I SA/Kr 1986/13

sygn. akt I SA/Kr 1986/13 Kraków, dnia 28 marca 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2013r., Nr [...] w sprawie określenia w podatku od towarów i usług : za maj i październik 2008 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz zobowiązania podatkowego za czerwiec, lipiec, wrzesień, listopad i grudzień 2008 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 września 2013r., Nr [...] w sprawie określenia w podatku od towarów i usług : za maj i październik 2008 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz zobowiązania podatkowego za czerwiec, lipiec, wrzesień, listopad i grudzień 2008 r. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczność natychmiastowej zapłaty tak wysokiej kwoty i to z odsetkami może poważnie odbić się na prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a nawet skutkować koniecznością zaprzestania jej prowadzenia. Jednocześnie zauważył, iż w takim przypadku nawet pozytywne rozpatrzenie skargi może w razie braku wstrzymania wykonania decyzji przyjść zbyt późno i nie zapobiec negatywnym konsekwencjom dla skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). W niniejszej sprawie skarżący ograniczył się do przywołania ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji oraz bardzo lakonicznego stwierdzenia, że konieczność natychmiastowej zapłaty tak wysokiej kwoty, wynikającej z przedmiotowej decyzji i to z odsetkami może poważnie odbić się na prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a nawet skutkować koniecznością zaprzestania jej prowadzenia oraz , że w takim przypadku nawet pozytywne rozpatrzenie skargi może w razie braku wstrzymania wykonania decyzji przyjść zbyt późno i nie zapobiec negatywnym konsekwencjom dla skarżącego. Nie przedstawił jednak szerzej argumentów, mogących świadczyć o tym, że – w zestawieniu z całością majątku – szkoda mogąca powstać w wyniku wykonania decyzji byłaby dla skarżącego szkodą znaczną. Nie wykazał też, że istnieje prawdopodobieństwo spełnienia się przytoczonych wyżej okoliczności. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.