II SAB/Ke 11/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Rady Miasta p o s t a n a w i a odrzucić skargę A. P. A. P. pismem z dnia 25 kwietnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Rady Miasta. Skarżący wskazał, że bezczynność polega na braku odpowiedzi na jego "skargę" złożoną do Przewodniczącego Rady Miasta w dniu 17 stycznia 2011r. W skardze do Sądu domagał się "spowodowania udzielenia odpowiedzi na pismo w sprawie zwrotu ziemi". W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miasta potwierdził, że do dnia 26 kwietnia 2011 r. nie zdążył udzielić odpowiedzi na pisma A. P. z dnia 17 stycznia 2011 r. Ponadto Przewodniczący Rady stwierdził, że nie ma możliwości ukarania Prezydenta Miasta oraz nakazania temu organowi zwrotu działki, czego domagał się skarżący w wyżej wymienionym piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do powyższego sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów administracji (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Tryb skargowy został uregulowany w dziale VIII k.p.a. jako jednoinstancyjne postępowanie uproszczone, w którym organy administracji publicznej nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi na podstawie art. 227 k.p.a. do właściwego organu administracji publicznej, stronie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wynik tego postępowania, ani na bezczynność organu w tym przedmiocie. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych. W postanowieniu z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt II OSK 241/09), Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że "sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, jakimi są skargi zawarte w dziale VIII k.p.a., a więc skargi związane z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a.". Wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej (por. postanowienie NSA z dnia14 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 778/08 niepublikowane; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005 r. sygn. akt IV SAB/05 , LEX Nr 203689). Konsekwencją powołanych orzeczeń jest uznanie, iż w przypadku skierowania takiej skargi do sądu administracyjnego musi ona być odrzucona jako niedopuszczalna (tak: B. Adamiak, J. Borkowski. "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2004 r. wyd. 6, str. 816 i nst.). W rozpatrywanej sprawie z treści pisma A. P. z dnia 17 stycznia 2011 r. wynika, że zostało ono wniesione do Przewodniczącego Rady Miasta w trybie art. 223, art.224, art. 227, art. 229 k.p.a. W piśmie tym skarżący wniósł o "przykładne ukaranie Prezydenta Miasta za uporczywe niestosowanie się do art. 21 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej" oraz o "nakazanie Panu Prezydentowi Miasta zwrotu działki o powierzchni 3675,5m² stanowiącej ¼ pierwotnej działki nr 58 o powierzchni 1h 4702 m² położonej w O. /arkusz IV obręb 20." Zatem bezczynność organu administracyjnego polegająca na nieudzieleniu w ustawowym terminie odpowiedzi na wyżej wymienione pismo nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał skargę A. P. za niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.