I SA/Kr 1688/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego , w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25.08.2014r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M.B. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25.08.2014r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach", nadesłanych dokumentów oraz akt sprawy o sygn. I SAB/Kr 7/14 M.B. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest zatrudniona na ¾ etatu w C. Sp. z o.o. z wynagrodzeniem 938,08 zł. miesięcznie , netto. Miesięczne wydatki strony skarżącej obejmują : opłatę za energię elektryczną – ok. 204,60 zł., opłatę za wodę – 10 zł., opłatę za wywóz śmieci – 9 zł., koszty dojazdów do pracy – 200 zł., koszty środków czystości – 50 zł. Uiszcza też podatek rolny i od nieruchomości , którego kwartalna rata wynosi 48 - 49 zł. Pozostałą część wypłaty wnioskodawczyni przeznacza na zakup żywności, choć jak podkreśla suma ta nie starcza nawet na skromne zaspokojenie potrzeb w tym zakresie. M.B. jest współwłaścicielką nieruchomości o pow. 17 a, zabudowanej domem, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego(§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 06.10.2004r. , sygn. akt GZ 71/04, postanowienie NSA z dnia 23.07.2013r. , sygn. akt II FZ 565/13, postanowienie NSA z dnia 19.07.2013r. , sygn. akt I FZ 324/13, postanowienie NSA z dnia 28.11.2012r. , sygn. akt I GZ 384/12). Obecna sytuacja M.B. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Uzyskiwane przez nią niskie wynagrodzenie wydawane jest w całości na bieżące potrzeby. Nie posiada ona też żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych a każdy wydatek, nawet najmniejszy, stanowi dla niej bardzo dotkliwe uszczuplenie budżetu domowego. Stąd też orzekający stanął na stanowisku, iż w rozpatrywanym przypadku, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadne. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.