I SA/Kr 1293/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 9 października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku Spółki tego zobowiązania podatkowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 9 października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenia na majątku Spółki tego zobowiązania, strona skarżąca I. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zwracał uwagę, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OZ 310/12, z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09). Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero wówczas Sąd będzie zdolny ocenić, czy wniosek jest zasadny. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od Sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. Innymi słowy, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. o sygn. akt I OZ 1236/14). Stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie (w pkt 4 skargi), nie przedstawiono żadnej argumentacji na jego poparcie. W takiej sytuacji Sąd nie miał możliwości zweryfikowania, czy w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a jak już wskazano wyżej, ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), przesądził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Ponieważ w niniejszej sprawie strona skarżąca nie zawarła takiego uzasadnienia stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Ponadto należy również wskazać, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.