Detka, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy utrata statusu osoby bezrobotnej z powodu niezgłoszenia zmiany miejsca zameldowania w terminie 14 dni następuje z dniem zmiany zameldowania, czy po upływie tego terminu?
Ratio decidendi
Utrata statusu osoby bezrobotnej z powodu niezgłoszenia zmiany miejsca zameldowania w terminie 14 dni następuje po upływie tego terminu, a nie z dniem zmiany zameldowania. Skoro utrata statusu bezrobotnego jest warunkiem utraty prawa do stypendium, to utrata prawa do stypendium nie może nastąpić wcześniej niż utrata statusu bezrobotnego.
Stan faktyczny
K. G., zarejestrowana jako osoba bezrobotna, otrzymała stypendium stażowe. Po zmianie miejsca zameldowania nie powiadomiła w terminie 14 dni właściwego urzędu pracy o zmianie adresu i nie stawiła się w nowym urzędzie. Organ uznał, że utraciła status osoby bezrobotnej z dniem zmiany zameldowania (6 czerwca 2013 r.), co skutkowało utratą prawa do stypendium. Skarżąca podniosła, że została wprowadzona w błąd przez pracowników urzędu. Sąd uchylił decyzje organów obu instancji, stwierdzając naruszenie prawa materialnego w zakresie daty utraty statusu bezrobotnego i prawa do stypendium.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody oraz decyzję organu I instancji (Prezydenta Miasta K.) z dnia 5 sierpnia 2013 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody z dnia 18 września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do pobierania stypendium z tytułu odbywania stażu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. uchyla decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 5 sierpnia 2013 r. znak: [...]; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia 18 września 2013 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. decyzję z dnia 5 sierpnia 2013 r. znak: [...] w sprawie pozbawienia K. G. prawa do pobierania stypendium z dniem 6 czerwca 2013 r. Jak wynika z akt sprawy K. G. decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r., nr [...] została zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W karcie rejestracyjnej wskazano, że bezrobotna zameldowana jest w K., ul. O. 44/9. W dniu rejestracji K. G. otrzymała informację dla osób bezrobotnych, z której wynikało, że o każdym przypadku zmiany miejsca zameldowania lub pobytu bezrobotny zobowiązany jest zawiadomić urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, podając aktualne miejsce pobytu (część IV pkt 9), a nadto, że w przypadku zmiany miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości urzędu pracy bezrobotny zobowiązany jest powiadomić o tym urząd pracy, w którym jest zarejestrowany i stawić się w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania (część IV pkt 11). Decyzją z dnia 20 maja 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o przyznaniu K. G. stypendium w wysokości 953,10 zł brutto miesięcznie w okresie odbywania stażu od dnia 20.05.2013r. W aktach sprawy znajdują się dwa oświadczenia bezrobotnej z dnia 29.07.2013r.: o zmianie z dniem 6.06.2013r. adresu zameldowania z K., ul. O. 44/9 na T. 15, gm. Z., a także o przerwaniu z dniem 6.06.2013r. stażu odbywanego w "N." S. z powodu zmiany zameldowania. Biorąc pod uwagę zaistniały stan faktyczny organ uznał, że K. G. nie powiadomiła w ciągu 14 dni Miejskiego Urzędu Pracy w K. o zmianie miejsca zameldowania i nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K., tj. urzędzie właściwym dla nowego miejsca zameldowania. Powyższe okoliczności legły u podstaw decyzji z dnia 5 sierpnia 2013 r. nr [...] wydanej w trybie art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.) mocą której organ I instancji pozbawił K. G. z dniem 6.06.2013r., statusu osoby bezrobotnej. Od decyzji tej nie wniesiono odwołania. Zdaniem organu, utrata statusu osoby bezrobotnej oznacza, że z dniem 6.06.2013r. strona przestała spełniać warunki do otrzymywania stypendium stażowego. Utrata prawa do stypendium nastąpiła zatem z powodu utraty statusu osoby bezrobotnej, a nie z powodu przerwania odbywania stażu, jak wskazał organ I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach K. G. podniosła, że została dwukrotnie wprowadzona w błąd przez pracowników MUP w K., pierwszy raz w dniu 4.06.2013r. kiedy nie zmieniono jej umowy z powodu zmiany nazwiska w następstwie zawarcia związku małżeńskiego, drugi raz w dniu 29.07.2013r. kiedy uznana została za osobę porzucającą staż, a nie osobę tracącą status bezrobotnego. Z tych przyczyn nie mogła w terminie przenieść się do PUP w K., aby kontynuować staż. Wniosła o wypłatę wynagrodzenia za okres: 1-29.07.2013r. i rekompensatę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o pozbawieniu K. G. prawa do pobierania stypendium z dniem 6.06.2013r. Skarżąca jako bezrobotna, prawo do stypendium w wysokości 953,10zł brutto miesięcznie w okresie odbywania stażu od dnia 20 maja 2013r. otrzymała zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 20.05.2013r. Zaskarżona decyzja została poprzedzona wydaniem przez Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia 5 sierpnia 2013r. o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 6.06.2013r. na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej jako ustawa. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w terminie, o którym mowa w art. 73 ust. 2a. Z kolei przepis art. art. 73 ust. 2a stanowi, że w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania. Pozostaje bezsporne, że skarżąca będąc pouczona o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w trakcie odbywania stażu zmieniła miejsce zameldowania skutkujące zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy i w przewidzianym ustawą 14 dniowym terminie, nie powiadomiła o tym fakcie urzędu pracy, w którym była zarejestrowana jako bezrobotna. Z tego względu skarżąca ponosi skutki określone ustawą spowodowane zaniechaniem podjęcia określonych działań. W pierwszej kolejności skarżąca traci status osoby bezrobotnej, a następnie traci uprawnienia związane z tym statusem. Jednakże w ocenie Sądu, w utrzymanym zaskarżoną decyzją rozstrzygnięciu organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. nieprawidłowo określono datę utraty przez skarżącą prawa do stypendium, wskazując dzień 6 czerwca 2013 r., tj. datę zameldowania się skarżącej w miejscowości T. Z tą samą datą organ I instancji orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej, która to decyzja poprzedziła wydanie decyzji o utracie prawa do stypendium. Tymczasem utrata prawa do stypendium nie mogła nastąpić wcześniej, aniżeli wynika to z postanowień art. 73 ust. 2a ustawy, który wyznacza bezrobotnemu zmieniającemu miejsce zamieszkania termin czternastodniowy na zgłoszenie się w nowym urzędzie pracy. W konsekwencji, ponieważ data utraty statusu osoby bezrobotnej przesądza o dacie utraty uprawnień związanych z tym statusem, w tym prawa do zasiłku oraz prawa do stypendium, źródłem błędnego określenia momentu utraty uprawnień do stypendium w zaskarżonej decyzji jest ustalenie w tej kwestii zawarte w decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej przez skarżącą. W związku z powyższym Sąd, rozpoznając skargę, uznał za zasadne zastosowanie w niniejszej sprawie art. 135 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Do końcowego załatwienia sprawy dotyczącej utraty przez skarżącą uprawnień do stypendium niezbędne jest wzruszenie ostatecznej decyzji o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej. Mieści się ona w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Pojęcie sprawy w rozumieniu art. 135 p.p.s.a., jest szersze od pojęcia "sprawy administracyjnej", obejmuje bowiem wszelkie postępowania i wydane w nich rozstrzygnięcia, które poprzedzając zaskarżone, warunkowały dokonaną w nim konkretyzację stosunku prawnego podlegającego rozstrzygnięciu (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu administracyjnym przed sądami. Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 512; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. III FSK 2261/04, LEX nr 187525). Na tle przedstawionych rozważań uznać należy, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie powinna stać się w pierwszym rzędzie decyzja organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. w sprawie pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest pogląd, w pełni podzielany przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że skutek prawny w postaci utraty statusu bezrobotnego następuje dopiero po czternastu dniach od daty dokonania przez stronę zameldowania w nowym miejscu pobytu (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. IV SA/Gl 122/11; wyroki WSA w Łodzi z dnia 5 października 2011 r., sygn. II SA/Łd 818/11 oraz z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. III SA/Łd 270/10; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Skoro ustawodawca wyraźnie daje bezrobotnemu 14 dni od daty zmiany miejsca zameldowania na powiadomienie o tym fakcie urzędu pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawienie się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania (art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy), to pozbawienie statusu bezrobotnego może nastąpić tylko po upływie wskazanego terminu (o ile zostanie stwierdzone jego niedochowanie). W ocenie Sądu brak jest podstaw do orzekania w takich sytuacjach o utracie statusu bezrobotnego z dniem zmiany miejsca zameldowania, w szczególności w kontekście dyspozycji art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadku niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie (i nie powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa) pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w urzędzie pracy. Nie ma powodów aby termin, o którym mowa w art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy traktować odmiennie niż termin wynikający z pkt 4. W obu przypadkach chodzi o termin, którego niedochowanie rodzi skutek w postaci utraty statusu bezrobotnego. Pozbawienie skarżącej statusu osoby bezrobotnej, w świetle poczynionych wyżej ustaleń, nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a cyt. ustawy i miało wpływ na wynik sprawy ze względu na nieprawidłowe określenie daty utraty tego statusu. Stypendium przysługuje osobie bezrobotnej w okresie odbywania stażu i wynosi 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy (art. 53 ust.6). Utrata statusu osoby bezrobotnej, w myśl art. 33 ust. 4 pkt. 4a w związku z art. 73 ust. 2a i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy, powoduje konieczność podjęcia przez starostę decyzji o utracie prawa do stypendium. W konsekwencji utrata tego prawa nie może nastąpić wcześniej aniżeli utrata statusu bezrobotnego. Powinna zostać stwierdzona w tej samej dacie. Jeśli zatem z naruszeniem norm prawa materialnego (art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia) orzeczono o utracie statusu bezrobotnego z nieprawidłową datą, to wydanie w ślad za tym decyzji o utracie prawa do stypendium z tą samą, nieprawidłową datą, uznać także trzeba za działanie podjęte z naruszeniem prawa materialnego (art. 53 ust. 6 w związku z art. 73 ust. 2a i art. 9 ustawy). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji przeprowadzi postępowanie administracyjne mając na uwadze przedstawione wyżej wywody i eliminując dotychczas popełnione uchybienia. Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, a także decyzja organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, podlegały one uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a. Stosownie do art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło