I SA/Kr 1645/14

sygn. akt I SA/Kr 1645/14 Kraków, dnia 16 marca 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lipca 2014r., znak [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2009 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lipca 2014r., znak [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2009 r. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia nieodwracalnej szkody, kwoty ujęte w decyzji są "astronomiczne", a jej wykonanie doprowadziłoby do zniszczenia przedsiębiorstwa i bankructwa podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w skardze jako podstawę prawną żądania skarżący dwukrotnie wskazał art. 61 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis taki nie istnieje, ale sformułowanie podstawy prawnej może sugerować, że skarżącemu chodziło o art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., odnoszący się do wstrzymania zaskarżonego aktu administracyjnego przez organ, który go wydał. Jednak uzasadnienie wniosku, w tym powołanie się na niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnej szkody pozwala przyjąć, że intencją skarżącego było skierowanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji do sądu (art. 61 § 3 p.p.s.a.), wobec czego wniosek należało rozpoznać. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). W niniejszej sprawie skarżący ograniczył się do bardzo lakonicznego stwierdzenia, że decyzja obejmuje bardzo wysokie kwoty pieniężne, a jej wykonanie prowadziłoby do zniszczenia jego przedsiębiorstwa oraz do bankructwa. Jednak twierdzenia tego skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił. Nie sposób na podstawie samej wysokości podatku, określonego w decyzji, oraz niczym nie popartego oświadczenia strony przyjąć, w jaki sposób wyegzekwowanie obowiązku wpłynie na funkcjonowanie przedsiębiorstwa podatnika. Skarżący nie uprawdopodobnił więc, że zachodzą przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.