I SA/Kr 190/12

Sygn. akt I SA/Kr 190 /12 P O S T A N O W I E N I E Dnia 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku od osób fizycznych za 2004 rok p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącej A.L. o zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 2 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A.L. o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony pismem z dnia 2 kwietnia, 26 kwietnia, 9 maja i 14 maja 2012 roku, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 listopada 2011 r. We wniosku skarżąca oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód osiągany z tytułu umowy o pracę wynosi 1.500 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o pow.38 m2, ½ cz. udziału we własności nieruchomości gruntowej o pow. 1,11 ha, ¼ cz. udziału we własności nieruchomości rolnej, zabudowanej o pow. 2ha. Na uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż do WSA w Krakowie złożyła cztery skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, które zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SA/ Kr 190-193/12. Kwota łączna wpisów od tych skarg wynosi 15.058 zł i na obecnym etapie życia przekracza możliwości finansowe skarżącej. Utrzymuje się ona z wynagrodzenia za pracę w wysokości netto 1111.86 zł. miesięcznie. Ponadto z tytułu najmu nieruchomości rolnej zabudowanej o pow. 2ha uzyskuje wynagrodzenie miesięczne brutto w wysokości 1.500 zł, płatne co kwartał. Nie posiada oszczędności, z których mogłaby uiścić wpis. Według skarżące odmowa zwolnienia od wpisu oznaczałaby pozbawienie jej prawa do sądowej kontroli legalności zaskarżonej decyzji. W ocenie referendarza informacje przekazane przez skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające do oceny jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej, w związku z czym, działając na zasadzie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 15 marca 2012 r., skierowanym do pełnomocnika skarżącej, została ona wezwana do jego uzupełnienia. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2012 r., uzupełniającym wniosek pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, iż w związku ze zmianą umowy spółki "A" J. P. A.L. spółka jawna z dniem 26 lipca 2010 r. skarżąca nie jest już wspólnikiem tej spółki. Nie ma zatem, dostępu do jej rachunków bankowych, jak i możliwości uzyskania z nich wyciągów celem przedłożenia przed sądem. Skarżąca nie prowadzi już działalności gospodarczej, a zatem nie składała w bieżącym roku deklaracji VAT. Konto osobiste skarżącej zostało zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie tym pełnomocnik wymienił również wszystkie nieruchomości stanowiące własność lub współwłasność skarżącej tj. mieszkanie o pow. 38 m2, oraz dwie nieruchomości rolne. Według oświadczenia skarżąca obecnie zamieszkuje w miejscowości B., przy ul. N. w lokalu mieszkalnym stanowiącym jej własność. Ona też ponosi koszty jego utrzymania. Według oświadczenia skarżącej w roku 2011 osiągała ona jedynie dochody ze stosunku pracy w "A" spółka jawna w wysokości 1.500 zł brutto miesięcznie - zaświadczenie pracodawcy na okoliczność wysokości miesięcznego wynagrodzenia skarżącej. Małżeństwo małżonków A. i Z. L. nie zostało rozwiązane wyrokiem sądowym. Nie pozostają oni również w separacji na skutek orzeczenia sądowego. Obwiązuje ich umowa o rozdzielności majątkowej( akta admin.),kserokopia wyciągu z konata osobistego skarżącej, odpis z KRS dot. spółki "A", wydruki centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych dotyczące nieruchomości stanowiących własność i współwłasność skarżącej, kserokopie rachunku za czynsz - 415,83 zł, kserokopia zeznania podatkowego za rok 2010, kserokopia umowy najmu nieruchomości gruntowej, wniosek do Starostwa Powiatowego w O. o wydanie zaświadczenia w sprawie własności pojazdów mechanicznych, kserokopia księgi wieczystej lokalu numer [...] położonego w budynku przy ul. N. w B., oraz nieruchomości gruntowych stanowiących współwłasność skarżącej. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącą dodatkowo do wyjaśnienia gdzie mieszka jej syn P.L., czym się zajmuje - czy obecnie zajmuje jakieś stanowisko w spółce "A", jakie są jego źródła dochodu miesięcznego i jak jest ich wysokość, sprecyzowanie kwoty jaka widniej na przedłożonych do akt kserokopiach wyciągów bakowych dot. pozycji - " środki zablokowane", przedłożenia zeznania podatkowego za rok 2011 oraz oświadczenie czy wynagrodzenie skarżącej jest objęte zajęciem komorniczym, jeśli tak to do jakiej wysokości. Do pisma uzupełniającego z dnia 9 maja 2012 r. dołączone zostało zaświadczenia z Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w O. potwierdzające, iż skarżąc A.L. nie figuruje jako właściciel pojazdu mechanicznego. Do pisma uzupełniającego z dnia 14 maja 2012 r. dołączone zostało oświadczenie syna skarżącej P.L., w którym odmawia on przekazania informacji w zakresie wysokości jego miesięcznego wynagrodzenia, gdyż zakreślony przez sąd obowiązek nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa, ponadto dołączono kserokopię zeznania podatkowe za rok 2011. Rozpoznając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu lub w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zatem wniosek skarżącej należy rozpatrywać w kontekście przesłanek zawartych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z wyżej powołanym artykułem przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienia prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom. Które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe ( postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn, akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz.8). Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy rozpatruje się w dwóch aspektach – z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń , jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, a z drugiej zaś z uwzględnieniem jej możliwości finansowych ( por. H. Knysiak – Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s.85). Oceniając sytuację materialna i życiową wnioskodawcy bierze się pod uwagę również sposób w jaki wnioskodawca gospodarował swoim majątkiem do chwili złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niewątpliwa i ta okoliczność wpływa i kształtuje obecną sytuację materialną wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie po dokonaniu analizy informacji wynikających z oświadczeń skarżącej jak i przekazanych przez nią dokumentów, referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzą szczególne okoliczności, określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. . pozwalające na skuteczne ubieganie się o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpoznając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę wysokość kosztów, które ma ponieść skarżąca oraz to czy zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyła, iż utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.500 zł brutto. Jak ustalona na podstawie dodatkowych wyjaśnień skarżącej od lipca 2010 roku nie jest ona już wspólnikiem spółki "A", nie prowadzi zatem działalności gospodarczej i nie osiąg z tego tytułu dochodu. Rezygnacja z prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej w ramach spółki "A" jest o tyle zaskakująca, iż zgodnie z przedłożonym do akt sprawy zeznaniem podatkowym za rok 2010, przychód skarżącej właśnie z działalności gospodarczej wyniósł 1.834.223.84 zł, co po odliczeniu kosztów uzyskania dawało dochód w wysokości 71.179,04 zł (dla porównania dochód skarżącej za 2011 rok, na podstawie zeznania podatkowe, wyniósł 15.297 zł). Co więcej z analizy przedstawionych dokumentów wynika, iż spółka "A" nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym i generuje przychody. Znamiennym jest również fakt, iż po rezygnacji skarżącej w jej miejsce wpisany został jako wspólnik jej syn P.L.. Skarżąca świadoma swej sytuacji finansowej (w odniesieniu do podejmowanych wobec niej działań prawnych ze strony organów podatkowych), rezygnuje z dochodowej działalności gospodarczej na rzecz zatrudnienie w tej spółce z wynagrodzeniem w wysokości, która uniemożliwia skuteczne egzekwowanie wobec niej obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, narażając Skarb Państwa - czyli wszystkich podatników do nieuzasadnionego finansowania działań skarżącej w ramach prowadzonych postępowań sądowych. Skarżąca w zaistniałej sytuacji nie ma powodów oczekiwać, iż zostanie potraktowana na równi z osobami bezrobotnym, osobami w trudnej sytuacji życiowej, chorymi, pozbawionymi środków finansowych korzystających w sposób uzasadniony z dobrodziejstwa prawa pomocy. W tym miejscu należy też podkreślić, iż składający wniosek o przyznanie prawa pomocy musi wykazać nie tylko swoją sytuację majątkową, ale również sytuację majątkową innych członków rodziny - domowników, którzy pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie domowym bądź są zobowiązani do alimentacji( art. 252 p.p.s.a.). Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego regulują stosunki miedzy rodzicami dziećmi nakładając na rodziców i dzieci określone obowiązki alimentacyjne (art. 128 k.r.o.) Stosownie natomiast do art. 87 k.r.o. rodzice i dzieci obowiązani są wspierać się wzajemnie. Do obowiązków tych zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym- zalicza się również pomoc w opłaceniu kosztów postępowania sądowego, toczonego przez osobę uprawnioną do alimentacji ( por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1989 r., sygn. akt. II CZ 80/89, opubl. W LEX pod nr 8963 i z dnia 5 maja 1967 r., sygn. akt I CZ 37/67, opubl. W LEX pod nr 6155, postanowienie NSA z dnia 6 października 2004r., sygn. akt I GZ 71/04, opubl. W ONSA i WSA z 2005 r., nr 1, poz. 8) W zakresie w jakim dochody i obciążenia finansowe osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym bądź zobowiązanych do alimentacji ( rodziców i dzieci) kształtują sytuację finansowa wnioskodawcy tj. koszty utrzymania i potencjalne dochody, referendarze i wojewódzkie sądy administracyjne są uprawnione na podstawie art. 255 p.p.s.a. do wzywania o dokumenty źródłowe obrazujące sytuację finansową tych osób ( por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt II FZ 67/11). W przedmiotowej sprawie mimo precyzyjnego wezwania syn skarżącej P.L. w złożonym do akt sprawy oświadczeniu odmówił ujawnienia wysokości miesięcznego dochodu wskazując, że przekazanie takiej informacji nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. W takiej sytuacji, w ocenie referendarza oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte w formularzu nie uczyniło zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 252 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym o dochodach nie tylko wnioskodawcy, ale również dzieci i innych domowników. Wniosek skarżącej nie zawierał więc pełnej informacji dotyczącej zdolności do uiszczenia kosztów postępowania, choćby w części, uwzględniając sytuację majątkową i finansową osób najbliższych tj. domowników i osób zobowiązanych do alimentacji. W świetle uwag dotyczących stosunków miedzy rodzicami i dziećmi, nie jest wystarczające dla pozytywnego rozpoznania wniosku złożenie oświadczenia przez syna skarżącej, iż nie ujawni on swoich miesięcznych dochodów. Wobec powyższego należało przyjąć, iż skarżąca nie zrealizowała warunków wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów postępowania, chociażby w części. Złożone na urzędowym formularzu oświadczenia jest niepełne nie zawiera bowiem wszystkich danych o sytuacji majątkowej, rodzinnej i finansowej skarżącej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).