I SA/Kr 1019/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski Sędzia WSA Inga Gołowska (spr.) Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. w K. o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 listopada 2016r., sygn. akt: I SA/Kr 1019/16 sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 16 czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić dokonania wykładni uzasadnienia wyroku. A. sp. z o.o. z siedzibą w K. zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT i dokumentowania opłat: - za spóźnione anulowanie rezerwacji i/lub rezygnację z usługi zakwaterowania, oraz - za zniszczenie w apartamencie, dodatkowe sprzątanie albo zgubione klucze. Wyrokiem z 17 listopada 2016r. sygn. akt: I SA/Kr 1019/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uwzględnił skargę skarżącej spółki uchylając zaskarżoną interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego oraz zasądził od Ministra Finansów na rzecz spółki zwrot kosztów postępowania. Wnioskiem z 30 grudnia 2016r. pełnomocnik skarżącej spółki zwrócił się do Sądu o dokonanie wykładni sporządzonego pisemnego uzasadnienia wyroku, wskazując, że w pisemnych motywach wyroku, brakuje swoistego podsumowania, jednoznacznej subsumpcji oceny prawnej do stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 718, dalej- p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie. W tym miejscu wskazać trzeba, że z samej istoty wykładni wyroku wynika, iż może ona dotyczyć jedynie tego, co zostało w nim zawarte . Oczywiste jest bowiem, że nie może podlegać wykładni to, czego w wyroku, bądź w uzasadnieniu w ogóle nie umieszczono i o czym sąd administracyjny się nie wypowiadał. W ramach wykładni wyroku nie jest też dopuszczalne formułowanie przez sąd dodatkowych powodów podjętego rozstrzygnięcia bądź zmiana uprzednio wskazanych motywów, jak również prowadzenie jakiejkolwiek polemiki w tych kwestiach, a także tłumaczenie powodów przyjętego sposobu rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie NSA z 21 czerwca 2011r. sygn. akt: I GSK 970/09, Legalis, postanowienie WSA w Warszawie z 17 kwietnia 2008r. sygn. akt: III SA/Wa 2015/07, Legalis). Wykładnia wyroku nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia przez poszerzanie go o inne elementy (por. postanowienie NSA z 9 stycznia 2008r. sygn. akt: II OZ 1364/07, Legalis, postanowienie NSA z 27 listopada 2014r. sygn. akt: I OZ 1097/14, CBOSA). W drodze wykładni nie można ani zmienić rozstrzygnięcia, ani dokonać zasadniczych treściowo zmian polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy też jego poszerzenia o inne istotne zdaniem strony elementy (por. postanowienie NSA z 13 marca 2012r. sygn. akt: II GSK 1121/11, Legalis, postanowienie NSA z 20 maja 2011r. sygn. akt: I FZ 104/11, Legalis). Wykładnia orzeczenia nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Odnosząc się do wniosku-należy wyjaśnić, że w ramach żądanej przez stronę wykładni nie mieści się uzupełnienie pisemnego uzasadnienia o takie elementy, które w istocie mają ,,dopełnić" i ,,wzmocnić" już istniejącą treść uzasadniania. Ponadto konieczność usunięcia wątpliwości co do treści wyroku zachodzi jedynie wówczas, gdy treść orzeczenia została sformułowana w sposób niejasny i budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej czy sposobu jego wykonania (por. postanowienie NSA z 30 maja 2008r. sygn. akt: I FSK 1501/06, Legalis). Z kolei wątpliwości co do uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśniane w trybie art. 158 ustawy p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2008r. sygn. akt: I OZ 1011/07, Legalis; postanowienie NSA z 25 marca 2015r. sygn. akt: II GSK 1310/12, CBOSA). Takie, omawiane powyżej sytuacje nie występują w niniejszej sprawie – z uwagi na jednoznaczną treść wyroku (wraz z uzasadnieniem) z 17 listopada 2016r. o sygn. akt I SA/Kr 1019/16 – którym uwzględniono skargę sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 16 czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Podkreślić przy tym trzeba, że przedmiotem wykładni uzasadnienia mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, nie zaś udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Tym samym, zdaniem składu orzekającego, powyższe orzeczenie nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby dokonania wykładni w trybie art. 158 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.