I SA/Kr 411/14

sygn. akt I SA/Kr 411/14 Kraków, dnia 16 września 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 17 grudnia 2013r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2007 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności L.W. z E.W. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2007 r. zlikwidowanej spółki "A" s.c. E.W., L.W. postanawia: odmówić zmiany własnego postanowienia z dnia 15 września 2014 r . o odmowie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi L.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 17.12.2013r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2007r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności L.W. z E.W. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. zlikwidowanej spółki "A" s.c. E W., L. W. Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2014r. Zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014r., sygn. akt I FZ 413/14. Wyrokiem z dnia 31 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący ponowił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 976 zł, nie posiada aktywów, które mógłby przeznaczyć na opłatę sądową, zwrócił też uwagę na swój stan zdrowia. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2015r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek L.W. o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniesionym sprzeciwie skarżący podniósł, że domagał się zwolnienia od opłat sądowych, a nie kosztów sądowych. Nadto stwierdził, że błędne jest twierdzenie, jakoby nie wykazał, iż jego sytuacja uzasadnia zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania. Nie podał dodatkowych danych na temat swojej sytuacji materialnej poza wskazaniem, że na leczenie chorób wydaje 400 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) - od postanowień, wydanych przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z brzmienia art. 260 p.p.s.a. wynika natomiast, iż w wypadku wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony traci moc, a sprawa podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W sytuacji, kiedy wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został już raz prawomocnie rozpoznany w danej sprawie, kolejny wniosek dotyczący tego samego przedmiotu winien zostać – odmiennie, niż uczynił to referendarz – rozpoznany jako żądanie zmiany postanowienia dotychczasowego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 746/14, Lex Omega nr 1502259). Złożenie przez stronę kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (lub ewentualnie o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu) nie obliguje sądu do dokonywania ponownej oceny sytuacji materialnej wnioskującego w kontekście przesłanek z art. 246 p.p.s.a. Rolą sądu jest w takim przypadku zbadanie, czy strona powołała nowe (zmienione) okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego stanowiska sądu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lipca 2014r., sygn. akt II FZ 957/14, Lex Omega nr 1492988). Ponawiając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący nie wykazał, aby doszło do zmiany okoliczności. Wskazał jedynie na wysokość swoich dochodów (976 zł miesięcznie). Należy zauważyć, że jest to kwota nieznacznie wyższa, niż podawana przez niego przy wniosku pierwotnym (943,31 zł). Również w sprzeciwie L.W. nie wskazał, jakie okoliczności miałyby się zmienić. Podał kwotę wydatków na leczenie (400 zł), która jednak nie odbiega znacząco od kosztów zakupu leków, deklarowanych przez niego pierwotnie (350 zł). Wniosek o zmianę dotychczasowego postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy nie mógł zostać zatem uwzględniony. Na marginesie podnieść należy, że nie jest zasadny zarzut, jakoby wniosek skarżącego obejmował jedynie zwolnienie od opłat sądowych, a nie kosztów sądowych. L.W. wyraźnie domagał się zwolnienia od kosztów sądowych w całości (s. 2, s. 4 skargi kasacyjnej). W świetle niewykazania, że zmianie uległy okoliczności sprawy, zarzut ten nie ma przy tym znaczenia dla rozpoznania wniosku. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 165 p.p.s.a.