I SA/Kr 1008/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. Ś. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 maja 2023 r. w sprawie ze skargi J. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 15 września 2022 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 5 sierpnia 2022 r. W terminie do uiszczenia wpisu Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 7 lutego 2023 r., sygn. akt I SPP/Kr 210/22, Starszy referendarz sądowy w WSA w Krakowie wniosek Skarżącego oddalił. Po rozpatrzeniu sprzeciwu Skarżącego, postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r., WSA w Krakowie utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. Postanowieniem to, na skutek pomyłki pracownika sekretariatu, zostało doręczone Skarżącemu z pouczeniem o zażaleniu. W związku z tym zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z 23 maja 2023 r. (doręczonym Skarżącemu przez ePUAP w dniu 25 maja 2023 r.) Skarżący został w szczególności poinformowany o zaistniałej pomyłce, jak również o tym, że postanowienie z 5 kwietnia 2023 r. jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie, co oznacza, że postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych zostało zakończone. W związku z tym, zarządzeniem z 25 maja 2023 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 września 2022 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania Skarżący otrzymał 12 czerwca 2023 roku. Wpis od skargi nie został uiszczony. W piśmie z 18 czerwca 2023 r., zawierającym szereg obraźliwych dla Sądu treści, Skarżący zakwestionował ww. wezwanie jako nielegalne. Podał w szczególności, że zawarte w nim stwierdzenia stanowią poświadczenie nieprawdy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a.", przepisy Działu IV p.p.s.a. regulującego problematykę środków odwoławczych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. I tak, zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie Skarżący zaskarżył zarządzenie, którym wezwano go do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują środka zaskarżenia od takiego zarządzenia. Ponowne wezwanie Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd zauważa, że ponowne wezwanie Skarżącego z 25 maja 2023 r. stanowiło czynność zmierzającą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 września 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzenie z 25 maja 2023 r. nie jest zatem zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2018r., sygn. akt II OZ 730/18; postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1076/13; wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Takim zarządzeniem było zarządzenie z 15 września 2022 r., które z uwagi na niewniesienie na nie zażalenia, jest na obecnym etapie postępowania prawomocne. Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma natomiast wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r., sygn. akt I OZ 785/12). Przypomina ono jedynie o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w związku z prawomocną odmową przyznania prawa pomocy. Skoro na zarządzenie z dnia 25 maja 2023 r. nie przysługuje zażalenie, stąd też jako niedopuszczalne podlega ono odrzuceniu na zasadzie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Odrzuceniu podlega również skarga. Stosownie bowiem do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak to już zostało wcześniej wspomniane, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak stanowi z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd zauważa, że jeżeli w obrocie prawnym pozostaje prawomocne rozstrzygnięcie sądu, ma ono charakter wiążący dla strony i sądu, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Oznacza to, że złożenie zażalenia (niedopuszczalnego zresztą) na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 września 2022 r. nie może mieć wpływu na wynikający z tego zarządzenia obowiązek uiszczenia wpisu od skargi i nie wstrzymuje biegu terminu do opłacenia skargi. Zażalenie takie nie uchyla bowiem skutków wynikających z prawomocnego zarządzenia. Przyjęcie odmiennego stanowiska oznaczałoby, że strona mogłaby uniemożliwić prowadzenie postępowania i rozpoznanie sprawy poprzez składanie kolejnych zażaleń za każdym razem, gdy otrzymałaby wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. W świetle powyższego, skoro Skarżący nie uiścił wpisu od skargi, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.