I SA/Kr 1261/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi J. K. W. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 05.12.2013r., nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012r., postanawia: przyznać radcy prawnemu A. K. , wykonującemu zawód w ramach "Kancelarii Radców Prawnych D. M. – K., A. K.", znajdującej się w K. przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 516,60 zł. ( pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 96,60 zł. (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13.05.2014r. odrzucił skargę w niniejszej sprawie . W dniu 04.07.2014r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie ustanowił dla W. K. radcę prawnego. Na tej podstawie Sekretarz Rady OIRP w K., dnia 29.07.2014r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. K. Pełnomocnik dnia 11.08.2014r. złożył skargę kasacyjną od w/w postanowienia WSA w Krakowie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga zawierała również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części. W dniu 25.11.2015r. WSA w Krakowie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny dnia 08.07.2015r. uchylił natomiast zaskarżone postanowienie (sygn. akt II FSK 520/15). W dniu 07.10.2015r. WSA w Krakowie oddalił skargę a pełnomocnik substytucyjny wyznaczonego radcy prawnego – D. M. – K. złożyła na rozprawie pismo zatytułowane "stanowisko skarżącego w sprawie ", zwierające wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Dnia 12.10.2015r. radca prawny A. K. złożył ponowny wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1261/15 i II FSK 520/15, oświadczając jednocześnie , iż opłaty za wykonane w ramach pomocy prawnej czynności nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 2) lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł. Za postępowanie przed WSA w Krakowie po wydaniu orzeczenia przez NSA orzekający przyznał natomiast pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).