I SA/Kr 1446/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.M., o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 21.10.2016r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów z innych źródeł za 2012r. postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla Z.M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia 21.10.2016r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów z innych źródeł za 2012r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz nadesłanych dokumentów Z.M. ur. w 1958r. jest osobą bezrobotną i samodzielnie oprowadzi gospodarstwo domowe. Ma stwierdzony umiarkowany stopień niepełnosprawności, choruje też na depresję i nadciśnienie. Ze względu na wiek stan zdrowia nie może znaleźć pracy. Otrzymuje ona zasiłek stały z MOPS w wysokości 484 zł, miesięcznie , netto oraz alimenty od byłego męża w wysokości 150 zł, miesięcznie , netto. Miesięczne wydatki strony skarżącej obejmują: koszty wynajmu mieszkania – 300 zł, opłatę za energię elektryczną – 30 zł, opłatę za wywóz śmieci – 7 zł, koszty doładowań telefonu – 30 zł. Wnioskodawczyni nie jest właścicielem nieruchomości ani przedmiotów o wartości pow. 5000 zł, nie posiada też oszczędności. Podniosła, że jej sytuacja jest na tyle zła, że nie ma pieniędzy na wykup leków. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 06.10.2004r. , sygn. akt GZ 71/04, postanowienie NSA z dnia 23.07.2013r. , sygn. akt II FZ 565/13, postanowienie NSA z dnia 19.07.2013r. , sygn. akt I FZ 324/13, postanowienie NSA z dnia 28.11.2012r. , sygn. akt I GZ 384/12). Obecna sytuacja Z.M. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Uzyskiwane przez nią dochody są bardzo niskie i nie wystarczają na pokrycie wszystkich bieżących potrzeb, w tym lekarstw. Nie pozwalają zatem na poczynienie jakichkolwiek oszczędności przez stronę skarżącą. Nie posiada też ona żadnych nieruchomości, zasobów finansowych, czy przedmiotów wartościowych mogących podlegać sprzedaży. Stąd też przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest w pełni zasadne. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 1 i 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz .718 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.