I SA/Kr 212/13

|Sygn. akt I SA/Kr 212/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 kwietnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Urszula Zięba (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r., sprawy ze skarg D. P., na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 14 grudnia 2012 r. Nr [...],, Nr [...],, Nr [...],, Nr [...],, Nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, - s k a r g i o d d a l a - Prezydent Miasta K. decyzjami z dnia 31 sierpnia 2012 r., Nr: [...],[...],[...],[...] i [...] działając w trybie wznowienia postępowania podatkowego, orzekł o uchyleniu w całości własnych ostatecznych decyzji: z dnia 18 stycznia 2007 r. Nr [...], z dnia 12 stycznia 2008 r. Nr [...], z dnia 13 stycznia 2009 r. Nr [...], z dnia 12 stycznia 2010 r. Nr [...] i z dnia 17 stycznia 2011 r. Nr [...] i ustalił skarżącemu D.P. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości: za rok 2007 w kwocie 11.340 zł, za rok 2008 w kwocie 11.589 zł, za rok 2009 w kwocie 11.589 zł, za rok 2010 w kwocie 11589 zł i za rok 2011 w kwocie 11.584 zł. Od powyższych decyzji skarżący złożył odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W toku prowadzonego przez SKO postępowania odwoławczego, w dniu 7 listopada 2012 r. do SKO wpłynęły wnioski skarżącego o zawieszenie postępowań toczących się przed Kolegium w oparciu o art. 97§ 1 pkt 4 K,p.a. W uzasadnieniu podniesiono, że w dniu 14 sierpnia 2012 r, złożono do Prezydenta Miasta K. wniosek o umorzenie zaległości podatkowych za 2012 rok, który do dnia dzisiejszego nie został ostatecznie rozpatrzony. Zdaniem skarżącego, rozstrzygnięcie w prowadzonych przez Kolegium sprawach jest uzależnione od wyniku postępowania toczącego się w dalszym ciągu przed Prezydentem Miasta K Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu ww. wniosków skarżącego, postanowieniami z dnia 13 listopada 2012 r., znak: [...],[...],[...],[...],[...] odmówiło zawieszenia postępowania prowadzonego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym pod ww. sygnaturami. W zażaleniach na powyższe postanowienia SKO skarżący wskazał na błąd w oznaczeniu kodu pocztowego adresu zamieszkania pełnomocnika skarżącego. Ponadto podniesiono, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest pełnego wyjaśnienia stanu prawnego jak i faktycznego sprawy. Postanowieniami z dnia 14 grudnia 2012 r., nr: [...],[...],[...],[...],[...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięć SKO stwierdziło, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość zawieszenia postępowań podatkowych prowadzonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawach odwołań od decyzji Prezydenta Miasta K. ustalających wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata od 2007 do 2011 r. Podkreślono, że wynik postępowania w sprawie wniosku skarżącego o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. nie ma żadnego wpływu na toczące się przed SKO w Krakowie - w trybie wznowienia - postępowania dotyczące ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 - 2011. Na powyższe postanowienia skarżący wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skarg podniósł, że w jego ocenie wynik postępowania w sprawie o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. ma wpływ na toczące się przed SKO - w trybie wznowienia - postępowania dotyczące ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 - 2011. W związku z tym w ocenie skarżącego istniała podstawa do zawieszenia tych ostatnich. W odpowiedzi na skargi organ powielił swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień i wniósł o ich oddalenie. Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. Sąd postanowił połączyć na postawie art. 111 § 1 P.p.s.a. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 212/13 do I SA/Kr 216/13 i prowadzić je pod sygnaturą I SA/Kr 212/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej "P.p.s.a.", sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonego postanowienia SKO jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.) możliwe jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe normy prawne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielając stanowisko zaprezentowane w rozpoznawanej sprawie przez SKO uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia, jak również przepisów proceduralnych w stopniu mającym istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie dopatrzył się też w przedmiotowym postępowaniu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że istota rozstrzygnięcia sprowadzała się do odpowiedzi na pytanie, czy organ podatkowy powinien zawiesić postępowanie podatkowe do czasu wyjaśnienia sprawy o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. W ocenie skarżącego wynik postępowania w sprawie o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. ma wpływ (przez co stanowi zagadnienie wstępne) na toczące się przed SKO w Krakowie postępowania dotyczące ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2011. Zdaniem SKO z powyższym stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić. Sąd w tym sporze przyznał rację organowi podatkowemu. Zwrócić należy uwagę, że przesłanki zawieszenia postępowania zostały zawarte w art. 201 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749). Zgodnie z tym przepisem, organ podatkowy zawiesza postępowanie: 1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe; 2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd; 3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; 4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych; 5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4; 6) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Kluczowa dla niniejszej sprawy jest przesłanka zawarta w pkt 2 cyt. przepisu, która odnosi się do zawieszenia postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Kwestia "zagadnienia wstępnego jest przedmiotem szerokiej dyskusji zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie. Zagadnienie wstępne, zwane też kwestią wstępną lub prejudycjalną, dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone" (postanowienie NSA z dnia 21 listopada 1996 r., I SA/Kr 519/96, Temida (CD), Sopot 2002). Inaczej mówiąc zagadnienie wstępne, to "sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, ocena zaś tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Jest to przy tym zagadnienie, które nie było przedmiotem prawomocnie przesądzonym w innej sprawie" (wyrok NSA z dnia 28 listopada 1997 r., I SA/Lu 1199/96, Temida (CD), Sopot 2002, Ustawa ordynacja podatkowa. Komentarz, Dzwonkowski H., Huchla A., Kosikowski C., ABC 2003). Zatem na konstrukcję "zagadnienia wstępnego" składają się cztery łączne elementy. Mianowicie zagadnienie to wyłania się w toku postępowania, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, zagadnienie to wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27.09.2012, sygn. akt. II SA/Go 564/12). Sąd stwierdza, że w stanie faktycznym sprawy badanej przez orzekający Sąd nie zaistniała sytuacja obejmująca ww. elementy, a przez co nie zostały spełnione warunki zawieszenia postępowania podatkowego prowadzonego przez SKO w sprawie odwołań od decyzji Prezydenta Miasta K. ustalających wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2011. Sąd w pełni podziela stanowisko SKO, że wynik postępowania w sprawie wniosku skarżącego o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. nie ma żadnego wpływu na toczące się przed SKO postępowania dotyczące ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2011w zw. z czym decyzje ustalające wysokość podatku od nieruchomości mogą zapaść niezależnie od wyniku postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z ww. tytułu za 2012 r. Nie ma zatem przeszkód alby wydać decyzję w zakresie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2011 bez uprzedniego rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. Jest tak chociażby z tego powodu, że postępowania w zakresie ustalenia podatku i w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych dotyczą innych lat podatkowych, tymczasem zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w wyroku z dnia 21.11.2013 r., sygn. akt II FSK 584/13 ustalenie okoliczności faktycznych za inny rok podatkowy nie stanowi wstępnego zagadnienia prawnego będącego przesłanką zawieszenia postępowania w myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Tym samym stwierdzić należy, iż nieprawidłowe jest stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym rozstrzygnięcie sprawy o umorzenie zaległości podatkowych z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. stanowi zagadnienie wstępne. Oznacza to, że brak było podstaw w niniejszej sprawie do zawieszenia postępowania z uwagi na art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacji podatkowej. Słusznie więc w zaskarżonych postanowieniach SKO utrzymało w mocy własne postanowienia z dnia 13 listopada 2012 r. odmawiające skarżącemu zawieszenia postępowań podatkowych w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2011. W związku z powyższym Sąd uznając, iż skargi nie zasługują na uwzględnienie na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.