I SA/Kr 1319/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1319/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo, WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r., sprawy ze skargi A.Z., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 8 czerwca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r., , , - s k a r g ę o d d a l a -, Burmistrz Miasta i Gminy W. decyzją – nakazem płatniczym, z dnia 09.02.2015r. nr [...] ustalił A.Z. łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2015 w kwocie 606 zł. Przedmiotem opodatkowania była działka Nr [...] , o łącznej pow. 0,4654 ha, składająca się z gruntu sklasyfikowanego jako: "R" o pow. 0,3269 ha oraz "B" o pow. 0,1385 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] . W decyzji Burmistrz Miasta WW. wymiar podatku wskazał za pomocą dwóch tabelek: "I podatek od nieruchomości" oraz "II podatek rolny". Wymiar podatku w przypadku podatku od nieruchomości wymierzono m.in. w oparciu o pow. 1 385 m2 - grunty pozostałe. Wymiar podatku rolnego obliczono natomiast stosując do powierzchni faktycznej 0,3269 ha jako podstawę opodatkowania powierzchnię przeliczeniową o wartości 0,4086. Od w/w decyzji A.Z. wniosła odwołanie. W którym zarzuciła organowi niewłaściwe ustalenie podstawy opodatkowania, która powinna wynosić: 0,4654ha, a nie 0,4086 ha. Na poparcie swojego żądania powołała się na dane z wypisu z rejestru gruntów i mapę rozgraniczenia przedmiotowej działki nr [...], której obszar wynosi 0.4654 ha. W odwołaniu wniosła, w związku z tym, o uchylenie tej decyzji i wydanie ponownej prawidłowej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 08.06.2015r., sygn. [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Argumentując przedmiotowe rozstrzygnięcie organ I instancji przywołał art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty, 2) budynki lub ich części, 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust 2 w/w ustawy natomiast opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Kolegium przytoczyło również, że na podstawie art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Organ II instancji zauważył, że zakres podmiotowy podatku od nieruchomości i podatku rolnego został określony odpowiednio w art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku rolnym. Zgodnie z tymi przepisami podatnikami podatku od nieruchomości i podatku rolnego są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające osobowości prawnej, będące: 1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, 2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych, 3) użytkownikami wieczystymi gruntów, 4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Kolegium wskazało również, iż zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Argumentując dalej organ II instancji zaznaczył , że dla właściwego ustalenia podstawy opodatkowania ustawodawca, w art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym nałożył na podatników tych podatków obowiązek złożenia właściwemu organowi podatkowemu informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub rolnego oraz informowania tego organu o zaistniałych zmianach mających wpływ na wymiar podatku. Ponadto Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy organ stwierdził, że A. Z. i B.Z. są właścicielami działki nr 882 położonej w W., obręb 3, o pow. 0,4654 ha, sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków częściowo jako użytki rolne -RIIIb o pow. 0,3269 ha i częściowo jako tereny mieszkaniowe - B o pow. 0,1385 ha. Działka ta zabudowana jest ponadto budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 105 m2 oraz zwolnionym z opodatkowania z mocy uchwały budynkiem o pow. 28 m2. Wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości organ ustalił przy zastosowaniu stawek właściwych dla poszczególnych przedmiotów opodatkowania określonych w uchwale Rady Miejskiej w Wieliczce Nr XXIII/327/2012 z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości , które wynoszą : - dla gruntów pozostałych – 0,34zł od 1m2 powierzchni, - dla budynków mieszkalnych – 0,69 zł. od m2 pow. użytkowej. Stwierdził ponadto, iż podstawę opodatkowania podatkiem rolnym w przypadku gruntów stanowiących gospodarstwa rolne stanowi liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym). Zgodnie natomiast z treścią art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatek rolny od 1 ha przeliczeniowego gruntów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 - stanowi równowartość pieniężną 2,5 q żyta - obliczone według średniej ceny skupu żyta za 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy. Średnią cenę skupu żyta, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie do dnia 20 października roku poprzedzającego rok podatkowy. Średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów będąca podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2015 wyniosła 61,37 zł za 1 q. W związku z powyższym podatek rolny za rok podatkowy 2015 organ wyliczył na kwotę 62,69 zł (2,5 q x 61,37 zł x 0,3269 hap = 62,69 zł., po zaokrągleniu zgodnie z art. 63 § l Ordynacji podatkowej - 63,00 zł). Na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A.Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie przez organ art. 3 ust 1 i art. 6 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 6a ust. 5 ustawy o podatku rolnym, art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym. W związku z tym skarżąca wniosła o zmianę tej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji tj. Burmistrza Miasta i Gminy W., z dnia 09.02.2015r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi A.Z. stwierdziła, że zarówno decyzja organu II instancji jak i I instancji jest bezzasadna i zażądała ustalenia zobowiązania podatkowego, którego podstawą określenia jest obszar 0,4654 ha a nie 0,4086 ha. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i przedstawioną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 z p. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne opiera się więc na kryterium legalności. Sąd administracyjny, co do zasady, orzekając rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). "Głębokość orzekania" obejmuje natomiast akty lub czynności wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia, (por. art. 135 p.p.s.a.). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1) lit. a-c p.p.s.a), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Istotą sprawy jest niezrozumienie przez skarżącą sposobu ustalania przez organ podatkowy zobowiązania podatkowego dotyczącego podatku rolnego, w oparciu o powołane przepisy. Niewątpliwym jest, że podstawę wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, t.j. Dz. U. 2015 r., poz. 520 z p. zm.). Dane tam zawarte wskazują m.in. na przedmiot opodatkowania, którym w niniejszej sprawie jest działka nr 882 o pow. 0,4654 ha, położona w Wieliczce. Jej właścicielami są A.Z. i B.Z.. Przedmiotowa działka obejmuje obszar sklasyfikowany w ewidencji gruntów i budynków częściowo jako użytki rolne -RIIIb o pow. 0,3269 ha i częściowo jako tereny mieszkaniowe - B o pow. 0,1385 ha. Zabudowana jest ponadto budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 105 m2 oraz zwolnionym z opodatkowania z mocy uchwały budynkiem o pow. 28 m2. Powyższe okoliczności faktyczne dotyczące aspektu przedmiotowego jak i podmiotowego są bezsporne. A.Z. uważa natomiast, że organ wymierzając należny podatek przyjął za podstawę błędną powierzchnię a mianowicie - 0,4086 ha. Kluczową regulacją determinującą sposób naliczenia podatku dotyczącego tej części działki przez organ jest art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2013r. z p. zm.), który został prawidłowo zastosowany zarówno przez Burmistrza Miasta i Gminy W. jaki przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Norma ta wprowadza dychotomiczny podział podstawy opodatkowania podatkiem rolnym: 1) dla gruntów gospodarstw rolnych jest nim liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego; 2) dla pozostałych gruntów stanowi ją liczba hektarów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Art. 4 ust. 5 w/w ustawy ustala natomiast stosowne przeliczniki powierzchni użytków rolnych. Organ podatkowy zarówno I jak i II instancji obliczając podatek od części działki sklasyfikowanej jako użytki rolne o pow. 0,3269 ha musiał posłużyć się właśnie areałem przeliczeniowym o pow. 0, 4086 ha, który jest w tym wypadku wartością abstrakcyjną przyjętą przez organ (y) zgodnie z dyspozycją wspomnianej normy na potrzeby przedmiotowej sprawy. Tak więc powierzchnia przeliczeniowa 0, 4086 ha nie ma nic wspólnego z rzeczywistą powierzchnią działki nr 882 , która wynosi 0,4654 ha. Powierzchnia przeliczeniowa nie zastępuje więc ani nie zmienia całkowitej powierzchni działki wynikającej z wypisu z rejestru gruntów, stanowiącego urzędowe źródło informacji, m.in. w postępowaniu podatkowym. Z kolei podkreślić należy , że na pow. gruntów 0,4654 ha będących w posiadaniu skarżącej , składa się pow. 0,1385 ha ( grunty pozostałe ) oraz pow. 0,3269 ha ( grunty rolne) W stosunku do pozostałej części działki o charakterze budowlanym o pow. 0,1385 ha organ (y) prawidłowo wymierzył wartość podatku w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt. 1), art. 4 ust. 1 pkt 1), art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849 z p. zm.) oraz na podstawie uchwały Rady Miejskiej w Wieliczce Nr XXIII / 327/2012 z dnia 13 listopada 2012 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości i uchwały Rady Miejskiej w Wieliczce Nr XXXIV/506/2009, z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie zmiany uchwały Rady Miejskiej w Wieliczce Nr XXII/299/2008, z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego. Sąd przeprowadzając kontrolę sądowoadministrcyjną zwrócił jednak uwagę na dwie kwestie, wymagające omówienia. Po pierwsze sposób uzasadniania decyzji I instancyjnej w postaci "tabelek" może być mało czytelny dla adresata decyzji. Zaznaczyć jednak należy , że jest to ogólnie przyjęta praktyka spowodowana faktem , że wymiar podatków od nieruchomości i rolnego jest ustalany corocznie o stan faktyczny, który z reguły jest trwały i rzadko się zmienia i znany jest zarówno organowi jak i podatnikom. Zgodnie z art. 165 § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej w przypadku ustalania zobowiązań podatkowych , które zgodnie z odrębnymi przepisami ustalane są corocznie , jeżeli stan faktyczny nie uległ zmianie nie jest wymagane wydawanie postanowienia o wszczęciu postepowania podatkowego. Trzeba jednak podkreślić , że w sytuacji gdy podatnik kontestuje decyzje organu pierwszej instancji organ odwoławczy powinien donieść się do wszystkich istotnych okoliczności w sprawie . Podkreślić bowiem należy, że uzasadnienie prawne zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa (por. art. 210 § 4 o.p.). Powinno ono więc zawierać objaśnienie wykładni zastosowanych przepisów prawnych, znaczenia poszczególnych słów i pojęć użytych w tych przepisach (por. A.Kabat (w:) Ordynacja podatkowa, Komentarz, Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s.651). Uzasadnienie ma objaśnić tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie (por. J.Borkowski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 488). Jest zatem niezbędnym elementem rozstrzygnięcia i stanowi integralną jego część. Zwrócić należy uwagę, iż staranność przekazywania adresatowi uzasadnienia własnych argumentów wykorzystanych przy formułowaniu treści decyzji jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia. Wyjaśnienie natomiast podstawy prawnej decyzji i tym samym argumentów interpretacyjnych przytoczonych przez organ administracji publicznej, powinno być dokonane w sposób czytelny, nie tylko dla organu odwoławczego lub sądu, ale również dla strony postępowania jako bezpośredniego adresata takiego aktu (por. wyrok NSA z dnia 20.11.2001r., sygn. akt II SA/Lu 629/00, wyrok NSA z dnia 04.03.2014r. , sygn. akt II GSK 2075/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16.04.2014r., sygn. akt VIII SA/Wa 839/13). Zatem jeżeli strona ewidentnie nie zrozumiała decyzji organu pierwszej instancji obowiązkiem organu odwoławczego było odniesienie się do wątpliwości strony w uzasadnieniu decyzji . Druga kwestia dotyczy natomiast błędu Samorządowego Kolegium Odwoławczego popełnionego w uzasadnieniu zakażonej decyzji, podczas wyliczania podatku rolnego na podstawie powołanych przepisów i średniej ceny skupu żyta, ustalonej w Komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 października 2014 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku rolnego na rok podatkowy 2015 (M.P. z 2014r., poz. 935). Organ nieprawidłowo użył bowiem jako hap wartość 0,3269 a nie wartość 0, 4086. W wyniku iloczynu została podana jednak prawidłowa wysokości podatku rolnego 62,69 zł., tak jakby uwzględniono czynnik iloczynu w wysokości 0,4086. Wskazane uchybienia nie mają jednak charakteru znacznego, który powodowałby eliminację kontrolowanych rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Wymiar podatku od w/w działki został przeprowadzony prawidłowo w oparciu o niesporny stan faktyczny, przy zastosowaniu wymienionych przez organ podstaw prawnych. Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności sprawy Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego przedstawione w zaskarżonej decyzji, tym samym uznając skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.), co skutkowało jej oddaleniem.