II SA/Ke 967/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpatrzeniu odwołania T. P. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] orzekającej o zatrzymaniu T. P. prawa jazdy kategorii [...], wydanego przez Starostę [...], do czasu doręczenia pozytywnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, z rygorem natychmiastowej wykonalności – stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając podjęte na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 i art. 57 § 1 K.p.a. rozstrzygnięcie organ wskazał, że opisana powyżej decyzja – w której zawarto pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania – została skutecznie doręczona T. P. w dniu 21.07.2016r. W konsekwencji 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął stronie w dniu 4.08.2016r. Tymczasem T. P. wniósł odwołanie w dniu 5.08.2016r. – a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Ponadto w treści odwołania strona nie zawarła prośby o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach złożył T. P., argumentując że jego odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie, to jest w dniu 3.08.2016r. – o czym ma świadczyć stempel dzienny prezentaty Starostwa Powiatowego, widoczny na przedstawionej w załączeniu kopii tego środka odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego, czy też postępowania, skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności przedmiotowego rozstrzygnięcia. Przedmiotem oceny Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] orzekającej o zatrzymaniu T. P. prawa jazdy kategorii B, A, [...], wydanego przez Starostę [...], do czasu doręczenia pozytywnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, z rygorem natychmiastowej wykonalności. Podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 134 K.p.a., stosownie do którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Podkreślić należy, że odwołanie jest instytucją procesową umożliwiającą uprawnionym podmiotom zaskarżenie decyzji administracyjnej. Warunkiem skuteczności wniesienia przez stronę odwołania jest zachowanie czternastodniowego terminu do jego wniesienia, rozpoczynającego bieg od dnia doręczenia decyzji stronie (art. 129 § 2 K.p.a.). Organ odwoławczy jest zobowiązany w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie od kwestionowanego przez stronę rozstrzygnięcia zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. (por. wyroki NSA: z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 496/11, z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2079/10, z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1743/10, wszystkie dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony na wniosek strony, stanowiłoby bowiem rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.). Stosownie do art. 43 K.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, m. in. dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba te podjęła się oddania pisma adresatowi. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...]., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia odwołania, została doręczona skarżącemu w dniu 21.07.2016r. (okoliczność niesporna). Przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji została bowiem odebrana przez żonę skarżącego – [...] w dniu 21.07.2016r., co wprost wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k.9 akt administracyjnych). Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 4 sierpnia 2016r. Skarżący odwołanie złożył w siedzibie Starostwa Powiatowego w dniu 5.08.2016r. – a więc z 1 - dniowym uchybieniem ustawowego terminu. Świadczy o tym nie tylko data dzienna prezentaty na oryginale tego pisma (z wpisanym ręcznie numerem korespondencji – 6546/16), ale również widniejąca w górnym prawym rogu odwołania data jego sporządzenia, tj. "5 sierpnia 2016r." (k. 22 akt administracyjnych). Z powyższego wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Jak wynika bowiem z art. 57 § 1 K.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W tym stanie rzeczy Kolegium prawidłowo stwierdziło uchybienie terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a. Odnosząc się do przedłożonej przez skarżącego kopii odwołania (k. 5 akt sądowych), wobec opisanej wyżej treści jego oryginału, stwierdzić należy, że jakkolwiek pisma te są identyczne co do treści, to data sporządzenia odwołania przedłożonego przez skarżącego jest – w przeciwieństwie do oryginału odwołania jakim dysponuje organ – nieczytelna i nosi ślady ręcznych poprawek. Nadmienić również należy, że pismem z dnia 08.11.2016r. organ I instancji potwierdził, że skarżący złożył odwołanie na Biurze Obsługi Interesanta w dniu 05.08.2016r.(k. 37 ). W tym stanie rzeczy zarzuty skargi uznać należy za niezasadne. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.