I SA/Kr 236/06

|Sygn. akt I SA/Kr 236/06 | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo, Asesor WSA Beata Cieloch, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2007r., sprawy ze skarg J.K. - "M" w [...], na decyzje Dyrektora Izby Celnej w [...], z dnia 19 grudnia 2003r nr [...][...], [...],[...],, [...],[...],, [...],[...],, [...],[...],, [...],[...],, [...],, w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące [...],[...],[...][...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] 2002r oraz za [...] i [...] 2003r, - skargi oddala - W okresie od [...] do [...] 2003r. pracownicy Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] przeprowadzili kontrolę w firmie: "M" J. K. ul. [...][...] w zakresie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym za okres od [...] 2002 r. do [...] 2003r. W wyniku przeprowadzonej kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] wydał w dniu [...] 2003r. nr decyzje nr [...] do [...] którymi określił J. K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące [...][...] 2002 r. od [...] do [...] 2002 r. oraz za [...] i [...] 2003 r. W uzasadnieniu ww. decyzji wykazał, iż w trakcie kontroli ujawniono fakt sprzedaży papierosów po cenie wyższej niż, cena detaliczna wyznaczona i wydrukowana przez producenta lub importera na pojedynczym opakowaniu papierosów, a także nie ewidencjonowanie części sprzedawanych wyrobów tytoniowych. W okresie objętym kontrolą na podstawie analizy dokumentów dotyczących obrotu papierosami ustalono , iż Skarżący nie ujął w ewidencji sprzedaży [...] paczek papierosów ([...] paczek w 2002 r. i [...]paczek w 2003 r.) . Organ skarbowy przyjął natomiast , iż ww. papierosy zostały sprzedane przez podatnika poza ewidencja w cenach przekraczających ceny detaliczne wyznaczone przez producenta co jest zgodne z wyjaśnieniami kontrolowanego, który okoliczności tą tłumaczył błędem bądź też nie ujęciem wszystkich transakcji w ewidencji obrotu przy użyciu kasy fiskalnej . Firma nie złożyła deklaracji dla podatku akcyzowego do Urzędu Skarbowego w [...] oraz nie odprowadziła na konto Urzędu należnego podatku akcyzowego od sprzedaży w/w papierosów. Od powyższych decyzji wniósł Skarżący pismem z dnia [...] 2003r. odwołania wnioskując o ich uchylenie zarzucając organowi I instancji: błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, dowolność ustaleń z pominięciem zasad postępowania podatkowego, oraz pominięcie zasady, iż wątpliwości nie dające się rozstrzygnąć są interpretowane na korzyść podatnika. W w/w odwołaniu wyjaśnił, że część brakujących wyrobów tytoniowych została pobrana na potrzeby reprezentacji i reklamy, zaspokojenie potrzeb osobistych, a także powstała z tytułu tzw. ubytków np. w czasie przemieszczania towaru, czy przechowywania go w nieodpowiednich warunkach. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzjami z dnia 19 grudnia 2003 r. nr [...] do [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji wykazano , iż zgodnie z art. 37 ust. 7 pkt. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm. ) podatnikami podatku akcyzowego są również osoby fizyczne, jednostki niemające osobowości prawnej i osoby prawne, które nie są producentami lub importerami papierosów, w przypadku gdy dokonują sprzedaży papierosów powyżej ceny detalicznej oznaczonej zgodnie z ust. 5. Stosownie do treści art. 37 ust. 5 w/w ustawy za cenę maksymalną papierosów przyjmuje się cenę detaliczną papierosów wyznaczoną i wydrukowaną przez producenta lub importera na pojedynczym opakowaniu papierosów. Podatnicy ci zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 w/w ustawy obowiązani są składać w urzędzie skarbowym deklaracje dla podatku akcyzowego za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Jak wynika z ustaleń dokonanych przez Kontrolujących w miesiącach [...],[...] 2002 r. i od [...] 2002 r. do [...] 2003 r. Skarżący prowadził w lokalu "M" sprzedaż papierosów różnych marek po cenach wyższych niż cena detaliczna producenta, co zostało stwierdzone na podstawie analizy wydruków z kas fiskalnych o numerach: [...] i [...] Fakt ten potwierdził został potwierdzony przez podatnika również w protokole przesłuchania nr [...] z dnia [...] 2003 r. cyt.: " W klubie nocnym " M" w [...] wszystkie wyroby tytoniowe były sprzedawane po wyższych cenach niż ceny nałożone przez producenta..." Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, darowizny towaru lub wykonania usługi, o których mowa w art. 2 z zastrzeżeniem ust. 2-10. Stosownie do treści art. 37 ust. 8 w/w ustawy do sprzedaży papierosów powyżej ceny detalicznej stosuje się stawkę akcyzy w wysokości 400 % maksymalnej ceny detalicznej papierosów. W związku z powyższym organ kontroli skarbowej, działając na podstawie art. 10 ust. 2 cytowanej ustawy prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kontrolowane miesiące. Organ odwoławczy nie zgodził się z argumentacją podatnika , iż wyższa cena stosowana przy sprzedaży wyrobu akcyzowego, jakim są papierosy była spowodowana dodaniem do niej wartości usługi polegającej na podaniu papierosów do stolika, otwarciu paczki, podanie gadżetu reklamowego np.. zapalniczki. Zdaniem organu odwoławczego w żadnym miejscu sprzedaży detalicznej papierosy nie mogą być sprzedawane po cenie wyższej niż wydrukowana na paczce papierosów. Podmiot (lokal gastronomiczny- restauracja), który ze względu na specyfikę prowadzonej działalności świadczy usługę kelnerską, mającą odzwierciedlenie w realizowanej przez podmiot marży gastronomicznej, nie powinien za tę usługę dodatkowo pobierać żadnej opłaty. Tak więc przy sprzedaży klientowi paczki papierosów i obciążeniu go dodatkowo ceną usługi kelnerskie związanej ze sposobem podania klientowi paczki papierosów, sprzedaż taka będzie traktowana jako sprzedaż zastosowaniem nieprawidłowej ceny, bez względu na sposób jej ewidencji. również nie dano wiary wyjaśnieniom podatnika , iż brakujące papierosy ostały przekazane na potrzeby własne i reprezentacji i reklamy. Podkreślono bowiem iż w czasie postępowania kontrolnego, a w szczególności podczas składania P wyjaśnień do protokołu nie przedstawił podatnik żadnych dokumentów, które potwierdzałyby stan przytoczony w uzasadnieniu odwołania tzn. rzekomego zużycia papierosów na potrzeby własne, cele reprezentacyjne, czy utracenie pewnej ilości w ramach tzw. ubytków. Stosownie do art. 2 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm.)opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym podlega świadczenie usług oraz przekazanie lub zużycie towarów na potrzeby reprezentacji albo reklamy; przekazanie przez podatnika towarów oraz świadczenie usług na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników. Zgodnie z art. 32 ust. 4 cyt. ustaw w przypadku czynności wymienionych a art. 2 ust. 3 pkt l, 2, 4 i 5 wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany miesiąc podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą wszystkie czynności dokonane w-tym miesiącu. Wspomniana dokumentacja w postaci faktur wewnętrznych nie została dołączona do akt sprawy w trakcie postępowania. Natomiast wszelkiego rodzaju ubytki powinny być udokumentowane poprzez sporządzenie odpowiednich protokołów na tę okoliczność oraz ujęcie ich w dokumentacji księgowej firmy w okresie, którego dotyczą. Na to rozstrzygnięcie zostały wniesione skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez przez błędną interpretację i zastosowanie przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz U Nr 11, poz.50 z późn. zm./, a w szczególności art.37 ust.7 ustawy oraz nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie z pominięciem zasady wyrażonej w art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organów , iż sprzedawał papierosy po cenach zawyżonych, albowiem cena papierosów sprzedawanych w lokalu gastronomicznym była skalkulowana w ten sposób, że do ceny jednostkowej umieszczonej na opakowaniach producenta była doliczana pewna kwota stanowiąca wartość usługi w lokalu nocnym, a więc podanie papierosów do stolika, otwarcie pudełka, podanie gadżetu reklamowego np. zapalniczki. Tego rodzaju usługa w lokalu rozrywkowym może być odpłatna, a także, usługa, pomimo jej związania z wyrobem akcyzowym, nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Skarżący przyznał nieprawidłowość w ewidencjonowaniu sprzedaży papierosów z usługą, uznając że wartość tej usługi powinna być ewidencjonowana w odrębnej pozycji w kasie fiskalnej, a to z uwagi na jasność rozliczenia właśnie w zakresie podatku akcyzowego, co nie miało miejsca w ewidencjonowanej sprzedaży i taka praktyka jest jego błędem. Błąd ten tłumaczył brakiem doświadczenia w dokonywaniu rozliczeń w zakresie podatków. Zdaniem Skarżącego także od wyrobów przekazanych na zaspokojenie potrzeb osobistych podatnika nie powinien być naliczany podatek akcyzowy, gdyż podwyższoną cenę stosowano jako cenę papierosów powiększoną o koszty usługi. Przyjęcie do wyliczenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym takiej ceny ( cena producenta + usługa) nie ma uzasadnienia w wypadku, gdy podatnik przekazywał towar na zaspokojenie potrzeb własnych, na reprezentację i reklamę. Dotyczy to także braków stanowiących ubytki. W szczególności Skarżący podnosi, analogicznie jak w odwołaniach od decyzji organu pierwszej instancji, brak dowodu na to, że cała brakująca ilość wyrobów tytoniowych została sprzedana po cenach wyższych niż ceny producenta i w związku z tym uważa za uzasadniony zarzut uchybień organu kontroli skarbowej w zakresie ustaleń faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia merytorycznego decyzji i to uchybień mających decydujący wpływ na rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie. Przepis art.37 ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług - w brzmieniu obowiązującym w okresie objętym kontrolą - jest przepisem nakładającym wybitnie dolegliwy sankcyjny obowiązek w zakresie podatku akcyzowego (400% maksymalnej ceny detalicznej) i w związku z tym, zdaniem Skarżącego, ustalenia faktyczne będące podstawą nałożenia tego obowiązku muszą być wolne od błędu i dowolności w jakimkolwiek zakresie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Dodatkowo podniesiono , iż usługa polegająca na podaniu papierosów do stolika oraz otwarciu opakowania jest fikcją. Powyższe wynika z faktu, iż w zapisach utrwalonych przy pomocy kas fiskalnych zarejestrowano sprzedaż wyłącznie papierosów, a ponadto, jak wynika z treści protokołu sporządzonego przez pracowników szczególnego nadzoru podatkowego wywieszka, którą oznaczone były papierosy wystawione do sprzedaży informowała jedynie o cenie papierosów i to każdorazowo w cenie wyższej niż wyznaczona i wydrukowana przez producenta na pojedynczym opakowaniu. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na mocy przepisu art. 111 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny na rozprawie w dniu 15 czerwca 2007 r. postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Kr 236/06 do sygn. akt l SA/Kr 248/06 i prowadzić je pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 236/06. Sprawy te pozostawały bowiem ze sobą w związku nie tylko faktycznym, który wynikał z materiału dowodowego sprawy , ale i prawnym , który dotyczył treści stosunku , którego stroną był podatnik. Dokonując natomiast kontroli zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skarg decyzje te nie naruszają ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skargi nie zasługuj ą zatem na uwzględnienie. Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt , iż Skarżący prowadząc, "M" sprzedawał papierosy w cenach detalicznych wyższych niż wyznaczone i wydrukowane przez producenta na opakowaniach . Okoliczność ta Skarżący przyznał w trakcie przesłuchania w dniu [...] 2003 r. jak również w piśmie z dnia [...] 2003 r. , nie jest ona również negowana w złożonych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargach . Skarżący jedynie wyjaśnił przyczyny takiego stanu rzeczy wykazując , iż sprzedaż taka nie narusza przepisów art. 37 ust.8 ustawy o podatku od towarów i usług ustawy, gdyż jego zdaniem cena sprzedaży oprócz ceny papierosów ( w domyśle prawidłowej ) zawierała cenę usługi podania papierosów. Zdaniem sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stanowisko nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest zarówno sprzeczne z prawem, obowiązującymi powszechnie zasadami sprzedaży jak iż ustalonym stanem faktycznym . Rzeczą niedopuszczalną jest bowiem na gruncie prawa podatkowego dzielenie jednorodnej czynności na kilka oddzielnych w sytuacji, gdy z istoty tej czynności jest ona jednorodna. Podnieść należy , iż jakkolwiek podmioty gospodarcze mogą swobodnie i dowolnie kształtować wzajemne prawa i obowiązki, to ocena ich zgodności z prawem podatkowym należy do organów podatkowych. Zatem Izba Celna prawidłowo przyjęła, iż cena sprzedaży papierosów obejmowała również usługę nazwijmy ja towarzyszącą co wynika z szeregu okoliczności prawnych i faktycznych potwierdzających takie stanowisko . Przede wszystkim podkreślić jeszcze raz należy, iż podział jednorodnej kompleksowej czynności na wiele odrębnych rodzajów jest podziałem sztucznym . Czynnikiem wyróżniającym konkretną czynność, jako czynność jednorodną(usługę), jest przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby klienta. Na podstawie tej tezy można uznać, że wyodrębnianie z pewnej czynności , poszczególnych jej elementów, jako osobnych usług, nie jest poprawne, jeśli wszystkie one zmierzają do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego wymienionej w umowie. Niewątpliwie przedmiotem umowy zawieranej przez Skarżącego z klientami była sprzedaż papierosów. Z istoty sprzedaży rzeczy oznaczonej co gatunku jest wydanie rzeczy co jest niezbędne do przeniesienia własności - art 155 § 2 Kc. Zdaniem Sądu również czynności integralnie związane .ze sprzedażą takie jak rozpakowanie towaru , zapakowanie , jego prezentacja itp. są jedynie czynnościami technicznymi niezbędnymi do sprzedaży towaru zgodnie z przyjętymi powszechnie zasadami i zwyczajami. Zawartość tych usług wchodzi w zakres ceny towaru a cena towaru powinna być tak skalkulowana aby obejmowała , wszystkie niezbędne do sprzedaży czynności . Zwrócić bowiem należy uwagę , iż na wartość towaru składają się takie elementy jak cena zakupu ale i koszt prowadzenia działalności gospodarczej przyporządkowany proporcjonalnie do konkretnego towaru ; energia , paliwo zysk itp , również te czynności techniczne o których mowa wyżej. . W związku z powyższym uznać należy , iż takie czynności jak wydanie towaru i jego rozpakowanie nie stanowią odrębnej usługi lecz wchodzą w zakres ceny towaru . Podnieść również należy , iż zgodnie z obowiązującymi standardami klasyfikacyjnymi nie istnieje pojęcie tzw. "zestawu papierosowego" zawierającego paczkę papierosów jako składnik podstawowy i dodatkowo zapałki lub zapalniczkę, ujmując przy tym wszystkie jego składniki w jednej cenie. A zatem tak zaewidencjonowaną sprzedaż wiązaną należy traktować za dokonaną z zastosowaniem nieprawidłowej ceny, tj. wyższej od ceny detalicznej oznaczonej na paczce papierosów, co podlega uregulowaniom zawartym w art. 37 ust. 7 i 8 w/w ustawy. Nie bez znaczenia dla oceny wiarygodności wyjaśnień skarżącego jest fakt, iż w toku kontroli ustalono , że w zapisach utrwalonych przy pomocy kas fiskalnych była ewidencjonowana wyłącznie sprzedaż papierosów , natomiast wywieszka , którą oznaczone były papierosy wystawione do sprzedaży informowała jedynie o cenie papierosów i to każdorazowo wyższej niż wyznaczona i wydrukowana przez producenta na opakowaniu . Brak zatem było jakiejkolwiek informacji , iż w lokalu istnieje możliwość zakupu papierosów z usługą dodatkową. Na podstawie analizy dokumentów dotyczących obrotu papierosami ustalono , iż Skarżący za okres-objęty kontrolą nie ujął w ewidencji sprzedaży [...] paczek papierosów ([...] paczek w 2002 r. i [...] paczek w 2003 r.) Okoliczność ta również jest bezsporna. Organy podatkowe przyjęły natomiast , iż ww. papierosy zostały sprzedane przez podatnika poza ewidencja w cenach przekraczających ceny detaliczne wyznaczone przez producenta . Okoliczności ta jest przedmiotem sporu między Skarżącym a Izba Celną w [...] . W ocenie Sądu organy podatkowe podjęły w sprawie niniejszej, na zasadzie art. 122 Ordynacji podatkowej, wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i zgodnie z normą, wynikającą z art. 180 Ordynacji podatkowej, przeprowadziły postępowanie dowodowe w taki sposób, by sprawa została dostatecznie wyjaśniona. Ponadto zdaniem Sądu ocena materiału dowodowego przez organy podatkowe nie nosi znamion dowolności, a zebranie materiału dowodowego dokonane zostało przez organy podatkowe w sposób prawidłowy, zgodnie z normami zawartymi w przepisach art. 180 § 1, 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Należy podkreślić , iż w trakcie postępowania kontrolnego Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów , które potwierdzałyby stawianą tezę tzn. zużycia papierosów na potrzeby własne , cele reprezentacyjne i reklamę oraz w wyniku ubytków. Okoliczność udokumentowania wyżej wymienionych zdarzeń ciążyła na podatniku zarówno w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług na którą powoływała się Izba Celna jak i w oparciu o rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ( Dz.U nr 152, poz. 1475) Szczegółowe zasady dokumentowania zdarzeń gospodarczych przedstawiono w § 12, 13 i 14 cyt. rozporządzenia. Zasady prowadzenia ksiąg podatkowych oparto na ogólnych zasadach wynikających również z Ordynacji podatkowej , zgodnie z którymi na podatniku ciąży obowiązek prowadzenia ksiąg podatkowych rzetelnie tzn. zgodnie ze stanem rzeczywistym. Oznacza to , iż każda operacja gospodarcza mająca znaczenie prawne powinna być udokumentowana i odnotowana w księgach podatkowych. Oczywiście brak takich dowodów nie przesądza , iż określone zdarzenia nie miały miejsca . Jednak ciężar dowodzenia tych okoliczności przechodzi na podatnika , który w swoim dobrze rozumianym interesie powinien zadbać o udokumentowanie tych zdarzeń . Zakwestionowane papierosy zostały zakupione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ujęte po stronie kosztów uzyskania przychodów zostały zakupione w celu osiągnięcia przychodu ( art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ) Taki było podstawowe przeznaczenie tych papierosów tym bardziej więc , jeżeli zostały spożytkowane w inny sposób podatnik aby uniknąć zarzutu sprzedaży poza ewidencja powinien zadbać o stosowne udokumentowanie tych zdarzeń. Nie można czynić zarzutu organom podatkowym, iż uznały ww. papierosy za sprzedane, skoro w tym celu zostały zakupione . Tym bardziej , iż w trakcie postępowania kontrolnego Skarżący brak zaewidencjonowania papierosów tłumaczył pomyłką bądź właśnie nie ujęciem wszystkich transakcji w ewidencji obrotu przy użyciu kasy fiskalnej . Teza , iż nie zaewidencjonowane papierosy zostały wykorzystane w inny sposób została zaprezentowana dopiero na etapie odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej i w skargach do Sądu . Również nie można zgodzić się z zarzutem Skarżącego , iż brak jest dowodu na to , iż sprzedając papierosy poza ewidencją , sprzedawał je po cenie przewyższającej cenę detaliczna wykazana przez producenta. Dowodem tym są bowiem wyjaśnienia samego Skarżącego złożone do protokołu przesłuchania strony , gdzie stwierdził, iż " w klubie nocnym "M " w [...] wszystkie wyroby tytoniowe były sprzedawane po wyższych cenach niż ceny nałożone przez producenta" Okoliczność tą potwierdził w innych złożonych przez siebie wyjaśnieniach , nie zaprzeczył jej w złożonym odwołaniu i skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Jeżeli zatem Skarżący w klubie "M" sprzedawał wszystkie papierosy po wyższych cenach to logiczną konstatacją jest stwierdzenie , że również papierosy sprzedawane poza ewidencja były sprzedawane w tych samych cenach . Okoliczność tą potwierdza chociażby wywieszka, na której przedstawiono ceny przewyższające ceny producenta . Brak jest natomiast logicznego uzasadnienia dlaczego Skarżący miałby sprzedawać te papierosy w detalicznej cenie producenta wbrew przyjętym w lokalu zasadom . Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).