I SA/Kr 1244/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant: Julia Mejer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 8 lipca 2021 r. nr [...] oraz ze skargi M. B. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 8 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. skargi oddala. Zaskarżonymi do WSA w Krakowie decyzjami z 8 lipca 2021 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. (NMUCS): - nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z 14 grudnia 2020r. określającą M. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017r. w kwocie 192.207 zł, - nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z 14 grudnia 2020r. określającą M. B. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017r. w kwocie 192.207 zł. Powyższe decyzje zapadły w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 25 marca 2019r. wobec M. B. i M. B. została wszczęta kontrola celno-skarbowa, która dotyczyła przestrzegania przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania dochodów osiągniętych w 2017r. na zasadach określonych w art. 30b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, dalej: "u.p.d.o.f."). Kontrola celno-skarbowa zakończyła się wydaniem wyniku kontroli z 11 marca 2020r., który został doręczony podatnikom w dniu 18 marca 2020r. W wyniku kontroli stwierdzono, że obaj podatnicy uzyskali w 2017r. dochód z tytułu kapitałów pieniężnych związany z wniesieniem wkładu niepieniężnego w zamian za objęcie podwyższonej wartości nominalnej istniejących udziałów w M. sp. z o.o. W związku z niezłożeniem przez podatników korekty deklaracji, o której mowa w art. 82 ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, zakończona kontrola celno-skarbowa została przekształcona w postępowanie podatkowe, zgodnie z art. 83 ust. 1 tej ustawy. Postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia 16 czerwca 2020r. o przekształceniu kontroli celno-skarbowej w postępowanie podatkowe zostało doręczone podatnikom w dniu 7 lipca 2020 r. Organ po przeprowadzeniu postępowania w pierwszej instancji, stwierdził w wydanych w dniu 14 grudnia 2020r. decyzjach, o których mowa na wstępie, że M. B. i M. B. uzyskali w 2017r. dochód z tytułu kapitałów pieniężnych w związku z wniesieniem aportu do M. sp. z o.o. w zamian za objęcie podwyższonej wartości nominalnej istniejących udziałów. W związku z powyższym dochód do opodatkowania za 2017r. wyniósł dla podatników odpowiednio 1.011.616,50 zł, a podatek do zapłaty: 192.207 zł. Ponadto z informacji uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] wynikało, że obaj podatnicy nie złożyli za 2017r. zeznania PIT-38. W odwołaniach M. B. i M. B. jednolicie zarzucili ww. decyzjom organu podatkowego naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. w związku z art. 3 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 5 września 2016r. (Dz. U z 2016r., poz. 1550, dalej: "ustawa nowelizująca"), wnosząc o ich uchylenie oraz umorzenie postępowania w sprawie. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K., po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uzupełnionego w postępowaniu odwoławczym oraz wzięciu pod uwagę argumentów odwołujących się, nie znalazł podstaw do uznania żądania podatników i w dniu 8 lipca 2021r. wydał decyzje nr [...] i [...] (jak na wstępie) utrzymując w mocy decyzje wydane w pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięć NMUCS wskazał, że kluczowym zagadnieniem w rozpatrywanym stanie faktycznym było ustalenie czy i kiedy powstał u skarżącego obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych. Zdaniem organu datą, w której powstał obowiązek podatkowy (po stronie udziałowca) w podatku dochodowym od osób fizycznych od nieruchomości, będącej przedmiotem aportu, jest dzień 10 października 2017r. (data wpisu do KRS), a nie dzień 12 lipca 2016r. (data aktu notarialnego Rep A [...]), stąd podatek z tytułu uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych winien zostać naliczony według przepisów obowiązujących w 2017r. Skarżący natomiast twierdzi, że po jego stronie przychód powstał w 2016r. skoro w roku 2017 nie miała miejsca żadna czynność prawna pomiędzy M. sp. z o.o. a skarżącym, której przedmiotem było przeniesienie własności udziału w nieruchomości. NMUCS powołując się na ugruntowane orzecznictwo SN w tej kwestii, stwierdził, że w przypadku niezgłoszenia w ustawowym terminie podwyższenia kapitału zakładowego, czynności objęcia udziałów i rozporządzenia na rzecz spółki prawem rzeczowym tytułem aportu, podjęte przed upływem terminu, stają się bezskuteczne ex tunc. Przywołane w zaskarżonej decyzji orzecznictwo jednoznacznie wskazuje na konieczność traktowania podwyższenia kapitału zakładowego w spółce jako procesu, na który składa się kilka etapów i wywołującego skutki prawne wobec osób trzecich dopiero w momencie rejestracji podwyższenia kapitału. Z tym momentem również ustawa podatkowa wiąże powstanie przychodu. W przepisie intertemporalnym (art. 3 ustawy nowelizującej) ustawodawca wyraźnie wskazał, że w sytuacji, kiedy umowa przenosząca własność przedmiotu wkładu została sporządzona przed 1 stycznia 2017r. przychód z tego tytułu powstaje po 31 grudnia 2016r., tj. wpis podwyższenia kapitału do rejestru przedsiębiorców (dokonany w ustawowym terminie) nastąpił po 31 grudnia 2016r. Tym samym dyspozycja tego przepisu nie obejmuje sytuacji, w których mimo wniesienia aportu do spółki kapitałowej nie dokonano wpisu do odpowiedniego rejestru. Z tego powodu ustawodawca użył w treści przywołanego przepisy zwrotu "przychód z tego tytułu". Dlatego też ww. przepis intertemporalny nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie. Ponadto w sprawie nie budzi kontrowersji okoliczność, że sąd rejestrowy w dniu 10 października 2017r. dokonał wpisu podwyższenia kapitału zakładowego M. sp. z o.o. Powyższy wpis był następstwem zgłoszenia przez tę spółkę okoliczności podwyższenia kapitału zakładowego na podstawie uchwały nr 1 Zgromadzenia Wspólników Spółki, zaprotokołowanej w akcie notarialnym z dnia 27 lipca 2017r. (Rep. A [...]). Ani M. sp. z o.o., ani skarżący nie podejmowali prób wzruszenia dokonanego przez sąd rejestrowy wpisu. Konsekwencją tego jest to, że wpis o podwyższeniu kapitału zakładowego M. sp. z o.o. z dnia 10 października 2017r. nie został wzruszony i jako prawomocny wiązał organ orzekający w niniejszej sprawie. W świetle kompetencji przyznanych sądowi rejestrowemu na mocy m.in. art. 2 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, brak jest podstaw prawnych do orzekania przez organy podatkowe w sposób odmienny niż uczynił to sąd rejestrowy. Reasumując, NMUCS utrzymał w mocy zaskarżone decyzje własne wydane w pierwszej instancji, potwierdzając zasadność dokonanego rozstrzygnięcia. M. B. i M. B. w jednolicie brzmiących skargach złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucili zaskarżonym decyzjom naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. w związku z art. 3 ustawy zmieniającej. Wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji organu I instancji; jak i o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego oraz skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając w dniu 24 listopada 2021r. sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 1244/21 i SA/Kr 1245/21 połączył je do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt I SA/Kr 1244/21. Ze względu bowiem na występujących w nich tożsamy stan faktyczny, tego samego reprezentującego pełnomocnika i jednobrzmiące pisma procesowe pozostawały one ze sobą w związku, który uzasadniał zastosowanie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku stwierdzanie braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Jednocześnie zaznaczyć trzeba, że korzystając z uprawnienia, które przyznaje sądowi administracyjnemu art. 119 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 120 p.p.s.a., dopuszczający możliwość rozpoznania w postępowaniu uproszczonym skargi, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy (w rozpoznanej sprawie obie strony złożyły wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym), Sąd procedował w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów. Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w wyżej wskazanych granicach, Sąd stwierdził, że skargi nie zasługują na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą zaskarżonych, tożsamych w swej treści, decyzji wydanych w rozpoznawanej sprawie odnośnie obojga skarżących były przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2016 poz. 2032 ze zm.) a w szczególności zawarte w art. 17 ust 1 pkt 9 ustawy. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017r. stanowi, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: - wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio. Z uwagi na stan faktyczny rozpoznawanych spraw oraz przedmiot sporu pomiędzy podatnikami a organami skarbowymi, istotne znaczenie ma również powołany wyżej przepis w brzmieniu obowiązującym w 2016r. do 31 grudnia 2016r. Przepis ten stanowił wówczas, iż za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: - nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny; Zdaniem skarżących powyższy przepis winien być zastosowany w brzmieniu obowiązującym w 2016r. z uwagi na bezwzględnie obowiązującą dyspozycję przepisu przejściowego, zawartego w ustawie nowelizującej. Chodzi tutaj o przepis art. 3 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 5 września 2016r. (Dz. U z 2016r., poz. 1550) stanowiący, iż jeżeli przeniesienie na spółkę albo spółdzielnię własności przedmiotu wkładu niepieniężnego nastąpiło w roku podatkowym rozpoczętym przed dniem 1 stycznia 2017 r., a przychód z tego tytułu powstał w roku podatkowym rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2016 r., przychód z tego tytułu określa się na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, albo na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy zmienianej w art. 2, w brzmieniu dotychczasowym. Kluczowym zagadnieniem w rozpatrywanym stanie faktycznym było ustalenie czy i kiedy powstał u Skarżących obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych. Skarżący w złożonych skargach twierdzą, że po ich stronie przychód powstał w 2016r. skoro "w roku 2017 nie miała miejsca żadna czynność prawna pomiędzy M. sp. z o.o. a Skarżącymi, której przedmiotem było przeniesienie własności udziału w nieruchomości" a przeniesienie własności nieruchomości na poczet wkładu miało miejsce w dniu 12 lipca 2016r. wraz ze zmianą umowy spółki. Dlatego też podatek z tytułu uzyskania przychodów z kapitałów pieniężnych winien zostać naliczony według przepisów obowiązujących w 2016 roku, przy zastosowaniu art. 3 ustawy nowelizującej. Zdaniem natomiast organu datą, w której powstał obowiązek podatkowy (po stronie udziałowców) w podatku dochodowym od osób fizycznych od nieruchomości, będącej przedmiotem aportu, jest dzień 10 października 2017r. (data wpisu do KRS), a nie dzień 12 lipca 2016r. (data aktu notarialnego Rep A [...]), stąd podatek z tytułu uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych winien zostać naliczony według przepisów obowiązujących w 2017r. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, rację w zaistniałym sporze przyznać należy Naczelnikowi [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K.. Za powyższą konstatacją przemawia faktografia sprawy, wskazująca, iż przepis intertemporalny art. 3 nie może znaleźć w sprawie zastosowania. Przepis ten zezwala bowiem na zastosowanie przepisów w brzmieniu dotychczas (w 2016r.) obowiązującym ale wyłącznie po spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek. Dla zastosowania przepisu musi zatem obligatoryjnie zaistnieć; przeniesienie na spółkę wkładu niepieniężnego w roku podatkowym rozpoczętym przed dniem 1 stycznia 2017r. oraz powstanie przychodu z tego tytułu w roku podatkowym rozpoczętym po dniu 31 grudnia 2016r., czyli przeniesienie wkładu w roku 2016 a uzyskanie z tego tytułu przychodu w roku 2017. Miał rację Naczelnik MUCS w K. gdy wskazywał na konieczność traktowania podwyższenia kapitału zakładowego w spółce jako procesu, na który składa się kilka etapów i wywołującego skutki prawne wobec osób trzecich dopiero w momencie rejestracji podwyższenia kapitału, dokonanego w ustawowym terminie. Z tym momentem również ustawa podatkowa wiąże powstanie przychodu. Argumentował też zasadnie, iż "w przepisie intertemporalnym (art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) ustawodawca wyraźnie wskazał, że w sytuacji, kiedy umowa przenosząca własność przedmiotu wkładu została sporządzona przed 1 stycznia 2017r. przychód z tego tytułu powstaje po 31 grudnia 2016 r., tj. wpis podwyższenia kapitału do rejestru przedsiębiorców (dokonany w ustawowym terminie) nastąpił po 31 grudnia 2016r. Tym samym dyspozycja tego przepisu nie obejmuje sytuacji, w których mino wniesienia aportu do spółki kapitałowej nie dokonano wpisu do odpowiedniego rejestru. Z tego powodu ustawodawca użył w treści przywołanego przepisy zwrotu "przychód z tego tytułu". Dlatego też powołując się na treść ww. przepisu intertemporalnego nie znajdzie on zastosowania w niniejszej sprawie". W stanie faktycznym sprawy, w dniu 29 czerwca 2016r. do rejestru przedsiębiorców KRS wpisana została spółka "M." sp. z o.o., w której M. B. i M. B. posiadali po 25 udziałów o łącznej wartości 5000 zł każdy. Aktem notarialnym z dnia 12 lipca 2016r. nadzwyczajne zgromadzenie M. sp. z o.o. podjęło uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego spółki z kwoty 20.000zł do kwoty 2.050.000zł poprzez utworzenie 10.150 nowych udziałów o wartości 200 zł każdy, wyrażając równocześnie zgodę na objęcie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym przez M. B. i M. B. po 5.075 udziałów po 200zł. tj. o łącznej wartości nominalnej 1.015.000zł każdy. Zgoda dotyczyła również pokrycia w.w udziałów w całości wkładem niepieniężnym w postaci udziału przysługującego każdemu ze wspólników w wysokości po ˝ części we współwłasności zabudowanej nieruchomości gruntowej o wartości 2.030.000zł. w treści powyższego aktu notarialnego zawarte jest także oświadczenie wspólników o objęciu udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym oraz oświadczenie o wydaniu spółce M. udziałów w nieruchomości wniesionej do spółki tytułem pokrycia wkładów. Spółka kilkakrotnie składała wnioski do KRS w przedmiocie rejestracji zmian umowy spółki jednakże każdorazowo były one zwracane z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych. Ostatecznie zarządzeniem z dnia 23 maja 2017r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie stwierdził iż wobec niezachowania ustawowych terminów doszło do przeterminowania zmiany umowy spółki z dnia 12 lipca 2016r. wobec czego ta umowa stała się bezskuteczna. Sąd oparł się na treści art. 169 ksh w zw. z art. 256 par 3 ksh wskazujących, iż jeżeli uchwała zgromadzenia wspólników w przedmiocie zmiany umowy spółki nie została zgłoszona do sądu rejestrowego w terminie 6 miesięcy od dnia uchwalenia zmiany, uchwała taka staje się bezskuteczna, nie podlega uwzględnieniu w rejestrze przedsiębiorców i nie może stanowić podstawy dokonania wpisu zmiany danych przedsiębiorcy w rejestrze. Wobec bezwzględnej treści powołanych przepisów sąd rejestrowy zwrócił spółce dokumenty oraz złożony wniosek o rejestrację czynności dokonanych w dniu 12 lipca 2016r. Oceny powyższych, niekwestionowanych okoliczności, zasadnie organ dokonał w oparciu o tezy uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2017r. wydanego w sprawie I CSK 127/16. W jednej z tych tez – oceniając podobną sytuację faktyczną – SN sformułował pogląd według którego; "z chwilą bezskutecznego upływu ustawowego terminu do zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, przedmiot wkładu niepieniężnego, wniesiony na pokrycie udziałów w podwyższanym kapitale zakładowym, w postaci udziału w prawie własności nieruchomości, powraca - ze skutkiem rzeczowym, bez potrzeby dokonywania jakichkolwiek czynności prawnych - do wnoszącego wkład. W związku z wygaśnięciem zobowiązania wynikającego z uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego, w następstwie czego czynności objęcia udziałów i rozporządzenia na rzecz spółki prawem rzeczowym tytułem aportu, podjęte przed upływem terminu, stały się bezskuteczne ex tunc. Wygaśnięcie terminu na skutek bezczynności uprawnionego należy uznać za zdarzenie prawne wywołujące odnośnie do wniesionego wkładu skutek rzeczowy". Sąd rozpoznający niniejsze połączone sprawy w pełni podziela powyższy pogląd, zwłaszcza, iż oprócz autorytetu Sądu Najwyższego, którego nie można pominąć, jest on adekwatny do dyspozycji powołanych wyżej przepisów ksh. W stanie faktycznym rozpoznawanych spraw, nie było zatem podstaw do przyjęcia by spełnione zostały dwie kumulatywne przesłanki zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opisane w art. 3 ustawy nowelizującej. W szczególności w 2016r. nie nastąpiło skuteczne przeniesienia na spółkę własności przedmiotu wkładu niepieniężnego a w konsekwencji z tego konkretnie tytułu skarżący nie uzyskali przychodu w roku następnym. Stosownych czynności rejestrowych spółka M. dokonała dopiero w 2017r., przedłożyła wówczas akt notarialny z 19 lipca 2017r. mocą którego trzeci z udziałowców spółki zbył swoje udziały na rzecz skarżących oraz akt notarialny z 27 lipca 2017r. mocą którego podwyższono kapitał zakładowy spółki do kwoty 2.030.000zł (poprzednio 20.000zł.) poprzez podwyższenie nominalnej wartości istniejących udziałów z kwoty 200zł do kwoty 20.050zł za każdy udział. Skarżący oświadczyli równocześnie o objęciu podwyższonej wartości istniejących udziałów i pokryciu podwyższenia wkładem niepieniężnym w postaci udziałów w nieruchomości poprzednio wskazywanej. Sąd rejestrowy w dniu 10 października 2017 r. dokonał wpisu objęcia podwyższonej wartości udziałów M. sp. z o.o. Powyższy wpis był następstwem zgłoszenia przez tę spółkę okoliczności podwyższenia kapitału zakładowego na podstawie uchwały nr 1 Zgromadzenia Wspólników Spółki, zaprotokołowanej w akcie notarialnym z dnia 27 lipca 2017r. (Rep. A [...]). Podkreślenia wymaga, iż była to już inna czynność niż ta opisana aktem notarialnym z dnia 12 lipca 2016r., uznanym zasadnie za bezskuteczny. Słusznie więc organy argumentowały, iż "ani M. sp. z o.o., ani skarżący nie podejmowali prób wzruszenia dokonanego przez sąd rejestrowy wpisu. Konsekwencją tego jest to, że wpis o podwyższeniu kapitału zakładowego M. sp. z o.o. z dnia 10 października 2017r. nie został wzruszony i jako prawomocny wiązał organ orzekający w niniejszej sprawie. Wbrew zarzutom skargi, w świetle kompetencji przyznanych sądowi rejestrowemu na mocy m.in. art. 2 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1500 ze zm.), brak jest podstaw prawnych do orzekania przez organy podatkowe w sposób odmienny niż uczynił to sąd rejestrowy (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2021r., sygn. akt 1014/20)". Wszystkie powyższe okoliczności wskazują, że zaskarżone decyzje były adekwatne do prawidłowo ustalonych okoliczności faktycznych sprawy oraz do treści mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego. W sprawie nie było podstaw do zastosowania wskazywanych w skargach przepisów art. 3 ustawy nowelizującej oraz przepisu art. 17 ust 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2016r. Końcowo zaznaczyć należy, iż Sąd rozpoznający niniejsze połączone sprawy w pełni podziela stanowisko organu odwoławczego zajęte w stosunku do zarzutów zawartych w odwołaniach podatników, które de facto zostały powielone w skargach. Argumentację przedstawioną w tym zakresie w zaskarżonych decyzjach Sąd uznaje za własną. Sąd nie stwierdził też by w sprawie doszło do innych – niewskazanych w skargach – naruszeń prawa, na które Sąd byłby zobowiązany zwrócić uwagę na podstawie art. 134 p.p.s.a. Biorąc wszystkie wskazane wyżej okoliczności pod uwagę na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skarg.