I SA/Kr 333/12

Sygn. akt I SA/Kr 333/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r., sprawy ze skargi R.P., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 3 stycznia 2012 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, - skargę oddala - Decyzją z 29 września 2011 r., znak: [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił R.P. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 36.060,00 zł z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki Land Rover Range Rover nr nadwozia [...] pojemność silnika 3.628 cm3, rok produkcji 2007. W ocenie organu przedmiotowy samochód był i jest pojazdem klasyfikowanym do pozycji CN 8703 t.j. mogącym służyć zarówno do przewożenia osób , jak i towarów. R.P. w odwołaniu od powyższej decyzji zarzucił: I) rażące naruszenie art. 80 ust. 1, w związku z ust. 2 pkt 2 in fine ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, poprzez obciążenie podatkiem akcyzowym podmiotu, który nigdy nie wkroczył w obszar rodzący obowiązek w tym podatku; II) naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, a także art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób urągający podstawowym standardom procedury podatkowej, ponadto określenie zakresu procedowania w sprawie na podstawie okoliczności niemających najmniejszego choćby znaczenia z punktu widzenia faktów prawotwórczych, składających się na podatkowoprawny stan faktyczny opisany w normie prawa materialnego, końcowo zaś - wymierzenie podatku w oparciu o te okoliczności, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; III) naruszenie art. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, w związku z poz. 59 Załącznika I do ustawy oraz w związku z poz. 8703 i 8704 Nomenklatury Scalonej (Dział 87 Sekcja XVII Część Druga Załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w świetle art. 28 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 2 ust. 1 i art. 12 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez oderwanie się dla potrzeb wymiaru polskiej akcyzy w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Naczelnika UC, od zasad stosowania prawa w warunkach członkostwa Rzeczpospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zaś pominięcie zasadniczego faktu, iż towary takie jak pojazd sporny w realiach sprawy, były niejednokrotnie klasyfikowane przez odpowiadające Naczelnikowi UC organy innych państw członkowskich, w sposób odmienny, przy zastosowaniu tych samych jednak kryteriów; IV) naruszenie, w świetle art. 3 i art. 7 Konstytucji RP, art. 80 ust. 1 i art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz poz. 59 Załącznika I do ustawy, w związku z art. 80 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, w świetle art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, a także w związku z chociażby art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, czy art. 3 ust. 2 pkt 1 w związku z ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, poprzez dokonanie wymiaru podatku na skutek błędnego uznania, iż dla celów opodatkowania akcyzą pojazdu mechanicznego, nie ma żadnego znaczenia ocena zasadniczego przeznaczenia tego pojazdu na gruncie przepisów źródłowych - Prawo o ruchu drogowym, których rozwiązania, z wyraźnej woli ustawodawcy, wykorzystywane są także na potrzeby innych ustaw podatkowych. W dalszych pismach procesowych odwołujący zarzucił nadto: V) naruszenie art. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z poz. 59 załącznika I do tej ustawy, w związku z art. 120 Ordynacji podatkowej i art. 7 oraz art. 217 Konstytucji RP, w świetle Not Wyjaśniających stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej, poprzez błędną wykładnię sprowadzającą się do sprzecznego z zasadą legalizmu i konstytucyjną zasadą wyłączności ustawy w sprawach podatkowych, modyfikowanie zawartej w ustawie definicji legalnej "samochodu osobowego" w oparciu o treści pozbawione normatywnego charakteru, co więcej - wyłączeniu możliwości stosowania normy art. 2 pkt 1 w zw. z poz. 59 załącznika I do ustawy o podatku akcyzowym - do stanów faktycznych, które z wyraźnej woli polskiego ustawodawcy zostały objęte jej hipotezą; VI) rażące naruszenie art. 2 pkt 1 w związku z poz. 59 załącznika I do ustawy o podatku akcyzowym, poprzez oczywiście błędną wykładnię, także w świetle Not Wyjaśniających do Scalonej Nomenklatury, poprzez przyjęcie, iż w pozycji CN 8704 klasyfikuje się pojazdy służące wyłącznie do przewozu towarów, tym samym uznanie, iż pojazd służący zarówno do przewozu towarów jak i osób będzie zawsze klasyfikowany do pozycji 8703, niezależnie od jego zasadniczego przeznaczenia; VII) naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w związku z art. 80 i art. 2 pkt 1 w związku z poz. 59 załącznika I do ustawy o podatku akcyzowym, w świetle Not Wyjaśniających. Odwołujący wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie kwestionowanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia 3 stycznia 2012r. Nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlegają nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa. W myśl art. 3 ust. 2 w/w ustawy, do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i w nabyciu wewnątrzwpólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają wyroby wymienione w załączniku nr 1 do ustawy, a decydujące znaczenie w przypadku nabycia wewnątrzwpólnotowego ma klasyfikacja wyrobu w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze ( CN). Nomenklatura Scalona (CN) została ustanowiona rozporządzaniem Rady /EWG/ nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. (EWG) L 256 z 7 września 1987 r.; ( Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne 2004 r. rozdz. 2, tom 2, str. 328). Art. 1 powołanego rozporządzenia stanowi, że Nomenklatura Scalona obejmuje między innymi Nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego (HS). Komisja (WE), rozporządzeniem nr 1031/2008 z 19 września 2008 r., zmieniła załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej. Zastosowanie w sprawie ma także rozporządzenie w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L nr 291 z 31 października 2008 r.) oraz obwieszczenie Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień to Taryfy Celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Natomiast Uwagi do Wspólnej Taryfy Celnej określają, że pojazdy są objęte pozycją 8703, gdy przeznaczone są do przewozu do 9 osób wraz z kierowcą. Jednocześnie zgodnie z tymi wyjaśnieniami pozycją tą objęte są również pojazdy osobowo - bagażowe, czyli pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu osób jak i towarów. Pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób są tak skonstruowane, że mogą przewozić maksymalnie 9 osób łącznie z kierowcą. Oznacza to, że minimalna liczba osób nie została określona , a więc bez wpływu na zakwalifikowanie do pozycji 8703 jest fakt , czy pojazd przeznaczony jest do przewozu 2,4,5 czy maksymalnie 9 osób. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy zakupiony przez podatnika w Niemczech samochód marki Land Rover Range Rover jest w świetle klasyfikacji Scalonej Nomenklatury (CN) samochodem klasyfikowanym w pozycji CN 8703 "pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", czy jak wskazano w odwołaniu - samochodem ciężarowym klasyfikowanym w pozycji CN 8704 "pojazdy samochodowe do transportu towarów". Objęcie obowiązkiem podatkowym nabycia wewnątrzwspólnotowego dotyczy wyłącznie samochodów klasyfikowanych w pozycji CN 8703 tj. pojazdu samochodowego przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób. Dokonując analizy tych pojęć organ wskazał, że decydujące są obiektywne cechy pojazdu , w tym ocena budowy pojazdu w oparciu o przesłanki wynikające z nomenklatury towarowej CN. O zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje jego producent, ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa, przepisami o ruchu drogowym itp., która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu po opuszczeniu przezeń taśmy produkcyjnej. Użytkownicy samochodów klasyfikowanych w pozycji CN 8703, dokonując przeróbek i adaptacji wnętrza takich samochodów w celu przystosowania ich do indywidualnych potrzeb użytkowych (np. do przewozu towarów), nie zmieniają tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodu. Firma "J" sp. z o.o. w W., będąca generalnym importerem samochodów marki Jaguar i Land Rover, pismem z dnia 4.06.2011 r. poinformowała organ I instancji (odpowiedź na pismo Naczelnika Urzędu Celnego z 25 maja 2010 r.), iż przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy terenowy, z nadwoziem typu kombi z 5 miejscami siedzącymi wyposażonymi w pasy bezpieczeństwa dla wszystkich miejsc siedzących, z nadwoziem o 4 drzwiach ( po 2 na każdym boku ). Samochód nie posiada przegrody oddzielającej część pasażerską od bagażowej, posiada przeszklenie i tapicerkę dla części bagażowej. Znaczenie ma to, iż w/w samochód opuścił fabrykę producenta jako pojazd przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób (i takim pozostaje przez cały okres jego użytkowania). Natomiast fakt zamontowania konstrukcji oddzielającej przestrzeń bagażową od części dla kierowcy i pasażera, czy też ewentualne późniejsze zmiany jego wnętrza, dokonane przez użytkownika w celu przystosowania pojazdu do indywidualnych potrzeb użytkowych nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odniósł się szczegółowo do zarzutów naruszenia prawa procesowego, uznając je za niezasadne. W zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 80, art. 2 pkt 1 w związku z poz. 59 załącznika l do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym ) poprzez przyjęcie, iż w momencie przywozu do kraju, przedmiotowy pojazd był samochodem osobowym, organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, iż po raz pierwszy pojazd został zarejestrowany jako osobowy na terenie Niemiec dnia 25.09.2007r., następnie zaś na zamówienie został przebudowany na pojazd do przewozu dwóch osób i przewozu towarów, dnia 7 stycznia 2008 r. na terenie Niemiec pojazd przerejestrowano z osobowego na ciężarowy. Po dokonanym 8 stycznia 2008 r. zakupie pojazd został zarejestrowany w Polsce jako ciężarowy dnia 10 stycznia 2008 r., po czym 15 stycznia 2008r. przebudowany na osobowy i ponownie przerejestrowany z ciężarowego na osobowy. Z powyższego wynika, iż przeróbki na ciężarowy dokonano na 8 dni, zatem uprawnionym jest twierdzenie, iż jej przyczyną było unikniecie opodatkowania podatkiem akcyzowym. Nadto przebudowa przedmiotowego samochodu osobowego na samochód ciężarowy przeprowadzona w Niemczech, oraz ponowna przebudowa z samochodu ciężarowego na osobowy w Polsce miała charakter prowizoryczny, co potwierdza faktura VAT nr [...] z dnia 15.01.2008 r. Usługa zmiany charakterystyki samochodu z ciężarowego na osobowy opiewa na kwotę 112,00 złotych brutto - w jej ramach zdemontowano ściankę grodziową. Do fabrycznych punktów kotwiczenia zamontowano tylne siedzenia oraz pasy bezpieczeństwa. Jak wynika z fotografii dołączonych do protokołu oględzin z dnia 4.01.2011r. tapicerka pojazdu w części za kierowcą nie nosi śladów usuwania i demontażu. Fakt ten potwierdza zawarty w protokole oględzin pojazdu samochodowego z dnia 4.01.2011 r. zapis iż (....) "całość części pasażerskiej jest wyłożona jednolitą fabryczną tapicerka, posiada też podsufitkę (....)" W tym stanie rzeczy, nie są wiarygodne oświadczenia podatnika iż "(....) zamontowano również dodatkowe wyposażenie samochodu osobowego ( tapicerka, oświetlenie itp.)" W przekonaniu organu odwoławczego, tapicerka i oświetlenie ( podobnie jak fabryczne punkty kotwiczenia tylnych siedzeń oraz pasów bezpieczeństwa ) znajdowały się pod zainstalowaną w Niemczech konstrukcją. Odnosząc się zaś do wskazywanego przez skarżącego przeznaczenia spornego pojazdu - transport towarów i dołączenia niemieckiej Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 25.03.2011 r. nr [...] wraz z tłumaczeniem i fotografiami oraz innych dokumentów, organ wskazał, iż zgodnie z art. 12 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 1992 Nr 302, str. 1), wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia obowiązuje organy celne wobec osoby, na która wystawiono informacje jedynie w zakresie, odpowiednio, klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towaru. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia obowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. (....) W myśl ust. 3 tiret 1 , osoba, której udzielono informacji musi być w stanie udowodnić, że w przypadku informacji taryfowej towar zgłoszony odpowiada pod każdym względem temu, który jest opisany w informacji. Niezasadne jest powoływanie się na zapisy zawarte czy to w niemieckim dowodzie rejestracyjnym, czy w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 9.01.2009 r., czy w innych dokumentach określających sporny pojazd jako ciężarowy, gdyż dla dokonania prawidłowej klasyfikacji towaru wiążące są jego cechy fizyczne, nie zaś opis zawarty w dołączonych dokumentach. Definicja samochodu osobowego dla potrzeb opodatkowania akcyzą jest zawarta w ustawie o podatku akcyzowym. Jest ona odmienna od definicji przyjmowanej na potrzeby przepisów o rejestracji pojazdów. Klasyfikacja samochodu dla celów poboru akcyzy musi być dokonana w oparciu o klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), tak bowiem stanowi przepis art. 3 ust. 2 ustawy j.w. Dlatego dla organów podatkowych nie jest wiążące w/w Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wydane na podstawie przepisów ustawy o ruchu drogowym, ani dokumenty wydane na podstawie wewnętrznych przepisów innych państw (nawet tych należących do Unii Europejskiej). Z powyższą decyzją nie zgodził się R.P. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W treści skargi ( oraz jej uzupełnieniu w piśmie procesowym z 18.06.2012r. ) podtrzymał i powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji , oraz zarzucił : - naruszenie art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 2 pkt 1 w zw. z poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy , a w efekcie błędne uznanie, iż sporny pojazd był samochodem osobowym; - naruszenie art. 210 § 1 pkt 4 i § 4 in fine, a także art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne uzasadnienie prawne decyzji, pomijające i zupełnie bagatelizujące istotne zarzuty skarżącego pod adresem decyzji pierwszo instancyjnej; - naruszenie art. 2 pkt 1 i art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, w związku z poz. 59 Załącznika 1 do ustawy oraz w związku z poz. 8703 i 8704 Nomenklatury Scalonej, w świetle art. 28 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 2 ust. 1 i art. 12 ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, poprzez oderwanie się, dla potrzeb wymiaru polskiej akcyzy w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Naczelnika UC, od zasad stosowania prawa w warunkach członkostwa Rzeczpospolitej Polski w Unii Europejskiej, w szczególności zaś pominięcie zasadniczego faktu, iż towary takie, jak pojazd sporny w realiach sprawy, były niejednokrotnie klasyfikowane przez odpowiadające Naczelnikowi UC organy innych państw członkowskich, w sposób odmienny, przy zastosowaniu tych samych jednak kryteriów; - naruszenie art. 2 pkt 1 w związku z poz. 59 zał. l ustawy o podatku akcyzowym, w związku z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym oraz w związku z art. 90 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej, poprzez wymierzenie zobowiązania w podatku akcyzowym w sposób prowadzący do naruszenia zakazu podatkowej dyskryminacji; oraz - naruszenie przepisów wskazanych w pkt IV i V części opisującej zarzuty wskazane w odwołaniu; Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał w całości dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r., poz. 270 - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem organy rozstrzygające w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu opisanego w decyzjach nie naruszyły przepisów prawa materialnego , ani też procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , a ich konkluzja , że samochód ten był i jest pojazdem klasyfikowanym do pozycji 8703 w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze jest prawidłowa. W skardze eksponowany jest zarzut dotyczący nieprawidłowo ustalonego przez organy stanu faktycznego , poprzez błędne przyjęcie , iż sporny pojazd był samochodem osobowym. Skarżący wywodzi , że z uwagi na przyjętą metodę klasyfikacji organy bezpodstawnie uznały przedmiotowy samochód za wyrób akcyzowy. Tymczasem kontrola akt podatkowych przywodzi do konkluzji zgoła odmiennej , w obliczu której nie mogą znaleźć uznania argumenty ukierunkowane na wykazywanie wad prowadzonego postępowania dowodowego oraz osiągniętych jego wyników. Dokonując ustaleń faktycznych organy podatkowe korzystały głównie z dowodów z dokumentów, a to z pisma "J" Sp. z o.o. w W. z 4.06.2010r. , w którym rzeczona Spółka , jako generalny importer samochodów marki Jaguar i Land Rover jednoznacznie potwierdziła, że przedmiotowy pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy terenowy , z nadwoziem typu kombi , 5 miejscami siedzącymi, wyposażonymi w pasy bezpieczeństwa , z nadwoziem o 4 drzwiach , a samochód nie posiadał przegrody dzielącej część pasażerską od bagażowej , dalej: z protokołu oględzin pojazdu z 4.01.2011r. z dokumentacją fotograficzną i z faktury VAT z 15.012008r. określającej należność za dokonanie zmiany jego charakterystyki , a także z dowodów z zeznań świadków. Skarżący nie podważył skutecznie dokonanej w powyższych granicach oceny poszczególnych dowodów, ani też wniosków z niej wynikających. Negując ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe, poprzez wytknięcie rzekomych naruszeń proceduralnych w toku postępowania podatkowego , skarżący nie przedstawił w istocie – mimo pozornej ich wielości - żadnych konkretnych środków dowodowych , które zmierzałyby do podważenia faktografii, leżącej u podstaw decyzji. W szczególności cel ten nie mógł być osiągnięty przez forsowanie wniosków dowodowych zgłaszanych przezeń w toku postępowania, które to zasadnie zostały oddalone. Słusznie akcentują w tym kontekście organy, że do cech projektowych charakteryzujących pojazdy, które objęte są pozycją 8703 należy zaliczyć obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów (takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane) , obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną , która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Natomiast wymieniona we Wspólnej Taryfie Celnej pozycja 8704 obejmuje pojazdymechaniczne do transportu towarów. Obejmuje ona w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.) , ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju, ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.) , cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp), ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp. , ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp. , ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705 , śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych do konkretnej pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów, a nie do transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia-ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych należą tzw. pojazdy "wielozadaniowe". Poza przywołanymi już wyżej parametrami , dodatkowo z protokołu oględzin wynika, że objęty postępowaniem pojazd jest samochodem osobowym, o czym świadczy jego konstrukcja i wyposażenie tj. obecność okien wzdłuż obu ścian bocznych, wyposażenie w fabryczne mocowania siedzeń, pasów bezpieczeństwa dla pięciu osób, jednolita fabryczna tapicerka, podsufitka, automatyczna skrzynia biegów, automatyczna klimatyzacja, elektrycznie opuszczane szyby w przednich i tylnych drzwiach, centralny zamek, lusterka sterowane elektrycznie, system ABS, komputer pokładowy, tapicerka części ładunkowej, oświetlenie wewnętrzne, fabryczny system audio wraz z głośnikami oraz poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, napęd na 4 koła, wysokie zawieszenie, felgi aluminiowe, przyciemnione szyby w tylnych drzwiach, ogrzewanie tylnej szybę, hak, chromowane klamki i lusterka. Przedmiotowy pojazd przystosowano do przewozu towarów jedynie na okres kilku dni. Samochód po raz pierwszy zarejestrowano w dniu 25 września 2007 r. , 7 stycznia 2008 r. pojazd przerejestrowano na terytorium Niemiec z osobowego na ciężarowy, w dniu 25 stycznia 2008 r. dokonano jego nabycia, w dniu 10.01.2008 r. zarejestrowano samochód na terenie Polski jako ciężarowy. Oceny tej nie zmienia dokument z dnia 8 stycznia 2008r wystawiony przez M.S. , a dotyczący zakresu zmian i prac dostosowawczych przeprowadzonych przez Firmę M.S. A." ; nie wynika wszak z niego , aby na stałe usunięto te cechy pojazdu, które mają zasadnicze znaczenie do jego zakwalifikowania do CN 8703. Przeciwnie dokument ten wskazuje , że przeróbka samochodu - nazwana zresztą , co znamienne - zmianą jego charakterystyki , była jedynie prowizoryczna i nie miała oczywiście cech trwałości. Bez wątpienia samochód opuścił fabrykę producenta jako pojazd przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób (i takim pozostaje przez cały okres jego użytkowania). Ponadto zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do ustalenia , aby na stałe dokonywano ingerencji (przeróbek) w panelach okien bocznych, drzwiach, w wyposażeniu w punkty kotwiczenia pasów bezpieczeństwa i siedzeń, co wskazuje, że samochód w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego spełniał wymagania samochodu osobowego, określone w notach wyjaśniających do pozycji 8703. Powyższe koresponduje z oświadczeniem z dnia 14 stycznia 2011r. o demontażu płyty podłogowej i bocznej, odblokowaniu otworów technologicznych do mocowania pasów bezpieczeństwa, siedzeń oraz odblokowaniu otworów okiennych , jak również z zeznaniami w tożsamym zakresie świadków M. B. i M. D. Skład rozpoznający sprawę podziela stanowisko organów o całkowitej nieprzydatności dla istotnych w sprawie ustaleń zapisów zawartych w dowodzie rejestracyjnym wydanym przez Starostwo powiatowe "B" Republiki Federalnej Niemiec, czy też w polskim dowodzie rejestracyjnym, dokonanych na podstawie "innych przepisów" np. prawa o ruchu drogowym, które definiują samochody osobowe i ciężarowe autonomicznie w stosunku do przepisów ustawy o podatku akcyzowym , przy tym odmiennie , niż czyni to Nomenklatura Taryfowa i Statystyczna CN. Podobnie dotyczy to zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z 9 stycznia 2008 r. Dla dokonania prawidłowej klasyfikacji towaru wiążące są jego cechy fizyczne i tym samym konstrukcyjne przeznaczenie zgodne i dokonane w oparciu o brzmienie pozycji CN oraz Not wyjaśniających , w przeciwieństwie do innych zapisów bezprzedmiotowych dla ustalenia kodu CN. Organy słusznie przy tym wskazują na różnicę między przeznaczeniem samochodów osobowych przypisanych do pozycji CN 8703, a przeznaczeniem samochodów przypisanych do pozycji CN 8704 polegającą na tym, że pojazdy z tej drugiej pozycji służą wyłącznie do transportu towarowego. Pojazdy klasyfikowane do pozycji CN 8703 mogą zaś służyć zarówno do przewożenia osób, jak i przewożenia towarów. Przedmiotowy pojazd został zbudowany fabrycznie jako samochód osobowy, nie doszło też do jego trwałej przebudowy zmieniającej rzeczone przeznaczenie , a w związku z tym nie był pojazdem służącym wyłącznie do transportu towarowego. Podobnie za nieprzydatny dla istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń uznać należy wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci wiążącej informacji taryfowej z 25 marca 2011 wydanej przez Główny Urząd Ceł w H. dla ustalenia zaszeregowania przez ten urząd samochodu podobnie przebudowanego do samochodu objętego niniejszym postępowaniem do kodu 8704 nomenklatury celnej. Organem właściwym dla celów klasyfikacji towarów według Scalonej Nomenklatury w niniejszym postępowaniu jest bowiem Naczelnik Urzędu Celnego, jako organ integralny i nie jest on związany interpretacjami swoich niemieckich odpowiedników. Dodatkowo podzielić należy stanowisko , iż stosownie do zapisu art.12 pkt 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.L 302 z 19.10.1992) wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia obowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej lub określenia pochodzenia towarów. Wiążąca informacja taryfowa lub wiążąca informacja dotycząca pochodzenia zobowiązują organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Z kolei z art. 10 pkt 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny wynika, że na wiążącą informacją może powoływać się tylko jej posiadacz, a strona nie przestawiła wiążącej informacji dla pojazdu objętego niniejszym postępowaniem. Przedstawiona WIT niewątpliwie dotyczyła innego stanu faktycznego , a przy tym pojazdu innej marki. Bezzasadny był kolejny wniosek skarżącego , a to dotyczący ustalenia symbolu PKWiU w związku z twierdzeniem , że samochód jest grupowaniem PKWiU 34.10.4 jako ciężarowy , nie zaś osobowym w myśl pozycji 34.10.2 ; oczywiście bezprzedmiotowe było ustalanie symbolu PKWiU , gdyż postępowanie dotyczyło nabycia wewnątrzwspólnotowego, a nie sprzedaży w kraju. Podobna ocena musi dotyczyć wniosku o wystąpienie do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Ł. celem ustalenia prawidłowej klasyfikacji PKWiU w/w. pojazdu. Organ podatkowy zasadnie odmówił uwzględnienia tego wniosku uzasadniając to powyższymi argumentami. Ocena ta legła także u podstaw oddalenie przez sąd wniosku dowodowego skarżącego w przedmiocie informacji Urzędu Statystycznego w Ł. z 22.07.2010r. Co dotyczy art. 90 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej, oraz przywołanego przez podatnika wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE (TSWE) w sprawie C-313/05Brzeźiński przeciwko Dyrektor Izby Celnej w W. zauważyć należy , że dotyczy on innej kwestii niż będąca przedmiotem niniejszego postępowania tj. niezgodności art. 90 TWE krajowych przepisów akcyzowych umożliwiających pobieranie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych w kwocie wyższej od rezydualnej kwoty podatku zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów. Prawidłowo w końcu rozstrzygnęły organy w przedmiocie oddalenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego d/s. motoryzacji na okoliczność przeznaczenia spornego pojazdu w momencie jego nabycia przez stronę ; albowiem , co oczywiste biegły nie jest uprawniony do klasyfikowania pojazdów w aspekcie obowiązku akcyzowego. W świetle przedstawionych rozważań nie sposób podzielić zarzuty dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Zarzuty te są tylko wówczas słuszne, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez organ wydający rozstrzygnięcie nie odpowiada wymogom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego t. j., gdy wyprowadzone ze zgromadzonych dowodów wnioski naruszają przesłanki swobodnej oceny dowodów. Zarzut nie może jednak sprowadzać się do samej tylko polemiki z ustaleniami poczynionymi w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu, do odmiennej oceny materiału dowodowego, lecz winien polegać na wykazaniu, jakich uchybień w świetle norm prawnych, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego dopuściły się organy podatkowe. Sam fakt, iż materiał dowodowy zebrany w sprawie został przez organy podatkowe oceniony odmiennie niż oczekiwała tego strona skarżąca nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania podatkowego wyrażonych w art. 120 , 121 § 1 , czy 122 Ordynacji podatkowej w związku z powołanymi przepisami towarzyszącymi. W realiach rozpoznawanej sprawy sposób postępowania strony skarżącej sprowadzał się nie tyle do negowania wymowy i treści dowodów, a w efekcie ustaleń poczynionych przez organy podatkowe , co raczej do kontestowania ostatecznych wniosków wyprowadzonych przez te organy z niespornych w rzeczywistości faktów ; wszak ich wymowa była jednoznaczna. W istocie nie było przecież sporne , że samochód wyprodukowany został jako pojazd osobowy terenowy, nie był sporny zakres , sposób i czas trwania zmian w nim dokonanych , a także treść deklaracji zawartych w dokumentach krajowych i niemieckich powoływanych w toku postępowania. Sporna była jedynie ich prawna interpretacja. Zasady logicznego rozumowania , wskazania wiedzy oraz doświadczenia życiowego uprawniają do konstatacji , że wyprowadzone przez organy ze wskazanych faktów i dowodów wnioski , w tym interpretacja prawna były prawidłowe. Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie , że materiał dowodowy został zebrany przez organy podatkowe w sposób rzetelny i skrupulatny. Był on przy tym kompletny i wystarczający dla podjęcia rozstrzygnięcia , a jego spójna, logiczna i kompleksowa ocena nie naruszyła granic swobodnej oceny dowodów. Organy podatkowe zasadnie pominęły wyżej omówione wnioski podatnika nieprzydatne dla rozstrzygnięcia i rozpatrzyły nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale i poddały analizie całość zebranego materiału dowodowego , akcentując jego kompleksową wymowę i wzajemną koherentność. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło także do naruszenia innych przepisów postępowania. Zauważyć należy , że lektura uzasadnień decyzji prowadzi do wniosku, iż organy ustosunkowały się do zarzutów artykułowanych przez podatnika i przedstawiły stanowisko w kwestii zasadności opodatkowania samochodu. Skarżący nie wskazał przy tym w sposób umożliwiający weryfikację , które części uzasadnień decyzji nie spełniają wymogów art. 210 § 1 pkt 4 i § 4 Ordynacji podatkowej. Skoro tak , zarzuty dotyczące naruszenia przywołanych w skargach przepisów postępowania należy uznać za nieuzasadnione. Nieuprawnione są także zarzuty wskazujące na naruszenie przepisów prawa materialnego. Skarżący uzasadniając swoje twierdzenie , że dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu ciężarowego powoływał się na treść dokumentów krajowych i zagranicznych potwierdzających status pojazdu, zarzucał pominięcie przez organy okoliczności, że samochód został sprowadzony jako samochód ciężarowy i tak został zarejestrowany zarówno w Niemczech , jak i w kraju, a także podnosił , że towary takie , jak sporny pojazd były niejednokrotnie klasyfikowane przez analogiczne organy innych państw członkowskich Unii Europejskiej w sposób odmienny , przy zastosowaniu tożsamych kryteriów. Stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W pozycji 59 załącznika nr 1 do tej ustawy wskazano, że towarami akcyzowymi są samochody osobowe klasyfikowane w kodzie CN 8703 z wyjaśnieniem, że pozycja ta obejmuje pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Treść powołanych wyżej unormowań nie pozostawia wątpliwości, że dla zaliczenia danego przedmiotu jako wyrobu akcyzowego niezbędne jest przede wszystkim jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN. Na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje również ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym , według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Klasyfikacja towarów podlega warunkom określonym w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej , przy czym reguły te stosuje się w kolejności ich występowania. Pierwsza z reguł wskazuje, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz – o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag – zgodnie z dalszymi regułami. Kolejne reguły mogą być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy taryfikacja nie jest możliwa w oparciu o brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zakwalifikowanie zatem towaru do określonej kategorii musi odbywać się według ogólnych obiektywnych reguł, a nie ze względu tylko na przeznaczenie towaru, którego nie da się z góry przewidzieć, w zależności od uznania ostatecznego nabywcy. Związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnianie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie samochodu jako ciężarowego, czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium, nie ma żadnego znaczenia. Tym samym dowód rejestracyjny pojazdu nie decyduje o kwalifikacji pojazdu dla celów podatku akcyzowego, spełniając zupełnie inną rolę. Z punktu widzenia przepisów ustawy istotne jest bowiem dokonanie jego prawidłowej klasyfikacji do odpowiedniego kodu CN, co potwierdza orzecznictwo sądowe (m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 133/11, wyrok WSA w Kielcach z 24 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Ke 163/11). Obowiązująca na mocy powołanego wyżej rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 klasyfikacja CN pod kodem 8703 wymienia pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Natomiast kod CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego. Z przywołanych powyżej uregulowań z zakresu ustawy o podatku akcyzowym, jak i z przytoczonego w tym miejscu zakresu pozycji CN 8703, wynika zatem, że klasyfikowane do tej pozycji, a w konsekwencji również uznane za samochody osobowe w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, są pojazdy zasadniczo przeznaczone do przewozu osób. Należy przy tym zaznaczyć, że określenie "przeznaczone zasadniczo do przewozu osób" nie może być interpretowane w ten sposób, że pojazd kwalifikowany do pozycji 8703 służy wyłącznie przewożeniu osób. Może on być bowiem także wykorzystywany do przewożenia towarów, co znajduje potwierdzenie w końcowej części opisu pozycji CN 8703, odnoszącej się do samochodów osobowo – towarowych, czyli kombi. ( tak : wyrok WSA we Wrocławiu z 9 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1360/10 ) Powyższe wnioski potwierdzają wyjaśnienia do Taryfy Celnej, ogłoszone przez Ministra Finansów w formie załącznika do obwieszczenia z dnia 1 czerwca 2006 roku w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, w których w odniesieniu do pozycji 8703 stwierdzono, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te , co już wyżej podnoszono , są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Natomiast nota wyjaśniająca odnosząca się do pozycji 8704 wskazuje, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do tej pozycji jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu towarów, a nie do transportu osób. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia – ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Dokonując kwalifikacji pojazdu jako wyrobu akcyzowego, organy winny się kierować przede wszystkim treścią opisów pozycji CN, zawartych w Nomenklaturze Scalonej, z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacyjnych przewidzianych dla Nomenklatury Scalonej oraz not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Nie mogły natomiast kierować się kwalifikacją pojazdu dokonaną w świetle przepisów o ruchu drogowym , czy innych przepisów przez polskie organy państwowe, czy też organy innych państw członkowskich. Słusznie też akcentuje się w decyzjach , że o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu decyduje jego producent, ponieważ to właśnie on tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z normami bezpieczeństwa i przepisami o ruchu drogowym , która ma odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu po opuszczeniu przezeń taśmy produkcyjnej. Użytkownicy samochodów klasyfikowanych w pozycji CN 8703, dokonując przeróbek i adaptacji wnętrza takich samochodów w celu przystosowania ich do indywidualnych potrzeb użytkowych (np. do przewozu towarów), nie zmieniają tymi działaniami konstrukcyjnego przeznaczenia samochodu. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt III SA/Kr 130/07, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie sygn. akt I SA/Ol 269/11 z 19 maja 2011r. Odwracalność przeróbek świadczy o ich tymczasowości. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 258/11 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2011r. . sygn. akt I SA/Rz 133/11) Skoro samochód w momencie zmiany jego przeznaczenia z ciężarowego na osobowy, posiadał oryginalne fabryczne mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa, co potwierdza zapis w załączniku do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym , to nigdy nie zostały one usunięte od czasu jego produkcji, tak, więc istniały także w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Również oświadczenie z dnia 14 stycznia 2011 mówi o demontażu płyty podłogowej i bocznej, odblokowaniu otworów technologicznych do mocowania pasów bezpieczeństwa, siedzeń oraz odblokowaniu otworów okiennych. Także i w tym kontekście prawidłowe było zatem ustalenie przez organy, iż pojazd był przeznaczony do pełnienia zasadniczej funkcji przewozu osób. Nie można przy tym podzielić twierdzenia skarżącego o naruszeniu art. 90 Traktatu o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej, poprzez wymierzenie zobowiązania w podatku akcyzowym w sposób prowadzący do naruszenia zakazu podatkowej dyskryminacji; pobieranie podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych oraz nałożony obowiązek składania deklaracji uproszczonej , o jakiej mowa w art. 81 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym - co potwierdza orzecznictwo ETUE ( przywołane w decyzji ) – nie naruszają przepisów prawa wspólnotowego. Powyższe skutkowało odmową uwzględnienia wniosku o wystąpienie do Trybunału Sprawiedliwości U.E. z pytaniem sformułowanym przez skarżącego w załączniku do protokołu rozprawy z 28.06.2012r. Z przedstawionych wyżej względów zarzuty skarżącego ukierunkowane na wykazanie merytorycznej wadliwości decyzji , w tym także przez pryzmat rzekomego naruszenia przepisów Konstytucji R.P. poprzez dyskryminację podatkową nie mogą się ostać. Orzeczono zatem jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a.