I SA/Kr 2009/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia : - odrzucić skargę - Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2013 r. wezwano pełnomocnika P.C. do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 26 października 2012 r. wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. o kwotę 2989 zł wraz z pouczeniem, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu skarżący P.C., działając przez swojego pełnomocnika, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na postanowienie to nie zostało wniesione zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. Z-ca Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 29 stycznia 2013 r. poprzez uzupełnienie wpisu sądowego od skargi o kwotę 2 989 zł - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 sierpnia 2013 r. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wpis od skargi nie został natomiast uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z przepisu tego wynika zatem, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnosząc wskazane przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd zauważa, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jeżeli skarżący po doręczeniu mu takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Stanowisko to znajduje oparcie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, które Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony do uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002r., sygn. akt III RN 144/02, niepubl.). Od wskazanego obowiązku nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie uchyla ono bowiem skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010r., sygn. akt II FZ 115/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby natomiast doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu zasadniczo orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu. Skoro bowiem na skarżącym spoczywał obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, a wpis nie został uiszczony, skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.