I SA/Kr 1242/09

Sygn. akt I SA/Kr 1242/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.), WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2009r., sprawy ze skargi A. i J. Z., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 czerwca 2009 r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r., - skargę oddala - Decyzją z dnia 30 marca 2009r. Nr [...]Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 § 3, art. 51 § l i § 2, art. 53 § 4 oraz art. 53a Ordynacji podatkowej oraz art. 45 ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów osiągniętych za rok 2006 na kwotę 61.030,00 zł, tj. wyższą o kwotę 55.311,00 zł od wykazanej w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) PIT-36. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w przedmiotowym zeznaniu wykazane zostały do wspólnego opodatkowania dochody małżonków: - A. Z. uzyskane ze stosunku pracy w kwocie 52.200,84 zł, -J.Z. uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej w firmie pod nazwą D. w wysokości 25.340,91 zł. W prowadzonym przez organ postępowaniu wskazano na nieprawidłowości w wykazanych przez J. Z. wielkościach osiągniętego przychodu oraz poniesionych kosztach ich uzyskania, co skutkowało dokonaniem stosownych korekt. Jednocześnie na podstawie art. 193 § 5 i § 6 Ordynacji podatkowej w zw. z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2003 r. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) stwierdzona została nierzetelność podatkowej księgi przychodów i rozchodów firmy D. w zakresie wykazanych kosztów uzyskania przychodu - szczegółowo opisanych w uzasadnieniu decyzji. Organ w oparciu o art. 23 § 2 Ordynacja odstąpił od określania podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, uznając, że dane wynikające z ksiąg podatkowych uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania. Przychód, koszty uzyskania przychodu oraz dochód A. Z. ze stosunku pracy przyjęto zgodnie z zeznanymi, natomiast w odniesieniu do danych wykazanych przez J. Z. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych organ podatkowy dokonał korekt szczegółowo wskazanych w uzasadnieniu decyzji. W zakresie wykazanych przychodów uznano, że zwiększono przychody, bowiem podatnik nie uwzględnił przychodu ze sprzedaży wynikającej z faktury VAT Nr 26/T/06 z dnia 6 lutego 2006r. oraz faktury VAT Nr 288/T/06 z dnia 12 września 2006r. W zakresie wykazanych kosztów uzyskania przychodów zwiększono wartość kosztów uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzeń wypłaconych pracownikom. Zmniejszono wartość kosztów uzyskania przychodów o niezapłacone składki ZUS, wydatki nie związane z osiąganymi przychodami, wydatki z tyt. zakupu paliwa, zakup odzieży, obuwia toreb itp., wydatki na adaptację pomieszczeń budynku mieszkalnego położonego w Krakowie przy ul. Igołomskiej, zapłaconą zaliczkę, zakup laptopa i akcesoriów, zawyżone odpisy amortyzacyjne wydatki poniesione w 2005 r., dwukrotnie ujęcie w kosztach wydatków, wydatki innego podmiotu tj. firmy U. – J. F.. W konsekwencji przychody prowadzonego przez J. Z. przedsiębiorstwa ustalono na kwotę 2.563.251,85 zł, a koszty uzyskania przychodów na kwotę 2.374.628,87 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji A. Z. i J. Z. wnieśli o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, podnosząc zarzuty naruszenia: 1. Przepisów postępowania a to: - art. 122, art.187 § 1, art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez uchylanie się przez organy podatkowe od wszechstronnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, oraz poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, - art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez rozstrzyganie wszelkich wątpliwości faktycznych na niekorzyść podatnika, - art. 123 § 1, art. 190, art. 298 Ordynacji podatkowej poprzez bezprawne włączenie protokołów przesłuchania świadków w innych postępowaniach bez zapewnienia udziału strony, - art. 180, art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez nieprzeprowadzenie wnioskowanych przez stronę dowodów, - art. 180, art. 181 w zw. z art. 199 Ordynacji podatkowej poprzez oparcie rozstrzygnięcia na dowodach prawnie niedopuszczalnych, - art. 125 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady szybkości i prostoty posterowania; 2. Przepisów prawa materialnego tj. - art. 54 § 1pkt 7 Ordynacji podatkowej, poprzez bezpodstawne naliczenie odsetek za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu I instancji, jeżeli decyzja nie została doręczona w terminie 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, - § 12 ust. 3, § 14 ust. 5 i § 30 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, poprzez niewłaściwe zastosowanie, - art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez nie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków pozostających zdaniem organu bez związku przyczynowo-skutkowego z prowadzoną działalnością a odnoszących się do zakwestionowanych przez organ kwot: 8.972,10 zł, 27.967,15 zł, 45.723,70 zł, 3.185,16 zł, 76.310,89 zł. W oparciu o powyższe odwołujący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 30 czerwca 2009r. Nr[...], działając na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 2 lit. a Ordynacji podatkowej uchylił zaskarżoną decyzję i określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od łącznych dochodów małżonków za rok podatkowy 2006 na kwotę 47.224,00 zł, oraz wysokość odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy za miesiące: luty, marzec, maj, lipiec, wrzesień, listopad, grudzień 2006 r. w łącznej kwocie 2.903,00 zł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów z art. 191 Ordynacji podatkowej ustalenia zmierzające do określenia wysokości należnego zobowiązania oparte zostały na dokumentach źródłowych przedstawionych przez stronę oraz zebranych z inicjatywy organu. Organ I instancji szczegółowo analizował materiał dowodowy na podstawie, którego poczynił własne ustalenia. Umożliwiono stronie składanie wyjaśnień, wypowiedzenie się co do przedmiotu sprawy, zapewniono możliwość uzupełniania dowodów, wzywając do przedłożenia dowodów będących w posiadaniu strony, która w pismach prezentowała własne stanowisko. Włączono do niniejszego postępowania protokoły z czynności przeprowadzonych z udziałem J. Z. jakie związane były bezpośrednio z zagadnieniami rozstrzyganymi w niniejszej sprawie. W odniesieniu do poszczególnych zarzutów organ wyjaśnił, że w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej protokoły przesłuchania świadków - pracowników podatnika przeprowadzone w innym postępowaniu zostały włączone do akt niniejszego postępowania jako uzupełnienie dowodów postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 22 stycznia 2009r. Przesłuchiwani świadkowie zostali pouczeni o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i o prawie wynikającym z art. 196 Ordynacji podatkowej, a brak obecności J. Z. w trakcie przesłuchania pracowników nie dyskwalifikuje tych dowodów. W toku postępowania przed organem I instancji nie wniesiono konkretnych żądań o przeprowadzenie dowodów, jak również w odwołaniu nie sformułowano wniosku w tym przedmiocie. Wymienione w odwołaniu protokoły spełniają wymogi dokumentów w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Protokoły te zostały podpisane przez stronę, a zatem stanowią dowód złożonego przez stronę oświadczenia. Z treści art. 1 80 Ordynacji podatkowej wynika, że oświadczenie strony jest środkiem dowodowym, który podlega ocenie przez organ podatkowy na zasadach i w trybie przewidzianym w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa. Dyrektor Izby Skarbowej uznał ponadto, że kontrola podatkowa prowadzona na podstawie upoważnienia do kontroli Nr [...]z dnia 18 kwietnia 2008r. J. Z. miała miejsce w okresie 21 dni od 25 kwietnia do 15 maja 2008 r. a opóźnienia spowodowanego z winy strony, bądź z przyczyn niezależnych od organów nie wlicza się do tego terminu. Czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym, w odniesieniu do małego przedsiębiorcy nie może przekroczył 4 tygodni Żadne dowody czy dokumenty nie były gromadzone przez organ I instancji w terminie po zakończeniu kontroli do dnia wszczęcia postępowania podatkowego. W postępowaniu po dokonaniu analizy materiałów dowodowych udostępnionych przez podatnika, organ I instancji podjął szereg czynności w celu wyeliminowania wątpliwości występujących w sprawie, które ze względu na okoliczność, że dotyczyły wielu kontrahentów firmy D. musiały być czasochłonne. Strona również sukcesywnie dostarczała materiały będące w jej posiadaniu. O podjętych czynnościach Strona była informowana. Również kwestia ustanowienia przez Podatnika Pełnomocnika w końcowej fazie postępowania została przez organ podatkowy I instancji potraktowana ze starannością. Dyrektor Izby Skarbowej analizując kwestie proceduralne - przebieg prowadzonego przez organ I instancji postępowania nie dopatrzył się uchybień prawa w tym zakresie. W przedmiocie naliczenia odsetek za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji organu I instancji, organ wskazał na art. 53a Ordynacji podatkowej, podkreślając, że nie wystąpiły przesłanki z art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Następnie przedstawiając kryteria kwalifikacji wydatków do kategorii kosztów uzyskania przychodów oraz specyfikę prowadzonej przez J. Z. działalności w kontekście wyjaśnień składanych przez stronę w trakcie postępowania, organ odwoławczy postanowił w części uwzględnić argumentację odwołania i z ogólnej wyłączonej z kosztów uzyskania przychodów kwoty 8.972,10 zł tj. wydatków w ocenie organu I instancji nie związanych z osiąganymi przychodami, uznać, że podatnik nie naruszył prawa podatkowego zaliczając do kategorii kosztów tę wydatki, które wykazują pośredni związek z osiąganymi przychodami na kwotę 3.364,43 zł postaci wydatków: - służących do mycia samochodów, prania pokrowców tj, środków czystości (proszki do prania), służących poprawie estetyki miejsca prowadzenia działalności (doniczki, nawóz do roślin, przedłużacz, kosiarka, żarówki itd.), na sprzęt wykorzystywany m.in. do dostarczania korespondencji tj. rower, torba, licznik, koszyk - co w warunkach występowania wzmożonego nasilenia ruchu drogowego (korków) na terenie miasta K. może ułatwiać dotarcie do poszczególnych instytucji publicznych. Pozostały asortyment towarów, ze względu na ich osobisty charakter np. płyny do kąpieli, szampony do włosów, dezodorant, zeszyt do religii, stół do tenisa, skarpety męskie itd. zasadnie wyłączony został z kosztów uzyskania przychodów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podobnie organ wskazał w zakresie materaca i chloru do wody oraz metalowego basenu. W przedmiocie wyłączenia przez organ I instancji z kosztów uzyskania przychodów kwoty 27.967,15 zł z tyt. zakupu paliwa od C. S.C. organ odwoławczy szczegółowo wskazał okoliczności przemawiające za stanowiskiem strony prezentowanym w odwołaniu. W przedmiocie zasadności bezpośredniego ujęcia w kosztach uzyskania przychodów kwoty 45.723.70 zł tj. wydatków poniesionych na adaptację pomieszczeń budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. I. [...], organ wskazał na okoliczności z których wynika, że w 2006 r. w przedmiotowej nieruchomości faktycznie nie była wykonywaną działalność gospodarcza, bowiem pomieszczenia w tym budynku nie były jeszcze przystosowane do tych celów. Ponadto organ przeprowadził analizę wydatków, w zakresie montażu urządzeń tj. solarny system ogrzewania wody i kotła grzewczego, instalacja sanitarna, elektryczna, zamontowanie regulatora pogodowego, posadzki, systemu ogrodzeniowego, wykonanych prac na dachu budynku, obok dużej ilości drobnych części czy materiałów wykorzystywanych w tego rodzaju pracach, przy czym roboty budowlane w przedmiotowym budynku były kontynuowane jeszcze w kolejnych latach. Organ odniósł się także do drobnych zakupów widniejących w opisach faktur w postaci łączników do węża, rurek, emalii, taśm, folii klei, podkładek, zestawów narzędzi itp. Analizując powyższe organ uznał, że wykonanych prac nie można traktować jako prac remontowych, ze względu na fakt, że ich wartość (nakładów poniesionych w 2006 r.) przekracza 3.500 zł, a także dlatego, iż polegały na przystosowaniu, adaptacji wykorzystywanego uprzednio tylko na cele mieszkalne budynku do potrzeb lokalu użytkowego - biura firmy D. wraz z zapleczem socjalnym. Podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na adaptację, przystosowanie przedmiotowego lokalu przy ul. I. [...] do potrzeb działalności, w postaci odpisów amortyzacyjnych dokonywanych sukcesywnie, po uprzednim wprowadzeniu lokalu - do ewidencji środków trwałych z chwilą faktycznego przekazaniu lokalu do używania, a co w 2006 r. nie nastąpiło. Zasadne jest stanowisko organu I instancji, że w rozpatrywanej sprawie dotyczącej roku podatkowego 2006, brak związku przyczynowo - skutkowego (czy to bezpośredniego czy pośredniego), o którym mowa w treści art. 22 ustawy podatkowej, pomiędzy wydatkami w kwocie 45.723,70 zł, a osiąganym w tym okresie przychodem. Kwestia ujęcia w kosztach uzyskania przychodów kwoty 3.185,16 zł (zakup laptopa wraz z akcesoriami) Dyrektor Izby Skarbowej kierując się zasadą zaufania, uwzględniając wyjaśnienia strony, stwierdził, że w tym konkretnym przypadku nie doszło do naruszenia obowiązującego prawa, przy tym wątpliwości tłumaczyć należy na korzyść podatnika. Odnośnie zmniejszenia o kwotę 76.310,89 zł wykazanych w księdze przychodów i rozchodów, kosztów uzyskania przychodów organ odwoławczy wskazał okoliczności przemawiające za uznaniem, że odpisy amortyzacyjne od trzech środków trwałych tj. naczepy o numerze[...], ciągnika samochodowego VOLVO[...], oraz naczepy o numerze[...], zostały naliczone niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami tj. w zawyżonej wysokości. Nie zostały w ocenie organu spełnione warunki do zastosowania przez podatnika indywidualnych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22j ust. 1-3 ustawy podatkowej. Wykazany w ewidencji środków trwałych pod pozycją 5 ciągnik samochodowy VOLVO [...] o wartości początkowej 324.510,75 zł, zakupiony został w 2004r. za tą samą cenę (faktura VAT Nr 052/05/04/W z dnia 18 maja 2004 r.). Amortyzowany był zgodnie z zapisami ewidencji oddzielnie, bez części składowych czy też peryferyjnych, metodą liniową (od 2004 r.) wg. stawki w wysokości 40%. Na podstawie wystawionych przez firmę D. w 2006 r. faktur stwierdzono, że jeździł z naczepą o nr rej.[...], która nie była wykazana w przedłożonej ewidencji środków trwałych. Porównanie ceny nabycia ciągnika z jego wartością początkową ustaloną przez podatnika dla potrzeb amortyzacji potwierdza, że nie został on ulepszony w sposób przedstawiony w odwołaniu. Naczepa o numerze [...] wykazana pod pozycją 2, o wartości początkowej 99.618,82 zł, zakupiona została w 2003r. za tą samą cenę (faktura VAT Nr 33/03 z dnia 12 lutego 2003r.). Amortyzowana była zgodnie z zapisami ewidencji oddzielnie nie stanowiąc części składowej czy też peryferyjnej innego środka trwałego, metodą liniową (od 2003 r.) wg. stawki w wysokości 28%. Na podstawie wystawionych przez firmę D. w 2006 r. faktur stwierdzono, że jeździła z ciągnikiem o nr rej.[...], który nie był wykazany w ewidencji środków trwałych i nie spełniała cech ulepszenia. Naczepa o numerze [...] wykazana pod pozycją 6, o wartości początkowej 107.725,01 zł, zakupiona została w 2004 r. za tą samą cenę (faktura VAT Nr 166/04 z dnia 24 maja 2004r.). Amortyzowana była zgodnie z zapisami ewidencji oddzielnie nie stanowiąc części składowej czy też peryferyjnej innego środka trwałego, metodą liniową (od 2004r.) wg. stawki w wysokości 28%. Na podstawie wystawionych przez firmę D. w 2006r. faktur stwierdzono, że jeździła z ciągnikiem o nr rej.[...], który nie był wykazany w ewidencji środków trwałych i nie spełniała cech ulepszenia. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej organ I instancji korygując nieprawidłowo naliczone odpisy amortyzacyjne, przy uwzględnieniu intensywnego wykorzystywania przedmiotowych środków trwałych z zastosowaniem współczynnika 1,4 podwyższającego podstawową stawkę amortyzacyjną w oparciu o unormowania art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przyjął najkorzystniejsze dla podatnika rozwiązanie. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że protokół kontroli doręczony podatnikowi w dniu 10 stycznia 2007r. nie stanowił dowodu w niniejszej sprawie, gdyż sporządzony został na okoliczność czynności podjętych w ramach innego postępowania - z wniosku Podatników VZM - o zwrot wydatków mieszkaniowych, zakończonego wydaniem w dniu 11 grudnia 2006r. decyzji określającej zwrot części wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli A. Z. i J. Z., zaskarżając ją w części w jakiej określa ona wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z odsetkami od łącznych dochodów małżonków za rok podatkowy 2006 oraz odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy, powyżej kwoty wynikającej z zeznania małżonków, tj. 5.719,00 zł. - powtarzając zarzuty w zakresie naruszenia przepisów postępowania wskazane w odwołaniu. Nadto w zakresie przepisów prawa materialnego skarżący podnieśli naruszenie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez nie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków pozostających zdaniem organu bez związku przyczynowo-skutkowego z prowadzoną działalnością, przedstawiając w uzasadnieniu skargi szczegółową argumentację na rzecz takiego stanowiska. W oparciu o powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej nie jest dotknięta uchybieniami mogącymi skutkować jej uchyleniem. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż w ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie postępowanie wyjaśniające prowadzone przez organy czyniło zadość wszelkim wymogom przewidzianym w art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej. Organy prawidłowo zebrały materiał dowodowy, dokonały jego wnikliwej oceny oraz szczegółowo uzasadniły motywy rozstrzygnięcia. Mając to na uwadze Sąd nie uwzględnił zarzutu uchylania się organów od wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W szczególności w uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy analizując zagadnienia zmniejszenia o kwotę 76.310,89 zł. wykazanych w księdze przychodów i rozchodów kosztów uzyskania przychodów w postaci nieprawidłowo stosowanych przez podatnika odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanych środków trwałych, tudzież zmniejszenia o kwotę 45.723,70 zł. kosztów uzyskania przychodów przez odmowę uznania wydatków na adaptacje pomieszczeń budynku przy ul. I. - szczegółowo odniósł się do problemu, wskazując konkretne dowody na których oparto rozstrzygnięcie, a którymi były dokumenty zakupu środków trwałych, ewidencja środków trwałych prowadzona przez podatnika oraz wyjaśnienia składane w postępowaniu przez stronę. Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił przy tym, że sporządzony w 2006r. protokół z doraźnej kontroli nie stanowił dowodu w obecnie prowadzonym postępowaniu, gdyż sporządzony został na okoliczność czynności podjętych w ramach innego postępowania tj. z wniosku podatników - o zwrot wydatków mieszkaniowych, zakończonego wydaniem decyzji określającej zwrot części wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe. Ponadto zakresem powyższej doraźnej kontroli nie objęto ani prawidłowości powadzenia ewidencji środków trwałych, ani stosowanych przez podatnika stawek amortyzacyjnych. W protokole stwierdzono tylko jakie środki trwałe posiada J. Z. w swojej ewidencji, ponieważ celem podjętych w 2006r. przez urząd skarbowy czynności było wykluczenie ewentualnego podwójnego rozliczania poniesionych przez podatnika wydatków. Podkreślić należy , że organy rozstrzygały jednak również na korzyść podatnika dokonując zwiększenia wartości kosztów uzyskania przychodów firmy D. o część wynagrodzeń wypłaconych pracownikom, a nie ujętych przez stronę w rachunku podatkowym, a także w zakresie wydatku na laptopa z akcesoriami, mimo nie posiadania przez podatnika wymaganej prawem ewidencji wyposażenia, czy też uwzględniając wyjaśnienia podatnika dotyczące zakupionego paliwa. Sąd nie uznał za uzasadniony zarzut naruszenia art. 123 § 1, art. 190 i art. 298 Ordynacji podatkowej, w zakresie przestrzegania przez organy zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Organ odwoławczy szczegółowo wskazał, że ustalenia oparte zostały na szeregu dokumentów źródłowych przedstawionych przez stronę, jak również zebranych z inicjatywy organu, a także umożliwiono skarżącym składanie wyjaśnień, wypowiedzenie się co do przedmiotu sprawy, zapewniając możliwość uzupełniania dowodów, wzywając pismami Nr[...], [...]z dnia 22 sierpnia 2008r., Nr[...],[...]z dnia 27 listopada 2008r. do przedłożenia dowodów będących w posiadaniu strony, nie ograniczając inicjatywy dowodowej podatników. Strona w pismach oraz wyjaśnieniach miała zagwarantowane prawo do zaprezentowania własnego stanowiska, które organy poddawały analizie. Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego włączono do kontrolowanego postępowania protokoły z czynności przeprowadzonych z udziałem J. Z. jakie związane były bezpośrednio z zagadnieniami rozstrzyganymi w niniejszej sprawie (k. 305-334). Umożliwiono zapoznanie się pełnomocnika skarżących z treścią dokumentów i ustaleń poczynionych w postępowaniu. Sąd podziela argumentację organu odwoławczego, że w tym konkretnym postępowaniu w związku z okolicznościami sprawy dopuszczalne było w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej dopuszczenie jako dowodu protokołów z zeznań pracowników, sporządzonych w innym postępowaniu skarżącego, jako uzupełnienie dowodów zebranych w obecnie prowadzonym postępowaniu, zwłaszcza iż w postępowaniu tym zakończonym 18 listopada 2008 r. stosownymi decyzjami stwierdzającymi nadpłatę, orzekającymi odpowiedzialność podatkową, J. Z. brał udział, a o terminie i miejscu przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków, a także o prawie wynikającym z art. 190 § 2 Ordynacji podatkowej został zawiadomiony pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego Nr [...]z dnia 7 sierpnia 2008r. Podatnik w dniu 29 sierpnia 2008r. zapoznał się osobiście z zeznaniami świadków, a przesłuchiwani świadkowie zostali pouczeni w tamtym postępowaniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Z racji tego, że kwestionowane dochody dotyczyły działalności J. Z., to nie można uznać, że brak udziału w tamtym postępowaniu A. Z. stanowi uchybienie dające podstawę do skutecznego kwestionowania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazali konkretnie w skardze o przeprowadzenie jakich dowodów wnioskowali w postępowaniu podatkowym, a zatem zarzut nieprzeprowadzenia wszystkich wnioskowanych dowodów należało uznać za gołosłowny i tym samym nie zasługujący na uwzględnienie - zwłaszcza w sytuacji , kiedy organy w ocenie Sądu dokonały szeregu czynności w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego. W związku z tym zarzuty w zakresie wykorzystania w postępowaniu protokołów nie spełniających wymogów dokumentów w rozumieniu Ordynacji podatkowej nie mogą znaleźć uznania. Sąd nie podziela również zarzutów w zakresie naruszenia zasady szybkości postępowania i przepisów wprowadzających terminy jego prowadzenia, ponieważ organ podatkowy zawiadamiał zgodnie z art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej o przyczynach niezachowania terminu, wskazując nowy termin. Ponadto w realiach stopnia skomplikowania kontrolowanej sprawy nie można długiego okresu jej prowadzenia uznać za uchybienie prowadzące do uchylenia zaskarżonej decyzji. Kwestionowana doraźna kontrola organu zakończona została w dniu 15 maja 2008r. a protokół został przesłany kontrolowanemu w dniu 16 maja (data nadania), zaś odebrany przez J. Z. w dniu 23 maja 2008r. W ocenie Sądu skoro termin odebrania protokołu przedłużył się z przyczyn niezależnych od organów, to w związku z tym 21 – dniowy termin zakończenia kontroli został zachowany. Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Organy prawidłowo uznały, że płyny do kąpieli, szampony do włosów, dezodorant, zeszyt do religii, skarpety męskie oraz zakupiony wraz z materacem i chlorem do wody, metalowy basen, nie mają związku z osiąganymi przychodami w rozumieniu ustawy podatkowej. W zakresie odmowy ujęcia w kosztach uzyskania przychodu wydatków na adaptację pomieszczeń budynku mieszkalnego położonego w K. przy ul. I.[...] - Sąd zaaprobował stanowisko organu odwoławczego szczegółowo wyartykułowane w uzasadnieniu decyzji. Niewadliwe ustalenia przeprowadzonego postępowania wykazały, iż na tej posesji nie była wykonywana w 2006r. żadna działalność gospodarcza. Ponadto Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, iż w zakresie poniesionych wydatków, w przedmiocie montażu urządzeń tj. solarnego systemu ogrzewania wody i kotła grzewczego, instalacji sanitarnej, elektrycznej, zamontowania regulatora pogodowego, posadzki, systemu ogrodzeniowego, wykonanych prac na dachu budynku, obok dużej ilości drobnych części czy materiałów wykorzystywanych w tego rodzaju pracach - dopiero po zakończeniu inwestycji możliwym będzie wykazanie jakie prace faktycznie zostały wykonane i jaka była wartość całkowitych nakładów związanych z prowadzoną inwestycją, a przy tym ocena czy one mają charakter ściśle remontowy czy też modernizacyjny. A zatem podatnik będzie miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na adaptację, przystosowanie przedmiotowego lokalu przy ul. I.[...] do potrzeb działalności, w postaci odpisów amortyzacyjnych dokonywanych sukcesywnie, dopiero po uprzednim wprowadzeniu lokalu - do ewidencji środków trwałych z chwilą faktycznego przekazaniu lokalu do używania, co natomiast w 2006 r. jeszcze nie nastąpiło. Sąd nie podzielił zarzutów ukierunkowanych na wykazanie poprawności zaliczenia kwoty 76.310,89 zł z tytułu odpisów amortyzacyjnych od wykorzystywanych środków trwałych tj. naczepy o numerze [...] , ciągnika samochodowego VOLVO[...], oraz naczepy o numerze[...], uznając za prawidłową i przyjmując za własną argumentację organu przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.