I SA/Kr 2748/01
WyrokWSA w Krakowie2004-03-15
Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Piotr Lechowski, Elżbieta Kremer
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny może zakwestionować zadeklarowaną wartość celną towaru, jeśli cena w fakturze zakupu jest rażąco niska w stosunku do jego rzeczywistej wartości, a także czy sposób ustalenia wartości celnej i zastosowanie stawki celnej konwencyjnej były prawidłowe?Ratio decidendi
Organ celny może zakwestionować zadeklarowaną wartość celną towaru, jeśli cena w fakturze zakupu jest rażąco niska w stosunku do jego rzeczywistej wartości, jednakże musi to nastąpić po skutecznym podważeniu danych wynikających z przedłożonych dokumentów, z uwzględnieniem cen obowiązujących w kraju sprzedawcy. Ustalenie wartości celnej powinno opierać się na cenie faktycznie zapłaconej lub należnej, a nie na wartości rynkowej. W przypadku zakwestionowania wartości celnej, organ celny jest zobowiązany do przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego, zanim zastosuje jedną z metod ustalania wartości celnej wskazanych w Kodeksie celnym. Ponadto, naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej w zakresie obliczenia podatku od towarów i usług skutkuje nieważnością decyzji.Stan faktyczny
Skarżący zgłosił do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu koparko-ładowarkę z Austrii, deklarując jej wartość celną. Organ celny zakwestionował tę wartość, uznając ją za rażąco niską w stosunku do rzeczywistej wartości, i ustalił nową wartość celną oraz kwotę długu celnego. Skarżący odwołał się, zarzucając brak podstaw do zakwestionowania wartości, niewłaściwy sposób jej ustalenia oraz brak podstaw do odmowy zastosowania stawki celnej obniżonej. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części dotyczącej obliczenia podatków, a w pozostałym zakresie uchylił te decyzje. Sąd stwierdził również, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana i zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Syg.akt I SA/Kr 2748/01 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2004 r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie : NSA PiotrLechowski WSA Elżbieta Kremer Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2004 r sprawy ze skargi R. P. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w [...] z dnia 15 listopada 2001 r nr [...] w przedmiocie długu celnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części dotyczącej obliczenia podatków 2. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w pozostałym zakresie 3. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie może być wykonana 4. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ( słownie : [...] złotych ) .
W dniu [...] 2001 r R. P. zgłosił do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym koparko-ładowarkę marki [...] , rok produkcji 1990 , o wartości [...] ATS , przywiezioną z Austrii.
Dyrektor Urzędu Celnego w [...] zakwestionował zadeklarowaną wartość celną przedmiotowego pojazdu , a następnie decyzją z dnia [...] 2001 r uznał zgłoszenie celne [...] z dnia [...] .2001 r za nieprawidłowe , określił kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości [...] zł i objął w/w towar procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym.
W wyniku weryfikacji przedłożonych dokumentów , w tym ekspertyzy stanu technicznego pojazdu i po przeprowadzeniu jego rewizji celnej zadeklarowana wartość celna koparko - ładowarki została zakwestionowana przez organ celny na podstawie art.23 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r -Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, póz. 117 ze zm.) , z uwagi niską cenę w stosunku do rzeczywistej jej wartości . Wartość celna dla w/w towaru została ustalona na podstawie art.29 Kodeksu celnego .
Ustalając wartość celną w/w pojazdu przyjęto wartość nieuszkodzonej koparko-spycharki marki [...] , rok produkcji 1990 w oparciu o ekspertyzę stanu technicznego pojazdu w wysokości [...] zł , a następnie wartość tę pomniejszono o 10% z tytułu zwyczajowego zysku , o 22% z tytułu podatku od towarów i usług oraz o 9% z tytułu cła . Ustalona w ten sposób wartość celna wyniosła [...] zł tj. [...] ATS. Kwota długu celnego według stawki 5% została ustalona w kwocie [...] zł.
Zakwestionowanie wartości transakcyjnej i ustalenie jej na poziomie przekraczającym limit 6.000 EURO ( równowartość 82.600 ATS ) było podstawą do uznania przedłożonego przez skarżącego rachunku z deklaracją o pochodzeniu towaru za nieprawidłowy dokument dla potwierdzenia pochodzenia , gdyż jego wystawienie jest ograniczone w/w limitem. Wystawienie w/w dokumentu jest bowiem nierozerwalnie związane z wartością towaru. Organ celny wyjaśnił, iż powodem odrzucenia w/w dokumentu nie są wątpliwości związane z pochodzeniem towaru , ale z procedurą jego wystawienia.
W związku z powyższym , wobec nie spełnienia warunku zawartego w art.21 pkt.1b Protokołu Nr 4 do Układu Europejskiego stanowiącego załącznik
do Dziennika Ustaw Nr 104, poz.662 z 1997 r , zasadne było zastosowanie stawki celnej konwencyjnej w wysokości 9%.
Dyrektor Urzędu Celnego w [...] stwierdził ponadto , że kwotę należności celnych wynikających z długu celnego określonego w niniejszej decyzji w wysokości [...] zł oraz kwotę podatku VAT obliczonego w prawidłowej wysokości w zawiadomieniu o powstaniu obowiązku podatkowego nr [...] z dnia [...] .2001 r w wysokości [...] zł , stanowiącym załącznik do niniejszej decyzji , należy wpłacić ma konto Urzędu Celnego w [...] w terminie 7 dni od daty powiadomienia o kwocie zarejestrowanych należności.
Od powyższej decyzji skarżący odwołał się zarzucając , iż brak było podstaw do zakwestionowania zadeklarowanej wartości celnej samochodu , gdyż wszystkie posiadane dokumenty przedłożone zostały w oryginale , w tym zagraniczny dokument celny. Organ celny nie uznał tych dokumentów i wydał decyzję , w której nie została wskazana podstawa prawna powstania długu celnego . W zaskarżonej decyzji zawarto ogólnikowe stwierdzenie , że przedstawiona faktura zakupu w/w samochodu jest niewiarygodna , nie podając tak naprawdę , dlaczego została zakwestionowana wartość transakcyjna. Organ celny nie uznał " wolności handlowej " polegającej na możliwości zawarcia kontraktów na korzystnych warunkach . Środki kształtujące politykę podatkową i importową, do których należą należności celne , musza być stosowane zgodnie z prawem , a organy celne rozstrzygając niniejszą sprawę oparły się na dowolnej interpretacji przepisów. Zaskarżona decyzja zawiera przepisane artykuły Kodeksu celnego i nie odnosi się do konkretnych okoliczności sprawy.
Skarżący zakwestionował też sposób ustalenia wartości celnej sprowadzonej przez niego koparko - ładowarki , zakwestionował odliczenie 10% marży jako nie wynikającej z obowiązujących przepisów w sytuacji , gdy w Polsce nie obowiązuje jakaś jedna 10% marża na samochody osobowe. Wartość celna została oparta na ocenie technicznej , w której odwołano się do tygodnika " TRAK ", luty 2000 , który nie jest wiarygodnym źródłem informacji , bowiem zawiera oferty sprzedaży , a nie wiarygodne ceny sprzedaży . Ocena techniczna została sporządzona pobieżnie wskazując kraj pochodzenia koparko - ładowarki , typ , model i rok produkcji , natomiast nie odnosi się do stopnia zużycia , wad i uszkodzeń tego pojazdu. Na dokumencie zakupu widnieje zapis " uszkodzony hydrauliczny krawędziowy moment obrotowy ... " , która to okoliczność miała istotny wpływ na wartość tego towaru , jednak okoliczność ta nie została uwzględniona przez organ celny. Nie uwzględniono w ustalonej wartości celnej również podatku do zwrotu z tytułu wywozu towaru z terenu Unii Europejskiej .
Skarżący zarzucił, iż dla sprowadzonego przez niego pojazdu została ustalona abstrakcyjna wartość celna , a w konsekwencji nie było podstaw do odmowy zastosowania stawki celnej obniżonej. Skarżący podniósł, że dokonał prawidłowego potwierdzenia pochodzenia , zgodnie z wartością celną towaru i dopóki organ celny nie udowodni, że wartość określona w dokumencie zakupu nie jest ceną zapłaconą , nie ma prawa kwestionować potwierdzenia pochodzenia towaru.
Prezes Głównego Urzędu Ceł w [...] decyzją z dnia 15 listopada 2001 r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie i podniósł , że o zakwestionowaniu rachunku zadecydowała rażąco niska cena koparko - ładowarki w stosunku do jego rzeczywistej wartości. Organ celny miał prawo do odmówienia wiarygodności danych podanych w przedłożonej fakturze , zwłaszcza gdy wyliczona w dalszym postępowaniu cena była o ok. 64% wyższa od ceny zadeklarowanej .
W przypadku zakwestionowania wiarygodności umowy sprzedaży obowiązujące w Polsce przepisy dają możliwość organom celnym ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o jedną z metod określonych w art.25 - 28 Kodeksu celnego . Postępowanie w kwestii ustalania wartości używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1.1 przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej . Wyjaśnienia tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r , zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1999 r ( Dz.U. Nr 80, poz.908 ). Wartość celna używanych samochodów jest ustalana metodą tzw. " ostatniej szansy " na podstawie art.29 Kodeksu celnego. Celem dokładnego określenia stanu technicznego pojazdu , a także innych elementów wpływających na jego wartość , organy celne posiłkują się opiniami biegłych rzeczoznawców. Ekspertyza stanu technicznego przedmiotowego pojazdu została sporządzona dla celów niniejszego postępowania została wykorzystana przez organ I instancji do ustalenia wartości rynkowej koparko - ładowarki.
Prezes Głównego Urzędu Ceł wyjaśnił, iż organ I instancji prawidłowo zastosował stawkę celną konwencyjną w wysokości 9% , w związku ustaleniem w wyniku przeprowadzonego postępowania nowej wyższej wartości celnej pojazdu tj. [...] EURO. Kwota ta przekracza określony przepisami prawa limit [...] EURO , co oznacza , że w takim przypadku deklarację na rachunku może wystawić jedynie upoważniony przez władze celne eksporter. W wypadku braku deklaracji upoważnionego eksportera dowodem pochodzenia uprawniającym do zastosowania stawki celnej obniżonej może jedynie być świadectwo przewozowe EUR 1.
Przedłożona przez skarżącego deklaracja na rachunku z dnia [...] .2001 r nie spełnia pod względem merytorycznym wymogów określonych w postanowieniach Protokołu Nr 4 i nie może stanowić prawidłowego dowodu preferencyjnego pochodzenia towaru z Unii Europejskiej.
Odnośnie zarzutu dotyczącego 10% marży Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że wysokość powyższego upustu cenowego nie jest krzywdząca dla skarżącego , gdyż jest on wypadkową wielu czynników kształtujących średnia cenę pojazdu i nie może być rozpatrywana w aspekcie opłacalności z punktu widzenia konkretnego importera. Wysokość marży nie jest uregulowana żadnym przepisem prawa, ale została zaakceptowana w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Prezes Głównego Urzędu Ceł stwierdził, że organ I instancji działał zgodnie z przepisami i dołożył wszelkich starań do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony prawidłowo , zgodnie z wymogami art.187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r -Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) . Organ ten zawarł w podstawie prawnej przepisy materialne i proceduralne , na jakich oparł swoje rozstrzygnięcie.
Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego , w której skarżący powtórzył dotychczasowe zarzuty .
W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , zgodnie z art.97 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r , Nr 153, poz. 1271 ze zm.) , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sąd działając na podstawie art.134 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził , że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo w zakresie dotyczącym obliczenia podatku od towarów i usług , z powodu naruszenia właściwości rzeczowej. Naruszenie przepisów o właściwości, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia , zawsze powoduje nieważność decyzji.
Zgodnie z art.11c ust.3 i 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz.50 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia celnego , w razie stwierdzenia w toku kontroli , że wartość celna towaru została zaniżona , właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości , po wydaniu przez właściwy organ celny stosownej decyzji.
Organ celny był zatem zobowiązany przesłać kopie decyzji mających wpływ na wysokość kwot podatków należnych z tytułu importu towarów do urzędu skarbowego właściwego dla podatnika. W rozpatrywanej sprawie, mimo wydania decyzji podwyższającej wartość celną towaru , organ celny obliczył i wezwał skarżącego do uiszczenia kwoty podatku VAT z tytułu importu towaru.
W związku z powyższym w tej części należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art.247 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej .
Odnośnie wartości celnej pojazdów stwierdzić należy , że podstawą wymiaru cła jest wartość celna towaru , która zgodnie z art.23§1 Kodeksu celnego jest ceną faktycznie zapłaconą lub należną za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny.
Zasada wyrażona w art.23 § 1 Kodeksu celnego doznaje ograniczenia wynikające go z art.23 § 7 , który stanowi , że wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego.
Objęcie towaru procedurą celną składa się z dwóch faz : pierwsza - to przedstawienie stosownych dokumentów wraz z towarem , druga - to weryfikacja przedłożonych dokumentów pod względem formalnym i materialnym.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolity jest pogląd , że art.23 § 7 Kodeksu celnego upoważnia organy celne do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych, w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na polski obszar celny towarów o zaniżonej wartości celnej.
W rozpatrywanej sprawie ograny celne nie kwestionując formalnej wiarygodności dokumentu stwierdzającego wartość celną sprowadzonego przez skarżącego pojazdu zakwestionowały jego wartość celną z uwagi na niską cenę wskazaną w fakturze zakupu w stosunku do rzeczywistej wartości.
Stanowisko to jest nie zgodne z przytoczonym wyżej art.23 § 1 Kodeksu celnego , zgodnie z którym wartością celną jest cena faktycznie zapłacona lub należna , a nie cena rynkowa. Ocena prawna zawarta w zaskarżonej decyzji budzi zastrzeżenia. Prezes Głównego Urzędu Ceł utożsamia wartość celną towaru z jego wartością rzeczywistą , która miałaby być wartością rynkową. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika , że rażąco niska cena pojazdu podana w załączonej do zgłoszenia celnego fakturze uzasadniała odmowę przyjęcia wartości transakcyjnej z tego powodu , że ustalona przez organ celny wartość celna różniła się od ceny deklarowanej przez skarżącego.
Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniającej jej odrzucenie na podstawie art.23 § 7 Kodeksu celnego jest dopuszczanie wtedy , gdy okaże się że była ona rażąco niska . Stwierdzenie , że cena była rażąco niska zakłada jej porównanie z innymi cenami . Ustalenie tych "innych" cen nie może być intuicyjne ani dowolne. Ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy . A zatem w pierwszej kolejności materiałem porównawczym będą ceny zagraniczne . Podkreślić należy , że odrzucenie wartości transakcyjnej nie może nastąpić przez proste porównanie wysokości cen deklarowanych przez importera z wartością ustaloną przez organ celny. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela wyrażany w orzecznictwie pogląd , że kwestionowanie materialnej wiarygodności informacji i dokumentów powinno następować z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności zakupu ( wyrok NSA z dnia 20.02.2001 r , syg.akt I SA/Łd 14/00 , ONSA 2002,Nr 2, poz.76 ).
Faza weryfikacji zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych dokumentów przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji , aby można było ustalić wartość celną towaru w oparciu o jedną z metod wskazanych w Kodeksie celnym.
Rażąco niska cena w stosunku do wartości towaru w kraju eksportera może stanowić podstawę do zakwestionowania wiarygodności dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru na podstawie art.23 § 7 Kodeksu celnego .
W związku z powyższym organ celny zobligowany jest do przeprowadzenia w tym zakresie stosownego postępowania .
Sąd podzielił stanowisko organów celnych , iż właściwą metodą ustalania wartości celnej dla pojazdów używanych jest metoda określona w art.29 Kodeksu celnego , ale - jak wyżej podkreślono - wcześniej organy te muszą skutecznie podważyć wartość celną zadeklarowaną.
Za zgodne z prawem należy uznać stanowisko organów celnych , że dowód preferencyjnego pochodzenia towaru jest związany z wartością celną towaru przyjętą za podstawę wymiaru cła .
Uznając , że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i proceduralnego w zakresie wyżej opisanym , Sąd działając na podstawie art.145 § 1 pkt.1 a i c oraz pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art.152 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 w/w ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło