I SA/Kr 22/12
WyrokWSA w Krakowie2012-09-04
Skład orzekający: Maja Chodacka, Piotr Głowacki, Grażyna Firek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny ma obowiązek badać, czy tytuł wykonawczy został skutecznie doręczony zobowiązanemu, a jego zaniechanie w tym zakresie może stanowić podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny ma obowiązek badać z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, co obejmuje m.in. weryfikację skutecznego doręczenia tytułu wykonawczego zobowiązanemu. Zaniechanie tej czynności, mimo że nie bada się zasadności obowiązku, stanowi wadę postępowania, która może skutkować uchyleniem postanowienia o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, jeśli brak doręczenia tytułu wykonawczego jest podstawą do umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące m.in. niewłaściwości organu egzekucyjnego, braku rozpoznania wniosku o zwrot należności oraz naruszenia przepisów dotyczących utrzymania czystości i porządku w gminach. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na wadę proceduralną polegającą na braku weryfikacji skutecznego doręczenia tytułów wykonawczych skarżącej.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 22/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 września 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędzia: WSA Grażyna Firek, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2012 r., sprawy ze skargi M.B., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 10 listopada 2011 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.
Postanowieniem z dnia 20 września 2011r. nr [....} Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie art. 59 § 1 pkt 7, 9 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do M.B. na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...],[...],[...],[...], [...],[...],[...],[...],[...] i [...] wystawionych przez Burmistrza Miasta i Gminy N., obejmujących należności z tytułu opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M.B. wskazując, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w związku z tym postępowanie egzekucyjne należy umorzyć i dokonać wypłat wraz z odsetkami kwot, które zostały ściągnięte. Ponadto zarzuciła:
- brak rozpoznania wniosku w zakresie dokonania wypłaty wraz z odsetkami za bezprawne pobranie należności za czyszczenie szamba,
- pominięcie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach z dnia 13 września 1996r.;
- powołanie wybiórczego pkt 6, pkt 7 i 8 rozdziału III ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach,
- pominięcie uchwały nr XIII/80/2003 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 24.11.2003r, w sprawie szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku w gminach § 8 oraz § 27,
- rażące naruszenie prawa wobec zastosowania uchwały nr XXXIX/548/05 Rady Miejskiej w Niepołomicach z dnia 27.10.2005r, oraz
- rażące naruszenie przepisów art. 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 10 listopada 2011r. Nr [...] wydanym na podstawie art. 23 § 1 i § 4 pkt 1, 17 § 1 i art. 18 w zw. z art. 59 § 3 w zw. z art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego określa ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 59. Zgodnie z art. 59 § 1 pkt 7 postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne.
Prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny jest procesową przesłanką niedopuszczalności postępowania egzekucyjnego, jak i podstawą zarzutu z art. 33 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Burmistrz Miasta i Gminy Niepołomice nie posiada uprawnień organu egzekucyjnego, zatem prawidłowo zwrócił się w tym celu do właściwego miejscowo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Wieliczce. Nadto wskazano, że jedynie w przypadku uwzględnienia zarzutu przez wierzyciela, organ egzekucyjny zobowiązany będzie do umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 w/w ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Umorzenie postępowania egzekucyjnego może nastąpić w następstwie rozpatrzenia zarzutów. Odnosząc się do pozostałych kwestii wskazano, że zaskarżone postanowienie dotyczy odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego , dlatego też w jego podstawie prawnej powołano się na przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W postępowaniu egzekucyjnym w administracji stosuje się przepisy tej ustawy oraz odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (art. 18 w/w ustawy). Nie mają zastosowania przepisy innych ustaw. Odpowiadając na zarzut dotyczący braku rozpoznania w zaskarżonym postanowieniu wniosku w zakresie dokonania wypłaty wraz z odsetkami za bezprawne pobranie należności za czyszczenie szamba – wskazano za organem I instancji, że postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie w/w tytułów wykonawczych nie kwalifikuje się do umorzenia w trybie art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tym samym wniosek o zwrot wyegzekwowanych kwot należy uznać za niezasadny.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M.B., zarzucając:
- naruszenie art. 5 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 3-3b i art. 6, art. 7 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, które są podstawą wydawania w/w tytułów wykonawczych i prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego;
- pominięcie dowodów skarżącej tj. wydanych warunków technicznych nr [...] i protokołu odbioru technicznego przyłączenia całej posesji nr [...] do sieci kanalizacyjnej, a mających wpływ na wydanie zaskarżonego postanowienia;
- rozpoznanie sprawy w zakresie zarzutów, a nie w zakresie umorzenia postępowań egzekucyjnych, o które wnosi skarżąca tj. art. 59 § 1 pkt 1, 2., 3, 7 i 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wobec faktu iż obowiązek czyszczenia szamba z art. 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie wobec skarżącej nie istniał;
- powadzenie egzekucji należności pieniężnych, pomimo iż egzekucja administracyjna jest niedopuszczalna, gdyż obowiązek nałożony ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach został wykonany w dniu 8.04.2005r. przyłączeniem wspólnej posesji nr 358 do sieci kanalizacyjnej, a stosowanie szamb jest zabronione co wynika z wydanych warunków technicznych rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.; a także
- naruszenie art. 7 i 77, a także art. 76 i 80 k.p.a. oraz art.107 k.p.a.
W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji i zasądzenie kosztów.
W piśmie procesowym z 4.06.2012r. skarżąca uzupełniła zarzuty podnosząc , iż organ egzekucyjny nie sprawdził , czy tytuły wykonawcze i upomnienia istotnie zostały jej doręczone , mimo że należało dokonać takiej kontroli.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Skarga jest uzasadniona , aczkolwiek nie wszystkie zarzuty skarżącej zasługują na aprobatę.
Podkreślić należy, iż zgodnie z dyrektywą art. 29 § 1 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej ; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Z przepisu tego ewidentnie wynika, że badanie to obejmuje ustalenie, czy egzekucja oznaczonego obowiązku jest dopuszczalna, czy tytuł wykonawczy jest prawidłowo wystawiony i czy doręczone zostało upomnienie. Badanie to ma charakter czysto formalny. Zasadą jest bowiem, że organ egzekucyjny nie może badać zasadności obowiązku określonego tytułem wykonawczym, a tym samym zasadności decyzji będącej podstawą egzekucji. Zatem w/w przepis daje organowi prawo badania dopuszczalności egzekucji i jednocześnie wyłącza prawo organu do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. A contrario regulacja z art. 29 w/w ustawy nie obliguje i nie uprawnia organu egzekucyjnego do zweryfikowania podstawy prawnej obowiązku podlegającego egzekucji. Organ egzekucyjny stosownie do art. 29 § 1 u.p.e.a. nie może badać zasadności obowiązku podlegającego egzekucji, to znaczy nie może badać, czy decyzja na mocy której nałożono obowiązek, była zgodna z prawem i słuszna. ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2011 r. II OSK 946/10, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2011 r. II FSK 170/10 , wyrok NSA W-wa z 16.11.2010 r. , I OSK 1508/10 ).
W poddanej kontroli sprawie organy rozpoznając wniosek skarżącej o umorzenie postępowania egzekucyjnego zasadnie oceniły, że realizacja nałożonego obowiązku uiszczenia opłat za opróżniania zbiorników bezodpływowych podlega egzekucji administracyjnej i odniosły się do zagadnienia swej właściwości. Organy nie oceniały natomiast w niniejszym postępowaniu przesłanek, czy zgoła zasadności nałożenia na skarżącą obowiązku uiszczenia opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego , a tym samym słusznie abstrahowały od zarzutów dotyczących naruszenia ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminie oraz stosownych uchwał organów samorządu terytorialnego w tożsamym przedmiocie, ponieważ nie są one uprawnione do weryfikowania podstawy faktycznej i prawnej obowiązku podlegającego egzekucji. Podnoszone przez skarżącą zarzuty, a zwłaszcza kwestia ewentualnego przyłączenia posesji skarżącej do sieci kanalizacyjnej nie mogły być przesłanką rozstrzygnięcia , a zatem były na gruncie tej sprawy bezprzedmiotowe.
Bezzasadnie upatruje skarżąca podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu niedopuszczalności egzekucji implikowanej brzmieniem ustawy z 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Wbrew jej twierdzeniom ustawa ta w art. 6 ust 7 przewiduje , że wójt, burmistrz, prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustala:
1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych,
2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2,
3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1,
4) sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia.
W myśl ustępu 8 ustawy decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności, a ustęp 11 przewiduje , iż opłaty, o których mowa w ust. 7, są przychodem gminnego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
Z kolei ustęp 12 stanowi , że do opłat stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa , z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
Postępowanie prowadzone przez organy w zakreślonych wyżej granicach dotknięte było jednak wadą eksponowaną w piśmie skarżącej z 4.06.2012r., to jest nie sprawdziły one , czy tytuły wykonawcze istotnie zostały doręczone M.B. , mimo że należało dokonać takiej kontroli. Przesądza to o wyniku sprawy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na weryfikację tej kwestii, albowiem zalegające w aktach ( tak egzekucyjnych , jak i sądowych ) odpisy tytułów wykonawczych , zresztą niekompletne, nie zawierają informacji o doręczeniu owych tytułów zobowiązanej. Tymczasem wedle brzmienia art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony , a dopiero od momentu skutecznego doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, organ egzekucyjny ma do czynienia ze stroną, której uprawnienia są regulowane w k.p.a. Mało tego - wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje dopiero po doręczeniu stronie (zobowiązanemu) odpisu tytułu wykonawczego, jest to bowiem pierwsza czynność w tym postępowaniu. (wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2009 r., III SA/Wa 243/09 LEX nr 563935). Powyższa okoliczność jest prawnie doniosła w kontekście żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego i treści art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wymaga zatem wyjaśnienia przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Na marginesie zauważyć należy , że nie zachodziła konieczność doręczania zobowiązanej upomnień zważywszy na brzmienie §13 Rozporządzenia Ministra Finansów z 22.11.2011r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło