II SAB/Ke 34/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Jacek Kuza, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 maja 2022 r. sprawy ze skargi A. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do rozpatrzenia pkt a oraz g wniosku A. z dnia 3 stycznia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej – w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku; II. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w pozostałym zakresie; III. stwierdza, że Prezydent Miasta [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz A. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 21 stycznia 2022 r. A. A. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. A. wniosło o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 21 stycznia 2022 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych, stwierdzenie, czy organ dopuścił się bezczynności oraz czy miała ona charakter rażącego naruszenia prawa, a także zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że pomimo skierowania w dniu 21 stycznia 2022 r. – za pośrednictwem poczty elektronicznej – wniosku o udostępnienie informacji publicznej do Prezydenta Miasta [...], do dnia wniesienia skargi nie udzielono jakiejkolwiek odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, ewentualnie umorzenie postępowania – z uwagi na udzielenie odpowiedzi pismem z dnia 28 lutego 2022 r. w maksymalnym terminie przewidzianym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.". Powiadomienie, o jakim mowa w tym przepisie, omyłkowo nie zostało stronie wysłane stronie – ze względu na nieobecność w pracy części urzędników oraz ich pracę zdalną podczas stanu pandemii. W piśmie z 16 maja 2022 r. A. ograniczyło skargę, wyłączając z zakresu zaskarżenia pkt b, e, f wniosku z 21 stycznia 2022 r., na które organ udzielił odpowiedzi. Odnośnie pkt a, g wniosku (wynagrodzenia poszczególnych osób) wskazano, że organ wyjaśnił powody nieudzielenia informacji, powołując się na ograniczenie ze względu na prywatność pracowników i błędnie nie wydając w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. W zakresie pkt c udzielono informacji jedynie o średnim wynagrodzeniu zasadniczym, pomimo że A. wnioskowało o podanie wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach pracy. Oczywistym jest, że w przypadku stanowiska prezydenta miasta nie zachodzą wątpliwości, natomiast odpowiedź organu w postaci średniej wynagrodzeń pozostałych pracowników, wbrew treści wniosku, nie pozwala stwierdzić, czy na pozostałych stanowiskach np. kierowniczych dochodzi do zróżnicowania wynagrodzenia zasadniczego. W zakresie pkt d, h organ udzielił odpowiedzi, że w budżecie miasta [...] przyjęto kwotę podwyżki 300 zł brutto oraz, że została przyznana pracownikom od 1 stycznia. Tymczasem A. wnioskowało o podanie wysokości podwyżek na wszystkich stanowiskach pracy. Organ w swojej odpowiedzi nie wyszczególnił stanowisk, na których pracownicy otrzymali podwyżki, nie poinformował również, czy podwyżki w wysokości 300 zł brutto otrzymali wszyscy pracownicy urzędu. W dniu 16 maja 202 2r. przedstawiciel A. próbował wyjaśnić z osobą przygotowującą odpowiedź organu, czy podwyżka w wysokości 300 zł dotyczyła wszystkich stanowisk, ale nie udało się potwierdzić udzielonej w odpowiedzi z dnia 28 lutego 2022 r. informacji. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 Ppsa, a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z art. 13 u.d.i.p. wynika, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialnotechnicznej), albo przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., albo przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Jeżeli zaś wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka–Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz", Wolters Kluwer 2016). Dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji, gdy bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi, lecz ustała po wniesieniu skargi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. W odmiennej sytuacji, tj. gdy w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała, wówczas skargę należy oddalić (por. m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z 28 maja 2019 r., sygn. IV SAB/Wr 42/19, dostępny jak wszystkie powołane orzeczenia w internetowej bazie orzeczniczej NSA). W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że Prezydent Miasta [...], będąc organem władzy publicznej, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, Jak wynika z przedstawionej Sądowi dokumentacji, 21 stycznia 2022 r. A. wysłało drogą elektroniczną do Prezydenta Miasta [...], na adres e-mail Urzędu Miasta w [...], wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: a. udostępnienia listy imion i nazwisk oraz stanowisk pracowników podległych Wójtowi, Burmistrzowi, Prezydentowi, którzy w 2021 r. otrzymali nagrodę/nagrody/premie, dodatki oraz wysokości kwotowe w odniesieniu do każdego z pracowników oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody, premii, dodatku - w odniesieniu do każdego pracownika; b. podanie, czy w stosunku do pracowników o których mowa w pkt a, którzy otrzymali nagrody w 2021 r. wpływały do organu skargi; c. podanie wysokości wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach pracy; d. podanie wysokości podwyżek wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach pracy (z wyszczególnieniem stanowiska) w ostatnich 6 miesiącach, licząc od dnia otrzymania wniosku; e. podanie wysokości wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach pracy w jednostkach podległych w 2021 r. wypłacono nagrodę/nagrody/premie, dodatki z uwzględnieniem wysokości kwotowych w odniesieniu do każdego pracownika. Jeżeli na danym stanowisku występowały zróżnicowania kwotowe, prosimy o wyszczególnienie każdego przypadku; f. podanie, czy w stosunku do pracowników, o których mowa w pkt e, którzy otrzymali nagrody, wpływały do jednostki skargi; g. podanie wysokości podwyżek wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach w pracy w jednostkach podległych; h. podanie wysokości podwyżek wynagrodzenia zasadniczego na wszystkich stanowiskach pracy w jednostkach podległych (z wyszczególnieniem stanowiska) w ostatnich 6 miesiącach, licząc od dnia otrzymania wniosku. W skierowanej do A. wiadomości z 28 lutego 2022 r. organ: 1. udzielił odpowiedzi na pkt b, e, f wniosku, co zostało przyznane przez A. w piśmie z 16 maja 2022 r. o ograniczeniu skargi w tym zakresie (okoliczność niesporna), wobec czego ten zakres wniosku nie stanowi przedmiotu rozważań Sądu; 2. odnosząc się do pkt a, g wniosku, wskazał że "żądanie wskazania poszczególnych elementów wynagrodzenia konkretnych, oznaczonych z imienia i nazwiska pracowników Urzędu Miejskiego w [...] dotyka w sposób bezpośredni sfery ad personam (...) wkracza w sferę jej prywatności. Z tego względu, żądanych w sposób określony we wniosku informacji o wysokości składników wynagrodzenia danych pracowników zasadniczo nie można udostępnić (...), w orzecznictwie sądowym dostrzega się poglądy stwierdzające, że ujawnienie przez pracodawcę bez zgody pracownika wysokości jego wynagrodzenia za pracę może stanowić naruszenie dobra osobistego w rozumieniu art. 23 i 24 kodeksu cywilnego (...) Warunki przyznawania oraz warunki i sposób wypłacania premii i nagród innych niż nagroda jubileuszowa reguluje zapis § 7 zarządzenia nr 116/2019 Prezydenta Miasta [...] z 13 marca 2019 r. w sprawie: Regulaminu wynagradzania pracowników Urzędu Miejskiego w [...] (zał. nr 1 do przedmiotowego pisma)"; 3. odnosząc się do pkt c wniosku, przedstawił szczegółową tabelę średniego wynagrodzenia zasadniczego pracowników Urzędu Miejskiego w [...], załączając zarządzenie nr 611/2021 Prezydenta Miasta [...] z 8 grudnia 2021 r. w sprawie wprowadzenia zmiany do Regulaminu wynagradzania Urzędu Miejskiego w [...]; 4. odnosząc się do pkt d wniosku, wskazał że "W budżecie miasta [...] przyjętym na 2022 r. w zakresie pracowników, przyjęto kwotę podwyżki wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 300 zł. Podwyżki zostały przyznane pracownikom od dnia 1 stycznia 2022 r."; 5. odnosząc się do pkt e wniosku, wskazał że "Urząd Miejski w [...] nie dysponuje danymi dotyczącymi wynagrodzeń (w tym nagród, premii, dodatków) pracowników jednostek podległych"; 6. odnosząc się do pkt h wniosku, wskazał że "w budżecie miasta [...] przyjętym na 2022 rok;- w zakresie wynagrodzeń pracowników Urzędu Miejskiego i jednostek podległych, przyjęto kwotę podwyżki wynagrodzenia w wysokości 300 zł (brutto). Podwyżki zostały przyznane pracownikom od dnia 1 stycznia 2022 r. Tytułem wyjaśnienia zauważyć trzeba, że pomimo iż organ – wskazując że nie dysponuje danymi dotyczącymi wynagrodzeń (w tym nagród, premii, dodatków) pracowników jednostek podległych – odwołał się do pkt e wniosku, to udzielona w tym zakresie odpowiedź dotyczy de facto cyt. wyżej pkt a, g wniosku i tak też została zakwalifikowana przez Sąd w niniejszej sprawie. W tym zakresie nie budzi wątpliwości Sądu, że żądane przez A. informacje, dotyczące nagrody/nagród/ premii, dodatków oraz wysokości kwotowych pracowników podległych Prezydentowi Miasta [...], jak również kwot wynagrodzenia pracowników jednostek podległych, są – co do zasady - informacją publiczną. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Stosownie natomiast do treści art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego. Informacją publiczną jest więc każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Nie ulega wątpliwości, że wysokość wyszczególnionych wyżej świadczeń, jako informacja o środkach wydatkowanych przez podmioty wykonujące zadania publiczne stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie ustawy. Stanowisko to zdaje się podzielać organ, który – w odniesieniu pracowników Urzędu Miejskiego w [...]– udostępnił w odpowiedzi z 28 lutego 2022 r. tabelę średniego wynagrodzenia zasadniczego. Pomimo skierowania przez A. zbliżonego wniosku (obejmującego również nagrody, premie, dodatki) w odniesieniu do pracowników jednostek podległych Prezydentowi Miasta [...] organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że "nie dysponuje" tymi danymi. Jednocześnie brak informacji, aby organ bezskutecznie zwracał się do jednostek podległych z żądaniem udostępnienia nagród, premii, dodatków ich pracowników. Brak zarazem w wyjaśnieniach organu stwierdzenia, że powyższe dane (których nie udostępniono) nie są informacjami publicznymi, bądź tryb dostępu do nich odbywa się na odrębnych zasadach. Ma to zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w tym zakresie, gdyż jedynie w takich sytuacjach organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji. Wówczas wnioskodawca jest zawiadamiany, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu – którego to wymogu organ nie spełnił. Okolicznością niesporną pozostaje natomiast faktyczna odmowa udzielenia informacji publicznych, żądanych w pkt a, g wniosku – dla której organ nie zachował wymaganej przez art. 16 ust. 1 u.d.i.p. formy decyzji. Bez znaczenia pozostają wskazywane przez organ powody, z których nie udostępniono tych danych, w tym powoływanie się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W przypadku odmowy udostępnienia żądanych informacji publicznych jedyną prawidłową prawną formą działania organu jako podmiotu zobowiązanego do ich udzielania jest forma decyzji administracyjnej, czyli działanie organu w trybie decyzyjnym, nie zaś – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – w formie pisma informacyjnego. O braku bezczynności w załatwieniu sprawy, jak wskazuje się w orzecznictwie, nie może przesądzać jakakolwiek odpowiedź zredagowana przez adresata wniosku. Nie do zaakceptowania jest bowiem stanowisko, że niezależnie od treści i formy udzielonej odpowiedzi, jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie udzielenia informacji wyklucza zarzut bezczynności (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2020 r. o sygn. akt IV SAB/Wr 207/19). Nie sposób zarazem uznać pisma z 28 lutego 2022 r., co do odmowy udzielenia informacji z pkt a, g wniosku, jako decyzji w rozumieniu art. 107 K.p.a. Pismo to nie zawiera bowiem pouczenia o środkach odwoławczych (art. 107 § 1 pkt 7 K.p.a.), nie został oznaczony konkretnie organ administracji publicznej (art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a.), gdyż na piśmie widnieje jedynie pieczęć i podpis Kierownika Referatu Administracji i Kadr oraz radcy prawnego. Nie zawarto również całościowego rozstrzygnięcia wniosku strony, gdyż za takowe nie można uznać zdania: "Urząd Miejski w [...] nie dysponuje danymi dotyczącymi wynagrodzeń (w tym nagród, premii, dodatków) pracowników jednostek podległych" (art. 107 § 1 pkt 4, 5 i 6 K.p.a.). W pozostałym zakresie sprawy, pozostającym do rozpoznania – zestawiając pkt c, d, h wniosku A. z udzieloną przez organ odpowiedzią – należy stwierdzić, że udostępniono stronie żądane w tym przedmiocie informacje publiczne: - załączając szczegółową tabelę średniego wynagrodzenia zasadniczego pracowników Urzędu Miejskiego w [...], - podając, że w budżecie miasta [...] przyjętym na 2022 r. przyjęto podwyżki wynagrodzenia zasadniczego pracowników Urzędu Miejskiego i jednostek podległych, w wysokości 300 zł, przyznane od dnia 1 stycznia 2022 r. Miało to jednak miejsce już po wniesieniu skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył w tej części postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt II wyroku). Co się zaś tyczy zaskarżonej pierwotnie bezczynności organu co do udzielenia odpowiedzi na pkt b, e, f wniosku z 21 stycznia 2022 r., to w piśmie z dnia 16 maja 2022 r. strona skutecznie cofnęła skargę w tym zakresie (wobec udzielenia przez organ odpowiedzi na tą część wniosku), co przesądziło o umorzeniu w tej części postępowania sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. (pkt II wyroku). W odniesieniu do pkt c, d, h wniosku organ również uchybił terminom, o jakich mowa w art. 13 u.d.i.p. Pomimo wpływu wniosku w dniu 21 stycznia 2022 r., zawierające odpowiedź pismo z 28 lutego 2022 r. zostało bowiem wystosowane z naruszeniem 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Stanowisko organu nie zostało poprzedzone określonym w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. powiadomieniem co do tego, że informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1 z informacją o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim zostanie udostępniona informacja. W rezultacie nie ulega wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze treść art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd stwierdził także, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III wyroku). Jeśli chodzi o większość żądanych informacji, organ nie pozostawił bowiem wniosku A. bez żadnej reakcji, przekroczenie terminu do udzielenia odpowiedzi nie było nadmierne, a jego powodem były braki kadrowe, spowodowane stanem epidemii oraz pracą zdalną. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w łącznej wysokości 597 zł składają się: uiszczony wpis od skargi - 100 zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 480 zł według stawek przyjętych na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z poz. 1800 ze zm.).