II SAB/Ke 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 września 2011 roku sprawy ze skargi Wojewody na bezczynność Starosty w przedmiocie opracowania kompleksowego programu naprawczego oddala skargę. Wojewoda Świętokrzyski w dniu 11 czerwca 2010r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność "Starosty Kieleckiego reprezentującego Powiat Kielecki" wnosząc o zobowiązanie w trybie art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej jako ustawa, do opracowania w terminie 1 miesiąca kompleksowego programu naprawczego określającego przebieg czynności zmierzających do zatrudnienia na stanowisku Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kielcach osoby spełniającej wymogi kwalifikacyjne określone w art. 9 ust. 5 w.w ustawy oraz jego niezwłocznego wdrożenia. W uzasadnieniu skargi Wojewoda Świętokrzyski podnosił, że w terminie wskazanym w piśmie z dnia 9.04.2010r. (doręczonym w dniu 14.04.2010r.) Starosta Kielecki nie wykonał nałożonego na niego obowiązku opracowania kompleksowego programu naprawczego. Starosta Kielecki przedstawiając Sądowi akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę wnosił o odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Wnioskując o odrzucenie skargi Starosta Kielecki podniósł zarzut przedwczesności skargi, z uwagi na fakt, że zlecenie Wojewody Świętokrzyskiego opracowania kompleksowego programu naprawczego nie stanowi prawomocnego aktu. Wskazano bowiem, iż skarga Starosty Kieleckiego i Powiatu Kieleckiego wniesiona do WSA w Kielcach o uchylenie tego aktu lub stwierdzenie jego bezskuteczności zarejestrowana pod sygn. II SA/Ke 356/10 nie została rozpatrzona przez Sąd. Jednocześnie podkreślono, że WSA w Kielcach odrzucił skargę Starosty Kieleckiego na zlecenie działającego z upoważnienia Wojewody Świętokrzyskiego Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej ŚUW z dnia 25 stycznia 2010r. w sprawie przeprowadzenia ponownego konkursu na stanowisko Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy i postanowienie odrzucające skargę jest nieprawomocne. Odrzucenie skargi w ocenie Starosty Kieleckiego powinno także nastąpić, ponieważ podmiot określony jako "Starosta Kielecki reprezentujący Powiat Kielecki" nie posiada zdolności sądowej w rozumieniu art. 25 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 2 września 2010r. sygn. akt II SAB/Ke 31/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie administracyjne wskazując, iż rozstrzygnięcie kwestii legalności zlecenia, stanowi zagadnienie wstępne, od wyniku którego zależy rozstrzygnięcie w sprawie objętej niniejszą skargą. Zdaniem Sądu, z konstrukcji przepisu art. 114 ust. 2 w zw. z art. 114 ust. 1 wynika, że Sąd rozpatrując skargę na bezczynność nie może uczynić przedmiotem swoich rozważań zasadności nałożenia obowiązku opracowania i wdrożenia kompleksowego programu naprawczego, lecz wyłącznie przedmiotem oceny Sądu jest zbadanie wykonania bądź niewykonania zlecenia. W uzasadnieniu podkreślono, iż legalność "zlecenia" była przedmiotem badania Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 356/10, w której postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010r. Sąd odrzucił skargę Starosty Kieleckiego i Powiatu Kieleckiego na zlecenie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 9 kwietnia 2010r. znak: PS.IV.9111-13/09 w przedmiocie opracowania kompleksowego programu naprawczego uznając niedopuszczalność skargi. Na powyższe postanowienie Starosta Kielecki i Powiat Kielecki wnieśli skargę kasacyjną. Sąd zawieszając postępowanie stwierdził, iż z uwagi na wyraźne sprecyzowanie podstawy prawnej wniesionej skargi, brak jest podstaw do uznania, że skarga została wniesiona przeciwko podmiotowi, który nie posiada zdolności sądowej w rozumieniu art. 25 p.p.s.a. W konsekwencji zarzut odrzucenia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie Starosty Kieleckiego na powołane wyżej postanowienie WSA z dnia 2.09.2010r. zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2010r. sygn. akt I OZ 799/10. NSA w całości podzielił stanowisko WSA w Kielcach akcentując, iż dopiero orzeczenie kończące postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 356/10 pozwoli na ustalenie, czy zlecenie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 9 kwietnia 2010r. było prawomocne, a tym samym, czy jego niewykonanie przez zobligowany do tego organ mogło skutkować skutecznym wniesieniem skargi na bezczynność organu. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011r. WSA w Kielcach na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął z urzędu zawieszone postępowanie sądowe z uwagi na uprawomocnienie się orzeczenia od wyniku którego zależało rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), jeżeli w wyniku przeprowadzonych czynności, o których mowa w art. 111, zostały ujawnione istotne uchybienia w realizacji zadań ustawowych, wojewoda może zlecić jednostce samorządu terytorialnego opracowanie kompleksowego programu naprawczego lub wezwać jednostkę samorządu terytorialnego do wyznaczenia wykonawcy zastępczego w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia otrzymania wezwania. Skarga na bezczynność jednostki podlegającej nadzorowi lub kontroli przysługuje wojewodzie w przypadku nieopracowania lub niewdrożenia kompleksowego programu naprawczego przez jednostkę samorządu terytorialnego (ust. 2 art. 114 ustawy). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN , Warszawa 1996, s. 62-63). Ugruntowany jest także pogląd, iż rozpatrując skargę na bezczynność Sąd zobowiązany jest uwzględnić okoliczności faktyczne i prawne istniejące w dniu orzekania. Jak już podniesiono w uzasadnieniu postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowego, Sąd rozpatrując niniejszą skargę na bezczynność bada wyłącznie czy podmiot był zobowiązany do wykonania określonego obowiązku polegającego na opracowaniu i wdrożeniu kompleksowego programu naprawczego i czy obowiązek ten wykonał. Zasadność nałożenia obowiązku opracowania i wdrożenia kompleksowego programu naprawczego była przedmiotem oceny w odrębnym postępowaniu sądowym. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011r. sygn. akt I OSK 1592/10 uchylił postanowienie WSA w Kielcach z dnia 30 czerwca 2010r. sygn. akt II SA/Ke 356/10 o odrzuceniu skargi Starosty Kieleckiego i Powiatu Kieleckiego na zlecenie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 9 kwietnia 2010r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach do ponownego rozpoznania. Prawomocnym wyrokiem z dnia 10 maja 2011r. sygn. akt II SA/Ke 179/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił akt – zlecenie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 9 kwietnia 2010r. znak: PS.IV.9111-13/09 dotyczące opracowania kompleksowego programu naprawczego. Uchylenie aktu z którego wynikał obowiązek jest równoznaczne z przyjęciem, iż nie istniał obowiązek, którego wykonanie zlecił Wojewoda. Brak zatem podstaw aby Wojewoda mógł skutecznie domagać się jego wykonania. W konsekwencji skarga na bezczynność w wykonaniu takiego obowiązku jest oczywiście bezzasadna i podlega oddaleniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a. .