I SA/Kr 314/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej R. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 314/15 w sprawie ze skargi R. P. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 stycznia 2015 r. Nr: [...], [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a przyznać na rzecz doradcy podatkowego K. M. o numerze wpisu [...], wykonującego zawód w ramach kancelarii "M. ", [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniami Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 19 marca 2015 r. w sprawach o sygn. akt I SO/Kr 2/15 i I SO/Kr 3/15 przyznane zostało skarżącemu R. P. prawo pomocy w zakresie obejmującym m. in. ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Na tej podstawie Krajowa Rada Doradców Podatkowych w dniu 14 maja 2015 r. wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego K. M.. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 2/15 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 314/15, a akta sprawy o sygn. I SO/Kr 3/15 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 315/15. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 314/15 i I SA/Kr 315/15 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. I SA/Kr 314/15, a wyrokiem dnia 13 lipca 2015 r. skargi R. P. oddalił. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji i z tego tytułu postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 23 października 2015 r. zostało mu przyznane stosowne wynagrodzenie oraz zwrot niezbędnych poniesionych wydatków. W dniu 25 września 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez doradcę podatkowego K. M. od wyroku Sądu I instancji z dnia 13 lipca 2015 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu. Wniosek ten został ponowiony w piśmie z dnia 6 września 2017 r., w którym pełnomocnik zawarł również oświadczenie, że koszty pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II GSK 3560/15 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawę przed NSA w imieniu skarżącego nikt się nie stawił. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) - zwane dalej "rozporządzenie". W przedmiotowej sprawie doradcy podatkowemu K. M. przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wynagrodzenie z tego tytułu wynosi 50% kwoty określonej w ust. 1 (która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł), nie mniej niż 120 zł. Z uwagi na fakt połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwóch spraw, przedmiotową opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 240 zł (120 zł x 2 = 240 zł). Tak wyliczona opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 55,20 zł wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia (240 zł x 23% = 55,20 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.