I SA/Kr 1745/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Asesor Protokolant: NSA Józef Michaldo WSA Stanisław Grzeszek WSA Anna Znamiec (spr) Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2005r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 18 czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 1.512 zł (jeden tysiąc pięćset dwanaście złotych). Decyzją z dnia [...].12.2001 r. nr [...] Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej określił I. Spółce z o. o. z siedzibą w K.zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. w kwocie 144598,00 zł, zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. w kwocie 9491,00 zł oraz odsetki za zwłokę jak również ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. w kwocie 2847,00 zł. W wyniku przeprowadzonej u podatnika kontroli Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, że podatnik zaniżył kwotę podatku należnego za grudzień 2000 r. o 9491,00 zł. Organ l instancji ustalił, że w miesiącu grudniu 2000 r. I. spółka z o. o. z siedzibą w K. prowadziła wspólne działania reklamowe z P. SA. Podatnik nabył od M.Polska spółka z o. o. z siedzibą w W. w dniu [...]12.2000 r. towary (bezrękawniki polarowe, rękawiczki polarowe, szaliki polarowe, czapki polarowe, T - shirty, parasole, zegary - sygnowane "S.") o wartości 100835,00 zł netto, co zostało udokumentowane fakturą VAT nr [...] Część towarów o wartości 60510,00 zł netto została sprzedana agentom współpracującym z podatnikiem, a pozostała część towarów o wartości 40334,00 zł netto została przekazana do punktów sprzedaży podatnika i była wykorzystana podczas sprzedaży promocyjnej "[...] " jako nagrody. Nagrodę otrzymywał każdy kto zakupił od podatnika odpowiedni produkt firmy "P. ". Inspektor Kontroli Skarbowej ustalił, że na każdym towarze, stanowiącym nagrodę umieszczony był znak firmowy produktu "S.". W ocenie organu podatkowego umieszczenie na danym towarze znaku firmowego sprzedawanego przez firmę towaru, powoduje, że towar ten staje się materiałem reklamowym, albowiem umieszczanie takiego znaku ma na celu reklamę firmy i produktu. Ponadto ustalono, że P.S.A. refundowała w 50 % koszty wspólnych działań reklamowych, co zostało potwierdzone fakturami VAT nr [...] z [...].12.2000 r. i nr [...] z [...].12.2000 r. Podatnik nie zadeklarował i nie uiścił podatku w kwocie 8873,40 zł od przekazania wymienionych towarów - w ocenie organu podatkowego - na cele reprezentacji i reklamy w miesiącu grudniu 2000 r. w ramach akcji "[...] ". Organ l instancji ustalił, że podatnik w miesiącu grudniu 2000 r. przeznaczył na reklamę akcji "[...]" plakaty, kuponiki i ulotki zakupione w firmie B. s.c., których wartość netto wynosi łącznie 2808,00 zł, co udokumentowano fakturami VAT nr [...] z [...].11.2000 r. oraz nr [...] z [...].11.2000 r. Wymienione towary przekazano na cele reklamowe w grudniu 2000 r. Podatnik nie zadeklarował i nie uiścił podatku od w kwocie 617,70 zł od przekazania wymienionych towarów w grudniu 2000 r. na cele reklamowe. W ocenie organów podatkowych podatnik zobowiązany był na mocy przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) do zapłaty podatku od towarów przekazanych na cele reprezentacji i reklamy, gdyż pod pojęciem przekazania rozumie się zarówno przekazanie towaru przez podatnika osobom trzecim w sensie fizycznym jak i podjęcie decyzji o rozdysponowaniu nabytego towaru na potrzeby reprezentacji i reklamy. Dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. ustalono na podstawie przepisu art. 27 ust. 5 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie do Izby Skarbowej . Odwołujący się podniósł, że działa jako agent P. SA a zatem przekazywał nagrody w ramach sprzedaży promocyjnej również w imieniu i na rachunek P. SA, co więcej, P.SA finansował koszty promocji w 50 %. Podatnik, odwołując się do regulaminu akcji "[...] podkreślił, że przedmiotowe towary były przeznaczane jako nagrody dla klientów, którzy zawrą umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w sieci P. i jednocześnie kupią telefon wraz z kartą SIM. Towar był przekazywany konkretnemu klientowi w ramach zapłaconej przez niego ceny w związku z zawarciem umowy. Wymienione towary były dołączane w ramach sprzedaży promocyjnej. Odnośnie zakupionych ulotek, plakatów podatnik wskazuje, że zawarta była w nich informacja o akcji promocyjnej "[...]". Ulotki nie zawierały elementów wartościujących a ich celem nie było zachęcanie do zakupu ale informacja o promocji. i Decyzją z dnia [...]06.2002 r. Nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej, uzasadnieniu decyzji Izba skarbowa podzieliła stanowisko zajęte przez organ l instancji, że podatnik w miesiącu grudniu 2000 r. przekazała na potrzeby reklamy towary w ramach sprzedaży premiowej oraz ulotki reklamowe o łącznej wartości 43142,00 zł netto i nie odprowadził podatku należnego od tej czynności, zaniżając kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2000 r. o 9491,00 zł. W ocenie Izby Skarbowej działalność reklamowa realizowana jest przy wykorzystaniu szerokiej gamy środków oddziaływania na potencjalnego nabywcę, a takim środkiem oddziaływania jest m. In. Sprzedaż premiowa. Wydanie w ramach tej sprzedaży nagrody ma na celu uatrakcyjnienie sprzedaży. Ponadto umieszczenie na nagrodach nazwy i logo firmy, której towar był sprzedawany stanowiło reklamę firmy i jej produktów. Towary na cele reklamy w ramach sprzedaży premiowej przekazywała I. spółka z o. o. , a nie P. SA i dlatego Izba Skarbowa podzielając pogląd organu l instancji uznała, że podatnikiem z tego tytułu jest I.spółka z o. o. Izba Skarbowa przyjęła, że plakaty, kupony, ulotki zawierające informacje o firmie i jej produktach były również towarem reklamowym i ich przekazanie powinno podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wymienione materiały zawierały elementy wartościujące i zachęcające do zakupu. Zastosowana szata graficzna, kolorystyka, jakość papieru i wykonania oraz proporcja ilości informacji do pozostałych elementów grafiki miały na celu przyciągnąć i zachęcić potencjalnego klienta do zawarcia umowy. Na powyższą decyzję Izby Skarbowej podatnik złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając rażące naruszenie przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez bezpodstawne uznanie, że załączenie do zakupionego towaru upominków wyczerpuje znamiona pojęcia reklamy, podczas gdy jest to forma sprzedaży premiowej, nie podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podatnik wręczając przy sprzedaży towaru i usługi nagrodę premiował konkretną sprzedaż. Fakt, że na nagrodzie znajdował się znak firmowy produktu "S." nie może stanowić samo w sobie, iż była to reklama. Istotną różnicę pomiędzy sprzedażą premiową a reklamą skarżący dostrzega w tym, że przy reklamie nie powstaje stosunek zobowiązaniowy, który niewątpliwie powstaje przy sprzedaży premiowej. Skarżący odwołał się do pisma Ministra Finansów z dnia 06.12.1995 r. nr PO4/AK-722-1110/95 zgodnie z którym wydatki związane ze sprzedażą premiową nie łączą się z reklamą. W związku z tym wydanie towaru w ramach sprzedaży premiowej nie można uznać za przekazanie towarów na potrzeby reklamy w rozumieniu art. 2 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie skarżącego przedmiotowe plakaty, kupony i ulotki zawierały informacje o firmie i nie miały cech reklamy. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podnosząc argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto Izba Skarbowa podniosła, że powołane przez skarżącego pismo Ministra Finansów dotyczy interpretacji przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, a nie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W ocenie Izby Skarbowej wszystkie wymienione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności wskazują że działania skarżącego poprzez zachętę do kupna miały charakter reklamowy o czym dodatkowo świadczy fakt księgowania tych wydatków przez podatnika na koncie "reklama". Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje w części na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego i prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega świadczenie oraz przekazanie lub zużycie towarów na potrzeby reprezentacji albo reklamy. Na gruncie przepisów prawa podatkowego brak jest definicji legalnej pojęcia "potrzeby związane z reprezentacją i reklamą" jak również brak jest definicji legalnej pojęcia "reklama". Zgodnie z powszechnie przyjętym stanowiskiem w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku z brakiem w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym definicji pojęcia "reklama", należy rozumieć to pojęcie zgodnie z jego znaczeniem w języku polskim. Słownik języka polskiego definiuje pojęcie reklamy jako "rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś". W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie należy rozróżnić pojęcie "reklamy" od pojęcia "promocji". Pojęcia "reklamy" nie można rozszerzać na wszelkie działania podatnika mające na celu zwiększenie sprzedaży. Za najistotniejszą cechą reklamy powszechnie uważa się informowanie o konkretnych towarach, o ich zaletach, wartościach, co jest przekazywane bliżej nieokreślonym kontrahentom, działanie mające na celu zachęcenie do zakupu reklamowanego towaru. W związku z powyższym za reklamę nie mogą być uznane takie działania, które zachęcają do zakupu określonego towaru, ale nie polegają na rozpowszechnianiu informacji o tym towarze. Przykładem takich działań może być realizowana przez skarżącego sprzedaż usługi (telekomunikacyjnej) i towaru (telefonu wraz z kartą S IM) z dołączonym dodatkowo innym towarem. Czynności podatnika polegające na sprzedaży usługi i towaru wraz z dodatkowo dołączonym innym towarem nie wyczerpuje dyspozycji przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Odnośnie przekazania ulotek, plakatów, kuponów związanych z akcją promocyjną "[...]" w ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie organy podatkowe dokonały prawidłowych ustaleń, że przekazanie tych materiałów nastąpiło na potrzeby reklamy, a zatem czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W przedmiotowych materiałach oprócz treści informacyjnych zawarte były elementy reklamy, zachęcające potencjalnych klientów do zakupu towaru i usługi. Świadczy o tym jak słusznie przyjęły organy podatkowe kompozycja graficzna, kolorystyka, jakość wykonania - mające na celu przyciągnąć klienta i zachęcić go do dokonania zakupu co stanowi podstawową funkcję reklamy. Sąd podziela stanowisko Prezentowane w orzecznictwie, iż reklamę stanowią informacje o konkretnych towarach, o ich zaletach, wartościach i możliwościach nabycia, przekazywane bliżej nieokreślonemu kontrahentowi, mające na celu zachęcenie go do kupna (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.06.1999 r. sygn. l SA/Po 1947/98, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.09.1998 r. sygn. l SA/Lu 833/97, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.09.1998 r., sygn. l SA/Po 140/98). Na mocy przepisu art. 122 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Brak legalnej definicji pojęcia "reklamy" na gruncie prawa podatkowego daje organom podatkowym możliwość swobodnej oceny dowodów w tym zakresie, jednakże w granicach sensu użytych słów i w znaczeniu jakie nadaje im język potoczny nie dokonując interpretacji rozszerzającej pojęcia "reklamy". W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).