I SA/Kr 2273/03

Sygn. akt I SA/Kr 2273/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędziowie: NSA Józef Gach, WSA Bogusław Wolas (spr), Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2006r., sprawy ze skargi P.Spółka z o.o. w K., na decyzję Izby Skarbowej, z dnia 17 października 2003r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001r., I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 3295 zł. (trzy tysiące dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych). Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. określił P.Spółce z o o w Krakowie zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 r. w kwocie 52.372 zł oraz ustalił za ten miesiąc dodatkowe zobowiązanie podatkowe we podatku od towarów i usług w kwocie 15.192 zł Przeprowadzone postępowanie kontrolne za okres od 1 maja 2001 r. - 30 kwietnia 2002 r. wykazało bowiem uchybienia w rozliczeniu tego podatku za miesiąc grudzień 2001 r. skutkujące zaniżeniem zobowiązania podatkowego. Polegały one na ujęciu w ewidencji i deklaracji za miesiąc grudzień 2001 r podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych dopiero w miesiącu następnym. Ponadto bezpodstawnie odliczono podatek naliczony z faktury z dnia 19 grudnia 2001 r wystawionej przez Biuro Doradztwa -R." S A w T. na kwotę netto 200 000 zł z tytułu doprowadzenia do zawarcia umowy zgodnie z porozumieniem z dnia [...]listopada 2001 r , gdyż w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych nie stwierdzono aby podatnik zakupił powyższą usługę. W związku z tym wydatek poniesiony na ten cel nie został uznany za koszt uzyskania przychodu , co znalazło potwierdzenie w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]czerwca 2003 r. dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych . Dlatego też na mocy art. 25 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego nie można było stosować do nabytych przez podatnika towarów i usług , którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. W odwołaniu strona skarżąca zarzuciła bezpodstawne zastosowanie art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym bowiem miała prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktury VAT [...] z dnia [...]grudnia 2001 r. wystawionej przez Biuro Doradztwa R. S.A. za usługę polegająca na doprowadzeniu do zawarcia umowy najmu pawilonu handlowego położonego w T. Usługa ta świadczona była na podstawie umowy rezultatu, bowiem ustalone przez strony wynagrodzenie było uzależnione tylko od efektu końcowego polegającego na zawarciu umowy najmu. Ponieważ doszło do jej podpisana podatnik był zobowiązany do zapłaty umówionej ceny . Nie mógł natomiast domagać się przedłożenia jakichkolwiek innych dowodów spełnienia świadczenia przez kontrahenta. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 17 października 2003 r utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji . Powołano się przy tym na art. 25 ust. 1 pkt. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym , oraz na swoją ostateczną decyzję z dnia z dnia 8 września 2003 r którą utrzymano w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia[...] czerwca 2003 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. W orzeczeniach tych nie uznano wydatków poniesionych na zakup wyżej wymienionej usługi za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych . Decyzje dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku VAT opierają się na tych samych przesłankach faktycznych i prawnych, a pomiędzy postępowaniami dotyczącymi tych podatków istnieje bezpośredni związek. W związku z tym brak możliwości uznania poniesionych przez podatnika wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych powoduje wyłączenie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wykazany w fakturach dokumentujących takie wydatki . W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania . Zarzucono przy tym naruszenie art. 25 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z art. 15 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez stwierdzenie, że wydatek poniesiony na wypłatę wynagrodzenia Biura Doradztwa R. S A nie może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu strony skarżącej, co pozbawiło ją możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu spornej usługi . Podkreślono przy tym, że spółka wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Zaznaczono również, iż organy podatkowe nie kwestionują, że sporna umowa miała charakter rezultatu , a założony w niej efekt został osiągnięty. Zakwestionowały natomiast wyłącznie wysokość ustalonego wynagrodzenia w oparciu o art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bowiem nie można było zastosować art. 11 tej ustawy. Poniesiony wydatek był w pełni racjonalny i zmierzał do osiągnięcia przez podatnika przychodu, bowiem do tej pory zajmuje on wynajęty lokal. W związku z tym wydatek poniesiony na zapłatę wynagrodzenia na rzecz spółki R. pozostawał w związku z przychodami strony skarżącej. Ponieważ zawarta umowa miała charakter rezultatu , podatnik nie był zobowiązany do wymagania od kontrahenta dowodów na wykonanie usługi . Wiedział co prawda jakie czynności podejmuje firma R. , ale nie był zainteresowany otrzymaniem związanej z nimi dokumentacji, bowiem uzgodniona cena uzależniona była wyłącznie od osiągnięcia konkretnego skutku. Przytoczono również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2003 r wydany w sprawie sygn. akt III SA 2763/02 w którym stwierdzono, że podatnik miał prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki na prowizje wypłacane agentom działającym w celu pozyskania nowych klientów , pomimo, że nie posiadał dowodów świadczących o wykonaniu przez nich konkretnych czynności. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i powtórzył dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do powołanych w skardze orzeczeń wyjaśniono, że wyroki Sądów zapadają w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła prawa . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje . Skarga jest nieuzasadniona. Wyrażona w art. 19 ustawy z dnia 8 stycznia l993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym generalna zasada w myśl której podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, znajduje ograniczenie w przypadkach wyszczególnionych w art. 25 powołanej wyżej ustawy. Zgodnie z ust 1 pkt 3 tego artykułu obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Przepis ten posługuje się tą kategorią jako pojęciem zapożyczonym wyraźnie definiując, że chodzi tu o pojęcie zaczerpnięte z przepisów o podatku dochodowym. W związku z tym należy je określać według przepisów ustawowych dotyczących podatku dochodowego, stosowanych wobec danego podatnika podatku od towarów i usług. W tych warunkach szczególnie mocno przestrzegać należy tych zasad porządku prawnego, które nakazują traktować jako obowiązek prawny respektowanie uregulowań wynikających z decyzji ostatecznych. Służy to jasności i stabilności porządku wynikającego z rozstrzygnięć indywidualnych. Z tych przyczyn niedopuszczalne jest dążenie, aby w sprawie dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług dokonać odmiennej oceny tego co jest a co nie jest kosztem uzyskania przychodu. Zatem w sytuacji, gdy zagadnienie kosztów zostało już przesądzone w sposób ostateczny w odniesieniu do podatku dochodowego, stanowi to wiążące ustalenie w zakresie zastosowania powołanego wyżej przepisu i zakwestionowania prawa do obniżenia podatku od towarów i usług o podatek naliczony, związany z poniesieniem wydatków nie stanowiących kosztów. ( podobny pogląd wyrażono w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 1999 r wydanym w sprawie sygn. akt III SA 87/99 Baza Danych LEX nr 42009 , oraz z dnia 24 sierpnia l999 r wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Ka l9/98 Baza Danych LEX nr 42395 ) W omawianej sprawie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...]czerwca 2003 r określił P.spółce z o o w K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od [...] maja 200l r do [...] kwietnia 2002 r, uznał bowiem, bezpodstawnie zaliczyła ona do kosztów uzyskania przychodu miedzy innymi kwotę 200 000 zł netto objętą fakturą VAT nr [...] z dnia [...]grudnia 2001 r. wystawioną przez Biuro Doradztwa R.S.A. za usługę polegająca na doprowadzeniu do zawarcia umowy najmu pawilonu handlowego położonego w T. . Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Dyrektora izby Skarbowej , jednakże jego decyzję uchylił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia l5 marca 2003 r wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Kr l973/02 . W orzeczeniu tym zakwestionowano stanowisko organów podatkowych w wyżej wymienionej kwestii. W związku z powyższym, w świetle wyżej przedstawionych wywodów, w sprawie dotyczącej wymiaru podatku od towarów i usług nie można było dokonać odmiennej oceny tego co jest a co nie jest kosztem uzyskania przychodu, Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami ) stanowiącym , że sprawy w których skargi zostały wniesione do naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Co należy do nich zaliczyć określa natomiast art. 205 wyżej powołanej ustawy . Na tej podstawie zasądzono zwrot kosztów obejmujący wpis , wynagrodzenie pełnomocnika ustalone zgodnie z § 2 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami Administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ( Dz. U. Nr 212 poz. 2075 ) , oraz opłatę od pełnomocnictwa.