I SA/Kr 236/18

PostanowienieWSA w Krakowie2018-07-11

Skład orzekający: Grażyna Firek, Piotr Głowacki, Inga Gołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy samo rozstrzygnięcie innych spraw, podjęte z udziałem sędziego, w sposób niekorzystny dla wnioskodawcy, stanowi podstawę do wyłączenia tego sędziego od orzekania w danej sprawie?
Ratio decidendi
Samo rozstrzygnięcie innych spraw, podjęte z udziałem sędziego, w sposób niekorzystny dla wnioskodawcy lub uznane przez niego za błędne, nie jest wystarczającą przesłanką do wyłączenia sędziego od orzekania. Wystarczające są jedynie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Zarzuty dotyczące wadliwości postępowania lub błędnego orzeczenia mogą być podstawą do wniesienia środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego.
Stan faktyczny
Spółka T. sp. z o.o. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego W. K. od orzekania w sprawie dotyczącej zobowiązania podatkowego w VAT. Jako podstawę wniosku wskazano fakt, że sędzia W. K. orzekał w innej sprawie (sygn. akt I SA/Kr 227/17) dotyczącej P. S. (prowadzącego działalność pod firmą T. P. S.), w której oddalono skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2016 r. Decyzja ta, wraz z innymi decyzjami dotyczącymi P. S., stanowiła materiał dowodowy w obecnej sprawie. Sędzia W. K. wyjaśnił, że nie widzi podstaw do swojego wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. W. K. od orzekania w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 11 lipca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Firek sędziowie WSA: Piotr Głowacki (spr.) Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. sp. z o. o. z siedzibą w K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. W. K. od orzekania w sprawie ze skargi T. sp. z o. o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2017r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2011r. postanawia: odmówić wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. W. K. od orzekania w sprawie. W niniejszej sprawie pismem z dnia 13 czerwca 2018r. T. sp. z o. o. z siedzibą w K. wniosła o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. K. od orzekania w sprawie, wskazując iż w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie znajdują się włączone przez organ dwie decyzje: Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. dot. P. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. P. S. (dotyczące zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym oraz zobowiązania podatkowego w vat za 2011 r.). Decyzje dotyczące P. S. stały się także osobno przedmiotem skargi do WSA w Krakowie. W sprawie zobowiązania podatkowego vat za 2011 r., wyrokiem z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 227/17 Sąd oddalił skargę P. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 12 grudnia 2016 r., nr [...], która to, jak wskazano powyżej, stanowi materiał dowodowy niniejszej sprawy. W składzie orzekającym, który oddalił skargę P. S. znajdował się sędzia W. K.. W swoim wyjaśnieniu sędzia W. K. podał, iż w jego ocenie nie zachodzą żadne przesłanki do wyłączenia, w tym wątpliwości co do jego bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Wedle art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd wyłącza sędziego od udziału w sprawie na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 22 § 1 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. W ocenie sądu w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek, w sprawie przesłanki wyłączenia sędziów nie zachodzą. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż samo rozstrzygnięcie innych spraw, podjęte z udziałem sędziego, którego wniosek dotyczy, w sposób niekorzystny dla wnioskodawcy, czy też jego zdaniem błędny, nie wystarcza do przyjęcia, by istniała uzasadniona wątpliwość, co do bezstronności. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania wadliwie i nieobiektywnie nie jest przesłanką wystarczającą do jego wyłączenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, Lex Omega nr 440113). Wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane, jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2014r., sygn. akt II OZ 340/14, Lex Omega nr 1447316). Na istnienie okoliczności, o jakich mowa w art. 19 p.p.s.a., nie może też wskazywać to, że poszczególni sędziowie rozstrzygali już podobne sprawy, w tym sprawy dotyczące innych praw i obowiązków skarżących. Nie sposób przyjąć, że obiektywny i bezstronny byłby wyłącznie taki sędzia, który ze sprawą danego rodzaju spotyka się po raz pierwszy i na rozstrzygnięcie istotnych dla niej zagadnień nie ma wyrobionego zdania. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny, w ocenie skarżącego, dla niego niekorzystny, oraz że wydaje odmienne od jego oczekiwań rozstrzygnięcia, nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego. Taka sytuacja nie może być oceniana, jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia, bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014r., sygn. akt II OZ 149/14, Lex Omega nr 1450957). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie, za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 19 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło