II SA/Ke 963/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 12 grudnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. T. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. T., U. T., I. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. H. T. złożyła formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. T., U. T., I. R. na decyzję Wojewody w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1442 zł miesięcznie. Skarżąca jest wspólwłaścicielką w 1/3 części domu wielkości 111 m²², działki nr ewidencji gruntów 35 w S. o powierzchni 0,8289 ha i działki o powierzchni 69 arów w miejscowości L. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie wniosek o ustanowienie adwokata podlega oddaleniu. Należy stwierdzić, że wnioskodawczyni nie wykazała w sposób wiarygodny i przekonujący, że nie stać jej ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru. Skarżąca osiąga stały dochód z emerytury, co umożliwia planowanie wydatków. H. T. wniosła jedną skargę wraz z dwiema pozostałymi współwłaścicielkami działki nr ewidencji gruntów 35 w S. - U. T., I. R.. Wszystkie trzy skarżące ponoszą solidarnie wszelkie opłaty sądowe, mają wspólny interes w sprawie. Nie ma więc żadnych przeszkód, aby reprezentował je jeden wspólny pełnomocnik z wyboru, opłacany przez wszystkie trzy skarżące. Należy podkreślić, że w rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach sprawie sygn. akt II SA/Ke 110/13 H. T., U. T., I. R. były reprezentowane przez jednego adwokata z wyboru. Oznacza to, że trzy współwłaścicielki działki nr ewidencji gruntów 35 w S. rzu mają możliwości finansowe pozwalające na opłacenie jednego profesjonalnego pełnomocnika z wyboru Ponadto, jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 czerwca 2008 r. sygn. akt II OZ 625/08 (opublikowane w bazie http://orzecznictwo.nsa.gov.pl), ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika prawnego z urzędu następuje tylko wówczas, gdy brak profesjonalnej pomocy prawnej może pozbawić stronę możliwości obrony swoich praw. Takie niebezpieczeństwo nie zachodzi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym z uwagi na gwarancje procesowe przewidziane w art. 134 § 1 i art. 140 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd zatem bada wnikliwie sprawę bez względu na fachowość, treść i konstrukcję skargi lub wniosku sporządzonych przez stronę. Ponadto sąd poucza strony działające w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia od orzeczeń sądowych. Na etapie postępowania sądowoadministracyjnego przed wydaniem wyroku nie obowiązuje przymus adwokacki ani radcowski, skarżący może skutecznie dokonać wszystkich czynności osobiście lub przez pełnomocnika, którym może być małżonka, rodzeństwo lub dorosłe dzieci i wnuki. W większości spraw Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydaje wyrok albo postanowienie kończące po przeprowadzeniu jednej rozprawy sądowej. Należy podkreślić, że skarga została sporządzona w sposób profesjonalny z powołaniem się na naruszenie konkretnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, prawa materialnego oraz z przytoczeniem orzecznictwa sądów administracyjnych. Oznacza to, że skarżąca bardzo dobrze zna obowiązujące przepisy albo korzysta z usług profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem zbędny jest adwokat z urzędu.. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.