I SA/Kr 1503/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.S. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 08.07.2014r., nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do czerwca 2013r., postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął ponowny wniosek D.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia 08.07.2014r., nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do czerwca 2013r. D.S. w dalszym ciągu samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i mieszka u siostry. Podejmuje prace porządkowe w gospodarstwach sąsiednich i z tego tytułu uzyskuje ok. 500 zł., miesięcznie. Opłaca z tej kwoty abonament telefoniczny w wysokości 90 zł., miesięcznie. Dotychczasowe koszty sądowe w wysokości 9 664 zł. uiszczone zostały dzięki pomocy finansowej ojca, który przelał kwotę 9 670 zł. na w/w cel, na konto pełnomocnika syna. Do wniosku dołączone zostało jednocześnie oświadczenie ojca D.S. – W. S., w którym stwierdził kategorycznie, iż nie prowadzi z synem wspólnego gospodarstwa domowego oraz że zaprzestał wspierać go finansowo w sprawach sądowych prowadzonych z jego udziałem. Wnioskodawca podał ponadto, jak poprzednio, iż posiada zobowiązania, których nie spłaca, opiewające na kwoty 61 965,51 zł. oraz 11 202,07 zł., wynikające z tytułu umowy leasingu oraz z nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, wydanym przez Sąd Rejonowy w N., V Wydział Sąd Gospodarczy, sygn. akt [...]. Zaznaczył również, że nie posiada majątku i oszczędności. Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 06.10.2004r. , sygn. akt GZ 71/04, postanowienie NSA z dnia 23.07.2013r. , sygn. akt II FZ 565/13, postanowienie NSA z dnia 19.07.2013r. , sygn. akt I FZ 324/13, postanowienie NSA z dnia 28.11.2012r. , sygn. akt I GZ 384/12). Przedstawiona sytuacja strony skarżącej nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania. Orzekający dał wiarę oświadczeniom ojca wnioskodawcy – W.S., iż nie prowadzi on z synem wspólnego gospodarstwa domowego oraz że syn nie może już liczyć na jego pomoc finansową, w kwestii finansowania kosztów sądowych. Nie można też oczekiwać, iż pomoc ojca dla syna, w w/w zakresie ma mieć charakter nieograniczony. Wykładnia taka byłaby bowiem zbyt daleko idąca. Wnioskodawca ma więc do dyspozycji niewysoką kwotę dochodów o niestałym charakterze, kilkakrotnie niższą od wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie. Nie ma oszczędności i posiada znaczne zadłużenie. Stąd też, zdaniem orzekającego, uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 4 832 zł. jest poza jego możliwościami płatniczymi. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).