II SA/Ke 983/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk -Moskal,, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zgłoszenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] po rozpatrzeniu zażalenia J. W. utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg z dnia [...] nr [...] odmawiające uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy [...] postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że po upomnieniu Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w dniu 11 kwietnia 2005r. wystawił tytuł wykonawczy przeciwko J. W. określając treść podlegającego egzekucji obowiązku jako opłatę dodatkową za brak opłaty w SPP ( Strefie Płatnego Parkowania) w kwocie 300zł w 2004r. Zobowiązana w ustawowym terminie na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego podnosząc, iż nie istnieje obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za parkowanie w ulicy S. objętej SPP. W zakresie tych zarzutów Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg działający w charakterze wierzyciela zajął stanowisko w formie postanowienia z dnia [...] nr [...] odmawiając uznania zarzutów za uzasadnione. Podstawę prawną dla wypowiedzi wierzyciela stanowiły przepisy art. 34 § 1 i § 2 w zw. z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powyższe postanowienie zaskarżyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. W. składając zażalenie. Według wyjaśnień zobowiązanej, MZD w oparciu o postanowienia obowiązującego Regulaminu strefy płatnego parkowania odmówił jej mężowi wydania identyfikatora "M" uprawniającego do parkowania w wyznaczonej strefie, twierdząc, iż nie jest wpisany do dowodu rejestracyjnego jako współwłaściciel. Samochód marki Honda o nr rej. [...] został nabyty w trakcie trwania małżeńskiej wspólności majątkowej, nie ma zatem znaczenia, że w dowodzie rejestracyjnym tylko ona figuruje jako właściciel samochodu. Jeżeli Regulamin SPP nie przewiduje wydawania identyfikatora "M" w takiej sytuacji to znaczy, że jest niezgodny z ustawą kodeks rodzinny i opiekuńczy i przez to jest nieważny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując zażalenie wskazało przepisy art. 13 ust.1 pkt 1, 13b ust. 1, ust. 3 i ust. 4, art. 13 f ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004r. Nr 204, poz. 2086), dające kompetencje radzie gminy ( radzie miasta) do ustalania strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłat za parkowanie oraz szczegółowych zasad funkcjonowania strefy płatnego parkowania i sposobu pobierania opłat i opłaty dodatkowej za parkowanie. Regulamin SPP stanowiący załącznik do uchwały Rady Miejskiej Nr XX/338/2003 z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania na drogach publicznych (Dz.Urz. Woj. Świętokrzyskiego Nr 257, poz. 2544 ze zm.) określa, że wniesienie opłaty za postój następuje poprzez wykupienie karty postojowej, wykupienie abonamentu lub identyfikatora (§ 11 ust. 1). Identyfikator "M", upoważniający do nieograniczonego czasu parkowania na wyznaczonej ulicy, za który należy uiścić opłatę zryczałtowaną, przysługuje wyłącznie mieszkańcom zameldowanym na pobyt stały lub czasowy w granicach SPP. Wydawany jest osobie fizycznej, która przedłoży do wglądu własny dowód osobisty wraz z poświadczeniem zameldowania w granicach SPP i własny dowód rejestracyjny potwierdzający stan własności (współwłasności pojazdu), na który ma być wydany identyfikator (§ 2 ust. 2 pkt 5, § 7). Kontrolę w zakresie zgodności parkowania pojazdów z Regulaminem prowadzi Wydział Strefy Płatnego Parkowania Miejskiego Zarządu Dróg . Z niekwestionowanych przez J. W. ustaleń kontroli tj. wystawionych "zawiadomień-wezwań" wynika, że w wyszczególnionych dniach sierpnia i września 2004r. samochód marki Honda nr rej. [...] znajdował się w SPP na ulicy S. , bez opłacenia postoju tj. wykupienia karty postojowej, abonamentu lub identyfikatora. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. W. nie spełniła warunków określonych Regulaminem, o czym w szczególności świadczy fakt, że w dowodzie rejestracyjnym przedmiotowego pojazdu jako właściciel ujawniona jest J. W., która nie posiada zameldowania w granicach SPP. Odnosząc się do zarzutu nieważności Regulaminu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że uchwały gminy, co do których istnieje domniemanie zgodności z prawem, ponieważ nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego w trybie przewidzianym art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) lub które nie zostały zaskarżone do Sądu na podstawie art. 93 lub nie zostały podważone w oparciu o art. 101 tej ustawy – stanowią na terenie jej działania obowiązujące przepisy prawa miejscowego. (uchwała NSA z dnia 28.10.2002r. FPK 7/02, Prok. i Pr. 2003/1/50). Zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisy prawa miejscowego są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, którymi Kolegium jest związane przy wydawaniu orzeczeń. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. W. wniosła o jego uchylenie i uznanie wniesionych zarzutów za uzasadnione. Skarżąca powtórzyła argumenty podniesione w zażaleniu na postanowienie Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg z dnia [...] W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Z przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r o drogach publicznych (Dz.U. z 2004r. Nr 204, poz. 2086 ze zm.) wynika obowiązek korzystającego z dróg publicznych do ponoszenia opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania (art. 13 ust. 1 pkt 1 ). Rada miasta w oparciu o delegacje ustawowe zawarte w art. 13 b ust. 3 i ust. 4 cyt. ustawy posiada kompetencje do określenia strefy płatnego parkowania, wysokości stawek opłat za parkowanie oraz szczegółowych zasad funkcjonowania strefy płatnego parkowania i sposobu pobierania opłat, jak również na podstawie art. 13 f ust. 2 ustawy jest uprawniona do określenia ( w drodze uchwały) opłaty dodatkowej za brak opłaty o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1. Zgodnie z ut. 3 art. 13f, opłatę dodatkową pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku zarządca drogi. Za prawidłowe należy uznać stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w kwestii mocy obowiązującej przepisów prawa miejscowego, którymi są odnośne przepisy uchwały Rady Miejskiej Nr XX/338/2003 z dnia 27 listopada 2003r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania na drogach publicznych (Dz.Urz. Woj. Świętokrzyskiego Nr 257, poz. 2544 ze zm.), albowiem uchwała ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w sposób prawem przewidziany. Bezspornie J. W. w wyszczególnionych dniach sierpnia i września 2004r., parkując samochód marki Honda nr rej. [...] nie dysponowała dokumentem potwierdzającym fakt wniesienia opłaty za postój w Strefie Płatnego Parkowania (tj. kartą postojową, abonamentem bądź identyfikatorem zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 i 2 Regulaminu strefy płatnego parkowania stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miejskiej z dnia 27 listopada 2003r.), a w związku z tym Miejski Zarząd Dróg będąc uprawniony do pobierania opłaty dodatkowej mógł wezwać J. W. do jej uiszczenia. Nieuiszczenie opłaty dodatkowej na wezwanie organu stanowiło podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, okoliczności dlaczego skarżąca nie posiadała dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty za postój w SPP tj. odmowy wydania identyfikatora przez Miejski Zarząd Dróg są bez znaczenia dla oceny zasadności wniesionego w trybie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) zarzutu. Wydanie bądź odmowa wydania identyfikatora następuje w odrębnym postępowaniu. Jeżeli w ocenie skarżącej Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg bezzasadnie odmówił wydania jej identyfikatora to skarżąca mogła skorzystać z prawem przewidzianych środków tj. wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, a w braku pozytywnego załatwienia sprawy ewentualnie po bezskutecznym upływie terminu do wyrażenia stanowiska w sprawie – wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na powyższe, okoliczność, że wedle skarżącej była ona uprawniona do parkowania w strefie płatnego parkowania ( mimo, że nie posiadała identyfikatora "M"), nie może być skutecznie podnoszona w postępowaniu egzekucyjnym jako zarzut uzasadniający nieistnienie obowiązku ponoszenia opłaty dodatkowej za brak opłaty w Strefie Płatnego Parkowania . Z podniesionych wyżej względów, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.