I SA/Kr 224/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E.W. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 29.11.2011r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, postanawia: przyznać radcy prawnemu E.W. wykonującej zawód w ramach Kancelarii Radcy Prawnego, znajdującej się w K. przy ul. W. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 24.05.2012r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych, dnia 05.06.2012r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego E. W. W dniu 09.07.2012r. radca prawny E. W. złożyła "pismo uzupełniające skargę " zawierające m.in. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie , iż pomoc prawna nie została opłacona w całości lub w części. W dniu 31.10.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję a wyznaczony radca prawny na rozprawie ponownie wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały uiszczone. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p. zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Zaznaczyć przy tym trzeba, iż przyjęcie za podstawę wynagrodzenia radcy prawnego §14 ust. 2 pkt. 1) lit. c w/w rozporządzenia wynika z faktu , iż w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Kontrola sądowa w tym wypadku nie obejmuje poprawności określenia czy ustalenia wysokości tych należności a dotyczy analizy istnienia bądź nieistnienia przesłanek umorzenia przedmiotowej kwoty. Zaskarżony akt nie ma więc charakteru kreującego należność pieniężną z tytułu tych składek (por. uchwała NSA, z dnia 26.10.2012r., sygn. II FPS 2/09). Stąd przyjęcie wynagrodzenia radcy prawnego w oparciu o § 6 pkt 6) w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. a w/w rozporządzenia byłoby niezasadne. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270).